Header image  
Vereniging voor natuur en landschap
in de Ninoofse regio
 
line decor
  
line decor
 
 

 

 

 
 

Nieuwsprik 15 juli 2008:

Als zelfs natuur in natuurgebieden in vraag wordt gesteld...

Sinds twee jaar zitten vertegenwoordigers van overheid, natuur, jacht, bosbouw en landbouw samen rond de tafel om de krijtlijnen uit te zetten van het natuurrichtplan. Niet zomaar een plan, maar een toekomstvisie op zowel ontwikkeling als bescherming van waardevolle natuur tussen Ninove en de grens met het Waalse gewest. Hoewel Natuurpunt gesteund werd door de stad Ninove en de sectoren bosbouw en jacht, bleef er van het oorspronkelijke idee – namelijk meer aaneengesloten natuur in onze regio – weinig overeind. Na maandenlang vergaderen kwamen zowel het Algemeen Boerensyndicaat (ABS) als de plaatselijke wateringen nota bene tijdens de afsluitende vergadering nog op de proppen met een verse lading tegenargumenten en bezwaren. Een weinig sportieve houding waaruit men jammer genoeg slechts kan afleiden dat het algemene belang niet echt telt voor het ABS en de lokale wateringen.

Tegen meer natuur
Dat het Algemeen Boerensyndicaat alsnog een dergelijke vijandige houding aanneemt tegenover de realisatie van meer natuur in de Denderregio, is voor Wouter Mertens, voorzitter van Natuurpunt-Ninove, moeilijk te begrijpen. ‘Dat de landbouwsector op zijn hoede is indien het zou gaan om landbouwgebieden, het zou de normaalste zaak ter wereld zijn’, aldus Wouter Mertens. ‘Daar gaan de gesprekken echter helemaal niet over. Ze gaan over gebieden die op het gewestplan ingevuld staan als natuurgebied en over gebieden die door de Europese Habitatrichtlijn beschermd worden omwille van de uitzonderlijke planten- en dierenrijkdom, zeg maar de biodiversiteit. Nu wereldwijd tal van planten en dieren met uitsterven bedreigd worden, dragen we meer dan ooit een internationale verantwoordelijkheid voor het beschermen van de biodiversiteit. Dat het ABS zich uitsluitend focuste op het belang van de landbouwsector en zelfs een compromisvoorstel in de weg stond, getuigt dan ook van weinig verantwoordelijkheidszin en een gebrek aan toekomstvisie. Wanneer men tijdens één vergadering alle resultaten van twee jaar onderhandelen van tafel veegt en terugkomt op moeilijk bereikte compromissen, raakt bovendien ook het vertrouwen zoek’, aldus nog Mertens.

Water is leven
Evenzeer ontgoocheld was de houding van de lokale Wateringen. Zij gaven consequent een negatief advies over elk dossier waarin aandacht gevraagd werd voor natuurgebieden waarin vernatting wenselijk is. ‘Het klinkt toch niet meer dan logisch, natuurbehoud is  in natuurgebieden een cruciale beleidskeuze en de wateringen zouden tot de volwaardige invulling van deze functie moeten bijdragen’, zegt Wouter Mertens. ‘Zo is de aanwezigheid van water van levensbelang voor ontelbare planten en dieren – denk maar aan salamanders, vele zeldzame vogelsoorten  en libellen. Dat een bijzondere planten- en dierenrijkdom bedreigd wordt wanneer hun habitats droog komen te staan, kon de Wateringen niet overtuigen om hun standpunten te herzien. Dat een organisatie die wettelijk gezien net dient te waken over een opbouwend beleid omtrent de waterhuishouding (het zogenaamede “integraal waterbeleid”), water in natuurgebieden als een bedreiging beschouwt, verbaasde trouwens niet alleen Natuurpunt. Het gebrek aan de juiste inzichten en taakstellingverbaasde ook de andere gesprekpartners’, vertelt Wouter Mertens. Het is nu aan de minister om uit een dergelijk negatief advies van de wateringen de nodige conclusies te trekken.

Opdoffer voor de vele vrijwilligers
Het is nu bang afwachten wat de slotconclusies zullen zijn. ‘Ondanks de harde, onwrikbare standpunten van het Algemeen Boerensyndicaat en de Vereniging van Vlaamse Polders en Wateringen hopen we dat het voorliggende plan alsnog goedgekeurd wordt’, zegt Wouter Mertens. ‘Overigens, met erg veel dank aan de verschillende partijen die toch toekomstgericht en opbouwend meewerkten. Dat de wensen van de natuursector verwaterden tot een zwaar afgezwakt en vrijblijvend document, is evenwel bijzonder jammer voor de natuur in de Denderregio en voor de honderden vrijwilligers die dagelijks meehelpen (verwerven en beheer van natuurgebieden) aan het natuurbehoud in de Denderregio. Maar ook de natuurliefhebber is de dupe. Dat vele natuurliefhebbers de Ninoofse Dendervallei een warm hart toedragen, getuige daarvan de natuurhappening van Natuurpunt-Ninove die op 20 april laatstleden maar liefst 1 400 natuurliefhebbers lokte, geeft niettemin hoop. Dankzij hun steun blijven de vele vrijwilligers van Natuurpunt-Ninove ook in de toekomst verder werken aan de bescherming van de Ninoofse natuur’, besluit Wouter Mertens.

 

Aagje De Doncker