|

|
REISVERSLAG 3/11 TOT 11/11/2005
Een paar maanden geleden al had onze goede vriend ons uitgenodigd
om eens mee te gaan naar Alcanar,
200 km onder Barcelona, alwaar hij, Franz, een zeer lieve vriendin
heeft, Marieken ofte Carmenneken, waar hij heel binnenkort definitief
gaat wonen. We zagen er wel tegen op. 1500 km in de wagen en
in een trek!!!! Enfin, na lang aarzelen en mede door de niet
aflatende overtuigingskracht van onze vriend Franz hebben we
dan maar ja gezegd en we hebben er geen spijt van!!!
3/11/2005
De dag van vertrek is aangebroken. Om 2 uur uit de veren. Om
2u40 staat onze sympathieke chauffeur aan de deur. Eerst nog
een kopje koffie en de bagage in de wagen. Er moet wat geduwd
worden. Het lijkt wel een verhuiswagen. Gelukkig is de wagen
er op voorzien. Citroën Évasion !!!
Om 3u05 wordt het startschot gegeven. We laten alles achter...
Geen nood, we kunnen rekenen op onze goede buren die een oogje
in 't zeil houden en de vissen zullen verzorgen.
De eerste paar honderd kilometer wordt er nog al wat afgebabbeld.
Franz weet wat hij moet doen en stelt ons andermaal gerust. Hij
heeft die weg al een vijftal keer gedaan... Via Lessen, Doornik
en Lille arriveren we in Parijs.
Het is dan 5u34. Tiens, ik dacht dat Parijs om 5 uur wakker werd???
Om 6u04 vergeten we Parijs en concentreren ons op wat nog komen
moet.
6u40 : een eerste stop : Aire de Franchimont,
voor een slokje en een plasje.
8u30 : tweede stop : Aire du Centre de la France : tanken, een
boterhammetje met omelet en een tasje koffie. Heerlijk!!
9u30 : volgende stop: Aire volcan d' Auvergne in Le Département
du Puy de Dôme. We krijgen een eerste telefoontje uit het
Belgenland. Chris, de schoonzoon van onze chauffeur informeert
naar de stand van zaken. Alles prima en we gaan goed vooruit...
10u40 : Nog 140 km van Millau.
Bij meerderheid (?) wordt beslist nog een uurtje door te rijden,
tot de Aire du viaduc de Millau om daar te kunnen genieten van
het fameuze panorama.11u47 : Brute pech als we er aan komen:
de Aire du Viaduc de Millau is gesloten!!!
11u51 : Oproep van het thuisfront. De sympathieke nicht van Franz,
Jenny, die benieuwd is hoe het gaat en waar we al zijn. Als ze
hoort dat we de aan de brug zijn "'t Is nie waar, zijn jullie
daar al !!!"
11u55 : Aire du Larzac - Hier gaan we een stukje eten. De coq
au vin is heerlijk, maar 't mocht ietske meer geweest zijn. Linda
is er met haar varkensgebraad beter vanaf gekomen. Maar niet
geklaagd!!! We zijn met vakantie en dan steekt het allemaal niet
te nauw.
12u55 : Na nog een glaasje wijn, zijn we terug op weg.
Aan de Lac du Salagou
hebben we al 1013 km onder het zitvlak geschoven gekregen, gelukkig
staan er vier wielen onder de wagen, 't zou anders wat zijn!!!
15u15 : We laten La Douce France achter ons, rijden Spanje binnen
en tanken. Spain here we come!!! Hé dat doet raar, zojuist
konden we nog de borden lezen en nu ineens niet meer. Vaag kunnen
we wel iets begrijpen. Geen nood, onze vriend, Franz, van alle
markten thuis, kent zijn Spaans gelijk zijn Nederlands, of toch
bijna. Zonder hem zouden we hier verloren zijn denk ik.
16u15 : Barcelona,
dat we na een klein half uurtje al achter ons laten. De Barça's
liggen toch niet in hun bed zeker??? Nee, nee, ze zijn nog aan
't werk. Daar begint de avondspits een paar uur later dan bij
ons.
17u00 : tijd voor een stop : Aera del Peredès - een Spaanse
koffie (+ schone), een flesje wijn, voor onze chauffeur, die
het wel kan gebruiken (we zijn tenslotte in één
van de bekendste Spaanse wijnstreken), en de Spaanse stal begint
te ruiken!!!
18u40 : Aankomst in Alcanar, alwaar Marieken ons met open armen
ontvangt en het bleiten haar nader staat dan het lachen!!! (graptje
hoor). Nee, nee, ze is heel tevreden ons terug te zien! Na wat
gerust te hebben maken we een eerste kennis met Alcanar. Heel
nieuw voor ons, kleine straatjes en de temperatuur ligt heel
wat hoger dan bij ons. We voelen dat we hier goed zullen zijn.
Hoe kan het anders, een fantastisch logement, morgen de zon en
heerlijke temperaturen. En wat we dan nog niet weten is dat het
eten er heerlijk is.
23u00 : 't Bed in, maar van slapen komt er niet veel in huis.
De mens moet altijd wennen aan andere geluiden, het bed, enz...
|
|



