Home > Hoe wordt MCS verklaard?

Het wetenschappelijk onderzoek naar oorzaak van en verklaring voor MCS kan grosso modo onderverdeeld worden in twee groepen:

I. de 'psychiatrische' school [1]

Onder deze school wordt verstaan diegenen die stellen dat MCS ofwel niet bestaat, ofwel 'in het hoofd' zit en dus een zgn. psychische of soms ook psychosomatische aandoening is. Aanvankelijk behoorde het merendeel van de publicaties tot deze school, die MCS typisch een "controversiële" aandoening noemt. Allerhande theorieën worden hier geopperd. Zo stelt men bijvoorbeeld dat MCS niets anders zou zijn dan een soort Pavloviaanse conditionering; anderen menen dat mensen met MCS gewoon hypochondriërs en aandachtszoekers zijn, of mensen die het moderne leven niet aankunnen, chemofobie hebben, enz. Meer informatie in volgende teksten op onze website:
- Zit MCS in het hoofd?
- bespreking van de argumenten van de psychiatrische school
De psychiatrische school ontkent dat er een fysiologisch verband bestaat tussen MCS en blootstelling aan chemische stoffen of zegt dat het om een angstreactie gaat.

Hun belangrijkste argument is altijd geweest dat er geen lichamelijke processen bekend zijn die MCS kunnen verklaren. Naarmate het wetenschappelijk onderzoek vorderde en de lichamelijke processen achter MCS beschreven werden, opperden een aantal toonaangevende wetenschappers dat er van controverse geen sprake meer kan zijn (zie verder) vermits de lichamelijke processen, hoewel er nog een aantal onduidelijkheden bestaan, wel degelijk in hun globaliteit bekend zijn. Momenteel is de psychiatrische school dan ook in de minderheid. Dr Donohoe (Australië) die de wetenschappelijke literatuur over MCS bestudeerde, spreekt van een "betekenisvolle ommekeer van het overwicht van de medische opinie". Hij voegt er aan toe dat "anderen die eerder publiekelijk hun ongeloof over het bestaan van het syndroom uitgedrukt hebben, begrijpelijkerwijze moeilijkheden lijken te ondervinden bij het veranderen van hun standpunt op basis van de recent beschikbaar gekomen data." [2]

II. de 'fysiologische' school [3]

De voorbije jaren is heel wat vooruitgang geboekt in het blootleggen van de lichamelijke processen achter MCS. Een groot deel van het wetenschappelijk onderzoek ondersteunt dan ook MCS als een puur lichamelijke aandoening. Deze school erkent dat er bij MCS naast lichamelijke problemen bij sommige (hoewel niet alle) patiënten ook psychische klachten kunnen optreden (zoals verwardheid, depressie enz.) maar stelt dat deze klachten blijkens onderzoek duidelijk het gevolg en niet de oorzaak zijn van MCS.

Volgens de fysiologische school is er wel degelijk een fysiologisch verband tussen de ziekte en blootstelling aan chemische stoffen. Verschillende studiegebieden ( te weten genetica, neurologie, immunologie en nasale pathologie) concentreren zich elk op een deelaspect van MCS om de achterliggende processen te verklarenverklaren. Daarnaast is er ook theorievorming die MCS beschouwt als een nieuwe klasse van ziekten (zoals ook infectieziekten een klasse zijn) en die spreekt van Toxicant Induced Loss of Tolerance of TILT.

Voor een aantal van de hierna aangehaalde professoren kan u via onze rubriek Wie is wie een korte voorstelling raadplegen van hun loopbaan.

  1. Genetica

    Vooreerst blijkt er sprake te zijn van een genetische component. Het belang van deze bevindingen is dat hiermee aangetoond wordt dat er een genetische factor meespeelt en dat er dus een lichamelijke basis is voor MCS. Met andere woorden: MCS zit niet in het hoofd. Een op onze website vertaald artikel uit Environmental Health Perspectives Referenties bespreekt deze bevindingen. Andere referenties zijn:
    • "Case-control study of genotypes in multiple chemical sensitivity: CYP2D6, NAT1, NAT2, PON1, PON2, and MTHFR"
      McKeown-Eyssen, G, C Baines, DEC Cole, N Riley, RF Tyndale, L Marshall, V Jazmaji. 2004.
      Int J Epidemiol. 2004 Oct;33(5):971-8. Epub 2004 Jul 15.
    • Bespreking van bovenstaande bevindingen: "Genetic differences predict multiple chemical sensitivity"
      Protecting Our Health
      http://www.protectingourhealth.org/newscience/immune/2004/2004-0715mckeown-eys
      senetal.htm
    Deze genetische bevindingen werden bovendien recent (2007) bevestigd in een nieuwe studie als volgt:
    • "A cross-sectional study of self-reported chemical-related sensitivity is associated with gene variants of drug-metabolizing enzymes"
      Eckart Schnakenberg , Karl-Rainer Fabig, Martin Stanulla, Nils Strobl, Michael Lustig, Nathalie Fabig en Werner Schloot
      Environmental Health 2007, 6:6
      http://www.ehjournal.net/content/6/1/6
  2. Neurologie en biochemie

