De uitvinding van de hogesnelheidsmotor (1880) en de automobiel, maakte Gottblieb Daimler en Karl Benz bekwaam om de fundamenten te leggen voor de motorisatie van wegtransport. Met hulp van financiële geldgevers en partners, investeerden ze allebei in hun ontwikkelingsproject. In Mannheim stichtte Benz in okotber 1883 de firma Benz & Cie. Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG) werd gevormd in november 1890. Om publiciteit te halen en zeker te zijn van hun producten, zochten beide ondernemingen een gepast merkteken. Om te beginnen gebruikten de uitvinders hun eigen namen: "Benz" en "Daimler". Deze stonden voor originaliteit en kwaliteit van de motoren en voertuigen. In 1909 werd het cogwielsymbool in het merkteken van Benz & Cie, gebruik sinds 1903, vervangen door een laurierkrans, omringd door de naam Benz. Maar de eeuwwisseling bracht een compleet nieuw merkteken mee voor de producten van Daimler-Motoren-Gesellschaft in Cannstatt: "Mercedes".
Karl Benz
Karl Benz was geboren in Karlsruhe op 25 november 1844, als zoon van een ingenieur. Zijn vader stierf toen Karl nauwelijks twee jaar oud was. Ondanks dat ze relatief arm waren, verzekerde zijn moeder een goede opvoeding. Karl ging naar de hogeschool, voor hij ging studeren in een technisch college in Karlsruhe, onder het gouverneurschap van "Ferdinand Redtenbacher". Deze gang van studeren werd gevolgd door twee jaar stage in een mechanisch, tecnische onderneming in Karlsruhe. Tijdens deze stage behaalde Benz principiële ervaring in alle werkkringen. In zijn eerste job was hij een ontwerper en designer in een weegschalenfabriek in Mannheim. Toen hij deze job verloor in 1868, verhuisde hij naar het "Gebrüder Benckiser Eisenwerke und Maschinenfabrik", welke meer aangegaan was met bruggenconstructies. Zijn interesse in motorvoertuigen was enorm groot. Zijn job bij Benckiser werd gevolgd door een korte periode van werk in Vienna, tevens ook in een ijzerconstructiefabriek.
Bertha Benz
Bertha Ringer, geboren te Pforzheim op 3 mei 1849, was 23 toen ze op 20 juli 1872 trouwde met Karl Benz. Ze stierf 55 jaar later op 5 mei 1944. Ze was de resolute leeftijdsgezel van Karl Benz, de vader van de automobiel. Zonder haar sterke wil en geloof in het succes van haar echtgenoot, had de Benzfabriek nooit opengebloeid. Zelfs tijdens de periode voor haar huwelijk met Karl, nam Bertha een resolute en onbaatzuchtige beslissing. Deze bewees het bestaan van haar echtgenoot. Wanneer het uitkwam dat Karl gemanoeuvreerd had in een bijna onhoudbare financiële situatie bij een zakenpartner, aarzelde Bertha amper om dit te bestraffen in haar huwelijksgift.
Alhoewel zijn werk geteisterd werd door een echec, kreeg Karl steeds sterkte van Bertha. Zij geloofde in hem en in zijn uitvinding. Op 29 januari 1886 wendde hij een patent aan voor zijn driewieler met een gasmotor. Deze vertegenwoordigde een belangrijke stap voor de mensheid, één waarin een hoofdrol is weggelegd voor Bertha Benz. Het patentnummer (DRP. No. 37435) is vandaag herkend als de geboorteakte van de automobiel. Karl ging verderbouwen op volmaakte versies van zijn "getatenteerd motorvoertuig". Ondanks een meestal enthousiast onthaal van het publiek, bellf het commerciële succes dat hij creëerde ongrijpbaar. Toen hij daaraan begon te twijfelen, vond zijn vrouw een uitweg. Ze realiseerde zich dat het algemeen publiek overbleef, achterdochtig over de gemakkelijke uitvoerbaarheid en betrouwbaarheid van dit voertuig. Ze beschouwden dit als kracht door "gesloten bliksemkrachten".
Gottlieb Daimler
Gottlieb Daimler was geboren in Schorndorf, op 17 maart 1834. Als toevoeging aan zijn studies in de Schorndorf "Lateinschule", bezocht hij een tekenschool, welke alleen lessen gaf op zondagen. Daimler's bezoek aan de school was het bewijs van zijn vroege interesse in techniek. In 1848 schonk hij een leertijd als een "gunsmith" in Schorndorf, onder het wakende oog van meester Craftsman Riedel. Hij voltooide dit door het maken van een succesvol dubbelloop pistool. Na een buitenlansde periode, die hij spendeerde aan studeren van mechanische techniek, woonde hij het technisch college in Stuttgart bij, van 1857 tot 1859. Aan het einde van 1863 en na de onderneming van diverse technische jobs, werd hij manager van de Bruderhaus mechanische, tecnhische fabriek in Reutlingen. Daar ontmoette hij ook Wilhelm Maybach in 1865.
