Mondelinge vraag van de heer Karel Van Hoorebeke aan de minister van Sociale Zaken en Pensioenen over "de samenstelling van de referentiecentra voor patiënten met het chronisch vermoeidheidssyndroom" (nr. 4046)

Karel Van Hoorebeke (VU&ID):

Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega's, omtrent deze problematiek stelde ik u, samen met de heer Goutry trouwens, reeds een vraag op 10 mei 2000, waarop u antwoordde dat de voorbereiding van de referentiecentra volop aan de gang was.

Thans vernam ik dat de Hoge Gezondheidsraad een consensus had bereikt over de samenstelling van de referentiecentra met betrekking tot de medisch-sociale, economische en juridische aspecten van patiënten die lijden aan het syndroom van chronische vermoeidheid.

Het multidisciplinair team zou zijn samengesteld uit een geneesheer-internist, een psychiater, een geneesheer in de fysische geneeskunde en/of revalidatiearts, een psycholoog of neuropsycholoog, een neuropsycholoog, een maatschappelijk werker en een kinesitherapeut.

Graag had ik vernomen of in het kader van continue zorgverstrekking en integrale kwaliteitsverlening deze referentiecentra zullen bestaan uit nieuw personeel dat in zijn diverse geledingen deze functies voltijds waarneemt of het daarentegen zou gaan over bestaande medische centra in universitaire klinieken of andere ziekenhuizen, die deze complexe en
veelomvattende taak erbij zullen nemen.

Ware het niet aangewezen een nieuwe equipe samen te stellen en werden in voorkomend geval, reeds financiële regelingen getroffen in die zin?
Voorts is het niet duidelijk waarom de dubbele notie 'psycholoog of neuropsycholoog' wordt gehanteerd.

Tot slot, mijnheer de minister, wou ik nog weten of het voltijdse functies betreft.


Minister Frank Vandenbroucke:

Mijnheer de voorzitter, collega's, in antwoord op de vragen van de heer Van Hoorebeke met betrekking tot de samenstelling van het multidisciplinair team van de referentiecentra voor chronisch vermoeidheidssyndroom, het volgende:

U weet wellicht dat ik de problematiek van de talrijke patiënten met chronisch vermoeidheidssyndroom bijzonder ernstig neem. Ik hecht erg veel belang aan een deskundige opvang en begeleiding van deze patiënten die nog te vaak op onbegrip stuiten, terwijl hun aandoening belangrijke gevolgen kan hebben op socio-professioneel vlak.

De in oprichting zijnde multidisciplinaire referentiecentra zullen voor de patiënt op een wetenschappelijk verantwoorde wijze en gebaseerd op de laatste stand van zaken, in eerste instantie de juiste diagnose trachten te stellen en vervolgens een therapeutisch plan uit te werken, in overleg met de huisarts en uiteraard met de patiënt. Er moet eveneens aandacht worden besteed aan de socio-professionele problematiek.

Mijnheer Van Hoorebeke, in uw vraag somt u een lijst op van deelnemers aan het multidisciplinair team, zoals deze ook is terug te vinden in het finale document over CVS van de Hoge Gezondheidsraad van juli 2000. Op dit ogenblik beëindigt het RIZIV de overeenkomsten met een vijftal centra die zich kandidaat hebben gesteld als referentiecentrum voor het CVS. Op basis van de aanbevelingen van de Hoge Gezondheidsraad wordt in die overeenkomsten de samenstelling van het multidisciplinaire team als volgt geoperationaliseerd. Tot het diagnostisch team behoren minstens een
specialist in de inwendige geneeskunde, een psychiater en een deskundige in de socio-professionele problematiek -dit kan een maatschappelijk werker of een sociaal verpleegkundige zijn -en facultatief een fysiotherapeut of revalidatiearts. In het therapeutisch of revalidatieteam wordt er nog een kinesitherapeut en een psycholoog aan toegevoegd.

Op uw vraag of het hier altijd zal gaan over nieuwe aanwervingen in deze referentiecentra, kan ik niet antwoorden. Het bedrag dat in de RIZIV-overeenkomsten met de referentiecentra wordt bepaald zal toelaten een aantal nieuwe personeelsleden aan te trekken. Men mag evenwel niet vergeten dat de ziekenhuizen die zich nu kandidaat hebben gesteld, in de praktijk al geruime tijd heel wat patiënten met chronische vermoeidheidsklachten krijgen doorverwezen en dus nu reeds als expertisecentrum functioneren.

Het lijkt me niet meer dan logisch dat die artsen en andere zorgverstrekkers die de voorbije jaren een grote expertise inzake de diagnose en behandeling van CVS hebben opgebouwd, de spilfiguren worden van de referentiecentra.
Met de nieuwe financiële middelen zullen de ziekenhuizen bijkomende personeelsleden kunnen aanwerven of de reeds bestaande deskundigen ontlasten van andere taken zodat ze meer tijd kunnen besteden aan de CVS-patiënten.
De keuze van de personeelsleden en de vraag of de deskundigen nu al dan niet voltijds een functie moeten waarnemen zijn elementen van interne organisatie van de referentiecentra. Deze elementen zijn afhankelijk van de hoeveelheid patiënten die het referentiecentrum zal opvangen. Het ziekenhuis dat het referentiecentrum inricht zal hierover zelf beslissen. De
RIZIV-overeenkomst voorziet in een rigoureuze evaluatie van de werking van al de referentiecentra. Vooraleer de overeenkomst wordt afgesloten zal het RIZIV onderzoeken of aan de voorwaarden van het multidisciplinair team wordt voldaan. Van elke CVS-patiënt zal een uitgebreide registratie van de toegepaste diagnostiek en therapie plaatsvinden en een opvolging door middel van gestandaardiseerde parameters.

Het is correct dat de dubbele notie psycholoog en neuro-psycholoog een onduidelijkheid is in het document van de Hoge Gezondheidsraad. In de overeenkomst zal alleen sprake zijn van een psycholoog.


Karel Van Hoorebeke (VU&ID):

Mijnheer de voorzitter, ik dank de minister voor het antwoord. Wanneer zullen de overeenkomsten getekend worden die het RIZIV op dit ogenblik met de 5 centra onderhandelt?


Minister Frank Vandenbroucke:

Mijnheer de voorzitter, we mikken op juni 2001 voor de eerste implementatie van de overeenkomsten.

Het incident is gesloten.