Vogels in de tuin

Hoewel her en der beweerd wordt dat het vogelbestand dramatisch slinkt in sommige gebieden is daar in mijn tuin toch niet veel van te merken. Ik woon in een goed bevolkte wijk en er is een verscheidenheid aan vogels waar te nemen.

Ondanks het feit dat zowat iedereen hier één of meer poezen heeft die zich een vogeltje laten smaken. En zelfs roofvogels durven wel eens op visite komen.

Een aantal vogels zoekt hier nestgelegenheid. De bekendste is de merel waarvan in ieder tuintje wel een exemplaar zijn territorium heeft gevonden. Hij kweekt makkelijk tot drie nesten per jaar.

Ook een koppel zanglijsters is ieder jaar aanwezig. Ook tortels kweken wel eens een nestje in de boom langs het huis. Uitzondering gemaakt voor de merel zijn de meeste vogels nogal schuw. Zo ook de heggenmus die heel moeilijk van dichtbij te observeren is.

Ieder jaar komen ook de kneus terug. Ik weet niet of het ieder jaar hetzelfde koppeltje is maar er is wel reeds meer dan een nestje gekweekt.

De laatste keer zelfs in speciale omstandigheden. In de voortuin staat een conifeer die oorspronkelijk piramidaalvormig door het leven ging, maar als gevolg van ongevraagde besproeiing door de katers uit mijn buurt, helemaal lelijke plekken vertoonde en daardoor maar op een stammetje geweekt wordt. Bij de jaarlijkse scheerbeurt vloog daar plotseling een klein vogeltje uit de struik. En was daar plotseling open en bloot een nestje te zien met vijf eitjes.

Dat was wel spijtig maar ik heb toen de struik maar verder geschoren. Tot mijn grote verbazing zat daar een uurtje later dat vogeltje opnieuw te broeden. Gelukkig zat dat nestje aan de oostzijde van de struik zodat het toch nog beschermd was van regen en felle zon. Ik heb toen gezien dat het een kneu was. Uit de eitjes zijn vier gezonde jongen gekomen. Op een dag waren ze het nest uit en ik heb ze nooit meer terug gezien.

De vogeltjes mogen ook van geluk spreken dat de poezen uit mijn buurt niet op hen gelet hebben, anders waren ze naar de vogelhemel. 

In een nestkastje heeft er eens een koppel mezen gewoond maar dat was eenmalig. Als de winter nadert komen er meer gasten de andere vervoegen in de tuin. Het roodborstje en het winterkoninkje zijn dan ook waar te nemen.

En de huismussen verschijnen dan ook weer op het appel. Ze kunnen nogal talrijk zijn en stelen als geen ander het voedsel van de anderen in hun gezelschap. Ook de spreeuwen durven wel tekeer gaan. Iedere winter zijn ook enkele staartmezen waar te nemen. Waar ze vandaan komen is niet uit te maken. Er worden her en daar nootjes en bolletjes opgehangen zodat de winter eigenlijk een festijn wordt voor mijn gevleugelde vrienden.

 

Top