Wie van het wandelen nog ten volle wil genieten, slaat hier aan de Brouwerijstraat rechts af. We stappen nu in die oude verbindingsweg tussen Leie en Schelde die vroeger in Otegem ook Pontstraat heette.

Je neemt een landschap waar vanaf de kerk van Heestert, over Avelgem tot in Tiegem, moeilijk in één foto te verwerken. Rechts aan een grote veldweg ontwaar je in de verte de Blinde Kapel in Heestert, die precies in rechte lijn ligt tussen de kerken van Heestert en Otegem.

We stappen verder voorbij een hoeve met inrijpoort en kapelletje. Voor ons aan de overkant van de Scheldestraat valt de dubbele inrijpoort van d' Oude Brouwerij op. We bewonderen het kleine authentieke voetgangerspoortje in Tudorstijl.

We steken de Scheldestraat die naar Avelgem leidt over en nemen rechts van de brouwerij een karreslag (een kriere in Otegems dialect) en voelen onder onze voeten de vette leemgrond, kenmerkend voor de wijk Ruiffeleinde.
 
Rechts in het landschap ligt tussen de wilgen een oude verwaarloosde vijver waarin vroeger gezwommen werd en visjes gevangen.

Hier, op deze weidse akkers, toen nog zonder hoogspanning lijnen staken de kinderen vroeger vliegers op. We gaan verder in de veldweg richting Tiegem. Dit is een strook van de mountainbike route van Bloso. We steken de Klein Ronsebeek over en zijn nu in het landschap dat Stijn Streuvels koesterde vanuit zijn Lijsternest. Hier krioelde het vroeger van kikkers, libellen, vlinders en andere soorten.

In de Mussestraat gekomen, slaan we links af en gaan lichtjes bergop tot langs een linde met kappelletje.
Op de top van de heuvel zie je waarschijnlijk het mooiste stukje landschap van Otegem. Glooiend en frisgroen in de Lente, een rij bomen en een bosje, een beek in de diepte. En langs dat bosje die hellende akker waar de Vlaschaard van Stijn Streuvels werd verfilmd. Je ziet de molen van Tiegem en nog juist zichtbaar bij mooi weer de molen van de Hotond over de Kwaremont.

Vroeger was hier het Caesbos. Bij de laatste hofstede van de Mussestraat, stond links van de weg de Bosmolen. Hier heb je het mooiste uitzicht op de dorpskom.


Voor we de Ingooigemstraat kruisen zien we rechts de oude wijk de Neerhoek, waar in 1933 de eerste Blauwvoetspelers woonden en leerden voetballen.

Nu wandelen we in de Neerkouter. Links merk je een uitgestrekte akker, die in het natte seizoen vroeger niet te bewerken viel wegens het hoge kleigehalte. We verlaten hier de zware maar vruchtbare grond van het Ruiffeleinde en cirkelen verder rond de kerk en de dorpskom.

Rechts van ons treffen we het weeghuisje van de oude mechanische weegbrug van een oude cichoreiast. Hier werden tot in 1957 de wortels tot verpakte cichorei verwerkt met als merk Morgendauw. Hier snoof Streuvels van uit zijn Lijsternest, rechts achter de heuvel, de pittige geur op van gebrande cichoreibonen en hoorde hij Hutsebolle de ruifel hanteren en “vloeken lijk ne ketter”. Hier vond Stijn Streuvels in 1926 de inspiratie voor zijn meesterwerk “Het leven en de dood in den ast”.

Genoeg gestreuveld

Achter de hoeve was vroeger een veldoven waar stenen werden gebakken. Grote boerderijen hadden vroeger vaak nog nevenactiviteiten
We zijn in één van de liefelijkste plaatsjes langs de Biestbeek. Rechts van ons de ranke spits van de kerktoren van Ingooigem, precies een juffertje in vergelijking met Otegems stoere bonk.

Links onder de linden droomt het O-L-Vrouwkapelletje van de Kapelhoeve naast de mooie inrijpoort. Even verder, langs de verzorgde achtertuin, nemen we links de veldwegel die de grens vormt tussen Otegem en Ingooigem. Hij voert ons naar de zolder van Otegem, het hoogste punt, gelegen op 52 m boven de zeespiegel.

Een 100 m voor de top geniet je van het mooiste uitzicht over de streek.
Links van ons de kerk van Avelgem, de Kluisberg, de Kwaremont, de Hotond met de witte molen en de molen van het Vossenhol te Tiegem. Voor ons rechts zie je van links naar rechts Knokkekerk, het Banhoutbos en verder weg de industriegebieden.

Op dit hoogste punt van Otegem stond de herberg “In den Transvaal”, een passende halte voor de wandelaar van weleer, die langs deze veldwegel van Ingooigem naar Otegen moest.

Tijdens de oorlog was het de uitgelezen uitkijkpost voor ondergedoken jonge gasten.

De veldwegel brengt ons in de Zolderstraat, we gaan even naar links en aan de eerste gevel naar rechts: de laatste “stapstientjes” op, om dan naar links de kleikop af te dalen naar ons vertrekpunt: het kerkplein van Otegem.

We hopen dat je genoten hebt van de wandeling rondom het dorp. Je kunt gerust nog even kennis maken met de dorpskom.

Kom eens terug en wandel in omgekeerde zin… verassend anders.

In deel 4 vind je verder alle nuttige informatie over deze wandeling.