Vertaling uit het Engels
Oorspronkelijke titel:
"Chemical Sensitivity: It's a Serious Problem More Often Than You Think!"
Auteur en Copyrights: Dr. Adrienne Buffaloe, MD © (ABuffaloe@aol.com)
De auteur is Medisch Directeur van het eerste chemicaliën vrije 'Environmental Medicine Center' van New York City: Healthcare for the 21st Century, LLC. [964 Third Avenue, New York, New York 10155 - 212.355.2315 fax: 212.355.4496].
Zij is lid van de American Academy of Environmental Medicine en studeerde af aan het Columbia College of Physicians and Surgeons waar zij een Henry J Kaiser Scholar en een Aura E Sevringhaus Scholar was.
Oorspronkelijke url: http://www.accessnewage.com/articles/health/chemical.htm
Door auteur toegestane vertaling voor weergave op deze website.
Zie Disclaimer - Wettelijk Bericht
De oorzaak van het probleem
Vandaag de dag worden er in de Verenigde Staten meer dan 70.000 chemicaliën geproduceerd. Veel daarvan werden ontwikkeld na de tweede wereldoorlog. De lange-termijn, lage-dosis effecten van veel van deze chemicaliën zijn nooit onderzocht. De term "lage-dosis" is trouwens misleidend. De term impliceert dat lage concentraties niet schadelijk zijn. Maar veel chemicaliën zijn schadelijk bij zeer lage dosissen, zoals de herbicide 2,4,5-T die schadelijk is in deeltjes-per-triljoen. Tenzij iets door het lichaam zelf aangemaakt wordt (formaldehyde, pentaan), zou het niveau van chemicaliën in het lichaam "niet-detecteerbaar" moeten zijn, en niet "laag niveau".
Met de inspanningen voor energiebesparing van de jaren 1980 ontstond de constructie van gesloten gebouwen. Het onvermogen om verse lucht te circuleren, samen met de toename van toxische bouwmaterialen en de toename van het gebruik van kantoormachines heeft een probleem van vervuiling van de binnenlucht doen ontstaan dat groter is dan het probleem van de vervuiling van de buitenlucht. Slechts 40% van de chemicaliën binnenskamers komt van buiten; 60 % van de chemicaliën binnenskamers wordt gegenereerd door producten of machines die binnenskamers gebruikt worden.
De werkplek is een locatie voor chemische toxiciteit. Gesloten gebouwen stellen hun eigen problemen, en elk beroep draagt daar nog eens specificieke chemische blootstellingen aan bij. Met het down-sizen [verkleinen] van veel bedrijven en de verhuis van werknemers van het kantoor naar hun eigen woning, moet het eigen huis ook geëvalueerd worden als een bron van beroepsmatige chemische blootstelling. En omdat het "werk" van de kindertijd erin bestaat onderwezen te worden, zijn scholen met hun meervoudige chemicaliën (asbest, krijt, verven, solenten, commerciële poetsmiddelen enz.) een bron voor aanzienlijke chemische toxiciteit, niet alleen voor de kinderen maar ook voor hun leerkrachten, bedienden, conciërges en ander schoolpersoneel.
Wie loopt risico?
Het exact aantal mensen dat aan chemische sensitiviteit lijdt is onduidelijk, maar de toename in astma, chronisch vermoeidheidssyndroom, Attention Deficit Disorder en longziekte door passief roken zijn allemaal voorbeelden van deze ziekte. Een studie van 24.000 studenten aan de Northern Texas University, leverde 25 normalen op voor chemische toxiciteit (0,1%). De ratio van vrouwen tot mannen die zich aanmelden voor medische behandeling is 7:1. Mannen dienen zich typisch aan met gevorderde ziekte.
Wat zijn de tekenen van chemische sensitiviteit?
Chemische sensitiviteit wordt gedefinieerd als nefaste reactie(s) op omgevingsdosissen van toxische chemicaliën die zich bevinden in de lucht, in voedsel en in water. Het betreft zowel anorganische (koolstofmonoxide, stikstofoxide, zware metalen, enz.) als organische samenstellingen (pesticides, formaldehyde, fenol, enz.). De getroffen patiënt dient zich meestal aan met multi-systeem klachten, afhankelijk van de weefsels of organen die betrokken zijn, de farmacologische aard van de blootstelling, de vatbaarheid van de blootgestelde persoon, en de aanwezigheid van andere lichaamsstressoren.