Op 9 november 1867 trouwde hij met Emma Kurtz uit Maulbronn. In 1869 werd hij atelierdirecteur van een mechanische, technische onderneming in Karlsruhe. In 1872 trad hij toe bij Otto and Langen, in Gasmotorenfabrik Deutz. Hij werkte daar als technisch directeur tot hij wegging in 1882. Hij familieerde zichzelf daar met de "four-stroke" grondregel van Otto.
Wilhelm Maybach
Wilhelm Maybach was geboren op 9 februari 1846 in Heibronn, waar hij opgroeide als één van zes kinderen. Het gezin verhuisde later naar Stuttgart, maar op de leeftijd van 10 jaar werd hij wees. In antwoord op een advertentie in de "Stuttgarter Anzeiger" krant, bood een barmhartige organiastie aan om voor hem te zorgen. Hij volgde school bij Reutlinger Bruderhaus and Gustay Werner. De stichter en tevens ook directeur van de school bracht de jongen groot op technisch gebied.
In 1865 ontmoette hij in Reutlingen Gottlieb Daimler. Wilhelm werd een gezel voor Gottlieb en bleef een zeer goede vriend van hem tot Daimler overleed. In september 1869 verhuisde hij, samen met Daimler, naar Karlsruhe en later trad hij in zijn voetstappen om te werken voor Gasmotorenfabrik Deutz. Dit inspireerde hem om designs te ontwerpen voor een binnenlandse hogesnelheidsverbrandingsmotor. Geschikt voor water- en landvoertuigen, alsook voor vliegtuigen.
Toen Daimler Gasmotorenfabrik Deutz verliet in het midden van 1882, volgde Wilhelm Maybach hem naar Cannstatt in oktober 1882. Daar scheepten ze in op het ontwikkelen van lichte, binnenlandse hogesnelheidsverbrandingsmotoren. Doorheen zijn omvangrijk opzoekwerk, kreeg Maybach als beloning een patent, duidend op een niet-genormalideerd, heet buisinjectiesysteem. Een essentieel element in het opwehhen van hoge snelheden. De horizontale motor uit 1883 werd opgevolgd door de "grandfather clock". Een lichte en compacte motor met een verticaal geregelde cilinder, die geschikt was voor installatie in voertuigen. In 1885 was de neiuwe motor geïnstalleerd. Desondanks realiseerde Maybach zich vlug dat hij niet tevreden kon zijn met slechts motoren voor voertuigen.
Het eerste product van zijn relisatie was de "staalwielauto". Met dit voertuig kreeg Maybach ook de eer voor de introductie van het verschuifbaar tandwielversnellingssysteem in de automobieltechniek.Gepresenteerd op de Parijse wereldexhibitie van 1889. De Staalwielauto bezonk ook de verjaardag van de Franse automobielindustrie. Toen Daimler het Daimler-Motoren-Gesellschaft stichtte, met Duttenhofer and Lorenz in november 1890, werd Maybach aangesteld tot hoofdingenieur. Hij verliet de onderneming in februari 1891. Het volgende anderhalf jaar bleef Maybach doorgaan met zijn designwerk in zijn eigen flat. In de herfst van 1892 werd zijn ontwikkelend werk ook financiëel gesteund door Daimler.Beginnend in het Hermann Hotel, welk belangrijke deigns afstond, zoals de besprenkelende staalpijp carburator en de Phoenix motor. Dit verbeterdde de elementen van het "belt drive" systeem. De Engelse industrialist Frederick Simms zette een grote druk op DMG en Maybach. Hij werd heraangenomen als hoofdingenieur van de onderneming in november 1895. Hij ontwikkelde de "tubular" radiator met ventilator, later gevolgd door de "raat" radiator; deze effectieve vorm van motorkoeling opende de weg naar de ontwikkeling van de moderne automobiel. De "Roi des Constructeurs" (koning van de designers", zoals de Fransen hem noemden, ging van de ene technische prestatie naar de andere. Hij creërde de eerste viercilindermotor en in 1898/99 volgde een hele generatie van motoren, bestaande uit vijf modellen, geproduceerd tussen 6 en 23 hp.