Home > Wetenschappelijk onderzoek dat psychische oorzaak van MCS tegenspreekt


Er is ruim wetenschappelijke argumentatie beschikbaar om een vermeend psychische oorzaak van MCS te weerleggen.
  1. Wetenschapelijke verklaringen voor symptomen van MCS

    Er bestaan momenteel verschillende verklaringsmodellen die de symptomatologie van MCS verklaren. Een aantal daarvan worden behandeld op onze website. Zie ook hoe wordt MCS verklaard

    Professor Martin Pall, auteur van het NO/ONOO model zegt: "De belangrijkste bron van deze vermeende controverse is dat er geen plausibel lichamelijk mechanisme was voor MCS, en bijgevolg was het moeilijk om de raadselachtige kenmerken van deze aandoening te begrijpen. Zoals hierna besproken wordt, is dit niet langer waar en bijgevolg werd de belangrijkste reden voor deze controverse te rusten gelegd." [1]

  2. Wetenschappelijk onderzoek toonde aan dat schade bij chronisch laaggedoseerde blootstelling kan optreden en soms zelfs erger is dan bij eenmalig hoge blootstelling

    Don Wigle schreef een interessant in PLoS gepubliceerd artikel waarin hij argumenteert dat er niet alleen voor kankerverwekkende stoffen, maar ook voor niet-kankerverwekkende stoffen, geen "veilige drempel" bestaat. Hij put uit verschillende onderzoeken aangaande lood, tabaksrook, radon en nevenprodukten van chloring-desinfectie in drinkwater, en komt tot het besluit dat: "Bevindingen van sommige van de meest grondig onderzochte en wijdverspreid omgevingscontaminanten wijzen erop dat er geen klaarblijkelijk veilig blootstellingsniveau is. Het is zelfs zo dat er in sommige gevallen, grotere risico's zijn voor een gegeven blootstelling aan de relatief lage bloostellingsniveaus die meest prevalent zijn bij de menselijke populaties." [2]

  3. Meest frequente symptomen van MCS zijn suggestief voor nasale en neurotoxische problemen

    In een studie wijzen MCS volgende symptomen aan als meest frequent voorkomend: [3]
    - abnormaal weinig energie, vermoeidheid: +/- 69%
    - verwardheid, onvermogen om zich te concentreren: +/- 68%
    - geheugenproblemen: +/- 67%
    - nasale afscheiding, neusverstopping: +/- 60%
    - hoofdpijn: +/- 57%
    - onduidelijke uitspraak: +/- 58%

    Nasale problemen komen aan bod in een studie van prof Meggs, waarin vastgesteld werd dat mensen met MCS vaak ontstekingen hebben van het neusslijmvlies. [4Hij verwijst in zijn publicatie ook naar een andere studie waarin hij en zijn collega's tot de bevinding komen dat "100% van 10 opeenvolgende patiënten die naar een allergiekliniek verwezen waren met klachten van chemische sensitiviteit, die allen voldeden aan de criteria van Cullen [voor MCS], ernstige ontsteking hadden die aangetoond werd met vezeloptische rhinoscopie zelfs wanneer ze ontkend hadden luchtwegsymptomen te hebben".
    Hoewel hoofdpijn en vermoeidheid ook bij psychische aandoeningen voorkomen, zijn ze in deze context en gezien het bovenstaande, zeker samen met de verwardheid en het onvermogen om zich te concentreren, suggestief voor neurotoxiciteit.

  4. Patiënten beoordelen antidepressiva als "more likely to harm than help"

    Er is onderzoek verricht waarin een evaluatie gemaakt wordt van hoe MCS patiënten zelf de efficiëntie van de behandelingen beoordelen. 917 respondenten moesten op vragenlijst aanduiden hoe doeltreffend 108 verschillende behandelingen waren om hun MCS te verbeteren (of voor een paar uitzonderingen zoals luchtfilters, hoe doeltreffend deze waren om blootstelling te verminderen). De respondenten moesten aanduiden of ze een behandeling al dan niet uitgeprobeerd hadden en de ja-antwoorders moesten de behandeling dan waarderen op een 5-punten schaal gaan de van "zeer schadelijk" tot "zeer behulpzaam".