Disfunctie van het zentraal zenuwstelsel komt vaak voor, wat resulteert in hoofdpijn, chronische vermoeidheid, pover korte-termijn geheugen, hyperactiviteit en toegenomen eetlust die leidt tot eetzucht en te veel eten. Tot de ademhalingsklachten behoren onder meer op volwassen leeftijd beginnend "astma", kortademigheid en fibrotische longziekte. Hartkloppingen en dysrhythmias [hartritmestoornissen] kondigen ernstige hartdisfunctie aan. Opzwellen van de buik, constipatie en meervoudige voedselintoleranties signaleren betrokkenheid van het maag-darm stelsel. Vasculaire constricties [vernauwing van de bloedvaten] van het type Raynaud die resulteren in koude handen en voeten, gemakkelijk vertonen van kneuzingen of flebitis signaleren chemisch-geïnduceerde perifere vasculaire ziekte. Artritis en spierpijnen wijzen op musculoskeletale betrokkenheid. Heroptredende, steriele urinewegontsteking, auto-immune endocriene betrokkenheid en perifere zenuwzwakte, paresthesia, en zintuiglijke stoornissen komen ook voor. Hèt kenmerk bij uitstek van chemische sensitiviteit is dat patiënten zich aandienen met een multi-systeem ziekte. Dat komt omdat van zodra de chemicaliën het lichaam binnenkomen, zij ook de bloedsomloop binnendringen en zich zo verplaatsen naar alle delen van het lichaam, zelfs naar de hersenen.
Twee belangrijke fenomen die men moet begrijpen zijn "spreading" en "switching". Spreading treedt op wanneer bijkomende orgaansystemen betrokken zijn, of wanneer een patiënt bijkomend sensitief wordt aan inhalanten, voedsel, stof, huidschilfers van dieren, of andere omgevingsblootstellingen. Switching treedt op wanneer eenzelfde blootstelling volkomen verschillende orgaanbetrokkenheid veroorzaakt (dwz uitwasemingen van een fotokopieermachine veroorzaakten oorspronkelijk hoofdpijn, en veroorzaakten vervolgens geen hoofdpijn maar fluitende ademhaling).
Het belangrijkste mechanisme voor chemische sensitiviteit is het falen van de enzyme detoxificatie paden van het lichaam om zich doeltreffend te ontdoen van chemische samenstellingen. Zowel immune als niet-immune processen werden hierbij geïmmpliceerd. Chemische sensitiviteit kan zich ontwikkelen na een grote chemische blootstelling (vb. Bhopal), na specifieke niet-chemische gebeurtenissen (zoals groot trauma, bevalling, operatie), na zware infecties (viraal, bacteriologisch, parasitair) of na een niet-identificeerbare oorzaak (60% in een grote studie). Ongeveer 28% van de patiënten die gediagnosticeerd werden met chemische sensitiviteit hebben job-gerelateerde blootstellingen.
Omdat de meeste van de toxische chemicaliën die hierbij betrokken zijn lipofilisch (vetoplosbaar) zijn, worden ze opgeslaan in het lichaamsvet, en zijn ze resistent aan metabolisme en excretie. Het is met name zo dat niveau's van chemicaliën gemeten in vet-biopsieën soms 300 keer groter zijn dan de circulerende bloedniveau's.
Hoe weet ik of ik sensitief ben aan chemicaliën?
