Wat geloven Muslims? Een Algemeen Kader.
De Islam is gebaseerd op 5 pijlers welke hierna besproken worden, met name:
|
||
- Shahada (Geloofsverklaring)
De islamitische geloofsverklaring of Shahada gaat als volgt:- Ik belijd er geen god is dan God, en ik belijd dat Muhammad zijn Profeet is.
- Het eerste deel la ilaha illa Llah - 'er is geen god dan God':
Hierin onderscheiden we:- er is geen god...
- Dit is de "ontkenning" (Nafi): men ontkent het bestaan van om het even welke andere god(en) - (en dat betekent alles wat men in de plaats zou kunnen stellen van God, zoals het eigen ik, weelde, macht, enz.)
- ...dan God
- Dit is de "aanvaarding" (Asbaat) van God, bron van de gehele Schepping.
- Het tweede deel van de Shahada is "Muhammadun rasulu'Llah: 'Muhammad is
de booschapper van God".
Hierin erkent men dat een Boodschap van Leiding (in het Engels: 'guidance') tot ons gekomen is door een mens zoals wij. Dit onderdeel bevat meteen ook een onderscheidende stelling, namelijk dat de mens verschillend is van God, en niet (één met) God kan worden.
- Het eerste deel la ilaha illa Llah - 'er is geen god dan God':
- Geloofsartikelen
Het Islamitisch geloof bestaat uit volgende zes geloofsartikelen:- Geloof in één God (in het arabisch: Allah)
Het arabisch woord dat in de Koran gebruikt wordt voor de Ene God is Allah. Allah is het enige arabisch woord dat noch mannelijk, noch vrouwelijk is. Het woord heeft ook geen meervoud. Dit weerspiegelt de unieke aard van God. Volgens Muslims, gaat het hier om dezelfde God die in het Oude Testament Jahweh genoemd wordt. Volgens de Islam, aanbidden Joden, Christenen en Muslims allemaal dezelfde Ene God.
Voor meer informatie, zie: Wie is Allah?
- Geloof in de Engelen
- Engelen die de Goddelijke Openbaring overbrengen. De Koran informeert ons dat de Engel Gabriël de hemelse Boodschapper is tussen God en Zijn Profeten. Naast Gabriël zijn er ook andere Engelen die deze taak vervullen.
- De Engel Bewaarder ("Hij [de mens] heeft een gevolg voor en achter zich die hem op God's bevel bewaken" - Koran 13:11)
- Engelen die de daden van de mens noteren. ("Wanneer de beide ontvangers, aan de rechter- en linkerkant zittend, [hem] zullen ontvangen, kan hij geen woord uitbrengen zonder dat er een bewaker klaarstaat" - Koran 50:17-18). Gedurende het hele leven, noteert de Engel aan de rechter kant de goede daden voor +10 punten, de engel aan de linker kant noteert de slechte daden voor - 1 punt. Uit die verhouding blijkt dat de Barmhartige God het goede in verhouding veel meer beloont dan Hij het kwade bestraft. Op de Dag des Oordeels zal er een boek zijn van alles wat men gedurende het leven heeft gedaan en zal men op zijn gedrag beoordeeld worden, waarna men al dan niet naar de hemel zal gaan.
De Engelen zijn wezens of lichamen van licht, eerbare dienaren van God die hun taken op perfecte wijze uitvoeren en dag en nacht Zijn lof vieren. Er zijn verschillende soorten Engelen, zoals bijvoorbeeld
- Geloof in De Boodschap (de Heilige Boeken)
Naast de Koran, beschouwen Muslims de Thora [geopenbaard aan Mozes], het Boek der Psalmen [aan David geopenbaard] en het Nieuwe Testament [geopenbaard aan Jezus] als Heilige Boeken die de Boodschap van God bevatten. Volgens de Islam hebben deze Boeken in de loop der tijden evenwel aanpassingen ondergaan hebben zodat de oorspronkelijke Boodschap in deze Boeken niet meer in zuivere originele vorm is behouden.
De Koran daarentegen is de rechtstreekse tekst zoals die in het arabisch aan Mohammed is geopenbaard. In de afgelopen 1400 jaar is er geen letter aan gewijzigd. Al Qur'an is een arabisch woord dat letterlijk betekent "lezen, reciteren". Muslims geloven dat de Koran letterlijk het Woord van God is. De taal van de oorspronkelijke Boodschap was Arabisch. De woorden zijn letter per letter in Goddelijke orde vastgelegd en daar kan volgens Muslims niets aan veranderd worden want dan is het geen Koran meer. De Koran werd aan aan de mensen doorgegeven via een keten die begon bij God naar de Engel Gabriël en aan Profeet Mohammed. De Koran wordt door Muslims aanzien als laatste Boodschap van God aan de gehele mensheid, voor alle tijden, zonder beperkingen voor ras of nationaliteit, als baken en gids voor iedereen, tot het einde der tijden. De geschreven woorden van de Koran worden als heilig beschouwd.
