Infobank MCS: Peter Montague: "Sommige chemicaliën zijn schadelijker dan iemand ooit gedacht had"

Vertaling uit het Engels
Oorspronkelijke titel:
"Chemical Sensitivity: It's a Serious Problem More Often Than You Think!"
Auteur en Copyrights: Peter Montague, MD ©
Rachel's Democracy & Health News #876, October 12, 2006
Oorspronkelijke url: http://www.precaution.org/lib/06/prn_dhn061012.htm
Door auteur toegestane vertaling voor weergave op deze website.
Zie Disclaimer - Wettelijk Bericht

[Rachel's inleiding: bewijs stapelt zich op dat aantoont dat veel chemische stoffen ernstige ziekten kunnen veroorzaken, die dan doorgegeven kunnen worden aan onze kinderen en kleinkinderen]

Door Peter Montague

Nieuw bewijs stroomt binnen dat suggereert dat veel nieuwe chemicaliën schadelijker zijn dan voordien gedacht werd. Gedurende de jaren 1990, kwam het als een verrassing dat veel industriële chemicaliën de hormoonsystemen van veel soorten kunnen beïnvloeden. Hormonen zijn chemicaliën die circuleren in de bloedsomloop aan zeer lage niveau's (parts per billion, en in sommige gevallen parts per trillion), en werken als schakelaars om lichamelijke funkties af en aan te zetten. Van het ogenblik van de conceptie doorheen de rest van het leven, worden onze groei, onze ontwikkeling en zelfs veel soorten van gedrag gecontrolleerd door hormonen.

Nieuw bewijs stapelt zich op dat aantoont dat sommige van deze hormoon-gerelateerde veranderingen doorgegeven kunnen worden van de ene generatie naar de volgende door een mechanisme dat nog weinig begrepen blijft, epigenitica genoemd.

Tot zeer recent dachten wetenschappers dat geërfde kenmerken altijd te maken hadden met genetische mutaties – fysische veranderingen in de sequentie van nucleotiden die de DNA molecule zelf maken. Nu weten ze dat er een “tweede genetische code” is die op een of andere manier een invloed heeft op de manier waarop genen opereren, en die door niet goed begrepen mechanismen doorgegeven kan worden aan opeenvolgende generaties.

Medische wetenschappers hopen voordeel te halen uit de nieuwe wetenschap van epigenitica om het gedrag van genen te manipuleren voor heilzame doeleinden. Maar de donkere kant van dit nieuw inzicht is dat stress,roken, en vervuiling epigentische verandering kan veroorzaken –- waaronder tal van ernstige ziekten zoals kanker en nierziekte – die blijkbaar kunnen doorgegeven worden aan iemand's kinderen en zelfs kleinkinderen. Zo schonken bijvoorbeeld vrouwen die gedurende de Tweede Wereldoorlog honger leden, het leven aan kleine babies. Deze babies, schonken op hun beurt het leven aan kleine babies niettegenstaade ze zelf meer dan genoeg te eten hadden. “Het verandert de hele manier waarop we over overerving denken”, zegt Dr. Moshe Szyf van McGill University in Toronto.

Nog maar pas vorige maand kondigde professor Michael Skinner van de Washington State University in Spokane de resultaten van laboratoriumproeven

aan die aantonen dat omgevingsvervuiling de genetische trekken van een familielijn van knaadgieren permanent kon herprogrammeren, daarbij een nalatenschap van ziekte creërend. Dit onderzoek “stelt de lange-termijn gevaren van milieuvervuiling in het licht”, zei professor Skinner. Dr. Skinner toonde aan dat één enkele blootstelling aan een toxische chemische stof in de baarmoeder een zieke worp van nakomelingen kon voortbrengen, die op zijn beurt hun eigen zieke nakomelingen konden voortbrengen. “Het is een nieuwe manier om over ziekte te denken”, zei Dr. Skinner.

“Een menselijke analogie zou zijn dat als uw grootmoeder blootgesteld was aan een omgevingstoxicant halfverwege de zwangerschap, u een ziektetoestand zou kunnen ontwikkelen niettegenstaande u nooit directe blootstelling had, en u zou het kunnen doorgeven aan uw achter-kleinkinderen.”, zei Skinner.

