Home > Meervoudige Chemische Sensitiviteit en Colitis Ulcerosa


MCS of meervoudige chemische sensitiviteit ontstaat na eenmalig hoge of chronisch lage blootstelling aan chemische stoffen zoals bestrijdingsmiddelen(pesticides enz.), solventen e.d. Via een aantal lichamelijke mechanismen leidt dit ertoe dat men later op een of meerdere andere stoffen (zoals parfum, poetsmiddelen, vernis, verf, drukinkt, e.d.m.) reageert met hoofdpijn, misselijkheid, buikpijn of allerhande andere klachten. In veel gevallen breidt het probleem zich steeds verder uit en wordt men aan steeds meer stoffen sensitief.

Volgens het model van Prof. William J. Meggs kan MCS in erge gevallen leiden tot ontstekingen, weefselschade en immune en auto-immuun beschadiging. [1] In wetenschappelijke publicaties over (auto-)immuunziekte worden inderdaad modellen vooropgesteld die gewag maken van een verband tussen oxidatieve stress door blootstelling aan omgevingstoxines enerzijds en (auto-)immune aandoeningen. Zo beschrijft Jay Pravda een mechanisme waardoor oxidatieve stress kan leiden tot colitis ulcerosa, in die mate zelfs dat men volgens hem beter kan spreken van "oxidiatieve" colitis dan van colitis ulcerosa:

Kort gesteld, wordt colitis ulcerosa volgens dit model veroorzaakt door een te laag antioxidant potentieel van de darmwandcellen, waarin zich, in antwoord op een oxidatieve 'insult', waterstofperoxide opstapelt. Dit oxideert dan en vernietigt de darmwandcellen, met onsteking, zweren en bloedingen als gevolg.

Even verduidelijken dat - algemeen gesproken - verhoogde oxidatie (oxidatieve stress) ontstaat door een teveel aan oxidatieve stressoren (zie verder), of een ontoereikend (slecht functionerend) anti-oxidant potentieel (zie model Jay Pravda), of door en een combinatie van beiden. In het eerder genoemd model van Jay Prava is het ontoereikend anti-oxidant potentieel (m.a.w. het tekort aan antioxidanten in de cel) het gevolg van een onvermogen van de cel om de voorraad antioxidanten doeltreffend te regenereren en dus van een onvermogen om de voorraad antioxidanten op een voldoende hoog peil te houden. Ook onderzoek aan een Griekse universiteit bevestigt dat de antioxidant capaciteit bij patiënten met colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn verlaagd is, ongeacht de aktiviteitsgraad van de ziekte:

Het gevolg van deze verlaagde antioxidant capaciteit is dat er te hoge oxidatie optreedt. Dit wordt bevestigd in een onderzoek waaruit blijkt dat er in de darmwandcellen van mensen met colitis ulcerosa sprake is van verhoogde oxidatie, zelfs ongeacht de ontstekingsgraad:

Dit alles verklaart meteen waarom mensen met colitis ulcerosa vaak opstoten van hun aandoening krijgen na blootstelling aan allerhande irriterende stoffen - of andersgezegd: oxidatieve stressoren - zoals substanties in parfums, bouwmaterialen, poetsmiddelen, bestrijdingsmiddelen enz. Bij een al te hoge oxidatieve stress als gevolg van een onvermogen van de cel om het antioxidant potentieel op peil te houden, voegt men door deze blootstellingen nog meer oxidatieve stressoren toe, wat resulteert in nog hogere oxidatieve stress, wat aanleiding kan geven tot een opstoot of verslechting van de symptomen.

Wat parfum betreft, is er in dit verband de erg interessante studie van Till Luckenbach en David Epel. Zij stelden mosselcellen bloot aan synthetische musk. Daarna gooiden ze de cellen in een bad met rode kleurstof. Normaal nemen de cellen deze (toxische) rode kleurstof niet op. Tot grote verbazing van de onderzoekers namen de aan synthetische musk blootgestelde cellen de rode kleurstof wel op. Dat zou willen zeggen dat onder invloed van producten die synthetische musk bevatten, de celpoorten opengezet worden voor andere toxische stoffen.

Dit zou dus betekenen dat synthetische musk ervoor zorgt dat er nog meer en andere oxidatieve stressoren in de cellen terechtkomen. Samen met een ontoereikend antioxidant potentieel (zie model Jay Pravda) om die stoffen efficiënt te vernietigen, is het dan ook logisch dat blootstelling aan stoffen als parfums, de symptomen van colitis ulcerosa kan verslechten.

