MS en wat nu,

 zoektocht naar onze aanwezigheid hier als mens,

 in de kosmos en het universum.

 

 

 

 

 

Contemplatie,  inzicht in het eigen denken.

Contemplatie betekend je eigen innerlijke wereld verkennen en onderzoeken. Met andere woorden leer je eigen geest kennen.  De methode om dit te onderzoeken noemt men  'introspectie', dit wil zeggen zelfonderzoek doen, naar binnen kijken door na te gaan wat zich in jezelf afspeelt. Door naar je eigen geest te kijken leer je de menselijke geest kennen. Je kunt zo ontdekken wat zich allemaal in je geest afspeelt, wat je allemaal denkt en wat je voelt. Ook leer je kijken naar je eigen woorden en daden en je gedrag. Je gaat daarbij na wat de innerlijke processen zijn die zich afspelen, zodat je komt tot zelfkennis.

De stap die daar op volgt is om op basis van deze zelfkennis te komen tot zelfsturing, tot beheersing van je eigen gedrag. Het gaat er daarbij om dat niet de omstandigheden, de wereld om je heen of andere mensen bepalen wat je wel of niet doet of wie je bent. Het gaat er ook niet om dat emoties of gedachtepatronen bepalen wie je bent, maar het gaat er wel om dat je bewust en onafhankelijk kiest jezelf te sturen.

Deze methode is er op gericht onze verwarring en onwetendheid op te sporen en een antwoord te geven op de vraag Ďwaarom leven we eigenlijk zoals we nu leven.  Daarom is het van belang om je eigen leven nauwkeurig te observeren, om als een buitenstaander naar jezelf te kijken. Dit vraagt een zekere afstand ten opzichte van het leven van alledag, van de vanzelfsprekendheid van het leven.

In ons dagelijks bestaan doen we gewoon wat we doen,  we voelen wat we voelen. Als je dit allemaal zonder verdere vragen over je heen laat komen is je geest, hoewel je lichaam wakker is, in een slapende toestand, je leeft als in een droom.  Bij leven hoort lijden. Lichamelijke pijn, ziekte, dood, nare gebeurtenissen, dit alles is onlosmakelijk verbonden met het leven. Om ons tegen die pijn te beschermen hebben we een cocon om ons heen geweven. Een schijnwereld die ons beschermt tegen die pijn en angst. Een wereld van uiterlijk plezier en genot. We leven terwijl we als het ware verzonken zijn in gedachten en ons denken maalt maar door.

Er zijn wel impulsen om te ontwaken, maar omdat die schijnwereld ons beschermt tegen de pijn en het leed willen wij niet wakker worden en worden de signalen genegeerd. Wanneer wij deze toch herkennen zullen wij ons bewust worden van de betekenis van onze eigenheid. De contemplatieve tradities hebben methoden ontwikkeld om te helpen bij die weg van deze bewustwording.

Zodra je vragen stelt over het leven doe je reeds de eerste stap op de weg van bewustwording. De methoden hoe we geestelijk wakker kunnen worden zijn eigenlijk heel eenvoudig. Namelijk, goed kijken naar wat zich in ons afspeelt en hoe we ons gedragen. Het gaat er immers om dat we door middel van oplettendheid, waakzaamheid, ontwaken uit ons onbewuste leven.

Dat valt niet mee omdat we leven in een cocon, een wereld van illusies en schijnzekerheden.  We houden onszelf een wereld voor die wijzelf geschapen hebben. We zoeken verstrooiing, we leven onze hartstochten uit, we zoeken de zin van het leven in materiŽle verrijking en we raken in verwarring omdat we het geluk niet vinden waar we het zoeken. Duisternis, verwarring en onwetendheid omringen ons dan ook en we houden die duisternis vaak vast omdat we ons richten naar de uiterlijkheden van materiŽle zaken. En wij ons richten op hoe anderen ons vinden, wat anderen van ons verwachten. En centraal hierbij staat het eigenbelang of beter gezegd het ego.

Gedurende momenten kun je soms komen tot iets dat op geluk lijkt, maar het ontglipt je weer, omdat je van uiterlijke omstandigheden afhankelijk bent. In het Boeddhisme noemt men dit Samsara. Namelijk steeds verder bevangen raken door onze beelden en fantasieŽn, door onze gedachten patronen, waardoor we lijden. Het is een in zichzelf gesloten cirkel van illusies, die ons afsluit van het zijn, het huidige moment.

