Als de brokken niet meer te lijmen zijn
en scheiding onoverkomelijk wordt,
laat het dan zo sereen mogelijk verlopen.
Er is al verdriet genoeg.

Eer je aan definitief weggaan begint te denken, heb je al een heel wat meegemaakt.

Je hebt gehoopt, geprobeerd, geworsteld met schuldgevoelens en twijfels. Maar eens komt het moment dat je jezelf niet langer kunt bedriegen en wijsmaken dat het allemaal nog wel zal goed komen. En dat doet pijn want je bent per slot van rekening aan je huwelijk begonnen met de beste intenties, met veel liefde en een grote bereidheid om de andere gelukkig te maken. "Tot de dood ons scheidt", maar soms kàn het gewoon niet langer, om wat voor reden dan ook.

Uit verdriet, woede, angst en radeloosheid nemen we vaak verkeerde beslissingen. Men 'vergeet' op die momenten dat men ooit echt van elkaar gehouden heeft en denkt dat er alleen maar altijd ruzie was

Daarom begint men te schermen met allerlei dreigementen. Kinderen worden als wapen gebruikt en elkaar pijn doen lijkt nog het enige doel te zijn. Daardoor blijven er alleen maar twee gekwetste mensen over die het risico lopen nooit meer op een normale manier met mekaar te kunnen omgaan, wat zeker van primordiaal belang is als er kinderen bij betrokken zijn.

Een mediator of echtscheidingsbegeleider, gaat in de eerste plaats vooral onderzoeken of scheiden wel de enige mogelijke en juiste oplossing is voor het probleem.

Eerst zijn er een aantal gesprekken met de twee scheidende mensen en, is er in de eerste plaats op gericht om te zien of er geen mogelijkheid tot verzoening meer kan inzitten. Bij echtscheidingsbegeleiding gaat het om menselijkheid, de persoonlijkheid en de individuele wensen, verlangens en problemen van beide individuen.

De echtscheidingsbegeleider, zal het in het eerste gesprek, vooral hebben over het 'waarom' van de beslissing om te scheiden. De problemen en de twistpunten zullen in kaart gebracht worden, om er dan, samen met de cliënten, oplossingen voor te vinden. Want, heel vaak roepen mensen, alleen uit pure onmacht of wanhoop, dat ze willen scheiden, omdat ze zich met de rug tegen de muur gezet voelen en zelf geen uitweg meer kunnen zien.

Indien de verschillen toch te groot of onoverbrugbaar blijken te zijn, pas dan zullen de gesprekken gaan over wie wat en hoe wil, met in de eerste plaats aandacht voor de kinderen, indien die er zijn. op deze manier kan je scheiding, die op zich toch al heel emotioneel geladen is, op een serene manier laten verlopen.