Is jihad verplicht voor alle muslims? En heeft jihad iets te maken met terrorisme?

Inhoud

  1. Wat is jihad?
  2. Heeft jihad iets te maken met terorisme?

1. Wat is jihad?

Het Arabische woord jihad is een erg brede term. De betekenis ervan is: streven naar een betere manier van leven. Dat is uiteraard niet beperkt tot muslims, zoals blijkt uit het volgende vers waarin niet-muslim ouders ernaar streven (jahadaka - jihad voeren) om hun kinderen die zich bekeerd hebben tot de islam, naar de godsdienst van de ouders te doen terugkeren.

De Koran stelt:

""En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven (Jahadaka) aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet...." (Koran, 29:8)

Omwille van het belang van het streven naar het goede wordt jihad door sommigen zelfs aanzien als de zesde pijler van de islam vermits elke muslim zich elke dag opnieuw moet inzetten om zichzelf en de samenleving waarin hij leeft te verbeteren.

De strijd tegen het eigen ik (hebzucht, hoogmoed, afgunst, enz) wordt beschouwd als de hoogste vorm van jihad.

Maar ook een artikel schrijven om de islam uit te leggen, is jihad - het wordt beschouwd als jhad voeren met de pen. Wanneer men voor een keuze staat, is het jihad het beste van de twee alternatieven te kiezen. Armen helpen en goede werken doen, is een vorm van jihad. Z'n best doen voor een examen op school, is een vorm van Jihad. De boodschappen van een oude dame dragen, is jihad. Kortom: alles wat ertoe leidt dat het individu en/of de samenleving er beter van worden, is jihad.

In zeer uitzonderlijke gevallen -- bijvoorbeeld wanneer een muslimland aangevallen wordt en wanneer alle mogelijkheden om op een vreedzame wijze de aanval af te slaan mislukt zijn -- kan streven naar het beste erin bestaan het eigen leven of het land gewapenderhand te verdedigen. Slechts in dit geval, komt jihad neer op oorlogsvoering - iets wat slechts toegelaten is onder strikte voorwaarden en omstandigheden. Muslims mogen nooit als eerste een land aanvallen en mogen enkel de eigen samenleving verdedigen tegen een aanval door anderen. Zoals ook bij ons alleen de regering over een oorlog kan beslissen, zou ook in de islam slechts kunnen beslist worden tot een dergelijke strijd door het hoogste en representatieve gezag, met name door de leider van een eengemaakte gemeenschap van muslims die vandaag niet eens bestaat, of door een unanieme beslissing van legitieme leiders die de steun genieten van de overgrote meerderheid van muslims. Extremisten die geweld plegen overtreden dus de islam vermits hun strijd niet kadert in een door legitieme muslimoverheden besliste verdediging. Bovendien gebruiken zij zwaar misdadige middelen en methoden die door de shariah en de islam volledig verboden zijn.

Dit is te vergelijken met de Belgische wet. Ook hier kan alleen de Belgische overheid een oorlogsverklaring uitvaardigen. Wanneer groepen of individuen de wapens opnemen, worden zij ook hier beschouwd als zware misdadigers. Dat is in de islam ook zo. De koran, hadiths en de shariah beschouwen terreurgroepen niet als jihad, maar als terroristen. Ook in muslimlanden worden zij veroordeeld tot gevangenisstraffen en soms zelfs tot de doodstraf.

Wanneer het hoogste gezag zou beslissen zich gewapend te verzetten tegen een aanval, mogen muslims slechts strijden tot de aanval op hun samenleving afgeslagen is. Tijdens een oorlog moeten zij zich ook door hoogstaande morele principes laten leiden. Soldaten van de tegenpartij die zich overgeven, moeten zij bescherming bieden als krijgsgevangenen enz. Bovendien mag er slechts gestreden worden door en tegen soldaten en moeten burgerbevolking en dieren beschermd worden. Verder moeten ook priesters en kloosterlingen van andere religies met rust gelaten moesten worden, en mogen hun hun gebedshuizen niet vernield mochten worden. (2)

Abu Bakr, de eerste kalief, legde volgende 10 regels vast voor oorlogsvoering (uit: Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :

  • Dood geen vrouwen
  • Dood geen kinderen
  • Dood geen bejaarden
  • Dood geen zieken.
  • Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruit dragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden)
  • Verniel geen onbewoonde plaatsen.
  • Dood geen dieren behalve voor voedsel.
  • Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.
  • Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd.
  • En handel niet laf.

