26 augustus 2006

Om een lang verhaal kort te maken, Annie, van ons groepje vriendinnen zocht voor haar kleinkind een stoffen speelgoedautootje, wat ik per toeval na enkele dagen in een babywinkel vond.  Daar ik van Annie geen adres wist, besloot ik dit af te geven aan Liliane, in de Zijdeworm.  Ze was wel een beetje verbaasd dat ik bij haar kwam afleveren, en we raakten in gesprek.  Daarbij vertelde ik haar dat ik thuis zat met een tenniselleboog, en hiervoor al mijn tweede maal een inspuiting had gekregen, zonder resultaat.

Daarop antwoordde Liliane dat ze voetzoolreflexologie deed, en vroeg ik of ze dat niet eens wilde proberen bij mij voor die tenniselleboog – toch beter dan die inspuitingen!

En ik ging in behandeling bij haar.  Na de eerste maal voelde het wel beter, maar natuurlijk kan je van één behandeling geen 100 % genezing verwachten.  Maar het deed me zo goed en het is zo ontspannend, dat ik zeker om de twee weken een behandeling wou.  En ja, na enkele behandelingen had ik geen pijn meer van die tenniselleboog!  Ondertussen zijn we een jaar later, en als ik op verlof ga, ben ik nadien altijd heel blij dat ik terug kan gaan om mijn voetjes te laten verwennen.  En die tenniselleboog?  Daar heb ik geen pijn meer van gehad!

Bedankt Liliane!

Antwerpen, 21 augustus 2006.

Hallo dag Mevrouw Van Beeumen,

Eventjes denken hé?

Hoeveel paar voeten zijn er dankzij “De Zijdeworm” bij zichzelve “thuisgekomen”?...!

Wat mij betreft:

Zowat een jaar geleden, beleefde ik een kleurrijke dag waaraan U een psychologisch kleurtje toevoegde.  Na een bezoek aan een kleurrijk kapperssalon, liep ik langs de Zijdeworm waar mijn oog viel op een kleurrijk ceintuur.

Om mijn ademsnood in de hand te kunnen houden (bovendien las ik in uw blik: “I see…”), begon ik er spontaan over te praten.  U stelde mij voetreflexogie voor.  Voor mij geen onbekend terrein, gezien ik de grondslagen van accupunctuur ken.  Ik had er wel geen eraring mee.  Sinds onze eerste afspraak zeg ik nooit meer: “met mijn voeten heb ik geen zaken!”..  Wat die allemaal vertellen en verraden…  In het begin vragen ze (als perfecte bodem van het lichaam) binnen de 14 dagen zelf om een afspraak.  Hoe nu een punt op een teen je kan laten kirren omdat je rug- en of nekpijn hebt… grappig, maar wáár.

De combinatie van je belevingswereld, je gevoelens en de babbelende voeten, brengt interessante denkpistes en meditatie-oefeningen.

Je lichaam reageert duidelijk op de behandeling, en het gesprek kittelt ook nadien je verstand.  Dit is waarschijnlijk heel persoonlijk.

Tot zover mijn ervaring in een notendop.