Om de Booschap te verspreiden, werd de Koran in vele talen vertaald - deze vertalingen zijn echter niet de Koran zelf. Elke vertaling houdt immers een interpretatie in door de vertaler. Er zijn erg uiteenlopende vertalingen beschikbaar. Sommige vertalingen wijken zo sterk af van de oorspronkelijke betekenis van de Koran, dat zij door Muslims als on-islamitisch bestempeld worden.
- Geloof in de Booschappers (Profeten van God) waarvan Mohamed de laatste was
Islam gelooft dat er duizenden Profeten geweest zijn, die allemaal hetzelfde geloof hebben verkondigd, en regels verduidelijkten voor de noden van hun specifieke gemeenschap. Een aantal voorbeelden zijn de Profeten Mozes, Abraham, David, en Jezus. Naarmate de mensheid verder evolueerde werden de Openbaringen van God steeds verfijnder, tot God aan Mohammed de laatste en definitieve openbaring aan de hele mensheid gaf.
De Koran zegt "Heden heb ik jullie godsdienst voor jullie voltooid" (Koran 5:3). Daarmee is volgens een meerderheid der Muslims een einde gekomen aan de Booschap en Boodschapper, zoals ook Profeet Mohammed zei in zijn bekende Laatste Preek: "Geen Profeet of Apostel zal nog komen na mij."
Voor de Christenen onder onze lezers vermelden we hier, dat, zoals eerder gezegd, in de Islam, Jezus beschouwd als een van de Machtige Profeten van God. Het is een verplichting voor alle Muslims om in alle Profeten en hun Boodschap te geloven, zonder onderscheid. Als men niet gelooft in Jezus, Profeet van God, kan men dus geen Muslim zijn.
Zie ook De Profeten van God
- Geloof in het leven na de dood en de Dag van het Laatste Oordeel
Het geloof in het leven na de dood, dat gebaseerd is op God's Woorden in de Koran, is zo cruciaal voor Islam, dat twijfel eraan neerkomt op ontkenning van God. Het is op basis van dit geloof in het leven hierna, dat de mens ertoe aangemoedigd wordt een goed leven te leven hier op aarde, omdat hij weet wat hem te wachten staat als hij dat niet doet. Islam moedigt mensen aan met de ene voet in het huidige leven te staan, en met de andere voet in het hiernamaals.
Eén van de uitspraken van de Profeet Mohammed was-
"Werk voor dit leven alsof je eeuwig zal leven, en werk voor het leven hierna alsof je morgen zal doodgaan"
De sterkste aanmoediging die een mens kan hebben om een deugdzaam, rechtschapen leven te leiden, en daarop een vreedzame maatschappij te bouwen, is volgens de Islam het geloof in het leven hierna.
Het daarmee samenhangende geloof in het Laatste Oordeel, vormt ook de basis van Rechtvaardigheid. Volgens Muslims zal op het Laatste Oordeel, iedereen voor God moeten verschijnen, en zal elk voor zijn gedrag beoordeeld worden. Op die manier, kunnen mensen die in het huidige leven zwaar werden benadeeld, hopen op een rechtzetting van wat hen werd aangedaan.
Tot slot moet hieraan toegevoegd worden dat Muslims geen zekerheid hebben dat zij in de hemel zullen terechtkomen. Volgens de Islam, zullen alle mensen beoordeeld worden op hun gedrag. Of men in de hemel zal terechtkomen of niet, hangt af van hoe men zich gedraagt, of men God's wetten heeft nageleefd, en van Goddelijke Genade, niet van tot welke "kerk" en behoort. Volgens de Islam kan een Muslim die zich slecht heeft gedragen naar de hel gaan, en kan een Christene die volgens God's Wetten geleefd heeft, naarde hemel gaan. God zegt:-
"Zij die geloven, zij die het Jodendom aanhangen, de Christenen en de Sabiërs die in Allah en de laatste dag geloven en die deugdelijk handelen, voor hen is hun loon bij de Heer en zij hebben niets te vrezen noch zullen zij bedroefd zijn. (Koran 2:62)
- Geloof in de Goddelijke voorbestemming (predestinatie)
Muslims geloven in al-Qadar (predestinatie of goddelijke voorbeschiktheid). Dit betekent echter niet dat de mens geen vrije wil heeft. Integendeel, Muslims geloven dat God de mens vrije wil gegeven heeft. Vrije wil is overigens een cruciaal element in de Islam. Islam betekent: zich onderwerpen aan God. Dit impliceert dat men vrij is om dat te doen, of niet te doen. Vrije wil en daarop gebaseerde godsdienstvrijheid is een cruciaal element zonder hetwelke Islam niet mogelijk is. Vandaar dat godsdienstvrijheid zo hoog aangeschreven staat in de Islam.
