Klik foto voor een bezoek aan de Officiële Atomium website !

Atomium elevator

Atomium

Atomium stairs

Het inkompaviljoen voor de renovatie van het Atomium

De bipoden met de trappen

Door de recente renovatie is de structuur van de sferen goed zichtbaar.

Het Atomium

November 1954, op minder dan 4 jaar voor de officiële opening vatte ingenieur André Waterkeyn het idée van het Atomium op. Hij bedacht dit door het netwerk van een ijzerkristal 160 miljard maal te vergroten volgens de vorm van het gecentreerde kubieke systeem.

 

Door astetische overwegingen zou het idee zo worden uitgevoerd dat een diagonaal van de kubus verticaal kwam te staan waardoor het lijkt alsof het Atomium op één bol staat. Om de stabiliteit en de uitvoering van het ontwerp mogelijk te maken werden er bipoden, enorme tweebenige masten, voorzien als ondersteuning voor de onderste drie bollen.

 

Het was de bedoeling om het Atomium maar een half jaartje te laten staan maar door het enorme succes werd het al snel als wereldmonument beschouwd en werd afgezien van de afbraak.

Vanaf 2004 onderging het bouwwerk een grondige restauratie. Het monument werd feestelijk heropend in 2006 waarbij het meteen duidelijk maakte klaar te zijn om weer voor minstens vijftig jaar te zullen schitteren.

 

 

·           

De Atomium Constructie

De 9 bollen van het Atomium bevinden zich op 5 verschillende niveau’s:

 

 

 

·           

Er is slechts één originele roltrap overgebleven.

Het Expogondeltje van uw webmaster is voortaan te bewonderen in het Atomium

Klik foto om te vergroten !

Atomium stairs & bipods

Een ingepakte bipode tijdens de restauratie in 2005

Herdenkingsplaten sieren de ingang van Atomiumlift

Op deze foto zijn naast het Atomium nog enkele andere overblijfselen te zien: in het midden het paviljoen van de dakpannenindustrie, bovenaan links het onthoofde Amerikaans paviljoen met rechts een gedeelte van de luchtbrug. Deze late jaren 60 foto toont ook de indrukwekkende pijl van de burgerlijke bouwkunde die in de vroege jaren 70 moest plaatsruimen voor de bouw van het Trade Mark Center.

Drie diverse stadia van een Atomiumsfeer. De driehoekige aluminium panelen werden vervangen door grotere uit inox.

Op de foto rechts een bijna voltooide bol.

Uw webmaster met Frans Cools, de hoofdopzichter van de Atomium werken tijdens de fifties.

André Waterkeyn

1917 - 2005

Atomium sphereExpo Hostess

In Memorie

De Atomium Man

 

Op 4 oktober 2005 enkele maanden voor de heropening van het gerenoveerde Atomium overleed zijn bedenker André Waterkeyn op de leeftijd van 88 jaar.

Tot enkele jaren voorheen was Mr. Waterkeyn nog erg betrokken met zijn Atomium. Voor en tijdens de restauratie kwam hij meerdere keren per week langs om de werken op te volgen.

Helaas heeft hij de voltooiing ervan niet meer mogen meemaken maar het mag een troost zijn dat zijn fantastische creatie hem onsterfelijk maakt.

Hij zal voor altijd worden herinnerd als de man die België een wereldmonument schonk, namelijk het Atomium.

Recent werden de Belgische bieren nog een beetje beroemder door het Atomiumbier

Afmetingen

 

Gewicht: 2400 metrische ton

 

Hoogte: 102 meter

 

Diameter sfeer: 18 meter

 

Diameter basispaviljoen: 26 meter

 

Buisdiameter: 3-3,3 meter

Buislengte: 23-29 meter

 

Langste roltrap: 35 meter

Capaciteit: 3000 personen/uur

 

Liftsnelheid: 5 meter per seconde

Capaciteit: 22 personen

De Atomium Restauratie

 

In het vijftigjarig bestaan onderging het gebouw al enkele noodzakelijke renovaties maar in 2004 begon een gespecialiseerde firma met de ontroesting van het karkas en kregen de bollen systematisch een nieuwe bekleding van roestvrije panelen. In tegenstelling tot de originele driehoekige platen van aluminium waren de nieuwe van een groter formaat en uit inox vervaardigd.

 

Van meet af aan stond ook vast dat het Atomium zou worden voorzien van een nieuwe verlichting die met moderne electronica de originele lichteffecten van '58 moest simuleren.

 

Het monument werd ook volledig heringericht met de bedoeling om de structuur ervan beter tot zijn recht te laten komen. Mede door deze aanpak is het futurisme nu duidelijk aanwezig, dit ten koste van de vroegere fiftiessfeer.

Een nieuw, al dan niet geslaagd inkompaviljoen werd gebouwd naast het originele dat door deze ingreep weliswaar beter tot uiting komt.

 

Als aanvulling op het renovatiebudget van 23 miljoen euro besloot de vzw Atomium om duizend originele dekplaten als collectoritem te verkopen aan particulieren.

De ganse constructie lijkt te rusten op het inkompaviljoen waar ook een ontvangsthal en andere voorzieningen waren

remote small

De basissfeer die lijkt te rusten op het inkompaviljoen

 

De drie onderste sferen zijn verbonden met de grond door trappen in de ondersteunende bipoden

 

De centrale sfeer is de enige die is verbonden met alle andere

 

De drie hogere sferen zonder verticale ondersteuning zijn niet toegankelijk voor het publiek

 

De topsfeer als kroon van het Atomium biedt aan de bezoekers een buitengewoon zicht op de omgeving

 

Elke sfeer bestaat uit twee verdiepingen met een derde onderliggende vloer voor dienst en onderhoud

 

De onderste sfeer is verbonden met de bovenste door middel van een lift. Deze is nog steeds één van de snelste in Europa

van de snelste in Europa

Een origineel Atomium paneel als wanddecoratie.

Een fris geschilderde trap met originele leuning in Atomium design

De originele verlichting op de sferen werd bij de restauratie gereconstrueerd met moderne technieken

Het Ginder Ale restaurantje dat tijdens Expo 58  aan de voet van het Atomium lag is er nog steeds terug te vinden.

 

Links: binnenzicht van het restaurant in de hoogste bol tijdens de WT