Infobank MCS: "Milieu en auto-immuunziekten - van externe oorzaken naar interne conflicten" (abstract)

Uit het Engels vertaalde abstract
titel: "The environment and autoimmunity--from external causes to inner conflicts"
Auteur: Gebbers JO (Pathologisches Institut, Kantonsspital Luzern).
in: Schweiz Rundsch Med Prax. 2001 Nov 1;90(44):1913-22, een publicatie van Verlag Hans Huber AG.
Vertaald uit: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?
cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=11721304
Copyrights © Verlag Hans Huber AG.
Door Verlag Hans Huber AG geautoriseerde vertaling voor publicatie op deze website.
Zie ook Disclaimer - Wettelijk Bericht

Auto-immuunziekten zijn het gevolg van een ineenstorten van de immunologische tolerantie, wat leidt tot een immune respons tegen zelf-molecules. In de meeste gevallen zijn de gebeurtenissen die de immune respons tegen zelf-moleculen initiëren onbekend, maar een aantal studies suggereren verbanden met milieu en genetische factoren en met bepaalde types van infecties. De concordantie van auto-immuunziekten onder identieke tweelingen is zo goed als altijd minder dan 50%, vaak in de 20-40% zone. Deze observatie, zowel als een epidemische clustering van sommige auto-immuunziekten volgend op xenobiotische blootstelling, versterkt de thesis dat auto-immuunziekte secundair is aan zowel genetische als milieufactoren. Bovendien, is het zo dat omwille van individuele genetische vatbaarheden die niet enkel op belangrijke verschillen in histocompatibiliteitscomplex gebaseerd zijn, maar ook op verschillen in toxinemetabolisme, levensstijl, en blootstellingsgraden, individueën verschillend zullen reageren op dezelfde chemicaliën. Met deze bedenkingen in het achterhoofd, is het belangrijk op te merken dat er verbanden geweest zijn van een aantal xenobiotica met menselijke auto-immuunziekte, waaronder kwik, jodium, vinyl chloride, canavanine, organische solventen, silica, L-tryptofaan, partikels, ultraviolette straling en ozon. Daarenboven is er in de literatuur bespreking die de mogelijkheid doet rijzen dat xenobiotica ook een bestaande auto-immuunziekte verslechten. In dit artikel worden deze zaken besproken, in het bijzonder het bewijs voor de rol van omgevingsagens in de initiatie of progressie van auto-immune aandoeningen. Met de wereldwijde verslechting van het milieu, is dit een bijzonder belangrijk onderwerp voor de menselijke gezondheid. Dit wordt best geïllustreerd door de epidemieën van eosinofiel myalgia syndroom met gedeelde kenmerken dat zich ongeveer 20 jaar geleden voordeed. Een ander voorbeeld is het toxic oil syndroom van Spanje in 1981, waarin spijsolie betrokken was dat aanleiding gaf tot zowel acute als chronische ziekte, alsook tot de vorming van auto-antilichamen tegen collageen, DNA en skeletspier. Momenteel is de vraag gerezen of er een verband is tussen milieu-oestrogeen en auto-immuunziekten, vooral omdat die ziekten mogelijks meer frequent gerapporteerd worden. Voor het ogenblik is een antwoord echter niet beschikbaar, vermits de huidige stand van de wetenschap met betrekking tot auto-immuniteit en agens in het milieu zich nog in de vroege stadia van risco-identificatie bevindt.