De Koran op z'n terroristisch en de methode van de schaar

Terroristen zeggen zich op de koran en de hadiths te beroepen. Is dat zo?

In ons artikel "Kan men de koran lezen zoals men wil?" legden we uit dat de koran zelf een reeks methodologische verzen bevat die instructies inhouden over hoe men de koran moet lezen om de betekenis ervan te begrijpen. Wanneer men de koran beschouwt als het woord van God, kan men de koran dus niet lezen zoals men zelf wil, men moet de methode volgen die in de koran zelf uitgelegd wordt. Dit houdt onder meer in dat om te weten wat de koran en hadiths over iets zeggen, men eerst alle verzen en hadiths die op de zaak betrekking hebben, alsook hun context, moet onderzoeken.

In dit artikel vatten we samen hoe terroristen met de koran en hadiths omgaan.

Daarvoor maken we gebruik van gelijkenis.

Het Belgische strafwetboek bevat o.a. volgend artikel;

Art. 416 SWB: "Er is noch misdaad, noch wanbedrijf, wanneer de doodslag, de verwondingen en de slagen geboden zijn door de ogenblikkelijke noodzaak van de wettige verdediging van zich zelf of van een ander."[1]

Stel dat een hypothetische zwaar criminele bende, "TRR" genaamd, zich beledigt voelt en mensen bont en blauw slaat, mensen verwondt, en mensen doodschiet, en dat zij stellen dat bovengenoemd artikel hen dat recht geeft vermits zij beledigd werden en dus in de onmiddellijke noodzaak verkeerden zichzelf en hun integriteit en eer te verdedigen zodat er bijgevolg volgens de wet geen sprake kan zijn van een misdaad, noch van een wanbedrijf, maar dat zij integendeel vanuit de wet het recht hebben zo te handelen.

Zouden wij dan reageren met te stellen:

  1. dat het allemaal een kwestie is van hoe men het Belgisch strafwetboek interpreteert?
  2. dat het een kwestie is van het strafwetboek al dan niet letterlijk te lezen?
  3. dat het strafwetboek niet deugt omdat men er delen kan uit citeren die moord, geweld en zware criminaliteit rechtvaardigen?
  4. dat we de artikels waarop de zware criminelen zich beroepen uit het strafwetboek moeten schrappen?
  5. dat het strafwetboek geen plaats heeft in onze Westerse landen?
  6. enz

Het antwoord op al deze vragen is vanzelfsprekend: natuurlijk niet. De wet zegt immers niet dat doodslag algemeen verschoonbaar is. De wet zegt nog veel minder dat moord - doodslag met voorbedachte rade - of terreur verschoonbaar is. En de wet zegt ook niet dat zich verdedigen tegen een krenking van de eer valt onder wettelijke zelfverdediging. Zeer integendeel, immers, in andere artikels van de strafwet staat dat doodslag, moord, criminaliteit, terreur enz. algemeen strafbaar zijn, en wordt ook omschreven welke omstandigheden als wettelijke zelfverdediging beschouwd worden, zoals onder meer artikel 147 dat stelt:

ART 147: "Onder de gevallen van ogenblikkelijke noodzaak van de verdediging worden de twee volgende gevallen begrepen : Wanneer de doodslag gepleegd wordt, wanneer de verwondingen of de slagen toegebracht worden bij het afweren, bij nacht, van de beklimming of de braak van de afsluitingen, muren of toegangen van een bewoond huis of appartement of de aanhorigheden ervan, behalve wanneer blijkt dat de dader niet kon geloven aan een aanranding van personen, hetzij als rechtstreeks doel van hem die poogt in te klimmen of in te breken, hetzij als gevolg van de weerstand welke diens voornemen mocht ontmoeten; Wanneer het feit plaatsheeft bij het zich verdedigen tegen de daders van diefstal of plundering die met geweld tegen personen wordt gepleegd." [2]

Al deze wetten negeert bende TRR evenwel. Het citeert enkel artikel 416 en leest dat dusdanig dat zij besluiten dat de strafwet hen het recht geeft mensen die hen beledigen te doden, waarmee ze dus het diametraal tegendeel beweren van wat er in werkelijkheid in de strafwet staat.

Vervang in het bovenstaande "strafwetboek" door "koran", en "bende TRR" door terreurgroepen zoals IS, en dat is hoe terroristen zich van de koran bedienen. Ze negeren uit de koran alles dat niet in hun kraam past en dat hun handelen verbiedt, en kippen hier en daar wat stukken uit de koran en hadiths om daar een eigen verhaal mee te spinnen. In ons artikel "Kan men de koran lezen zoals men wil" blijkt dat de koran niet mals is voor diegenen die zo met de koran omgaan. Ze worden door de koran omschreven als "verraders", die in het hart "een neiging naar het verkeerde" hebben, die in het huidige leven "niets dan schande" verdienen, en die in het hiernamaals "op de zwaarste straffen" zullen kunnen rekenen. Wanneer men de koran leest zoals de koran het zelf voorschrijft, is immers ondubbelzinnig duidelijk dat de de koran, de hadiths, de islam en de shariah terreur omschrijven als een zwaar misdrijf tegen de samenleving waarop de zwaarste straffen, staan, met inbegrip van de doodstraf. In muslimlanden worden terroristen overigens ook veroordeeld tot gevangenisstraffen soms zelfs tot de doodstraf (noteer echter dat de doodstraf in ongeveer de helft van de landen waar muslims de grootste godsdienst vormen, afgeschaft is of onder moratorium).

Een voorbeeld van hoe terroristen zich met een methode van de schaar en knip- en plakwerk van de koran en hadiths bedienen, hebben we voor u uitgewerkt in ons artikel "Dood aan wie met de profeet spot?" - hadden de terroristen in Parijs de koran aan hun kant? waarin omschreven wordt wat er in de koran en hadiths staat over hoe muslims met spot moeten omgaan en wat terroristen daarvan maken.

Op de website Open Letter to Baghadi bespreken geleerden een hele hoop punten waarop de terroristen de koran aan hun laars lappen.

Niets in de islam kan terreur legitimeren. Een zeer gedetailleerde uiteenzetting over wat de islam, de koran, de hadiths en de shariah zeggen over terreur en waarin geen spaander overeind blijft van wat terroristen zeggen, kan u vinden in een 528 pagina's tellende fatwa: "Fatwa on Terrorism and Suicide Bombings (Islamic Classical Sciences)" geschreven door Shaykh -ul-Islam Dr Muhammad Tahir ul Qadri. Deze fatwa werd officieel geëndosseerd door Al Azhar.


_______________________________
Noten
  1. JUSTEL - Geconsolideerde Wetgeving - Kruispuntbank Wetgeving
  2. ibid.