| Geachte Dames en Heren,
Wij vragen u uitdrukkelijk even tijd te nemen om de getuigenissen en brieven van
C.F.S.-patiënten te lezen.
De bedoeling van deze getuigenissen is duidelijk te maken wat het betekend C.F.S. te
hebben.
Deze vreselijke ziekte hebben is een regelrechte nachtmerrie voor iedere patiënt en zeker
ook voor familieleden en andere betrokkenen.
Minister Colla van het Ministerie van Volksgezondheid en talrijke politici kregen al
jaren zulke getuigenissen.
Minister Colla en vele andere beleidsmensen geven zelfs geen antwoord meer op de talrijke
smeekbedes van C.F.S.-patiënten.
Erger nog, op simpele vragen kreeg nooit iemand een concreet antwoord, noch van Minister
Colla, noch van Minister De Galan, noch van iemand anders.
Zelfs onze petitie met 55.000 handtekeningen, ingezameld binnen drie maanden en
overhandigd in april '96 bracht tot op heden niets concreets op.
Enkel een C.F.S.-Forum in april 1998, waar geen enkele inspraak mogelijk was.
Er kwam een eerste werkvergadering op het Ministerie van Volksgezondheid; de tweede
vergadering zou doorgaan op 4 september, maar is en blijft uitgesteld.
In 1996 kregen we een schrijven van Minister Colla; "Toch wil ik er op wijzen
dat er geen enkele instantie in ons land door een of andere regelgeving met de officiële
en nationale erkenning van recent ontdekte ziekten is belast"
Zo'n erkenning zou trouwens niet nodig zijn, aangezien alle patiënten, zonder onderscheid
en ongeacht de aandoening waaraan zij lijden, als zij aan de gestelde voorwaarden voldoen,
nu reeds een erkenning van arbeidsongeschiktheid kunnen krijgen op basis van artikel 100
van de wet tot instelling en organisatie van een regeling voor verplichte verzekering voor
geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoördineerd bij Koninklijk Besluit van 14 juli
1994.
In een brief van Staatssecretaris Jan Peeters stond het volgende:
In de praktijk verloopt het echter anders!!!
Ondanks te voldoen aan medische voorwaarden, ondanks volledige, universitaire verslagen,
worden C.F.S.-patiënten buitengesloten in de Belgische wetgeving door vele medische
adviseurs, het R.I.Z.I.V., A.G.D. gerechtsdeskundigen en andere sociale en administratieve
instanties.
Met die éne vernietigende zin: "C.F.S. bestaat niet, C.F.S. is niet erkend in
België, begaan medische adviseurs e.a. dus duidelijk onwettelijke praktijken !
De bevoegde Ministers en talrijke politici zijn al jaren geleden van deze wantoestanden op
de hoogte gebracht maar ondernamen (nog) niets hiertegen !
Wat is er nu van, Geachte Heren Ministers ?
Bij CF.S.-patïënten worden dagelijks de meest fundamentele RECHTEN met de
voeten getreden.
CFS -patiënten zijn totaal overgeleverd aan de willekeur, iets wat ontoelaatbaar is in
een democratie!
Het is ergerlijk, bedroevend én beangstigend met C.F.S. te moeten
(over)leven in een land waar medische adviseurs e.a. met een veel lagere scholingsgraad
dan een Professor of Dokter-specialist, zo'n machtsmisbruik kunnen
uitoefenen en naar willekeur kunnen oordelen over de vaak zwaar zieke
mensen !
Zoals onze medepatiënte Kristine zei: "de heer Dutroux speelt het in z'n eentje
klaar twee Ministers te doen aftreden, zogezegd, omdat ze in hun verantwoordelijkheid te
kort waren geschoten.
En wij, wij staan al jaren met 15.000 patiënten in de kou ...
- Wie neemt de verantwoordelijkheid op zich van de (ongeveer) 15. 000 C-F.S.-patiënten
én hun familieleden die reeds jarenlang de dupe zijn van deze contradictie ???
- Wie geeft ons antwoord op een simpele vraag over de wetgeving in ons land ?
- Wie wijst de bevoegde Ministers op hun verantwoordelijkheid ?
Ook CF.S.-patiënten hebben recht op een menswaardig bestaan, ondanks het
omstreden feit of de oorzaak nu lichamelijk of psychisch is !!!
Wie helpt ons in deze zware, oneerlijke strijd ?
|
