ONAFHANKELIJKE ORDE WEST-VLAAMSE MARKTKRAMERS

oowvm.be

ONAFHANKELIJKE ORDE WEST-VLAAMSE MARKTKRAMERS





Ontstaan :

Het gevoel dat leeft onder de marktkramers dat de verkoop op de markt en het aantal marktkramers dalend is, zorgt voor een algemene negatieve sfeer.

Verschillende marktkramers probeerden reeds individueel hun situatie te verbeteren.

Begin 2006 zijn een aantal marktkramers bijeengekomen met het doel samen tot betere resultaten te komen.

Daaruit is de Orde ontstaan als structuur om marktkramers samen te brengen, ideeën uit te wisselen, individuele inspanningen en plaatselijke initiatieven te bundelen en uit te breiden over West-Vlaanderen.

Eind 2006 zijn reeds 200 marktkramers bij de Orde geregistreerd.

Zij onderschrijven de doelstellingen die in de startbijeenkomst werden vastgesteld.

Doelstellingen :

De Orde organiseert zelf geen markten.

De Onafhankelijke Orde wil zich volledig distantiëren van de bestaande marktkramerbonden.

Het organiseren van wekelijkse markten moet in handen blijven van het stadsbestuur.

Het in concessie geven van markten (met mogelijkheid tot opbieden) heeft tot nu toe als grootste gevolg voor de marktkramers dat de standgelden systematisch omhoog werden gestuwd. Omliggende steden en gemeenten die zelf hun markt organiseren zijn geneigd hun standgeld hieraan aan te passen. 

Oprichting stimuleren van Marktcomités

Wij zijn ervan overtuigd dat de situatie waarin “de markten” zich nu bevinden voor verbetering vatbaar is.

De manier –die wij haalbaar zien- is vooral te vinden in een betere samenwerking tussen marktkramers onder elkaar én een betere communicatie tussen marktkramers en het organiserend stadsbestuur.

Het instrument om die communicatie te verbeteren is een marktcomité.

Een marktcomité bestaat uit een representatief aantal marktkramers (max. 10) .

Het comité moet op twee vlakken werken :

Enerzijds een betere communicatie bevorderen met het stadsbestuur wanneer er bv. werken zijn, een kermis komt, algemene beleidsproblemen zijn waarbij de marktkramers betrokken partij zijn, …

Hierbij kan het comité enkel adviserend optreden in een goede samenwerking met de plaatsmeester.

Anderzijds kan het comité initiatieven nemen om de aantrekkelijkheid van de markt te verbeteren.

Ondersteuning van het stadsbestuur is hierbij aangewezen.

Voorbeelden van goedwerkende marktcomités bestaan reeds in West-Vlaanderen.

Visie:

De Wekelijkse markten zijn meer dan “platte commerce”.

Is de wekelijkse markt niet de plaats bij uitstek om elkaar te ontmoeten? 

Waar kunnen mensen elkaar zo spontaan ontmoeten als op een uitstapje naar de markt?

De marktkramers toveren elke week het marktplein om in één grote buurtwinkel!

Liefde voor de klanten is voor een marktkramer een even noodzakelijke eigenschap als commercieel talent.

De sociale en economische functie gaan op de markt hand in hand.

De marktkramers vormen een micro-samenleving : individuen, elk met hun eigen interesses en belangen dienen dagelijks samen te komen met collega’s en concurrenten, Belgen of allochtonen, jongeren en ouderen, groenteboeren en cosmetica-verkoopsters, … om elk naar de gunst te dingen van de voorbij wandelende marktbezoeker.

Wij zijn een spiegel van de samenleving waar ieder zijn plekje zoekt onder de zon of regen.

Ook wij gaan gebukt onder de dalende koopkracht, ook wij voelen dat multi-cultureel samenwerken hard labeur is.

Wanneer we zien welke inspanningen de plaatselijke besturen leveren om kleine en grote initiatieven ter voorkoming van de algemene verzuring van de maatschappij te ondersteunen, vragen wij ons af waarom ze een reeds bestaand element zoals de wekelijkse markt niet ten volle naar waarde schatten.

De wekelijkse markt brengt net als een ontmoetingscentrum, culturele centrum… onrechtstreeks op voor de besturen. De positieve economische neerslag op de plaatselijk handel en horeca is op de wekelijkse marktdag eveneens niet te onderschatten.

De meeste gemeentebesturen genieten wekelijks van onze aanwezigheid en erkennen het belang van een mooie wekelijkse markt als ontmoetingsplaats in hun gemeente.

Andere gemeenten zien een markt louter als last en gedogen de marktkramers enkel om onze bijdrage aan de gemeentekas via standgelden.