De meeste medische wetenschappers beschouwen de rol van verhoogde permeabiliteit van de ingewanden als onbelangrijk ivm MS . Ik ben ook geen dokter . De hiernavolgende tekst is een kleine compilatie van info afkomstig van het internet hierover . Hou dit wel in gedachten aub . Lees ook de DISCLAIMER op deze website .

http://www.wrc.net/phyto/leakygut.html
http://www.wrc.net/phyto/autoimmune.html

Het "leaky gut syndrom" of LGS schijnt nauwelijks herkend te worden , maar schijnt daarentegen wel een veel voorkomend en totaal onderschat probleem te zijn .
In de klassieke geneeskunde ivm MS wordt er meestal weinig of geen aandacht aan besteed .
Evenmin als voedingsallergieën/intolleranties ivm MS , is het "leaky gut syndrom" ivm MS een evenzo weinig populair researchonderwerp voor de hedendaagse klassieke MSresearch .
In het eerste geval ging het om een methode (niet patenteerbaar hetgeen klassiek eigenlijk niet gewenst is) , en in het tweede geval gaat het zo mogelijk om een zelfs nog heikeler onderwerp , daar bvb oa antibiotica , steroiden , voorgeschreven corticosterioiden zoals bvb. prednisone , NSAIDS (dit zijn niet-steriodale anti-ontstekings geneesmiddelen zoals ASA , indomethancin , aspirine , ibuprofen , enz.) , hormonen , enz. mogelijks een rol spelen in het "leaky gut syndrom" .
Met als gevolg dat er uiteindelijk weinig of geen hedendaagse MS research zich in deze richting afspeelt .
Vermits het klassiek weinig bekend is , wordt er dan ook nauwelijks of niet op getest . Gevolg :
Het is dus niet zo , dat als MS wordt vastgesteld , dit standaard meteen klassiek aanleiding zal geven om meteen een test te doen op het "leaky gut syndrom" om dit eventueel vast te stellen , en om onmiddelijk te beginnen met het herstel hiervan .
Het begrip "leaky gut" komt in de klassieke MS websites dan ook nauwelijks of niet aan bod .
Er is een verband is tussen voedingsintolleranties en een "lekkende darm" (vergrote permeabiliteit of doorlaatbaarheid van de darm of ingewanden) . Vermits voedingsintolleranties al nauwelijks of niet aan bod komen ivm MS op klassieke MS websites , moeten we dan ook niet verwonderd zijn dat de "lekkende darm" dat ook niet is .
En , ook niet echt verwonderlijk , er is ook nauwelijks of geen onderzoek verricht om vast te stellen of een "lekkende darm" MS veroorzaakt of ermee een verband heeft .
Op alternatieve MSwebsites echter wordt er echter wel degelijk over gesproken en lezen we ook dat mensen met MS dit laten controleren en laten behandelen (lees oa bij Glenna en Sylvie) .
ASHTON-LG1    (1)
LG1A    (2)
LG1B    (3)
LG1C    (4)
LG1D    (5)                    (In dit artikel is oa sprake dat de "lekkende darm" MS veroorzaakt)
LEAKY GUT 2    (6)
GLENNA-LG3    (7)
LEAKY GUT 3    (8)
LG3A    (9)
LG3B    (10)
LG3C    (11)
LG3C-1    (12)
LG3C-2    (13)
Het alternatieve vermoeden ivm MS en het "leaky gut syndrom"schijnt te zijn dat een massa verschillende problemen en ziektes kunnen veroorzaakt worden hierdoor , en MS zou best mogelijk hierdoor eveneens veroorzaakt kunnen worden .
In de voorbije hoofdstukken hebt U kunnen lezen dat een belangrijk spoor ivm de alternatieve aanpak van MS erin bestaat de eigen voedingsallergieën/intolleranties op te sporen en deze problematische voedingsstoffen te mijden .
Bij heel wat mensen met MS brengen de voedingsallergie/intollerantietesten inderdaad heel wat aan het licht .
(Hoe men het ook draait of keert , positief geteste mensen kunnen zeker hun voordeel ermee doen door problematisch voedsel te mijden).
Bij hoeveel mensen ? De meningen lopen uiteen en ondanks alle inspanningen van de klassieke MS research beschikken we anno 2001 dus nog niet eens over een serieuze database hierover (!)
Als we het volgende artikel mogen geloven zou slechts 2% van de mensen een lichte intollerantie hebben . excuus
Ik heb daar serieuze twijfels over gezien het steekproefje van testresultaten dat U op deze website kan vinden .
Als we het artikel in de standaard bekijken zouden we kunnen denken aan slechts 3% van de volwassenen . Dit is zonder twijfel een totale onderschatting daar het gaat over allergieën die men zelf snel merkt . De intolleranties daarentegen voelt en weet men niet . 99,99% van de mensen is ook niet getest hierop .Lees : De Standaard
Als we Mike Matthews (Medical Director van York Nutritional laboratories) mogen geloven , hebben 45% van alle mensen (gezond evenzo als met MS) duidelijke problemen met voedingsintolleranties of deze nu op een of andere manier met MS te maken hebben of niet . Zie Y2
Als we de wetenschapper Ashton Embry mogen geloven hebben 75% van de mensen met MS duidelijke voedingsintolleranties die met MS te maken hebben . Zie EMAIL
Wat de exacte cijfers ook mogen zijn , het zal wel zo zijn dat bij sommige mensen met MS , de voedingsintollerantietesten toch niet veel aan het licht brengen . Maar dit is gelukkig zeker niet het einde van de weg voor deze mensen . Waarom ?
Omdat er behalve voedingsallergieën/intolleranties ook nog andere oorzaken kunnen zijn voor een "leaky gut" die op hun beurt kunnen opgespoord worden en er kan iets aan gedaan worden .
Wordt nog verder opgebouwd .