    De hoogste "help to harm ratio", aan een ratio van 155 tegen 2, was "chemical free living space", op de voet gevolgd (118:6) door "chemical avoidance". Pas op grote afstand volgen andere therapieën, waarbij "psychotherapy to cope with MCS" nog slechts een 6:0 ratio kreeg. Tot de behandelingen die (dus door mensen die ze uitgeprobeerd hadden) beoordeeld werden als "more likely to harm than help" behoorden onder meer antidepressiva. [5]

  5. Een meerderheid van wetenschappelijke publicaties wijst in de richting van een overwegend lichamelijke oorzaak

    MCS Referral & Resources heeft 609 "peer-reviewed scientific papers, official reports, books and book chapters on MCS" onderzocht die in de periode 1945 tot eind 1999 verschenen. Ik neem hier even in vertaling over: [6]
    • 311 ervan presenteren bevindingen voor een lichamelijke/organische basis voor MCS en/of bekritiseren een psychogene basis
    • 137 ervan presenteren bevindingen voor een psychogene basis voor MCS en/of een kritiek voor de lichamelijke/organische basis
    • 96 ervan presenteren bevindingen voor beide perspectieven en/of nemen geen duidelijke stelling in
    • 37 ervan presenteren research protocollen om de hypothesen over de basis van MCS te testen
    • 53 ervan presenteren "letters to editor" over MCS
    • 14 ervan zijn nog niet gecodeerd -- waaronder de meest recente tot 2000.
    Er is ook een interessant artikel van de Australische arts Dr Donohoe die de wetenschappelijke literatuur over MCS bestudeerde, en spreekt van een "betekenisvolle ommekeer van het overwicht van de medische opinie" van psychische naar een in hoofdzaak lichamelijke oorzaak. Hij voegt er aan toe dat "anderen die eerder publiekelijk hun ongeloof over het bestaan van het syndroom uitgedrukt hebben, begrijpelijkerwijze moeilijkheden lijken te ondervinden bij het veranderen van hun standpunt op basis van de recent beschikbaar gekomen data." [7]

  6. Depressie die zich bij sommige patiënten voordoet, is gevolg, niet oorzaak, van MCS

    Niemand betwist dat er bij MCS mogelijks psychologische klachten zoals depressie kunnen optreden, ook niet de wetenschappers van de "fysiologische" school (die dus argumenteren dat MCS een lichamelijke oorzaak heeft). De centrale vraag is: zijn de symptomen van depressie oorzaak of gevolg. En daar werd dus onderzoek naar verricht. Ik verwijs hier meerbepaald naar een in Environmental Health Perspectives gepubliceerde studie over emotionele en psychologische klachten bij patiënten met MCS. Op de vraag aan MCS patiënten of ze voorafgaand aan het ontstaan van MCS depressie, angst of andere emotionele problemen hadden, antwoordde slechts 1,4% bevestigend. Een bijkomende 5,8% zei dat ze niet wisten of ze deze symptomen al dan niet hadden voordat ze hun hypersensitiviteit ontwikkelden. Slechts 4,3% van de patiënten had ooit medicatie genomen voor emotionele problemen voorafgaand aan hun MCS. Daarentegen rapporteerde 37,7% van de mensen met MCS dat ze depressie, angst of andere emotionele problemen ontwikkelden na het optreden van MCS. 27,5% gaf aan dat zij enige medicatie genomen hadden voor de emotionale problemen die na het ontstaan van hun hypersensitiviteit begonnen waren [8] (en eerder in deze bespreking is uit ander onderzoek al gebleken dat bijvoorbeeld antidepressiva door MCS patiënten die ze geprobeerd hadden beoordeeld werden als "more likely to harm than help" voor MCS). Wat het verband tussen oorzaak en gevolg inzake MCS en depressie betreft, zijn luidens de hier aangehaalde studie de psychische klachten duidelijk geen oorzaak maar een mogelijk (en niet eens noodzakelijk) gevolg van MCS, een symptoom als een ander dus, waarbij slechts een goed derde van de MCS patiënten depressie, angst of andere emotionele problemen als symptoom meldt. Het is dus niet zo dat alle mensen met MCS depressief zijn, het is daarentegen wel zo dat een meerderheid van de MCS-patiënten geen depressiesymptomen meldt.