Hier onder, ook in Peñiscola!!!!


|
1ste dag in Alcanar, (04/11/2005)
Na een stevig ontbijt - Marieken en Dani moeten spijtig genoeg
gaan werken - trekken we er om 9u30 op uit om Alcanar bij klaarlichte
dag te ontdekken. Voor ons is het een heel andere omgeving dan
we gewend zijn.
Kleine straatjes. De huisjes zijn allemaal
wit of geelachtig geschilderd, heel zuiders!!! Nadat Franz een
paar zaken geregeld heeft, met het oog op zijn definitief verblijf,
rijden we naar Ulldecona. We drinken er in een bar een stevige
Spaanse koffie... amaai om een merrie haar veulen te doen afkomen!!!
Terug naar Alcanar bij Augustin en Teresa waar we ons te goed
doen aan respectievelijk 3 gin tonic, 3 pastis en drie porto's,
en dat voor amper 11,45
Als dat geen luxe is !!!
's Middags eten we geroosterde lamskoteletjes met rijst en brood.
Het lamsvlees smaakt hier veel beter dan bij ons. Alles weggespoeld
met een lekker wijntje. De gastvrouw kent er iets van en weet
haar genodigden te verwennen!!!
In de namiddag komt Noëlla, een schoon kind dat het huis
komt onderhouden. Vriendelijk en heel charmant!!!
Ze heeft een plastiek zakje bij waar iets
inzit; ze legt aan onze kameraad uit waarover het gaat. Het zijn
vogels!!, dood natuurlijk. Ik dacht eerst aan spreeuwen, maar
later verneem ik dat het lijsters zijn.
Hier een beeld van die arme vogeltjes....
In de namiddag een bezoekje gebracht aan
Peñiscola.
Een eeuwenoud stadje aan de Middellandse Zee.


's Avonds heel lekker gegeten...zeetong
en schaaldieren (navajas, langostas, almejas, mejillones, sepia's
allemaal schaaldieren die je bij ons niet vindt maar zéér
lekker !!!

en er zijn er....die heel moe van worden
van eten, of was het de wijn????
|
|



|
2de dag (05/11/2005)
In de voormiddag wat gewinkeld en bij
Augustin een aperootje gedronken. Ook het thuisfront opgebeld.
's Middags, na een flinke aperobeurt,
hebben we die lieve vogeltjes opgepeuzeld en ons nog te goed
gedaan aan de confit de canard (uit Frankrijk door jeannot, de
Franse kozijn van Marieken, meegebracht), geitenkaas en aardappeltjes
in het ganzenvet gebakken. Zeetong en Gamba. Heerlijk was dat!!
Na de afwas gedaan te hebben, (wie goed
kan eten moet ook kunnen werken!!!) trekken we naar het strand
van Alcanar - Las Casas de Alcanar -
Een bezoekje aan de vissershaven is de moeite waard. Heel pittoresk,
maar dat is overal in Spanje zo....
Na een wandeling in de haven, genietend van het overheerlijk
zonnetje rijden we door naar de Ebro Delta. Spijtig dat de rijst
al geoogst werd. We zien een immens grote vlakte, die door de
Ebro, evenwel door toedoen van de mens, bevloeid wordt. Het lijken
"de eeuwige rijstvelden" wel
Op de terugweg merken we op dat er enorm
veel rotsstenen op de sinaasappelboomvelden liggen en fantaseren
we over het opstarten van een bedrijf. De activiteiten zouden
er in bestaan alle rotsstenen van de velden weg te halen en naar
België uit te voeren. De vijverliefhebbers zouden er hier
nog al op springen!!! Hopen we toch!!!
Carmenneken heeft zelfs al een naam voor het nieuwe bedrijf :
'Fondaciõn de Sexy Stones'
|
|


|
Dag 3 ( Zondag 06/11/2005)
Om 8 uur uit de veren en om 10 uur vertrekken
we naar Morella. Een heerlijke
zonnige dag voor een uitstapje.

