Vrijdag 19-5-2006
Het is koud en het regent wanneer we om zes uur 's morgens met de auto vertrekken richting zuid. De rit gaat vlotjes over de snelwegen en via Luxemburg, Metz, Colmar, Strasbourg en Basel rijden we Zwitserland binnen. In Attinghausen, een dorpje iets voorbij het Vierwoudstedenmeer, vinden we een goed hotelletje voor een eerste overnachting. Het is inmiddels vier uur in de namiddag en wat doe je al die tijd in een klein hotelkamertje? Dan maar een wandeling naar het naburige Altdorf. Het stadje heeft prachtige herenhuizen maar is vooral ook bekend doordat volgens de legende hier Willem Tell met pijl en boog de appel van het hoofd van zijn zoon schoot. Verschillende beelden in de stad herinneren hieraan.
Zaterdag 20-5-2006
Nog steeds koud en grijs, geen regen. We krijgen een stevig ontbijt voorgeschoteld en laten het ons smaken. Om negen uur zijn we al op weg naar de Gotthard, een 17-km lange, gevaarlijke tunnel. Daar kan je niet vlug genoeg door zijn . Het vakantiegevoel neemt toe wanneer de Alpen opdoemen. Ruim een uur rijden we door het adembenemende en indrukwekkende Zwitsers bergmassief boordevol kodak- momenten. Via Lugano arriveren we in 'Bella Italia'. Daar is voorlopig niet veel van te merken want tussen Milaan, waar het behoorlijk druk is, en Bologna rijden we door het vlakke, oninteressante gebied van de Povlakte. Het landschap verandert drastisch wanneer we via 23 (ja, ik heb ze geteld) tunneltjes en galerijen de Apennijnen doorsteken en uiteindelijk in Firenze belanden. Hier verlaten we de snelweg. We maken voor het eerst kennis met de prachtige Toscaanse heuvels. Een dik uur later bereiken we Gambassi Terme en nemen we onze intrek in de 'Residentie Borgo Osteria Nuova'. Het is een mooie, recente residentie, gelegen op een heuveltop en vanuit onze studio genieten wij van een schitterend uitzicht over de vallei. De vakantie kan niet meer stuk. We pakken uit en sturen een berichtje naar het thuisfront.
Zondag 21-5-2006 : Gambassi Terme
Om 6 uur wakker. Opgaande zon, blauwe hemel met wat sluierwolkjes over de heuvels, vogels die tegen mekaar opfluiten, rust....wat een schitterend begin van de dag. Het raam staat open en we genieten van de eerste zon op de ontbijttafel. Ik blijf me steeds verwonderen over het prachtige uitzicht. Na de middag rijden we naar Gambassi Terme. Alles 
is gesloten op twee dorpskroegen na waar de lokale bevolking bijeenkomt voor een babbel en cappuccino. Jongeren vervelen zich en troepen bijeen op het dorpsplein. We slenteren door het historische centrum met steegjes niet groter dan het oog van een naald en vol geraniums. Wat verderop ligt het kuuroord. Aan de rand van het park hebben we een schitterend uitzicht over de heuvels . Zelfs de torens van San Gimignano (op 18 km) zijn door het heldere weer duidelijk zichtbaar. Een thermometer wijst 26° aan.
Maandag 22-5-2006 : Volterra
Weer om 6 uur wakker en op. Staalblauwe hemel en de zon brandt. Dat belooft! Rond tien uur vertrekken we , met lunchpakket in de rugzak, naar Volterra. Een prachtige, slingerende weg brengt ons naar het hoogste heuvelstadje van Toscane. Het is het eerste stadje dat we bezoeken en dat maakt toch altijd een bijzondere indruk, zeker wanneer je voor de eerste keer in Italië bent. Volterra is beslist 
een omweg waard. Het heeft een ietwat sobere uitstraling. De historische stadskern is nog helemaal middeleeuws. Op de Piazza dei Priori, één van de best onderhouden middeleeuwse pleinen van Italië, drinken we een cappuccino en staan vol bewondering voor het Palazzo dei Priori en het Palazzo Pretorio. Een eenzame straatmuzikant zit ietwat verdoken in de hoek van het plein. Zijn sfeervolle muziek brengt ons terug naar de middeleeuwen. Enkele passen van de Piazza verwijderd staan de romaanse dom, interessanter aan de binnenkant dan aan de buitenkant, en het baptisterium met wit en groene strepen. Vanaf het uitkijkpunt bij de Via Guarnacci hebben we een mooi uitzicht op de restanten van het Romeins theater. We nemen ook een kijkje in één van de talrijke albastwerkplaatsen. Het bewerken van albast gebeurt hier al duizenden jaren. Rond zes uur keren we terug naar Gambassi. Het kwik staat nog op 28°.
Dinsdag 23-5-2006 :San Gimignano
In de voormiddag rijden we alweer naar het centrum van Gambassi Terme. We vinden er een goede supermarkt waar we onze inslag doen voor de komende dagen. Na de middag staat San Gimignano, het middeleeuwse stadje met de mooie torens, op het programma. We hebben ons laten vertellen dat je deze stad best niet in de voormiddag bezoekt omdat de meeste groepen 's ochtends komen. Je kan er dan over de koppen lopen. We vertrekken dus pas in de late namiddag. Het is bewolkt en wanneer we San Gimignano bereiken is het al goed aan het regenen. De parkeerplaatsen voor de stadsmuur zitten overvol en we moeten noodgedwongen een heel eind terug om onze auto ergens kwijt te kunnen. We stappen in de regen, dwars door de velden, de heuvel op. Eens de vestingpoort binnen houdt de regen op en krijgen we nog een aangename, wat zwoele namiddag. We lopen op goed geluk door de oude,volledig bewaard gebleven steegjes in de richting van de torens.