De diagnose van chemische sensitiviteit wordt bereikt door het grondig bekijken van de voorgeschiedenis van de patiënt, met inbegrip van beroepsmatige, thuisgebonden en omgevingsgebonden blootstellingen, dieet, medicatie, en producten voor persoonlijke lichaamsverzorging. De timing van symptomen tegenover blootstellingen, reproduceerbaarheid van de symptomen, spreading en switching moeten allemaal onderzocht worden. Bloedniveau's van chemicaliën die men verdenkt, bevestigen de diagnose. Als een bloedniveau negatief is en de verdenking is hoog, moet een biopsie van vet uitgevoerd worden die de diagnose kan verfijnen. Bovendien kunnen chemische provocatietests een oorzaak-gevolg relatie aantonen tussen de blootstelling en de symptomen. Een SPECT hersensscan die gecalibreerd is voor chemische sensitiviteit kan klassieke patronen van cerebrale doorbloeding en afwijkingen van het functioneren van hersenneuronen vaststellen.
Evaluatie van een eind-orgaan ziekte wordt bereikt door longfunktietesten, röntgenopnamen van de borstkast, leverfunktietesten, een test van de schildklierfuktie met antilichamen, evaluatie van de bijnier met antilichamen, urine analyse, bloedchemie, endoscopie, cystoscopie enz., afhankelijk van de symptomen.
Bestaat er een behandeling voor chemische sensitiviteit?
Het vermijden van de schadelijke chemicaliën is de eerste stap in de behandeling. Het verwijderen ervan elimineert de blootstelling. Gezichtsmaskers en luchtfilters kunnen blootstelling beperken wanneer totale verwijdering niet mogelijk is (vb uitlaatgassen op straat). Nochtans zou volledige verwijderen zoveel mogelijk bereikt moeten worden.
Om de paden van de leverdetoxificatie van de patiënt te maximaliseren, worden bepaalde nutriënten toegediend die co-factoren zijn van Fase II detoxificatie paden van de lever. Om de vetopslagplaatsen van de chemicaliën te verminderen, werd een warmte detoxificatieprogramma ontwikkeld dat bestaat uit geselecteerde nutriënten, oefening, warmte therapie en massage. Het protocol van nutriënten, oefening en warmte therapie kan vaak de bloedniveau's van de chemicaliën doen dalen naar "niet-detecteerbaar".
Omwille van het spreading fenomeen, moet ook sensitiviteit aan schimmels, grassen, bomen, onrkuid, voedsel, stof en andere omgevingsfactoren bepaald worden. Vermijden van deze factoren of desensitisatie is de geprefereerde behandeling.
Dus, Dokter, wat is de prognose?
De prognose hangt af van hoe vroeg in het ziekteproces de diagnose gesteld en de behandeling opgestart wordt. Vroege diagnose heeft een excellente prognose. Hoewel de patiënt gewoonljk chemisch sensitief blijft, kunnen de symptomen onder controle gehouden worden. Late diagnose en behandeling leiden vaak tot onomkeerbare, vaste, eind-orgaanziekte en progressieve switching en spreading. Het is dan ook de bedoeling de diagnose te stellen en de behandeling op te starten van zodra de symptomen beginnen.
Samenvatting
Chemicaliën zijn alomtegenwoordig in onze omgeving, en voortdurende blootstelling aan lage niveau's ervan kunnen multi-systeem disfuncties veroorzaken. Goede diagnostische modaliteiten zijn nu beschikbaar om chemische toxiciteit te detecteren. Behandeling bestaat uit het vermijden van toxische chemicaliën, het verhogen van de lever paden om chemicaliën uit de scheiden, en een protocol voor warmte behandeling dat de chemicaliën mobiliseert uit de vetafzettingen in het lichaam waar deze chemicaliën vaak opgeslagen zijn.
Referenties:
American Academy of Environmental Medicine, 4510 West 89th Street-Suite 110, Prairie Village, Kansas 66207.
Braunwald E, et al Harrison’s Principles of Internal Medicine 11th Edition , New York: McGraw Hill Book Company, 1987, pp 1313-14.
Environmental Health Perspectives, National Institutes of Health: National Institute of Environmental Health Sciences, Washington, DC: United States Printing Office.
Randolph, TG. Human Ecology and Susceptibility to the Chemical Environment Springfield, IL: Charles C Thomas, 1962.
Rea, W. Chemical Sensitivity Vol. I-IV Boca Raton, FL: Lewis Publishers, 1992-1996.
Reeves, AL (ed). Toxicology: Principles and Practice, New York: John Wiley and Sons, 1981.