In essentie gaat het over een verschijnsel van meer doorlatend worden van de ingewanden .
Als de inwendige darmwand door bepaalde oorzaken ontstoken of beschadigd wordt , heeft dit voor gevolg dat er steeds grotere ruimtes komen tussen de cellen van de darmwand en hierdoor lekken bacteria , gisten , gifstoffen en voedsel naar binnen in de bloedbaan . Chemische gevoeligheid , arthritis , chronische vermoeidheid , fibromyalgia en escalerende voedselallergieën/intolleranties (met waarschijnlijk maar nauwelijks onderzocht verband met MS) , zijn oa uiteindelijk het gevolg . Normaal ziet het lichaam enkel kleine voedsel antigenen (stoffen die tegenstoffen produceren) .Als plots deze nieuwe grotere moleculen opduiken in de bloedbaan , en verplaatst worden overal in het lichaam en zich dan op diverse plaatsen vastzetten , worden deze als vreemd beschouwd en door het immuunsysteem en aangevallen . Er worden dan antilichaampjes geproduceerd tegen deze onschadelijke en ongevaarlijke grotere voedselmoleculen die opgedoken zijn in de bloedbaan .
Als de ingewanden ontstoken zijn , dan nemen ze niet genoeg voedingsstoffen op zodat vermoeidheid enz. en ook een toestand van opgeblazenheid ontstaat . De draagproteïnen worden eveneens beschadigd zodat bouwstoffentekorten ontstaan . Hierdoor kunnen een veelheid van symptomen ontstaan . Bijvoorbeeld magnesium tekort veroorzaakt spierspasmen . Magnesium tekort is een algemeen verschijnsel bij fibromyalgia ondanks een hoge magnesiuminname met voeding en supplementen . Zink tekort kan leiden tot haarverlies of kaalheid zoals in alopecia areata . Koper tekort veroorzaakt hoge cholesterol en osteoarthritis .Omdat ook de ontgiftingssystemen in de ingewanden beschadigd worden , kan er gevoeligheid voor chemische stoffen ontstaan . Verder is er een overbelasting van giftige stoffen in de lever . Deze microben en hun gifstoffen , als ze in voldoende grote hoeveelheden aanwezig zijn , overweldigen volledig de ontgiftingscapaciteit van de lever . Dit veroorzaakt bvb. verwardheid , geheugenverlies , warrig denken en zelfs opzwellen van het gezicht als men blootgesteld wordt aan parfum of cigaretterook waar men voordien geen probleem mee had . Ook wordt de beschermende laag van IgA (immunoglobuline A) binnenin de ingewanden aangetast waardoor het lichaam niet meer kan afrekenen met protozoa , bacteria , virussen , en gisten zoals candida . Deze kunnen zich ook verplaatsen doorheen de darmwand , in de bloedbaan en zijn in staat overal elders in het lichaam infecties op te zetten . Maar dit is allemaal nog niet het ergste .
Het ergste is de vorming van antilichaampjes . Deze verspreiden zich en zien er gelijkaardig uit als antigenen op onze eigen weefsels . Met als gevolg dat als antilichaampjes deze aanvallen , ze meteen ook onze eigen weefsels aaanvallen . Menselijk weefsel heeft immers antigene plaatsen die zeer gelijkaardig zijn aan deze op voedsel , bacteria , parasieten , candida of schimmels .
Zo starten waarschijnlijk autoimmuunziekten : Rheumatische arthritis , lupus , multiple sclerose , thyroiditis en vele andere in de reeks van zogenaamde "ongeneeslijke" ziekten .

Dit is duidelijk absoluut een zaak voor medici .
De volgende bespreking geeft echter een zeker idee van een door hun mogelijke aanpak  .

a) Aanpakken van parasieten :
In kruidenboeken kan men oa vinden dat de volgende kruiden werkzaam zouden zijn voor parasietbestrijding :
Groene omhulsels van de zwarte walnoot , kruidnagels , knoflook , pompoenzaadjes , guldenroede , salie , tijm , venkel , mannelijke varen , veenbes poeder , druivepitten extract .
Diatomaceous Earth , wormwood .

Verwijder Candida gist en zijn wortels die gepenetreerd zijn in de inwendige slijmlaag van de darm .
Enz.
Wordt nog aanzienlijk verder opgebouwd .

Er bestaat een test om dit vast te stellen .
Dit vraagt voor een nachtlang vasten .
Niets , ook geen water , mag nog gedronken worden na 11 u s'avonds .
2 urinestalen zijn nodig .
Het eerste is een willekeurig urinestaal voor de test .
Het tweede is een urinestaal 6 uur na het drinken van een mengsel van mannitol en lactulose (2 soorten suikers) .
Aan de hoeveelheden en de verhouding van deze teruggevonden suikers kan men afleiden of er verhoogde permeabiliteit is van de ingewanden en hoe ernstig het is .
Verslag van een dergelijke test met info en prijs (3.603BEF) bij Jacqueline :
JM-LEAKY
Verdere info :
LG3C-3
LG3D
LG3E
 

Wordt nog verder opgebouwd .

03.04.01

Intestinal Permeability Assessment (intestinale Permeabiliteitstest schatting)

Algemene inleiding

Doormiddel van deze test kan men uitmaken of bepaalde medische problemen hun oorsprong al dan niet in de darm vinden.
Deze test maakt gebruik van twee niet metaboliseerbare suikers (lactulose en mannitol) waarvan men nagaat hoe snel ze door de intestinale mucosa permeëren.
De dunne darm heeft een duale functie enerzijds absorptiefunctie en anderzijds barriërefunctie.
De barriërefunctie moet erover waken dat toxische componenten en/of ongewenste macromoleculen  niet door de darmwand zouden doordringen . Een of beide functies kunnen onvoldoende functioneren  met als gevolg dat er lokale of algemene problemen kunnen ontstaan .

