| De
eerste IJslandse Honden werden zo'n 1100 jaar geleden door de Vikingen meegenomen
van Noorwegen naar IJsland. Daar werd dit ras ontwikkeld tot wat het geworden
is.
De
IJslander is zeer mensvriendelijk en een alerte waker.Hij is een levendige
hond en leert snel, hij is sociaal en doet graag de baas een plezier.
Hij is dol op menselijk gezelschap. Daardoor volgt hij de baas overal
en slaapt aan je voeten.
Voor de IJslander is het heel moeilijk een groot deel van de dag alleen
te zijn. Om deze reden kan de hond niet in een kennel worden gehouden.
Hij is graag in gezelschap van andere dieren die tot zijn gezin behoren.
Hij
kan leren ongeveer 3-4 uur alleen te zijn, maar dit moet worden gecompenseerd
met beweging en aandacht.
Hij
blaft veelal tegen rennende dieren door zijn herdersinstinct. Hij heeft
nauwelijks jachtinstinct. De baas moet zelden zijn hond roepen omdat de
hond zelf in de buurt van de baas blijft om hem niet kwijt geraken.
Hij
is intelligent en gemakkelijk te trainen.
De
IJslander is een gevoelige en aanhankelijke hond.Hij is waaks en zal blaffen
naar vreemden maar zal niet bijten omdat agressie niet voorkomt.Hij komt
goed overeen met kinderen, maar dit wil niet zeggen dat hij alles zal
toelaten.
Een
wasbeurt is zelden nodig, af en toe een goede borstelbeurt is voldoende.Hij
heeft ook geen typische "hondenlucht".
De
IJslandse hond kan kortharig, halflangharig en langharig zijn.Alle honden
hebben een waterafstotende vacht met een dikke wollige ondervacht. Alle
kleuren zijn toegestaan, mits 1 kleur overheerst.
De meeste hebben dubbele wolfsklauwen aan de achterbenen.
Hij
blijft levendig en vitaal tot op hoge leeftijd, 15 jaar is niet ongewoon.
De
schofhoogte voor reuen is 42-48 cm, voor teven is dit 38-44 cm.
|