Zoals gezegd is een gewapende strijd slechts toegestaan om een aanval af te weren en nadat alle andere middelen om de zaak vreedzaam op te lossen, uitgeput zijn. De islam verbiedt muslims dan ook deel te nemen aan wat men in de westerse geschiedenis kent als een heilige oorlog om anderen tot het eigen geloof te dwingen. Dit verbod hangt samen met het feit dat in de Koran God zelf alle mensen het recht van godsdienstvrijheid garandeert en muslims uitdrukkelijk verbiedt anderen te dwingen tot de islam of dat zelfs maar te proberen.

In veruit de meeste gevallen heeft jihad echter helemaal niets met een verdedigende oorlogsvoering te maken, maar handelt het over op alle momenten van het leven het best mogelijke te doen.

In het Arabisch is het voorvoegsel "mu" + de wortel, iemand die de actie van de wortel uitvoert. Dus, mu{j-h-d} of mujahid, is iemand die jihad voert. Dit is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een schrijver die zich inzet voor de islam, is ook een mujahid. Iemand die goede werken doet, is ook een Mujahid, zo ook iemand die liefdadige werken doet en zich inzet voor anderen en voor een betere samenleving.

Wanneer muslims in een situatie terechtkomen die zij als onrechtvaardig beschouwen, hoort men in de muslimwereld wel vaker oproepen tot jihad. Dit betekent in de meeste gevallen helemaal geen oproep tot gewapende strijd. Gewoonlijk is het een oproep tot vreedzame inzet tegen wat men als een onrechtvaardige situatie ervaart, bijvoorbeeld het via het voeren van wat men noemt jihad met de pen of jihad met het woord waarbij men via het schrijven van artikels of organiseren van bijeenkomsten een onrechtvaardige situatie aanklaagt en onder de aandacht van de pers en de publieke opinie brengt als onderdeel van een streven naar een betere toestand. Wanneer dergeljke groepen toch oproepen tot geweld, zijn het misdadigers, ook in de ogen van de shariah, de koran, de hadiths en de islam.

2. Heeft jihad iets te maken met terrorisme?

Het moge duidelijk zijn dat jihad niets te maken heeft met terrorisme. Niet alleen verbiedt de islamitische leer terrorisme, uit een grootschalig onderzoek van 50.000 muslims in 35 landen met een overwegend muslimbevolking bleek dat ook muslims bij zeer grote meerderheid terrorisme veroordelen. (1).

Ook in het Westen (IRA, ETA enz) en ook in het christendom zijn er terreurgroepen (God's Army enz) zijn er terreurgroepen. Deze vertegenwoordigen echter niet het Westen of het Christendom, maar zijn daar het absolute tegendeel van. Hetzelde geldt voor de islam. Ook daar zijn terreurgroepen niet de vertegenwoordigers van de islam maar het absolute tegendeel ervan. Het is niet omdat een of andere groep zich op een verdraaide interpetatie van een geloof en de terminologie ervan beroept om eigen politieke doeleinden na te streven, dat zij dat geloof vertegenwoordigen.

In elke samenleving heeft men een stille brede middengroep, en aan de rand daarvan een aantal extremisten. Het is belangrijk dat men de mening van extremisten niet verwart met die van de middenstroom. Zowel in de muslimwereld als in het Westen zijn er extreme groeperingen die aansturen op een confrontatie. In het Westen zijn er extremistisch partijen die de islam en de muslimwereld afschilderen als een grote bedreiging, zoals er ook in de muslimwereld extremisten zijn die het Westen afschilderen als de grootste bedreiging ooit. In die zin zijn de westerse en islamitische extremisten elkaars bondgenoten om wederzijds een vijandsbeeld bij hun bevolking ingang te doen vinden om op grond van de angst die ze daarmee scheppen, hun eigen extreem politiek programma te kunnen invoeren. Het is belangrijk dat men hun propaganda doorziet en niet in de val trapt die zij uitzetten.

Een grondige studie van het Westen en van de islam, leidt tot de vaststelling dat beiden meer gemeen hebben dan de extremisten aan beide kanten hen willen doen geloven. Het lijkt er dan ook op dat de middengroepen van het Westen en van de Islam meer te vrezen van de extremisten in hun eigen rangen, dan van elkaar.

_________________
Noten
  1. "WHO SPEAKS FOR ISLAM? What a Billion Muslims Really Think", By John L. Esposito and Dalia Mogahed, o.a. besproken in een artikel op de website van Commonground News
  2. Terrorisme voor of tegen God? (Koran Notities)