Defecten in de barriërefunctie

  Het distale gedeelte van de darm bevat een hele reeks producten . Deze zijn afkomstig van het dieet
  en van bacteriën die in de darm aanwezig zijn . Deze producten kunnen al dan niet toxisch zijn.
  In het distale gedeelte van de darm kunnen de volgende substanties aangetroffen worden:
 - levende bacteriën ,
 - polymeren van celwanden van bacteriën ,
 - bacteriële antigenen die in staat zijn antilichamen te induceren en die op hun beurt een cross-
  reactie kunnen aangaan met de antilichamen van de gastheer
 - bacteriële antigenen en antigenen uit het dieet die immuuncomplexen kunnen vormen .

Afwijkingen van de mechanische barriëre of de immuunbarriëre zijn er de oorzaak van dat er een verhoogde opname (absorptie) is van macromoleculen en bacteriën die in het darmlumen aanwezig zijn .
Bij een kwetsuur van de darm stijgt de mucosale absorptie van stoffen , die normaal niet doorgelaten worden , opvallend .  Darmontstekingen verhogen de opname en de verspreiding in het lichaam van stoffen , verbindingen en macromoleculen die potentieel gevaarlijk kunnen zijn voor het lichaam .
Peters en Bjarnason " Het meten van de permeabiliteit van de intestinale mucosa zal een belangrijke rol spelen bij het diagnostiseren en het behandelen van intestinale ziekten" .

Klinische betekenis

Toegenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa correleert met een reeks welbepaalde frequent geziene afwijkingen , terwijl afgenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa een belangrijke oorzaak kan zijn van malnutritie , malabsorptie en groeistoornissen.
Bij toegenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa zien we de volgende ziekten verschijnen :

· Inflammatoire darmziekten (colitis ulcerosa)
· Ziekte van Crohn
· Gewrichtsontstekingen/reumatoïde artritis
· Voedselallergie
· Coeliakie
· Ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew)
· Syndroom van Reiter
· Chronische huidziekten
· Schizofrenie
· Allergie

lnflammatoire darmziekten

Toename van de permeabiliteit van de intestinale mucosa van de dunne darm ziet men duidelijk optreden bij ontstekingen van de dunne darm .
In 1972 opperde Shorter dat een bres in de intestinale barriëre noodzakelijk is voor het ontstaan van inflammatoire darmziekten .
De hypothesen betreffende het ontstaan van de ziekte van Crohn , stellen dat de mucosale integriteit van primordiaal belang is voor het behouden van de gezondheid , en suggereren dat toegenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa de onderliggende oorzaak van deze ontstekingsziekte zou zijn .  Permeabiliteits studies tonen aan dat de verandering van de permeabiliteit van de intestinale mucosa bij de ziekte van Crohn veel groter is dan macroscopisch studies laten vermoeden . Pearson toont aan dat bij een patiënt met de ziekte van Crohn de toename van permeabiliteit van de intestinale mucosa tot zesmaal de normale waarde kan aannemen .  Als men patiënten met de ziekte van Crohn op een "elemental" dieet zet dan ziet men de permeabiliteit verbeteren en gelijklopend hiermee een verbetering van de klinische toestand optreden .

lnflammatoire gewrichtsziekten

"Het mechanisme, dat mogelijks achter de verbetering van reumatoïde artritis schuilt als men een vastenkuur doet , kan een reductie zijn van de permeabiliteit van de intestinale mucosa".
Steeds meer onderzoekers raken het er over eens dat de onderliggende oorzaak van inflammatoire gewichtsziekten (reumatoïde artritis inbegrepen) in verband staan met pathologie van de darm .  Alle materiaal dat door de intestinale mucosa heen dring wordt "geinspecteerd" door het immuunsysteem van de darm .  Het is op deze plaats dat het immuunsysteem geconfronteerd wordt met een massa , een groot aantal antigenen .  Door toegenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa is het mogelijk dat exogene antigenen in de circulatie binnendringen .
Als de antistoffen die door deze exogene antigenen worden opgeroepen , kruisreageren met gelijkaardige moleculen of weefsels van het eigen lichaam dan ontstaat auto-immuniteit .
Verschillende studies hebben aangetoond dat bij patiënten met ankyloserende spondylitis , reumatoïde artritis en vasculitis er een verhoogde permeabiliteit van in intestinale mucosa bestaat , die waarschijnlijk een belangrijke etiologische parameter is .
Er is een duidelijk verband tussen het syndroom van Reiter of reactieve artritis en darm infectie .
De bacteriën die hiervoor verantwoordelijk zijn , zijn :
Shigelia , Salmonella , Yersinia en Campylobacter .
Men vermoedt dat de artritis die een gevolg is van deze infecties op hun beurt een gevolg is van het neerzetten van immuuncomplexen in de aangetaste weefsels die dan weer een gevolg zijn van het verhoogd binnendringen van bepaalde antigenen via toegenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa .
Darlington besluit " het mechanisme, dat mogelijks achter de verbetering van reumatoïde artritis schuilt als men een vastenkuur doet , kan een reductie zijn van de permeabiliteit van de intestinale mucosa".