Een heel pittoreske en eeuwenoude stad
boven op de top van een berg en wel bekend bij de Vuelta liefhebbers.
We hebben er echt van genoten, maar wel
vermoeiend. 't Is bergop en natuurlijk bergaf, een andere keuze
is er niet.

|
|
Plaatselijke schone :
|
Dag 4 (maandag 07/11/05)
In de voormiddag doen we het rustig aan.
We kopen een paar kaartjes om familie en vrienden te groeten.
Ook een paar bloemkolen worden gekocht, want vandaag koken we
op zijn Belgisch. Om wat tijd te winnen heeft Franz de roti al
geprepareerd en voorgebakken in de oven Na een paar aperitiefjes
bij Augustin, trekken we naar onze verblijfplaats.
Linda kuist en wast de bloemkolen, Franz
houdt zich nog wat bezig met de roti!!! En ik (Willy) jas de
patatten
Het heeft heel goed gesmaakt hoor!!
In de namiddag trekken we naar de vismijn
in "Sant Carles de la Ràpita". Het is heel lekker
weer en het loont de moeite de vissersboten te zien aanmeren
en hun waar te zien lossen.
Na een wandeling door de haven en de vissers in hun element te
hebben gezien, kunnen we rustig genieten op een terrasje, waar
een plaatselijke schone ons bedient!! De zonsondergang is magnifiek!!


Als we weer in Alcanar aankomen, wil ik
wel eens de kerk binnenin zien, maar spijtig genoeg is ze gesloten.
We zijn juist zinnens onze weg verder te zetten als we iemand
de kerk zien binnengaan, de pastoor!!! Wij terug!! Eerlijk gezegd
het loonde de moeite. Geen grote kerk, maar binnen heel eenvoudig,
maar toch prachtig en met het bladgoud werd er niet zuinig omgesprongen

|
|

|
Dag 5 (dinsdag 08/11/05)
Linda voelt zich niet goed. Maar we moeten
vooruit
In de voormiddag kopen we onze voorraad
olijfolie in Ulldecona en bezoeken het kasteel dat men aan het
heropbouwen is. (ze zullen nog een tijdje zoet zijn!!!) en maken
een stop aan de steengroeve. Die steentjes zouden wel mooi staan
aan de vijver, thuis
dus worden er een paar in de wagen
gelegd.

Vandaag wordt er nog eens op zijn Belgisch
gekookt. Lekkere entrecotes met friet. In de bonpreu kopen we
enkele tomaten en wat sla.
Franz maakt eerst de apero's klaar en jast de patatten met een
dunschiller, zo snij ik niet in mijn vingers, zegt hij. Een paar
seconden later is het zo ver en is hij buiten strijd

Rond 1 uur komen Marieken en Dani van
hun werk en wordt er getafeld. De entrecotes van Spaanse makelij
(zonder hormonen wordt ons verzekerd), smaken overheerlijk.
Voor Noëlla, de lieve schoonmaakster,
het gebouw verlaat drukt ze Franz op het hart dat de was van
het dak moet gehaald worden rond een uur of vier. Zo gezegd zo
gedaan. Franz en ik trekken naar het dak van het gebouw. Franz
houdt de mand en ik begin met het losmaken van de stukken. Goed
bezig
tot Franz plots ziet dat het niet hun wasgoed is,
maar dat van de buren. Shit!!! Gauw, alles terug op zijn plaats
en herbeginnen. !!! en maar gieren!!!
We besluiten een rondritje te maken en
trekken naar de kust. Fantastisch mooie keien liggen er zo maar
voor het rapen
en ik kan niet aan de verleiding weerstaan
om een boodschappenbakje te vullen, dat bezwijkt onder het gewicht.
In het terugrijden, nemen we de binnenwegen
door de sinaasappelvelden
Terug in Alcanar brengen we nog een bezoekje
aan de magnifiek gerestaureerde Hermita del Remei.

