|
|
|
Zie hier de PRAC QSL-kaart. Een typisch kenmerk uit het Pajottenland is de hopcultuur. Sommige sitebezoekers zullen misschien denken dat het hier een foto betreft van onze home-made 160 meter antenne; neen, aan deze staken groeit de hop. Meer info over hop en de hopcultuur vind je verder.
De prachtige PRAC QSL-kaart bekom je na een contact met ons clubstation ON4PRA. Het clubstation is actief elke vrijdagavond van 20.00 tot 23.00 uur lokale tijd op 145.375 Mhz en 430.375 Mhz (repeater ON0VBT). Je kan ON4PRA ook werken tijdens onze andere activiteiten; gelieve hiervoor de activiteitenagenda te raadplegen. Hop
(Humulus) Sommigen beweren dat de hopplant afkomstig is uit Azië, waar hij in het wild groeide. Anderen zeggen dat in Babylonië een plant, vermoedelijk hop, werd gebruikt bij het bereiden van zekere dranken.Het plantengeslacht Hop is van de familie der hennepachtigen. Met slechts twee soorten uit de gematigde streken van het noordelijk halfrond, waarvan bij ons alleen de gewone (Humulus Lupulus) voorkomt. Hop
is een tweehuizige plant. De mannelijke bloeiwijze is een hangende schijnaar (de
mannelijke bloemen zijn zonder waarde voor de cultuur en daarom wordt in België
de verbouw van mannelijke planten binnen 1 km, rondom de hoptuinen verboden).De
vrouwelijke bloemen daarentegen leveren de hoppebellen waarvan de schubbladen
aan de binnenkant bezet zijn met talloze kliertjes die een geel poeder
afzonderen. Dit
poeder heet hopmeel of lupuline en wordt door bierbrouwers gebruikt om aan het
bier een bittere smaak, een aangename geur en een grote duurzaamheid te geven.
Sommige biersoorten gebruiken niet eens hop voor de extra bittere smaak. Ze
gebruiken een soort gerste mout (minder kenmerkende smaak). Hop is een
rechtswindende slingerplant waarvan de stengels zich spiraalvormig om een staak
(steun) winden. De jonge hopplanten gekweekt uit stekken, worden op een
onderlinge afstand van 150 cm geplant. De
hopoogst (hoppluk) geschiedt in september als de bellen rijp zijn. Deze worden
gedroogd bij een temperatuur van 60° en door zwaveling beschermd tegen
insektenvraat. Daarna worden de bellen samengeperst tot ballen.
HOPCULTUUR Het land van Asse is steeds een begrip geweest in verband met de hopteelt. De streek Asse-Aalst-Poperinge staat in alle naslagwerken vermeld als de voortbrengers van de edele hop, het onmisbaar ingrediënt bij de bereiding van het bier. Het is dan ook niet te verwonderen dat veel plaatsen en bezienswaardigheden te Asse hun naam en uitzicht lenen aan de hopcultuur.
Hopscheuten (keesten)
De Hopduvel in de winter
De hopboeren vrezen vooral de hopduvel. De hopduvel staat vooral voor een storm die meestal eind augustus voorkomt en ganse hopvelden kan neerslaan.
De Hopduvel in de lente
De Hopduvel in de zomer
De Hopduvel in de herfst
De Hopnar
Deze tekst komt van de website van Ilse
Coppieters
|