Voedselallergie

De ontwikkeling van voedsel allergie is afhankelijk van verschillende factoren nl.: erfelijkheid , intestinale permeabiliteit , de gevoeligheid van het immuunsysteem en de blootstelling aan voedselantigenen .
Met voedselovergevoeligheid bedoelt men alle ongunstige antwoorden op het innemen van voedsel toxines inbegrepen .
Voedselallergie moet onderscheiden worden van voedselovergevoeligheid omdat allergie steeds een immunologisch mechanisme veronderstelt en als gevolg functionele veranderingen doet ontstaan in het orgaan dat aangetast wordt .
Meestal vormt de intestinale mucosa een effectieve barriëre tegen overdreven absorptie van bacteriën , voedselantigenen en grote macromoleculen .
Als deze barriëre zijn functie niet meer naar behoren vervult zullen antigenen in grote hoeveelheden toegelaten worden in het systeem , dit leidt tot sensitisatie van het immuunsysteem bij bepaalde individuen .  Toegenomen permeabiliteit van de intestinale mucosa wordt aangetroffen bij allergieën van het Type 1 , Type III en Type IV .
Andre besluit uit een studie die hij maakt betreffende voedsel allergie het volgende : " evaluatie van de intestinale permeabiliteit is een objectieve methode om voedselallergieën te diagnosticeren en een schatting te maken van de effectiviteit van anti-allergische agenten".
Andre besluit dat het gebruik van lactulose en mannitol bij het bepalen van de permeabiliteit van de intestinale mucosa een objectieve methode is om voedselallergie te diagnosticeren .
Andre geeft ook aan dat de permeabiliteit van de intestinale mucosa kan toenemen na de inname van een hoeveelheid voedsel die op zichzelf niet in staat is klinische symptomen te veroorzaken .
Magnusson bestudeerde kinderen met koemelk allergies .
Hij stelde vast dat de meerderheid van de kinderen veranderdingen vertoonde in de permeabiliteit van de intestinale mucosa nadat men ze koemelk had gegeven , maar dat het minder erg was , dat de veranderingen minder groot waren , als men deze inname vooraf liet gaan door het innemen van natriumchromoglycaat .
Chromoglycaat stabiliseert de mastcellen en de aanmaak van IgE producerende plasmacellen in de lamina propria van de darm .  Op die manier wordt de locale ontsteking gereduceerd die samengaat met veranderingen in de permeabiliteit van de intestinale mucosa .
Urticaria en atopisch dermatitis (eczeem) kunnen samengaan met de inname van bepaalde voedingsstoffen .
Andre toonde aan dat mensen met urticaria en atopisch dermatitis (eczeem) een verhoogde permeabiliteit van de intestinale mucosa vertonen wanneer zij voedingstoffen nemen die deze verschijnselen uitlokken .

Coeliakie (glutenenteropathie)

Men heeft de permeabiliteit van de intestinale mucosa nagegaan bij patiënten met coeliakie .
Na blootstelling aan één enkele dosis gluten werd de permeabiliteit van de intestinale mucosa tijdelijk abnormaal , maar de normale toestand keerde weer na ongeveer een week .
Hamilton besluit dat de "intestinal permeability test" waardevol is om na te gaan hoe patiënten met coeliakie reageren op het verwijderen van gluten uit het dieet en om patiënten die reeds op een glutenvrij dieet staan te volgen om aldus fouten in het dieet op te sporen .  Deze test is ook waardevol om niet responders op te sporen .
Bjarnason suggereert dat blijvende functionele en structurele afwijking van de dunne darm bij patiënten met coeliakie waarschijnlijk ook geassocieerd moet worden met mogelijke ethiologische oorzaken .
In bepaalde gevallen van ziekten van de dunne darm , zoals glutenenteropathie (coeliakie) is de permeabiliteit voor grote moleculen toegenomen is terwijl de permeabiliteit voor kleine moleculen afgenomen is .  De verklaring van deze schijnbare paradox ligt in de verschillende wegen die snel absorbeerbare wateroplosbare moleculen zoals mannitol en lactulose volgen .  Transmembranaire opname van mannitol vindt plaats ter hoogte van de luminale ceimembraan , dit is een enorm grote oppervlakte vergeleken met de oppervlakte van de onbeduidende "tight junctions".  Toegenomen doorgankelijkheid van de "tight junctions" heeft maar weinig effect op de opname van mannito l, maar villeuze atrofie vermindert de diffusie van mannitol naar de mucosale cellen .  Dus , afgenomen transcellulaire permeabiliteit voor kleine wateroplosbare moleculen kan leiden tot malnutritie .  Anderzijds kan toegenomen doorgankelijkheid van de "tight" junctions" leiden tot toegenomen opname van voedselantigenen en bacteriële toxines , dit is gecorreleerd met toegenomen gevoeligheid voor voedselallergie en autoimmuun ziekten zoals reumatofde artritis .

Niet steroïdale anti inflammatoire geneesmiddelen

Verschillende studie hebben aangetoond dat niet steroïdale anti inflammatoire geneesmiddelen de intestinale barriërefunctie ontwrichten en de oorzaak zijn van gestoorde/toegenomen permeabiliteit .  Dit is van zeer groot belang voor patiënten met artritis die behandeld worden met NSAID's (Non steroidal anti inflammatory devises) omdat de toegenomen/gestoorde permeabiliteit van de intestinale functie de sleutelfactor kan zijn van hun ziekte .
De hypothese dat bacteriële en virale infecties de oorzaak kunnen zijn van gestoorde/toegenomen permeabiliteit is goed gedocumenteerd.  Studies tonen aan dat de reactie van de gastheer op infectie erin bestaat dat de darm van de gastheer meer doorgankelijk zal worden voor micro-organismen en toxines en dat er dus gemakkelijker verplaatsing zal gebeuren van micro-organismen en toxines naar de systemische circulatie (translocatie) .
Verschillende auteurs beweren dat deze bres in de mucosale barriëre een belangrijk aspect is van zowel acute als chronische systemische effecten van intestinale infecties .
Deitch rapporteert dat bacteriën kunnen translokeren door de mucosale barriëre en aldus systemische infecties kunnen doen ontstaan.
Factoren die translokatie van bacteriën in de hand werken zijn zeker te zoeken in de verbreking van het ecologische evenwicht van de microflora (dysiosis), bacteriële overgroei , verstoorde immunologische verdediging , trauma en endotoxemie .

HIV infectie en AIDS

Tepper onderzocht de intestinale permeabiliteit bij asymptomatische HIV positieve patiënten en AIDS patiënten met en zonder diarree.
Hij kwam tot de vaststelling dat bij patiënten met AIDS en diarree de intestinale permeabiliteit veranderd is en dat deze verandering de oorzaak ervan zou zijn dat er een verhoogde passage is van opportunistische pathogenen .
De recuperatie van mannitol neemt af bij de HIV positieve groep , dit feit suggereert dat er een verlies zou kunnen zijn van het functioneel absorberend oppervlak , wat mogelijks zou kunnen bijdragen tot de malnutritie die men frequent aantreft bij vergevorderde stadia van AIDS .