Voorbestemdheid en vrije wil vormen een complexe materie. Een geleerde legde het verschil tussen voorbestemdheid en vrije wil als volgt uit op een eenvoudige wijze:-
Hij vroeg aan zijn leerling om recht te staan, en één been op te heffen. De leerling deed dit.
Daarop vroeg de geleerde aan de leerling om ook zijn tweede been op te heffen.
De leerling antwoordde: als ik dat doe, dan val ik !
Waarop de geleerde zei: dit is het verschil tussen vrije wil en lot. Als u uw been niet opheft, en u valt toch, dan was het uw lot dat u zou vallen.
We zouden het verschil ook kunnen uitleggen door te verwijzen naar ons erfelijk materiaal: gebaseerd op ons genetisch materiaal hebben we een kleinere of grotere kans om bepaalde ziekten op te lopen (de voorbestemdheid). Of we deze ziekten ook krijgen, hangt echter in zekere mate ook af van de manier waarop we leven (onze voeding, leefgewoonten, enz., zaken die we met onze vrije wil kunnen kiezen). Dit voorbeeld toont aan hoe we binnen onze vooraf bepaalde grenzen, door onze eigen wil de situatie ten goede of ten kwade kunnen beïnvloeden.
Qadar betekent dus niet inactiviteit noch defaitisme of inertie, maar kracht te veranderen wat kan veranderd worden, en standvastigheid om te aanvaarden wat niet kan veranderd worden.
Het geloof in Goddelijke Voorbestemdheid komt goed tot uiting in het feit dat Muslims overal aan toevoegen: "insha'Allah", of: als het God belieft, als God het Wil. Wat de mens ook wil: de mens wikt, maar God beschikt.
Het samengaan van het geloof in oddelijke Voorbestemdheid en in individuele Vrije Wil, vormt een interessant spanningsveld in de Islam.
Individuele verantwoordelijkheid en vrije wil is immers ook een hoeksteen van de Islam. Elke Muslim is verantwoording verschuldigd aan zijn Schepper voor alles wat hij doet of faalt te doen. Het feit dat men in zekere mate een vrije wil heeft, wil zeggen dat de mens kan kiezen tussen het goede of het kwade te doen, dat de mens verantwoordelijk is voor zijn keuzes en daar ook naar zal beoordeeld worden op Oordeelsdag.
Individuele verantwoordelijkheid berust op de intentie van de persoon in het licht van zijn mogelijkheden om goed te doen en kwaad te ontwijken of te ontwijken anderen kwaad te berokkenen. Volgens de Islam, zal God bij Zijn Oordeel over mensen, rekening houden met hun intenties. Niet alleen het gedrag op zich telt, maar vooral de reden waarom men zich zo gedraagt. Sommigen gaan zo ver van te stellen dat het hebben van een goede intentie op zich al voldoende is om door God beloond te worden. Dit is natuurlijk al te gemakkelijk. Een goede intentie moet wel degelijk gevolgd worden door gedrag waarmee men deze intentie probeert uit te voeren. Als een intentie verkeerd is, is het al mis om mee te beginnen. Maar een goede intentie alleen volstaat niet: men moet ze ook proberen uitvoeren. Wanneer er dan iets mis zou lopen, geloven Muslims dat God rekening houden met het feit dat men er goede bedoelingen mee had.
- Geloof in één God (in het arabisch: Allah)
- Fajr (vroege ochtend): na aanbreken van dag en voor zonsopgang
- Zuhr (middag): Nadat de zon van het zenit begint te dalen tot wanneer ze ongeveer halverwege is op haar traject naar zonsondergang
- 'Asr (midden van de namiddag): Nadat de tijd verstreken is, tot zonsondergang
- Magrib (zonsonderdag):Direct na zonsondergang tot de rode gloed aan de westelijke horizon verdwijnt
- 'Isha (late nacht): Na het vestrijken van de vorige periode tot het aanbreken van de dag
1. Imaan (Geloof)
2. Salah (Gebed)
Salah is een arabisch woord en betekent rechtstreekse spirituele relatie en communicatie tussen het schepsel en zijn Schepper. Rechtstreeks, want in de Islam is er geen hiërarchische structuur, zijn er geen priesters (in de gemeenschap wordt iemand gekozen die het gebed leidt).