 Hoe kun je nu het innerlijk geluk vinden. Het antwoord hierop is zelfonderzoek, de contemplatieve weg op te gaan.  In ons dagelijks leven heeft ons ego het heft in handen. Het ego is de onbewuste staat waarin we leven, en waaruit we moeten proberen te ontwaken. Je kunt je eigen geest onderzoeken door te 'kijken' naar de gedachten en gevoelens die door je heengaan, beeld wanneer je in stilte alleen maar zit te zitten. Je ontdekt dan dat je gedachten overal heen vliegen, van de hak op de tak. Deze gedachtestroom is de werkelijkheidsbeleving van het ego. We denken dat we zijn wat we denken en voelen. We zijn zo bevangen door onze gedachtestromen en gevoelens dat we daar helemaal in' opgesloten zitten.

Wanneer ons denken aangeeft dat we maar weinig voorstellen, denken we van onszelf ook dat we maar weinig voorstellen. We hebben dan niet in de gaten dat dit maar woorden zijn, gedachten, beelden, die op een of andere manier in ons denken en voelen terecht zijn gekomen. We hebben op die manier hele gedachteconstructies opgebouwd, we hebben zo een heel beeld van onszelf en de wereld opgebouwd, en we denken dat dit de werkelijkheid is. Het bijzondere is nu dat je buiten die gedachtestroom kunt gaan staan, en er als een buitenstaander naar kunt kijken. Je kunt uit die gedachtestroom ontwaken en ontdekken  welke wereld je zelf hebt gecreŽerd. Je ontdekt dan ook dat je gevangen bent geraakt in een wereld die je ego heeft gecreŽerd, je meende dat de wereld was zoals die zich in je gedachten aan je voordeed.

Het contemplatieve pad houdt in dat het door een voortdurende waarneming van jezelf, van je gedachten en gevoelens, steeds helderder wordt wat je gedachteconstructies zijn en de daarbij behorende gevoelens, en wat de werkelijkheid van het hier en nu is. Het gaat er dan om steeds met je volle aandacht in het hier en nu te zijn, en het verwikkeld zijn in gedachtepatronen los te laten. Het ontwikkelen van het onderscheid te maken tussen werkelijkheid en bevangenheid door denken kan alleen echt plaats vinden vanuit een innerlijke rust en stabiliteit. Door onze geest tot rust te brengen kunnen we helderder waarnemen en ons losmaken van onze gedachtestroom. Tevens leidt dit tot wijsheid, dat is het besef dat we leven in een zelfgeschapen illusies.

De kunst is dus om vrij worden van de gedachtestroom die ons ego opvoert, dat voortdurend commentaar geeft op onszelf en de wereld om ons heen . Als we daar vrij van zijn kunnen we ons volledig richten op het hier en nu, onze werkelijke aanwezigheid. Dit  kunnen we bereiken door meditatie. Mediteren is, in rust zitten, letten op je ademhaling, waarnemen dat er gedachten zijn die je in beslag nemen. Proberen je te ontspannen, je gedachten loslaten, met je aandacht bij je ademhaling zijn. Deze oefening leidt ertoe dat je ook in het dagelijks leven je gedachtestroom onderkent en kan loslaten, zodat je volledig kan doen wat je doet zonder in beslag genomen te zijn door je denken, dat tegen je zegt wat hoort en wat niet hoort, zonder oordelen en afkeuringen gewoon zijn wie je bent, de gedachten voorbij.

Verlichting is de staat van bewustzijn die we bereiken wanneer we voortdurend helder in het hier en nu zijn zonder bevangen te zijn in door onze gedachtepatronen. Het is de opgave om je voortdurend bewust te zijn van deze gedachtepatronen. Het moment dat je dat merkt is het moment van kiezen, je kunt dan namelijk in het hier en nu springen . In het dagelijks leven zal er veelal een heen-en-weer beweging zijn: bevangenheid - ontwaken - weer bevangen zijn - opnieuw ontwaken, enz. Om bewust te leven is het van belang de geest rustig en fris te houden.

Het ontwaken gebeurt door meditatie.

 

Start | Een nieuwe weg | Levenshouding | Literatuur | Contactinformatie | meditatie | acceptatie en aanvaarding | Depressies en gehechtheid | Geest en lichaam

 
Bij problemen met of vragen over dit web kunt u contact opnemen met msborderline@telenet.be.