Pancreatische insufficiëntie

Recent zijn er studie gebeurt bij patiënten met cystische fibrose en pancreatische insufficiëntie.
Uit vergelijking met een controlegroep bleek dat de lactulose opname toenam met toenemende exocriene pancreatische dysfunctie.
De graad van toegenomen intestinale permeabiliteit correleerde met het niveau van duodenaal trypsine en met de graad van onverteerd vet in de stoelgang.
De auteurs suggereerden dat de urinaire lactulose mogelijks gebruikt kan worden voor de evaluatie van de exocriene pancreatische functie.

Malabsorptie , malnutritie

Recente studies hebben aangetoond dat schade aan de intestinale mucosa van de dunne darm (wat toenamen van de intestinale permeabiliteit voor gevolg heeft) correleert met slechte groei en ontwikkelingsachterstand bij kinderen .
De schade aan intestinale mucosa is typisch het gevolg van een infecties die gevolgd wordt door diarree.

Alcoholisme

Bjarnason heeft enkele zeer interessante studies gedaan met alcoholici .
Hij toonde aan dat alcoholici een toegenomen intestinale permeabiliteit vertonen.
In de meeste gevallen bleef deze toestand bestaan tot twee weken na het stoppen van het gebruik van alcohol .  Deze toegenomen intestinale permeabiliteit kan de oorzaak zijn van schade aan bepaalde weefsels die niet onmiddellijk in verband staan met het instestinum .  Dergelijke treft men frequent aan bij alcoholici .
Bode rapporteerde dat endotoxines afkomstig van de darm een rol zouden kunnen spelen in het ontstaan en de verergering van leverziekten die door alcohol worden geïnduceerd .

Veroudering

Hollander beweert : "De intestinale barriëre , tegen de absorptie van potentieel gevaarlijke substanties uit de omgeving , zou minder efficiënt zijn bij oudere dieren".
Uit studies blijkt dat ouder wordende ratten een verminderde capaciteit hebben om te voorkomen dat grote moleculen door de intestinale mucosa permeëren .  Door deze verminderde capaciteit wordt het gemakkelijker voor antigenische en mutagene verbindingen om in de systemische circulatie te geraken .

Chemotherapie

Er werd bewezen dat chemotherapie de permeabiliteit van de darm doet afnemen , dit is een mogelijke verklaring voor het verschijnsel van malnutritie bij kankerpatiënten .

Meting van de intestinale permeabiliteit

Bepaalde niet invasieve technieken voor het bepalen van de intestinale permeabiliteit zijn betrouwbaar en eenvoudig .  Het zijn uitstekende methoden om gebruikt te worden om een idee te verkrijgen van de oorzaak van bepaalde klinische verschijnselen .
Het doordringen van wateroplosbare moleculen door de intestinale mucosa kan op twee verschillende manieren gebeuren nl. door de mucosale cel (transcellulair) of via de "tight junctions" (paracellulair) .
Kleine moleculen (glucose, mannitol enz..) dringen gemakkelijk door in de cel en diffunderen passief door de cel .  Grotere moleculen zoals vb. lactulose kunnen normaliter niet doordingen tot in de cel .  De snelheids limiterende barriëre in dit geval zijn de "tight junctions" tussen de cellen .  "Tight junctions helpen bij het behoud van de epitheliale integriteit .

De "intestinal permeability test" meet de mogelijkheid tot permeëren van twee niet metaboliseerbare moleculen nl. mannitol en lactulose.

Mannitol is een monomeer wordt gemakkelijk geresorbeerd en dient als merker voor de transcellulaire opname (absorptie) .
Lactulose is een dimeer en wordt slecht matig tot weinig opgenomen .  Het dient als merker voor de mucosale integriteit .
Om de test uit te voeren drinkt de proefpersoon een welbepaald mengsel van lactulose en mannitol .  De test bestaat erin dat men de hoeveelheden mannitol en lactose bepaalt in een urinestaal dat gedurende 6 uur na de inname wordt gecollecteerd .

De great smokies' intestinal permeability assessment

Lage concentraties mannitol en lactulose wijzen op malabsorptie .
Verhoogde concentraties mannitol en lactulose wijzen op veralgemeende toegenomen intestinale permeabiliteit en "leaky gut" fenomeen.
De permeabiliteit voor lactulose kan toegenomen zijn , dit is indicatief voor "leaky gut", terwijl de permeabiliteit voor mannitol afgenomen kan zijn wat dan wijst op malabsorptie voor kleine moleculen .
De verhouding lactulose/mannitol is een bruikbare parameter.
Een verhoogde verhouding wijst erop dat de effectieve poriëngrootte van de darm mucosa toegenomen is .  Dit heeft voor gevolg dat de toegang tot het lichaam van groter moleculen , die mogelijks antigenisch zijn , is toegenomen .

Voorbereiding van de patient :

De intestinal permeability test vereist dat de patiënt vanaf 23.00 h de avond voor de test niets meer eet of drinkt .
Hij/zij mag ook geen water drinken .

Eisen waaraan het urinestaal moet voldoen :

Er zijn twee urinestalen noodzakelijk .
Het eerste staal is een blanco staal .
Het tweede staal wordt genomen uit de collectie van de urine die gedurende 6 uur na het innemen van het mannitol/ lactulose mengsel werd ingenomen .

Rapport :

Het rapport geeft het percentage mannitol en lactulose aan en eveneens de verhouding tussen lactulose en mannitol in het urinestaal .

Andere testen die in overweging kunnen genomen worden :

De Great smokies intestinal permeability test is bijzonder interessant als er een combinatie wordt gemaakt met :
· comprehensive digestive stool analysis
· parasitology profile
· food allergy profile

Deze testen geven aanwijzingen naar de oorzakelijke aandoening die aanleiding kunnen geven tot veranderingen in de intestinale permeabiliteit .