Voor het naar huis gaan, wippen we nog
even bij Augustin binnen
.
|
|


|
Dag 6 (woensdag 09/11/05)
Marieken heeft een dagje verlof kunnen
lospeuteren. Tof zulle!!!
Het weer is minder goed. Het regent en
er is enorm veel wind.
Om 9u30 vertrekken we met het busje van
onze amigo naar de "Delta del Ebro". Zo ver als je
maar kijken kan zie je een enorme vlakte, die meestal onder water
staat en waar in de zomer rijst gekweekt wordt. Goede, ronde
rijst, die meestal gebruikt wordt in de overheerlijke paëlla.
Met de veerboot laten we ons over de rivier zetten. Een hele
ervaring, we zitten precies op een kermismolen!!
We rijden door tot het uiterste punt,
komen in "Sant Jaume d'Eveja" en het "Isla des
Buda".
In het terugrijden beklimmen we een uitkijktoren.
Pech een bus schoolkinderen zitten er hun boterhammetjes op te
eten en schuilen voor de wind.
Wat verder zien we een rijstboer, het
land omploegen, met een speciaal daarvoor gebouwde tractor.

We rijden door "Sant Carles de la
Rápita" en nemen een aperitiefje tot ons in de Colombier
in Las Cases d'Alcanar.

Rond een uur of twee eten we een Tortilla
de patatas, die Marieken met veel liefde heeft klaargemaakt.
Onze chauffeur is moe en vangt een uiltje.
Later op de dag gaan we naar de Mirador
d'Alcanar en bezoeken we het kerkhof, waar we onze ogen uitkijken
op deze merkwaardige begraafplaats, die je trouwens overal in
het zuiden aantreft.

Nadien gaan we nog een drietal bakjes
mandarijntjes halen, bij een kennis van Basilio, de oudste zoon
van Marieken.
Om de dag te sluiten eten we een stukje
in "El Chaperral", waar we bediend worden door een
gezonde en uiterst vriendelijke dame.


|
|

|
Dag 7 (donderdag 10/11/05)
Marieken heeft nog een dagje vrij. Vandaag
staat er niet veel op het programma, want morgen is het weer
een hele dag rijden
Het is marktdag in Alcanar. Ongelukkiglijk
regent het en staan de kraampjes niet uitgestald. Alleen in de
overdekte hallen is er verkoop van vlees, vis en groenten.
We doen onze boodschappen en gaan nog
iets drinken bij Augustin. We rijden later naar Sant Carles de
la Rápita om een stukje te eten. De meeste restaurants
zijn dicht.
Marieken belt naar de Taller
des Cuiña, waar ze reserveert voor vier.
We hebben er heel lekker gegeten. De vrouw,
Carmen, staat aan het fornuis en haar man, Philippe bediend de
gasten. Hij is Fransman en dus kunnen we ook een woordje meeklappen
.
Het eten was overheerlijk : ik ben de tel kwijtgeraakt, maar
ik denk 9 gangen.
Om 18u15 hebben we dan alles in de wagen
geladen, valiezen en andere spullen die we meenamen
Om 20u30 het bed in, maar van slapen is
er weinig terecht gekomen, want we moesten er om 2u30 uit en
dat werkt op de zenuwen natuurlijk
|
|
Dag 8 (11/11/05)
Na een zeer pijnlijk afscheid van Marieken,
van Danni hebben we de vorige avond al afscheid genomen, vertrekken
we om 3u35.
Om 5u35 zijn we Barcelona door - 230 km
Na 353 km wordt er even halt gehouden.
Om 8 uur hebben we al 500 km afgelegd en onze voortreffelijk
en charmante chauffeur heeft geen problemen van slaperigheid,
terwijl wij er wel last van krijgen.
Om 8u50 en 600 km verder,passeren we de brug van Millau, maar
er is zoveel mist dat we er niets van zien, behalve de pijlers
die er boven uitsteken.
9u50 - stoppen we in de Aire de la Lozère (708 km)
om 10u30 komen we de Puy de Dôme voorbij
11u35 stoppen we in de Aire de L'allier (Saulzet), na 914 km.Om
14 u zijn we in Parijs.

We stoppen nog even in de Aire de Vémars-est.
Om 16u zijn we Rijsel voorbij
Voor het naar huis gaan, wordt er nog even getankt in Geraardbergen
en zijn we thuis om 17u. we hebben het traject afgelegd in 13u30.
Het was een een gezellige en voor ons
een zeer aangename reis. Via deze weg danken wij dan ook uit
de grond van ons hart, de mensen die het mogelijk gemaakt hebben
: onze beste vriend Franz, zijn vriendin Maria-Carmen (Marieken
ofte Carmenneken), haar zonen Basilio en Dani.

MUCHAS GRACIAS
|