    Prof. Dr. Martin Pall van de Washington State University, legt vooral de neurologische biochemische processen bloot die aan de basis liggen van MCS, en toont een verband aan met processen die ook betrokken zijn bij onder meer het chronisch vermoeidheidssyndroom. Hij beschrijft onder meer een feedbacklus die leidt tot een aanhoudende toename in neurale sensitiviteit en activiteit. Deze feedbacklus kan in gang gezet worden door een eenmalig hoge of chronisch lage blootstelling aan o.m. een aantal organische solventen, formaldehyde, benzeen, organochloride, pesticides etc. Zijn model staat bekend als "Verhoogd Stikstofoxide/Peroxynitriet/NMDA Model voor MCS". Daarin speelt een toegenomen permeabiliteit van de barrière tussen bloed en hersenen een rol. Een in het Nederlands vertaalde abstract van een publicatie hierover door Prof Pall kan u hier op onze website lezen. Een andere referentie is:
    • "Multiple Chemical Sensitivity - The End of Controversy"
      Prof. Martin Pall, School of Molecular Biosciences, Washinghton State University
      http://molecular.biosciences.wsu.edu/Faculty/pall/pall_mcs.htm

  3. TILT - een nieuwe klasse van ziekten

    De Professoren Ashford en Miller, leggen vooral de klemtoon op de oorzaak van MCS, met name een initiërende blootstelling aan toxische chemische stoffen. Ze spreken dan ook liever van TILT of 'Toxicant Induced Loss of Tolerance' dan van MCS en werpen op dat men dit eerder moet bekijken als een nieuwe, vierde klasse van aandoeningen, naast de bestaande drie klassen van infecties, immuniteitsaandoeningen en kanker. Zij beschouwen TILT als een aandoening die in twee fazen verloopt. In een eerste faze is er (hetzij chronisch lage hetzij eenmalig hoge blootstelling aan toxines (zoals solventen, pesticides etc). Sommigen ontwikkelen als gevolg hiervan een verlies aan natuurlijke tolerantie. In een tweede faze, die een hele tijd later kan optreden, ontstaat door blootstelling aan een zeer kleine dosis van dezelfde stof of door blootstelling aan andere stoffen, een respons op het niveau van verschillende orgaansystemen. Referentie:
    • "Toxicant-induced Loss of Tolerance--An Emerging Theory of Disease?"
      Prof. Claudia S. Miller, University of Texas
      Environmental Health Perspectives, 1997, March, 105 Suppl. 2
  4. Immunologie

    Nog anderen spitsen hun aandacht toe op de immunologische mechanismen. Bekende naam hier is die van Dr. Rea van de Environmental Health Clinic, Dallas, Texas. Hij beschrijft verstoringen van het immuunsysteem naar aanleiding van blootstelling aan chemische stoffen. Een interview met Dr Rea kan u hier op onze website lezen. Voor meer informatie kan u ook volgende referenies raadplegen.
    • "Medical Articles on environmental Aspects of Health and Disease" (meerdere artikels)
      Prof. Dr. Rea is stichter van 'American Environmental Health Foundation', Environmental Health Clinic Dallas, Texas.
      http://www.aehf.com/articles/MedArtl.htm
  5. Nasale pathologie en vaststellingen ter hoogte van de luchtwegen

    Een aantal wetenschappers concentreerden zich op de afwijkingen in het slijmvlees en zenuwbanen van de neus en de luchtwegen. Via deze zenuwbanen worden geurprikkels doorgegeven naar de hersenen. Onderzoekers melden hier verhoogde irritatie, ontsteking en beschadiging van het slijmvlies dat dienst doet als barrière tussen de chemicaliën en de zenuwen. Door het wegvallen van de barrière kan irritatie of ontsteking van de zenuw ontstaan, waarvan prikkels via het centraal zenuwstelsel naar een andere locatie geleid worden. Deze neurogene ontsteking kan verklaren waarom bv inhalatie van een irritant kan leiden tot klachten op andere plaatsen dan de luchtwegen. Het volledige hierna vermelde artikel werd in het Nederlands vertaald, en kan u hier op onze website raadplegen
    • "Hypothesis for he Induction and Propagation of Chemical Sensitivity Based on Biopsy Studies"
      Prof. William J. Meggs, East Carolina University School of Medicine, North Carolina
      Environmental Health Perspectives, 1997 March, 105 suppl. 2, pp 473-478
VOETNOTEN
  1. "MCS Bibliography: Psychological or Mental Basis for MCS", MCS Referral & Resources - http://www.mcsrr.org/resources/bibliography/psych.html
  2. "Multiple Chemical Sensitivities - Information sheet and selected references", Donohoe Mark, MB BS, Environmental & Nutriotional Medicine, - http://homepage.mac.com/doctormark/Acrobat/MCS/MCS_info_refs.pdf
  3. "MCS Bibliography: Organic Physical Basis for MCS ", MCS Referral & Resources - http://www.mcsrr.org/resources/bibliography/organic.html
Deze website is vrijblijvend informatief en is geen medisch advies. Raadpleeg steeds uw gediplomeerd medisch deskundige voor alles wat met uw gezondheid te maken heeft. Lees onze Disclaimer.