· detoxification profile
kan belangrijk zijn want een toegenomen intestinale permeabiliteit zal voor de lever een extra belasting betekenen .

Therapie

In de onderstaande lijst worden een aantal voedingssupplementen aangegeven die van nut kunnen zijn om de intestinale permeabiliteit te normaliseren.

Aanbieden van voedingsondersteuning

1 . Glutamine en L-arginine : dit zijn enkelvoudige aminozuren waarvan aangetoond is dat zij schade aan de intestinale mucosa kunnen voorkomen en herstellen .
Glutamine is de belangrijkste voedingsstof voor de mucosacellen van het bovenste gedeelte van de gastro-intestinale tractus .  Er werd ook aangetoond dat glutamine de translocatie van bacteriën kan verminderen, als deze translocatie een gevoig is van schade aan de intestinale mucosa .

2. Boterzuur, is een vetzuur met korte keten aangemaakt door de bacteriën die zich bevinden in het onderste gedeelte van de darm .  De bacteriën fermenteren vezels en geven als "bijproduct" boterzuur .  Boterzuur is de voornaamste voedingsstof voor de enterocyten van het colon . Er werd aangetoond dat boterzuur betrokken is bij het herstel en de regeneratie van beschadigde mucosacellen .

3. Schade aan de intestinale mucosa kan ook ontstaan door vrije radicalen afgeleid van zuurstof, dit proces wordt gepotentieerd door vasoconstrictie . Toedienen van vrije radicalen vangers werd als gunstig voorgesteld . Natuurlijke vrije radicalen vangers zijn : vitamine E , beta-caroteen, ascorbinezuur (Vit.  C) , zink , selenium en superoxide dismutase .

4. Stoffen die de mucussecretie in de darm bevorderen worden als positief beschouwd voor het herstel van de intestinale permeabiliteit .

Om de toxische lading te verminderen :

1 . Betoniet klei : dit is een colloid aluminium silicaat .  Het staat bekend als een intestinaal absorbans voor toxische stoffen, endotoxines en bacteriën . Zijn waarde kan beschreven worden als, verlaging van de toxische lading in het lumen van de darm , waardoor het herstel wordt vergemakkelijkt .

2. Lactobacillus : hiervan werd aangetoond dat het bescherming biedt tegen toegenomen intestinale permeabiliteit door stimulatie van de specifieke antigene immuun afweer .

3. HCI en verteringsenzymen zoals plantenenzymen , pepsine en pancreatine .  Hierdoor wordt antigene en macromoleculaire lading verminderd die aan de intestinale mucosa wordt aangeboden .

Als tegengewicht voor ontstekingen :

1 . Natriumchromolyne : deze stof stabiliseert de gesensibiliseerde mastcellen .
Het werd gebruikt in vele klinische studies om de toegenomen intestinale permeabiliteit te reduceren, die een gevolg was van de orale inname van voedselallergenen.
Quercetine is een natuurlijk bioflavono'fd en heeft dezelfde werking.  Het stabiliseert de gesensibiliseerde mastcellen.
2. Ginkgo biloba extract : hiervan werd aangetoond dat het schade, als gevolg van mucosale ischemie, helpt voorkomen.  Het beschermt de intestinale mucosa door de neutrofiele infiltratie en lipidenperoxidatie te reduceren.
3. Prostaglandine E 2 en E 1 (Mistoprostol) heeft intestinaal beschermende en trofische eigenschappen.
Uit studies van Bjarnason blijkt dat Misoprostol de toegenomen intestinale permeabiliteit, veroorzaakt door indomethacine, reduceert.
Misoprostol is een abortief middel !
Natuurlijke precusoren van PGE 2, zoals sommige onverzadigde vetzuren kunnen ook nuttig zijn .

Hallo Reindert ,
Als je volgens mij de essentie van Roger MacDougall bekijkt , dan mogen we ons niet blindstaren op zuivel en gluten .
Hij was intollerant aan heel veel dingen , (wat zijn test aan het licht bracht) . Ook zuivel en gluten .
In essentie heeft Roger zijn intolleranties vermeden + een vetarm gezond (ook weinig suiker) dieet gevolgd + vitaminetekorten bijgewerkt . Wellicht hebben heel wat mensen met MS geen levensgroot intollerantie probleem (bvb veel belangrijke 2+ of 3+) ook met gluten etc.
Bvb Jacqueline (recent overleden , haar testresultaat staat op de site) . Als je haar IgG resultaat bekijkt :
http://users.belgacom.net/MS/pag20.htm
http://users.belgacom.net/MS/pag21.htm
http://users.belgacom.net/MS/pag3.12.htm#13%20Juni%202001,%20hoera,%20Jacqueline%20is%20op%2014%20dagen%205kg.%20bijgekomen.
dan moet je ook zoals ik tot de conclusie komen dat dat eigenlijk wel meevalt .
En waarschijnlijk is dat met veel mensen met MS het geval .
Maar die intolleranties zijn jaren onbehandeld gebleven .
Ze woog nog 30kg en is hierdoor (door vermijden van deze intolleranties) nog tot 37kg gegaan . Het was helaas echter te laat .
Zijn essentie schijnt dus wel te werken : een op maat gemaakt dieet volgen (de maten worden genomen door de uitslag van de persoonlijke intollerantietest) . Als dat niet gedaan wordt , en dat blijft jarenlang onbehandeld , kun je op de duur een serieuze leaky gut krijgen .
Bekijk hiervoor ook de foto in mijn hoofdstukje "de lekkende darm" .
Het feit dat ze vermagerd was tot 30kg (en veel mensen met MS vermageren) , is een duidelijke aanwijzing dat er wat mis is in de ingewanden . Hoeveel ze ook eten , ze vermageren . En ze worden steeds meer vermoeid .
Alles wijst erop dat voeding en vitamines niet meer de darmwand passeert tot in de bloedbaan  , maar afvalstoffen en bacteriën en te grote voedselmoleculen komen wel nog binnen . Een voor de hand liggende reden kan zijn onbehandelde voedselintolleranties die jarenlang schade aanrichten aan de microvillii (zie foto) . En/of medicijnen die de leaky gut in de hand werken .
En/of antibiotica die de nuttige darmflora uitmoordt . Enz. En/of bewaarmiddelen , kleurstoffen , etc. die infeite lichte vergiften zijn , dagelijks passeren van kwikamalgaam van de tanden dat afgevoerd wordt via de stoelgang , etc. , etc .
Ik zou zeggen : Als je test aanwijst dat je geen probleem hebt met gluten , maar bvb. (ik zeg zomaar wat) wel een levensgroot probleem (bvb3+) met appels , dan lijkt het wijs en normaal om alleen appels te mijden .
Lees eens de essentie die te vinden is op mijn site .
Deze essentie is zeker niet het klakkeloos volgen van het dieet van Roger MacDougall .
Want dit was het dieet dat op maat gemaakt was voor hem , maar niet noodzakelijk voor iemand anders met MS .
Ik ben het volmondig met je eens dat niet alle maatregelen die hij genomen heeft (maar die voor hem echt nodig waren) voor iemand anders met MS ook nodig zijn .
Reageer gerust .
Het is een veel voorkomende vraag , (en daarom zal ik deze email ook nog eens forwarden aan enkele mensen met MS , sommigen met serieuze gewichtsproblemen) .
Mvg
Eddy