De speciale communicatie (Salah) neemt vijf keer per dag plaats, na het zich hebben gereinigd ("wudu") om tot God te komen, bescherming te vragen tegen het kwade en in deemoed vergiffenis te vragen, en wel zo vroeg mogelijk bij het aanvatten van volgende periodes:
Er zijn op internet diverse websites beschikbaar waar men de gebedstijden voor de eigen woonplaats kan opvragen. Een voorbeeld:
-
Islamic Finder voor België
- u kan op deze site de gebedstijden voor uw eigen woonplaats opvragen
Het gebed schenkt aan het individu de herleving en een nieuwe bevestiging van het geloof die gebaseerd is op innerlijke stilte en rust.
Men kan bijna overal bidden (op kantoor, universiteit, op het veld,... ). Het gebed wordt bij voorkeur in groep gebeden. De sociale implicatie van het gebed is de gelijkheid van alle mensen wanneer zij voor het aangezicht van hun Schepper staan; rijk of arm, machtig of bescheiden, ongeacht afkomst of ras.
Het gebed, dat een vorm is van innerlijke reiniging, maant de Muslim en de gemeenschap vijf maal per dag aan tot nederigheid, innerlijke rust en tevredenheid.
3. Ramadan (Vasten)
Ramadan is de naam van de negende maand van de islamitische (Hijri) kalender. Gedurende deze maand houden Muslims overal ter wereld vasten.
Van ochtendschemering tot zonsondergang gedurende de hele negende maand (Ramadan) van het maanjaar, is voor alle volwassen mannelijke en vrouwelijke muslims over de hele wereld het vasten verplicht. In deze maand onthoudt de Muslim zich van ochtendschemering tot zonsondergang niet enkel van eten, drinken en seks, hij/zij vermijdt ook onzinnig taalgebruik en slechte daden en wijdt zichzelf aan gebed, recitaties van de koran en goede daden.
Er zijn uitzonderingen voor zieken, zwangere vrouwen enz die later hun vasten kunnen inhalen. Als dat fysisch niet mogelijk is, moet men een behoeftige persoon voeden voor elke gemiste vastendag.
Ramadan is een heel bijzondere aangelegenheid. Vasten leert de mens hoop, devotie, geduld, belangeloosheid, matiging, wilskracht, flexibiliteit, gezond overleven, discipline, een sociaal gevoel van samenhorigheid, eenheid en broederschap.
Eén van de nachten van de Ramadan is erg bijzonder, en beter dan duizend maanden. ("De nacht van de beslissing is beter dan duizend maanden" (Koran 97:3)). Goede daden die gedurende deze ene nacht worden beoefend zijn gelijk aan deze beoefend over duizend maanden. Dit is de nacht van Laylatul Qadr, wanneer de Koran geopenbaard werd. Het is een heel bijzondere nacht, een viering om de komst van de laatste leiding voor de mensheid te vieren (de meeste Muslims beschouwen Mohammed als laatste Boodschapper, en de Koran als laatste Boodschap van God aan de gehele mensheid). Deze nacht is een eerbetoon aan het begin van die Boodschap die door de Schepper werd geopenbaard, een Boodschap waarin God de mensen toont hoe men het geluk in beide werelden (hier en in het hiernamaals) kan verwerven.
Ramadan is een periode van geestelijke opleving, het is een maand zoals geen andere - één van de redenen daarvoor is dat gedurende deze maand de Koran werd geopenbaard ("De maand Ramadaan is het waarin de Koran werd neergezonden als leidraad en het reddend onderscheidingsmiddel" (Koran, 2:185)). Volgens een hadith werden ook de andere Heilige Boeken gedurende deze maand neergezonden.