Oxidatieve stress wordt in verband gebracht met een verzwakt immuun systeem. Nochtans werd lage tijd aangenomen dat colitis ulcerosa en zusteraandoening ziekte van Crohn te maken hadden met een overaktief immuunstelsel. De onstekingen in de darm, zo redeneerde men, zouden een overreaktie zijn van het immuunsysteem waarbij een mug voor olifant aanzien wordt en telkens zwaar geschut ingezet wordt zodat omringend weefsel telkens beschadigd geraakt, met ulceraties en bloedingen als gevolg. Een recente in The Lancet gepubliceerde en op BBC besproken studie onder leiding van Professor Anthony Segal (University College London), ontkracht evenwel deze veronderstelling en toont aan dat er bij zusteraandoening ziekte van Crohn integendeel sprake is van een verzwakt, abnormaal werkend immuunstelsel.

Dat het immuunsysteem bij mensen met de ziekte van Crohn en dus wellicht ook bij zusteraandoening colitis ulcerosa, niet overaktief is, maar integendeel abnormaal en verzwakt functioneert, is geheel in overeenstemming met de hierboven genoemde bevindingen van oxidatieve schade aan het immuunsysteem door een gedaald antioxidant potentieel en toegenomen oxidatieve stress en bevestigt de destructieve rol van MCS (Meervoudige Chemische Sensitiviteit) in colitis ulcerosa.

DNA schade door te hoge oxidatieve stress wordt overigens ook in verband gebracht met een gestegen risico voor colorectale kanker bij mensen met colitis ulcerosa.

Bovenstaande studie beschouwt voedingsantioxidanten als beschermde factoren voor colitis ulcerosa en daarmee geassocieerde carcinogenese. Het is inderdaad logisch dat bij een te hoge oxidatieve stress een voeding die rijk is aan antioxidanten een zekere bescherming zal bieden [2,3], al zal dat het onderliggend probleem van een ontoereikend antioxidant potentieel niet blijvend oplossen (als een emmer gaten vertoont mag men er zoveel water in gieten als men wil: het waterniveau blijft telkens weer zakken). Daarom is ook het gelijktijdig vermijden van oxidatieve stressoren (zowel in voeding als in omgeving) belangrijk.

Mensen met colotis ulcerosa (net zoals mensen met andere (auto-) immuunziekten zouden dan ook gebaat zijn bij een geurvrij beleid zoals dit reeds in tal van Amerikaanse en Canadese overheidsgebouwen, bedrijven, scholen en ook in ziekenhuizen toegepast wordt, en waarbij het dragen van parfums en gebruiken van geurende poetsmiddelen ontraden of zelfs verboden wordt. Vermits darmwandcellen een ontoereikend anti-oxidant potentieel hebben, zou ook het vermijden van andere irritanten zoals bestrijdingsmiddelen, huishoudproducten, een aantal bouwmaterialen enz. zinvol zijn om de hoeveelheid oxidatieve stressoren en dus de oxidatieve druk op de cellen, te verlagen.

update

In maart 2008 publiceerden Britse onderzoekers hun bevindingen dat er een verband bestaat tussen IBD (colitis ulcerosa en ziekte van Crohn) enerzijds, en luchtwegaandoeningen anderzijds - in het bijzonder niet-astmatische luchtaandoeningen. [4] Dit versterkt bovenstaande analyse. Bij mensen met MCS vindt met volgens een onderzoek van professor Meggs via vezeloptische rhinoscopie altijd ontstekingsverschijnselen hebben ter hoogte van de luchtwegen, zelfs als deze MCS patiënten menen geen luchtwegproblemen te hebben. [5]

________________________
Noten
  1. Fazen van MCS, model van Prof William J Meggs, uiteengezet in: "Multiple Chemical Sensitivities - Facts, Fiction, Disability and the Law", Gail Sullivan Restivo van CSL - http://www.lectlaw.com/filesh/csl01.htm . Het tekstgedeelte dat handelt over deze fazen theorie kan in vertaling nagelezen worden op onze website.
  2. Zie:Voeding en gezondheid voor wetenschappelijk onderzoek over gezonde voeding in het algemeen. Invloed van voeding op colorectale kanker wordt daar eveneens behandeld.
  3. Lange tijd werd gedacht dat er geen verband was tussen voeding en colitis ulcerosa. Recent wetenschappelijk onderzoek bracht daar verandering in. Zo werd vastgesteld dat o.a. vlees en bloemkool leidt tot verslechting van CU:
  4. "Prevalence of inflammatory bowel disease in patients with airways disease.", Raj AA, Birring SS, Green R, Grant A, de Caestecker J, Pavord ID. Department of Respiratory Medicine, Institute for Lung Health, Glenfield Hospital, Leicester, LE3 9PQ, UK.
  5. "Hypothesis for Induction and Propagation of Chemical Sensitivity Based on Biopsy Studies", Prof Dr William J Meggs, Department of Emergency Medicine, East Carolina University School of Medicine, Greenville, North Carolina - in: Environ Health Perspect 105(Suppl 2):473-478 (1997), in nederlandse vertaling op onze website
Deze website is vrijblijvend informatief en is geen medisch advies. Raadpleeg steeds uw gediplomeerd medisch deskundige voor alles wat met uw gezondheid te maken heeft. Lees onze Disclaimer.