Otegem kerk

 Otegem kerk

Kerk van OtegemIn Otegem staat de kerk, die onlangs een geklasseerd monument is geworden, centraal gelegen op het hoogste punt van de gemeente. Uit gelijk welke richting men Otegem binnenkomt ziet men van verre de kerk staan.

Persbericht van Provinciehuis Boeverbos
Koning Leopold III-laan 41 B-8200 Sint-Andries

In februari 2003 werd gunstig advies uitgebracht over de bescherming van Sint-Amandus en Sint-Annakerk in Otegem De bestendige deputatie van West-Vlaanderen heeft een gunstig advies uitgebracht over de voorgenomen bescherming als monument van de Sint-Amandus en Sint-Annakerk in Otegem-Zwevegem.

Nu de kerk een geklasseerd monument is zullen in de komende jaren dan ook de nodige restauratiewerken uitgevoerd worden om dit prachtig erfgoed in ere te houden. Of men nu gelovig is of niet, men kan niet ontkennen dat er in de kerk van Otegem veel moois te bewonderen is.

Kerkgeschiedenis

In 998 spreekt men al van een altaar in Otegem. In 1097 is er sprake van de parochie Ooteghem. De kerk was waarschijnlijk een houten of lemen gebouwtje. Later werd er een klein Romaans kerkje zoals in Vichte gebouwd. Het was een kruiskerk naar het oosten gericht met de toren in het midden. Het kerkhof was met een doornhaag omringd.

De St-Pietersabij van Gent laat in 1788 onze huidige kerk bouwen onder pastoordeken Cousinne. Ze wordt voltooid in 1796, kostprijs 70.000 gulden. Door de Franse Revolutie en haar gevolgen wordt de kerk pas op 13 juni 1836 door Mgr. Boussen geconsacreerd.

De kerk met het oude kerkhof

Het kerkhof van Otegem was rond de kerk gelegen. Op het kerkhof stonden ook talrijke monumentale grafzerken die bij het aanleggen van het nieuwe kerkhof naar ginds zijn overgeplaatst.

De oude parochiekerk van Otegem werd in 1786 afgebroken. Onder impuls van de Gentse Sint-Pietersabdij werd in 1788-1796 een nieuwe, classicistische kerk gebouwd naar de plannen van de Gentse bouwmeester Joachim François Colin die eveneens de kerk te Wakken ontwierp. Van deze ontwerper is niet veel terug te vinden. Hij staat vermeld in de Jaerboeken der Oostenryksche Nederlanden als timmerman-architect van de St-Michiels parochie in Gent.

Het is een neoklassieke kerk, ongewoon in de streek, en naar het zuiden gericht. De driebeukige kerk met ingebouwde toren staat te midden van het dorpsplein. Er was een mooi ommuurd kerkhof met St-Rochuskapel, een heilige die men aanriep tegen de pest.

Buiten tegen de koormuur staat de stenen calvarieberggroep uit 1789 die binnen het kerkhof lag. In de nis onderaan stond de beeldengroep van de bewening van Christus die in 1939 achteraan in de kerk geplaatst werd. Daar hangt eveneens de grafsteen van pastoordeken Cousinne die Otegem zijn silhouet gegeven heeft.Een deel van het 18de-eeuwse meubilair van de oude kerk – zoals de communiebank, de lambrisering van het koor en de kerkmeestersbanken – werden gerecupereerd.

De rest van het meubilair, zoals de preekstoel en de altaren dateren uit de 19de eeuw. Het orgel dateert uit 1866-1868 en is van de hand van orgelbouwer Jacobus-Philippus Forrest. De orgelkast werd gesneden door de Izegemse beeldhouwer Eduard De Jonghe. Het is een van de weinige gaaf bewaarde instrumenten van orgelbouwer Jacobus-Philippus Forrest.

Zie in het Fotoalbum bij Kerk voor meer foto's van de kerk en haar interieur.
Met dank aan Diaken Norbert Laperre voor zijn bereidwillige medewerking.