“Dit introduceert een concept van verantwoordelijkheid in de genetica”, zei Dr. Szyf. Zoals een recent bericht

in de Toronto Globe & Mail samenvatte, “Epigentica zou de geneeskunde kunnen radicaal kunnen veranderen, zei Dr Szyf, en het zou ook de manier waarop we nadenken over dagelijkse beslissingen zoals of we al dan niet friet bij onze maaltijd bestellen, of om een wandeling te gaan maken dan wel voor TV te blijven zetten. U eet en beweegt niet alleen voor uzelf, maar ook voor uw nageslacht”

Gemiddeld worden er elk jaar 1800 nieuwe chemicaliën geregistreerd bij de federale overheid en 750 daarvan vinden hun weg in produkten, allemaal met nauwelijks enig onderzoek voor effecten op gezondheid en milieu.

Gebromineerde brandvertragers, ftalaten, bisfenol-A, PFOA (gerelateerd aan de produktie van Teflon) zijn toxines die momenteel onze aandacht gewonnen hebben. Door gedurende 10 of 15 jaar overuren te kloppen in de traditionale milieukundige weg, zouden we in staat kunnen zijn een half dozijn daarvan te verbieden. Maar gedurende die 10 of 15 jaar, zal de chemishe industrie (en het federale EPA) al ergens tussen de 7.000 en 10.000 nieuwe chemicaliën in de handel gebracht hebben, bijna volledig ongetest. Deze destructieve carroussel versnelt.

Geconfronteerd met het bewijs van schade, neigen de regeringen ertoe aanvankelijk te reageren door het uitvoeren van “risicobeoordelingen” om aan te tonen dat er geen probleem is. De belangrijkste funktie van risicobeoordeling is de chemische problemen te doen verdwijnen, bijna zoals met goochelarij. Zoals EPA's first administrator, William Ruckelshaus, ons eraan herinnerde, “We zouden in het hoofd moeten houden dat gegevens van risicobeoordeling kunnen zijn zoals de gevangengenomen spion: als u het lang genoeg foltert, zal het u om het even wat zeggen dat u wil weten”

Dus het slechte nieuws over chemische contaminatie neemt gestaag toe, terwijl het aantal nieuwe chemicaliën gestaag stijgt. Zoals we regelmatig gemeld hebben in Rachel's Precaution Reporter

, heeft de Europese Unie op de situatie geantwoord door een nieuwe rechtsregel die REACH noemt tot wet te proberen verheffen, die vereist dat chemicaliën getest worden voor ze kunnen verkocht worden. Zoals ze in Europa zeggen: “geen gegevens, geen markt”. De Amerikaanse en Europese scheikundige industrie – en het Witte Huis – draaien overuren om de Europese inspanning om REACH tot wet te verheffen te ondermijnen. Maar lijkt het er nu toch op dat REACH – in een of andere vorm – binnenkort wet zal worden. Hij zal dan bindend zijn voor elke onderneming die chemicaliën wil verkopen in Europa, met inbegrip van bedrijven met hun basis in de VS.

--------
[Opmerking van vertaler: voor Europese milieu- en consumentenverenigingen is REACH een eerste stap in de goede richting maar gaat REACH niet ver genoeg o.a. omdat in het huidige voorstel het niet altijd vereist zal zijn gevaarlijke stoffen te vervangen door veiliger alternatieven. Bovendien zouden slechts 30.000 van de 100.000 bestaande chemicaliën getest moeten worden omdat alles waarvan minder dan 1 ton per jaar geproduceerd of ingevoerd wordt aan REACH ontsnapt, en van die 30.000 stoffen die wel onder REACH vallen, zouden nog eens 12.000 stoffen aan de volledige veiligheidstests kunnen ontsnappen, stoffen waarvan het tonnage tussen 1 en 10 ton zit. Voor meer informatie zie vb
http://www.wwf.be/detox/nl/solution/reach.htm
http://www.euractiv.com/en/environment/chemicals-policy-review-reach/article-117452 ]