|
Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers
Verenigde commissies voor het Bedrijfsleven, het Wetenschapsbeleid,
het Onderwijs, de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, Datum: 13 maart 2001
|
| Bron: http://www.dekamer.be/search?NS-query-pat=/text/newsearchN.pat http://www.lachambre.be/commissions/cri/50/3/pdf/ic416.pdf
|
|
Interpellatie van de heer Jef Valkeniers tot de minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu en tot de minister van Landbouw en Middenstand over "de noodzaak van het wegwerken van de voedingspsychose die zich heeft meester gemaakt van onze bevolking" (nr. 712) Jef Valkeniers (VLD): Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, collega's, volgens de Britse socioloog Frans Ferredig leven we steeds meer in een cultuur van angst. Als men alle onheilsberichten moet geloven zijn we permanent in levensgevaar. (...) Het was onvermijdelijk dat dit alles op de gemoedsgesteldheid van onze bevolking werkt. Een typisch voorbeeld hiervan was het Coca-Colasyndroom. Ik zwijg dan nog over de posttraumatische stress, het Balkansyndroom wegens zogenaamd onveilige munitie, waarin in beide gevallen verregaand wetenschappelijk onderzoek geen enkel verband kon leggen. (...) Dagelijks worden wij geconfronteerd met een nieuwe ziekte of een nieuw syndroom. De nieuwste rages zijn het Chronisch Vermoeidheidssyndroom en het burn out- syndroom, hoewel iedereen weet dat de beste manier om gezond oud te worden precies erin bestaat zo lang mogelijk aan de slag te blijven, zowel fysisch als psychisch. Ik meen daarvan trouwens een voorbeeld te zijn. De politici vrezen te worden voorbijgestreefd en lopen alle onheilsboodschappers en actiegroepen achterna; men weet maar nooit! Diegene die de angstpsychose durft te relativeren en aan te klagen, zoals ik voor het ogenblik, wordt al gauw als controversieel bestempeld. Reactie op de interpellatie van Jef Valkeniers in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers op 13 maart 2001
|