----- Oorspronkelijk bericht -----
Van: r. graaff
Aan: EDDY THYSMAN
Verzonden: zaterdag 8 december 2001 22:16
Onderwerp: Re: my fight.html

Beste Eddy,

Ik vind dat je een erg fraaie site hebt. Vooral de vele verwijzingen tussendoor waardeer ik. Dat je enthousiast naar mijn site verwijst, vind ik natuurlijk ook leuk.

Dank je voor vertaling van het verhaal van Roger MacDougall. Ik denk dat je er velen mee van dienst bent voor wie het Engels niet zo toegankelijk is.

Maar als ik het verhaal van Roger MacDougall lees, met de combinatie van 1: geen zuivel en arm aan verzadigde vetten, 2: glutenvrij en 3: suikervrij, dan is dat niet niks. Het lijkt mij duidelijk dat zijn maatregelen hem hebben geholpen om hem gezond te maken. Maar of alle maatregelen nodig waren, blijft voor mij de vraag. Misschien waren een of twee wijzigingen voldoende. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat het vermijden van verzadigde vetten (ook die in zuivel) zijn problemen al voor het grootste deel hebben opgelost. Ik meende wel eens ergens gelezen te hebben dat het vóórkomen van gluten in bijvoorbeeld Azië niet gepaard gaat met veel MS. En dat dat een van de argumenten is dat een glutenvrij dieet bij MS niet algemeen nodig is. Helaas kon ik die gedachte niet opnieuw vinden in mijn archief. Misschien kom ik er nog eens op terug.

Heb je trouwens wel eens de site van Physicians Committe for Responsible Medicine wel eens bezocht? Zij hebben een kort artikel van ene John A. McDougall (niet Roger dus) over MS, wat ik erg waardeer omdat hij succes met een laag vet dieet bevestigt (www.pcrm.org/health/preventive_medicine/multiple_sclerosis.html).

Met hartelijke groet,

Reindert Graaff.

Van: A.D.S.
Aan: < eddy.thysman@pandora.be>
Verzonden: zondag 17 juni 2001 10:27
Onderwerp: lekkende darm
Eddy,

Ik heb nog nooit eerder gehoord over de term Lekkende Darm, maar toen ik deze term las was mijn eerste reaktie dat ik hier meer van moet weten.
Ik ben vijf jaar geleden met de linkerkant van mijn heupbeen achter een deurklink blijven haken en daarna heb ik erg veel pijn gehad van mijn gehele linker onderbuik.
lk heb toen vaak gedacht dat het wel leek alsof mijn darmen beschadigd waren door deze stoot.
Vanaf toen is er de ene na de andere klacht opgetreden in mijn lichaam waarna twee jaar later de diagnose MS werd gesteld. lk weet nu dus 3 jaar dat is MS heb, en heel erg diep in mij zegt iets mij dat deze stoot, in combinatie met mijn voeding de "druppel is geweest die de emmer tot MS" heeft doen overlopen.
Ook ik ben er al achter dat ik niet tegen citrusvruchten kan, tegen scherpe kruiden en varkensvlees.
Zo zijn er meerdere voedingsmiddelen waar ik huiverig tegenoversta.
Eddy, wat is een lekkende darm en vertel mij meer over een test die ik kan laten doen ivm allergische reakties.
A.D.S.

Hierboven bij het begin van dit hoofdstuk kun je oa lezen :
Bij een kwetsuur van de darm stijgt de mucosale absorptie van stoffen , die normaal niet doorgelaten worden , opvallend .  Darmontstekingen(bvb als gevolg van voedselovergevoeligheden) verhogen de opname en de verspreiding in het lichaam van stoffen , verbindingen en macromoleculen die potentieel gevaarlijk kunnen zijn voor het lichaam .

29/01/03 ---- MS na (auto-)ongeluk ----
Beste lezers, sinds 1,5 jaar heb ik 'mogelijk MS'. Alle symptomen zijn ontstaan 2 weken na een auto-ongeluk. Zijn er lotgenoten die iets dergelijks hebben meegemaakt?
In allerlei leerboeken staat wel dat een ongeluk MS kan uitlokken, maar het is erg moeilijk te bewijzen. Omdat ik alleen een afwijking in mijn ruggenmerg heb en de ziekte stabiel is sindsdien (behalve veel pijn geen ander symptomen) denk ik dat het ongeluk de oorzaak is. Wie kent er lotgenoten die ook MS hebben gekregen door een ongeluk en hoe is het beloop bij hen?
Reacties aan: Lily

In verband met leaky gut heb ik het vermoeden dat volgende methode werkt.