    Een andere studie stelde bovendien vast dat wanneer MCS-patiënten in een chemicaliën-vrije omgeving zaten, zij geen psychologische (noch lichamelijke) symptomen vertoonden. Enkel bij blootstelling aan chemische stoffen, doen zich psychologische (en lichamelijke) symptomen voor. [9]

    Depressie wordt ten andere in toenemende mate in verband gebracht met blootstelling aan omgevingstoxines zoals pesticiden. [10,11]

  7. Onderzoek naar psychogene oorzaak blijkt aan methodologische problemen te lijden

    Er bestaat ook onderzoek naar de "psychogene" oorzaak van MCS, maar volgens een onderzoek van de John Hopkins universiteit dat op grond van bepaalde criteria een aantal van deze studies onder de loep nam, vertonen al de studies die zij onderzochten methodologische tekortkomingen. De onderzoekers concluderen dat de besluiten van dergelijke studies dan ook "questionable" (twijfelachtig) zijn. [12]


Noten

  1. "MCS - The End of Controversy", Prof Dr Martin Pall
  2. "Profile of Patients with Chemical Injury and Sensitivity", Grace Ziem and James McTamrney, Environ Health Perspect 105(Suppl 2):417-436 (1997)
  3. Human Health Risks from Low-Level Environmental Exposures: No Apparent Safety Thresholds", Donald T. Wigle*, Bruce P. Lanphear, PLoS Med 2(12): e350 - in vertaling aangeboden hier op onze website
  4. "Hypothesis for Induction and Propagation of Chemical Sensitivity Based on Biopsy Studies", Prof Dr William J Meggs, Environ Health Perspect 105(Suppl 2):473-478 (1997) - in geautoriseerde Nederlanse vertaling hier op onze website"
  5. "Perceived Treatment Efficacy for Conventional and Alternative Therapies Reported by Persons with Multiple Chemical Sensitivity", Pamela Reed Gibson, Amy Nicole-Marie Elms, and Lisa Ann Ruding, Environ Health Perspect 111:1498-1504 (2003)
  6. MCS Bibliography of all peer-reviewed scientific papers, official reports, books and book chapters on MCS, MCS Referral & Resources
  7. "Multiple Chemical Sensitivities - Information sheet and selected references", Donohoe Mark, MB BS, Environmental & Nutriotional Medicine,
  8. "A review of a two-phase population study of multiple chemical sensitivities", Caress SM, Steinemann AC., Environ Health Perspect 111:1490-1497 (2003)
  9. "Symptom profile of multiple chemical sensitivity in actual life", Saito M, Kumano H, Yoshiuchi K, Kokubo N, Ohashi K, Yamamoto Y, Shinohara N, Yanagisawa Y, Sakabe K, Miyata M, Ishikawa S, Kuboki , in: Psychosom Med. 2005 Mar-Apr;67(2):318-25.
  10. "Colorado State University Professor links depression among farm residents to pesticide exposur", Colorado State University News & Information, 13 Nov. 2002
  11. The Toxic Chemicals Most Linked to Depression, Sixwise.com -
  12. Psychogenic origins of multiple chemical sensitivities syndrome: a critical review of the research literature." Davidoff AL, Fogarty L., Arch Environ Health. 1994 Sep-Oct;49(5):316-25
Deze website is vrijblijvend informatief en is geen medisch advies. Raadpleeg steeds uw gediplomeerd medisch deskundige voor alles wat met uw gezondheid te maken heeft. Lees onze Disclaimer.