Door zich - al is het maar voor korte periodes - te onthouden van wereldlijke genoegens, ervaart men ook een beter begrip en medeleven met diegenen die niet door keuze, maar door armoede in honger verkeren. Dit verstevigt de broederschapsbanden. Deze samenhorigheid wordt verstevigd door de verplichte liefdadigheidsbijdrage die op het einde van de Ramadaan wordt afgerekend (dit is een volgende pijler van de Islam)
Aan het einde van de vastenmaand vieren Muslims over de gehele wereld feest met gebeden en feestelijkheden. Dit feest noemt "Eid ul Fitr". Eid komt van de stam A-W-D en betekent letterlijk een zich herhalende gebeurtenis. In de Islam wordt dit woord gebruikt voor de Islamitische feesten. Eid ul Fitr huldigt het einde van de maand Ramadan. Fitr betekent breken, hier dus het breken van de vastentijd. Men viert het geluk bij het bereiken van een geestelijke opleving na een maand van vasten. Eid ul Fitr begint als de nieuwe maan te zien is en duurt drie dagen. Men trekt nieuwe kleren aan, veel meisjes en vrouwen kleuren hun handen met henna. 's Morgens gaat men eerst naar de moskee om God te danken. Er worden veel bezoeken afgelegd bij familie en vrienden en er worden zoetigheden meegenomen. Muslims die elkaar op straat tegenkomen feliciteren elkaar. Het is een feest waarbij iedereen heel blij is.
4. Zakah (Liefdadigheid)
Een belangrijk principe van de Islam is dat alles toebehoort aan God. "Bezit" is dus niet echt van de mensen, die de weelde slechts in bewaring hebben. Het delen van deze weelde, is een belangrijk sociaal aspect van het geloof, dat zorgt voor een soort herverdeling van de welvaar van rijken naar armen toe.
Het woordt Zakah betekent zowel purificatie als groei. Onze bezittingen worden dus als het ware gereinigd door er een deel van te schenken aan de armen en andere sociaal zwakkere groepen, en voor de gemeenschap in het algemeen. Dit reinigt niet alleen het bezit van de schenker, maar reinigt ook zijn/haar hart van zelfzucht of hebzucht. Deze liefdadigheid reinigt ook het hart van de ontvanger van afgunst of jaloersheid of haat voor de schenkers en in de plaats worden voor de schenkers warme gevoelens gekoesterd.
Zakah heeft een diepe humanitaire en sociaal-politieke waarde. Islam verhindert privé onderneming niet, en veroordeelt evenmin het privé-bezit, maar het staat ook geen zelfzucht en hebzucht toe. Zoals in alles, bewandelt de Islam een middenweg tussen de noden van individu en samenlevening, tussen materialisme en spiritualisme, enz.
Deze vorm van armenbelasting bestaat uit 2,5% over de netto-spaargelden gedurende het jaar waarvan de afrekening plaatsvindt in de maand Ramadan. Gedurende de Ramadan krijgt men door het vasten een dieper medeleven met de behoeftigen. De Zakah verstevigt deze band nog.
Elke Muslim berekent zelf het bedrag, dat bij voorkeur annoniem gegeven wordt.
5. Hajj (Bedevaart)
De bedevaart naar Makkah (Mekka) - de Hajj genoemd - is enkel verplichtend voor diegenen voor wie dit fysisch en financieel mogelijk is. Toch maken elk jaar ongeveer 2 miljoen mensen van overal ter wereld, van alle rassen en naties, de bedevaart naar Makkah. Het overheersende thema hier is dat van de vrede. Vrede met God, vrede met zichzelf, vrede met elkaar en met alle levende wezens. De vrede van elkaar of van om het even welk levend wezen verstroren is er strikt verboden.
Muslims gaan naar Makkah om God te verheerlijken, niet om een persoon te aanbidden. Het bezoeken van het graf van de Profeet Mohammed is hoog aanbevolen, maar niet essentieel om de Hajj geldig en volledig te maken.
De jaarlijkse Hajj begint de twaalfde maand van het Islamitisch jaar (volgens de Hijri kalender). Bedevaarders dragen eenvoudige kledij zodat alle onderscheid volgens afkomst van afkomst of cultuur wegvalt, en iedereen als gelijke voor God staat.
De rites van de Hajj gaan terug tot aan Profeet Abraham, waaronder ook het 7 maal rond de Ka'ba gaan, en 7 maal tussen de bergen van Safa en Marwa gaan, zoals Hagar, vrouw van de Profeet Abraham, deed in haar zoektocht naar water. Vervolgens komen de bedevaarders samen op de open vlakte van Arafat en vervoegen zij elkaar in gebeden tot God voor vergiffenis.
Aan het einde van de Hajj of bedevaart viert men het offerfeest of Eid ul Adha - en dit zowel door de bedevaarders in Makkah als door alle Muslims ter wereld. Het feest is een instelling van liefdadigheid waarbij diegenen die zich een offerdier kunnen veroorloven voorgeschreven worden dit geheel of gedeeltelijk te delen met de behoeftigen zodat ook zij kunnen deel hebben aan dit feest. Men hoeft echter niet persé een dier te offeren, men kan ook geld geven aan de behoeftigen die zich daar dan eten kunnen mee aanschaffen.