Heel zeker ben ik nog niet, maar de resultaten lijken (verbijsterend) goed (bij mij toch).

Allereerst :

Candida bestrijden op de natuurlijke manier.

Heel belangrijk : goede darmbacteriën toevoegen : (voor mij werkt Maxi Flore van Synergia (verdeler Pharco) het beste (ik gebruik 3 à 4 pilletjes per dag tot de winderigheid over is en de stoelgang normaal).

Ik eet tijdens mijn kuur :

Zilvervliesrijst met kurkuma (geelwortel), saffraan, 2 teentjes verse look (en een klein beetje natuurlijk zeezout voor de smaak) en een soeplepel kokosolie (of niet verhit kokosvet).

Normaal gezien mag uien en groenten ook (behalve peulvruchten en kolen)

Verder eet ik ook soep (je kan je look ook hierin doen, zolang hij maar rauw gegeten wordt)

Ook kokosnoten (het sap én het vlees) is héél schimmelwerend (door het aanwezige caprylzuur). Ik gebruik ze heel veel tijdens mijn kuur.

Verder drink ik ook elke dag een glaasje leemwater (Schindele's kleipoeder of groene leem) - je zou misschien ook kunnen afwisselen.  Meestal gebruik
ik Schindele's poeder.

Ook probeer ik voldoende nachtrust te hebben en elke dag een fikse wandeling te maken als het weer het enigszins toelaat.

De eerste dagen eet ik géén vruchten.

Hieronder geef ik nog wat praktische tips :

Candida dieet

Een kleikuur (soeplepel groene leem of schindele's kleipoeder in een glas water, roeren, laten bezinken en het water opdrinken - de klei op de bodem laten)

De darmen reinigen met vastenkuur (de eerste dagen voel je je rotslecht, heb je veel hoofdpijn en jeuk, maar dit is juist een teken dat de candida zich probeert te handhaven - je zet nu beter door)

Darmbacteriën innemen

Hoe dood je de schimmels?

Schimmels kunnen erg hardnekkig zijn en laten zich niet zomaar het kaas van het brood eten. Een schimmel hongerdieet (je geeft ze nauwelijks iets te eten - zie hieronder) kunnen ze vrij lang volhouden. Ze eisen ook dat ze, als er al wat te eten is, het eerst aan de beurt komen. Zodra ze de kans krijgen, bevolken ze je darmen.  Je kunt ze beter de nek omdraaien dan langzaam uithongeren. Eerst flink verzwakken en ze dan met uithongeren de nekslag geven werkt natuurlijk ook.
Er zijn een aantal natuurlijke middelen die van oudsher bekend staan om hun schimmeldodende eigenschappen. Knoflook is er één van. Bij minimaal twee
teentjes verse knoflook per dag houden schimmels géén stand. Ook aan geelwortel, ui, koriander en venkel hebben ze een grondige hekel. Probeer
die zaken dan ook regelmatig door je eten te doen. Ook tijm is een kruid dat bekend staat om z'n schimmeldodende eigenschappen.

Hoe pas je de voeding aan, wat verander je aan je eten?

Fruit bij voorkeur alleen 's ochtends gebruiken, geen fruit mengen met andere voedingsmiddelen en zéker geen fruit na de maaltijd gebruiken.

Geen geraffineerde suikers gebruiken (honing met mate - de eerste dagen helemaal geen)

Geen alcohol gebruiken

Geen schimmels of producten die met behulp van schimmels geproduceerd zijn gebruiken. Bijvoorbeeld champignons, ketjap, miso, tamari, tempé, schimmelkaas of zuurkool. (zuurkool mag je wel terug gebruiken als je darmen terug helemaal normaal functionneren)

Geen azijn of azijnproducten gebruiken. Bijvoorbeeld azijn, augurkjes, zilveruitjes, mosterd of ketchup.

Geen gistproducten gebruiken. Bijvoorbeeld biergist, gistbrood, gistvlokken, beschuit, bouillonpoeder met gist.

Geen geraffineerde producten gebruiken. Bijvoorbeeld witmeel, witte rijst, witte macaroni en kant en klare producten.

Geen vruchtensappen of gashoudende dranken gebruiken.

Geen gedroogde vruchten gebruiken.

Geen pinda's of in olie gebakken noten.

Geen koe melk of producten hiervan. (ook geen gewone yoghurt!).

Weinig zware producten als peulvruchten en kolen.

Toegestaan zijn kleine hoeveelheden geiten melk, geiten kaas en geiten yoghurt.

Kokosolie of niet verhit kokosvet en kokosnoten.  Kokosnoten zijn (meestal) goed als er veel sap inzit  en ze fris ruiken.  (Je weet of er veel sap inzit als je ermee schudt : dan hoor je of er veel vloeistof inzit. Kokosnoten mogen niet bedorven ruiken.  Het sap kan je eruit halen door met een propere kepernagel en een hamer gaatjes te maken in de 3 'ogen'.

Het beste kun je eerst de schimmels proberen te doden en je darmen saneren en tegelijkertijd beginnen met een streng dieet. Dit dieet hou je ongeveer 6 maanden vol. Daarna kun je langzaam aan weer producten toevoegen.

Het is altijd aan te bevelen om, in geval van een hardnekkige candida infectie, contact op te nemen met een therapeut die kennis en ervaring heeft met dit ziektebeeld.
 

Deze lijst is bedoeld als hulp en werkt in mijn geval zeer goed. Waarschijnlijk zijn deze richtlijnen onvolledig en moeten ze verder verfijnd worden.

Ik heb in elk geval een enorme vooruitgang geboekt.

Soep maken van een biologische kip en zeer belangrijk : de botjes laten meekoken. Deze botjes zouden collageen bevatten. (Belangrijke bouwstof van de darmwand).

Eddy, deze info lijkt me heel belangrijk