Ooit waren het er 72, nu zijn er nog 14 van over. In de middeleeuwen lieten alle rijke burgers een toren bouwen zodra ze daar de middelen voor hadden. De hoogte van de toren getuigde van de rijkdom van de eigenaar, die zijn buurman, tot diens grote ergernis, in de schaduw wilde zetten. Ze waren dus zeker niet bedoeld om het mooie landschap te bewonderen. De Torre Grossa is de hoogste toren van de stad, geen ander mocht boven hem uitsteken. We belanden op de Piazza della Cisterna, een heel aangenaam plein met terrasjes en een prachtige waterput in het midden. Het plein is omringd door middeleeuwse paleizen en torens. Wat verder ligt de dom op het domplein en het Palazzo del Podesta. Niettegenstaande het late uur wemelt het nog steeds van de toeristen. Souvenirzaakjes en eethuisjes doen gouden zaken. Bij 'Beppone' eten we pizza. 's Avonds wordt het stil en wandelen we nog even langs de stadsmuur vanwaar we een schitterend zicht hebben over het landschap, een lappendeken van velden en wijngaarden.
Woensdag 24-5-2006 : Certaldo Alto
Om 7 uur op. Regen, egaal grijs over de heuvels, koud. Gelukkig is het maar van korte duur. Tegen de middag is het weer volop zomer en het kwik stijgt naar 28°. We rijden naar Certaldo Alto, een dorpje hoog op een heuvel,
op ongeveer 10 km van Gambassi. Verwar het niet met het moderne, oninteressante Certaldo dat aan de voet ligt van het middeleeuws dorpje. In Certaldo Alto mogen alleen de bewoners met de auto rijden wat gezien de grootte niet onbegrijpelijk is. Toch werd het nodige gedaan om de toeristen te ontvangen. Vanuit de benedenstad vertrekt een treintje dat wie niet wil lopen direct naar de top brengt. Het dorpje zelf is aanbiddelijk. Smalle steegjes die van de buitenwereld afgesloten zijn, geplaveid zoals vroeger en vol geraniums. We bezoeken het Palazzo Pretorio, een ietwat lomp paleis, en het huis van Boccaccio die hier zou geleefd hebben. Het gebouw fungeert nu als biblioteek die alle publicaties over het werk van de schrijver bevat. Koop een ijsje in de 'Bar Boccaccio'. Overheerlijk, ik kan er van meespreken.
Donderdag 25-5-2006 : Siena
Weer vroeg op. De koekoek roept over de vallei. Het wordt beslist een mooie dag. Vandaag rijden we 50 kilometer zuidwaarts naar Siena, de gotische bakstenen stad. We parkeren de auto aan de rand van de stad en stappen een uurtje goed door richting centrum. De zon brandt. We gaan de 'Porta Camollia' binnen waarop geschreven staat 'Cor magis 
tibi Sena pandit' - 'Siena stelt haar hart voor u open'. Wij voelen ons meteen welkom. Alle bordjes wijzen naar het middelpunt van de stad, de Campo. Het is een schelpvormig plein met rode bakstenen bestrating en verdeeld in 9 segmenten. Daaromheen staan het Palazzo Publico en de 102 meter hoge Torre del Mangia en nog een aantal mooie paleizen gerangschikt. We staan vol bewondering en genieten met volle teugen. We zetten onze weg verder naar het domplein op slechts enkele passen van de Campo. De gotische dom is indrukwekkend. Binnen is het halfduister. De tweekleurige zuilen, het blauwe plafond dat met gouden sterretjes is beschilderd en de veelkleurige muren doen een beetje aan een moskee denken. Het meest ben ik onder de indruk van de schitterende vloerpanelen met marmeren inlegwerk. 'De moord op de onnozele kinderen' blijft voor eeuwig in mijn geheugen gegrift. Terug buiten lopen we ons moe in de vele kronkelende straatjes. De hitte en de stadsbezoekjes van de vorige dagen beginnen door te wegen. We rijden terug naar Gambassi en denken alleen nog maar aan rust en een stevige maaltijd.
Vrijdag 26-5-2006 : rust
Het is onze laatste vakantiedag. Geen uitstapjes meer maar rustig genieten van de natuur, het mooie weer en van het prachtig leventje dat we nu hebben. We slenteren in de buurt langs wijnvelden en olijfboompjes, gaan naar de supermarkt en slaan onze voorraad wijn en olijfolie op en hangen daarna wat rond het zwembad. De gedachte dat we morgen onze koffers moeten pakken maakt me triest.
zaterdag 27-5-2006 : terugreis
We zijn vroeg in de weer om alle bagage te pakken en rond half negen zijn we al op weg naar huis. Het
is heet en tamelijk druk op de wegen. De ontelbare tunneltjes in Italië en Zwitserland maar vooral de kilometers lange file voor de Gothardtunnel doen het verkeer moeizaam verlopen. In Fluëlen, een mooi dorpje aan de Urnersee (het meest zuidelijke deel van het Vierwoudstedenmeer), vinden we een aangenaam hotelletje met schitterend zicht op het meer en de omringende bergwereld. We zijn moe , hebben 9 uur gereden en slechts 570 km afgelegd.
zondag 28-5-2006 : terugreis
Slecht geslapen . Een stevig en lekker ontbijt maakt alles weer goed. Het is koud en miezerig. Ons oorspronkelijk plan om een boottochtje te maken op het meer houden we voor bekeken. Daar valt toch niet van te genieten bij dit weer. We pakken in en rijden naar huis. Het is goed geweest. We blikken terug op een heel ontspannende en verrijkende vakantie.
top
Dit reisverslag kan u ook terugvinden op :
http://www.agritoerisme-toscane.nl/reisverslagen-toscane.html
