» Home

Een blanke kader...

Na het opschuren van de blekken (die ondertussen al bij de carossier zijn) kunnen we eindelijk beginnen met het ZELF afschuren van de kader. Het beste is alle mogelijke onderlagen te verwijderen(grondlaag ook), maar dit kost véél tijd. En deze tijd kunnen we natuurlijk weer omzeilen door de "zware" middelen te gebuiken. Ik heb gebruik gemaakt van een super-vretende soort pasta: DECAPO (te vinden in iedere verfwinkel of doe-het-zelf zaak). Je mag op bijde oortjes slapen: het BIJT. Na het instrijken moet je 10 à 15 minuutjes wachten en de verf valt er (bij manier van spreken) af. Best een na dit gedaan te hebben alles goed afspuiten met een hoge-druk reiniger om mooi te kunnen zien waar er nog blijft plakken van verf. Krijg je deze overige plekjes verf niet af (wat bijna het geval niet zal zijn) schuren maar! Ik heb helaas geen foto van de blanke kader, maar hij was er een waard... De originele verf plus de verf die erboven zat was op 1 uurtje compleet weg. En dan staat de kader volledig in zijn bloodje !! Zalig om te zien.

* De blekken herspoten.

Voila, terwijl we de kader aan het opschuren zijn hebben we de mooi herspoten blekken binnen gekregen. De kleur is BMW donker blauw. Naast de blekken zie je een mooi herovertrokken wit zadel, kelk en een witte kader. De kader hier op de foto is totaal nog niet goed. Hij was geverft in witte grondverf en helaas gaf hij door de koude een reactie (rimpeltjes). Opnieuw alles vlak afschuren en herbeginnen maar... (zo blijft ge dus altijd in de run). Ook op de foto zie je nieuwe veringen en een standaard chroom uitlaat. Deze uitlaat het ik speciaal in Nederland moeten bestellen omdat hij in België niet meer beschikbaar was. Ook in Nederland was het de allerlaatste uitlaat in stok. Ik zal ff noteren hoeveel geld ik er tot nu toe al heb ingestoken (excl. werkuren).

* Een kader in opbouw.

En nu maar alles in elkaar steken... Miljaar heb ik daaraan wa gekloot. Niet alle vijzen zaten in zakjes (waarvan ik dacht, dat weet ik zeker vanwaar die komen), dus zoeken maar. Maar dankzij de (kleine) hulp van Ewald werden de eerste stukken aan de kader vastgehangen. Geen simpel werk, zeker niet als je tot besluit komt dat de achterbrug een kleine wrong heeft gehad... (nieuwe achterbrug dus). Gelukkig had ik zo een paar optekeningen gemaakt van de bedrading enz., want anders zou ik niet weten wat, waar en hoe te beginnen. Waar ik de grootste last mee had was de rempedaal voor het achterwiel. Ik wist totaal niet meer hoe ik het eraan zou kunnen bevestigen. MAAR! na eens goed te zoeken in de afvalbak had ik da oplossing gevonden. De rempedaal zat namelijk vast aan de oude (standaard) steunpikkel. Heb ik dan ff gezweet voor ik dit doorhad. Maarja, als je alleen bent om alles in elkaar te steken let je op veel minder details buiten je met 2 bent. Oh ja, voor ik het vergeet, John was op reis met zijn lief, dus heb ik ook maar zijn hulp op mijnen buik kunnen schrijven.

* De blekken aan kader monteren.

Wazaaaa, hier is em dan met de mooie BMW donker-blauwe blekken op. Wel persoonlijk vond ik het om af te likken... maar die verf smaakt niet dus laat maar. "Geef mij maar liever mijn Joyceke". Dus wat is er tot nu toe nog allemaal niet in orde aan mijn MB buiten overige aansluitingen en blekken. Humz, een nieuwe piston is nodig (nieuw gekochte ondertussen gebruikt om mijn 2e MB te kunnen doen draaien), nieuwe kelk (Sasha heeft den mijnen geript) en natuurlijk een nieuwe achterbrug. Voor die achterbrug zou ik zo een metalen-vierkante willen. Dit zou pas te vet zijn op deze MB. Natuurlijk moet ik daarmee oppassen of die wel tussen mijn kader kan en of dit wel werkelijk bestaat. Oja, voor ik het vergeet, de wielen zijn MBX zanten met speciale breede pirelli banden op. Door de verhoogde kader was mijn baanligging gevaarlijk geworden... dus nieuwe mooie bandjes eronder.

Tot slot, hij noemt "SPIKE"... Duivelse "spikkel".