Groot parochieberaad in Kontich Kazerne

Deze pagina is het laatst bewerkt op:

Terug naar de startbladzijde.

Het was al een heel poosje aangekondigd en in Kontich Kazerne vroegen mensen zich af wat ze er wel moesten van verwachten.

En dan was het zo ver. Voorzichtig hadden ze in het PT gerekend op zo’n 30 à 35 deelnemers en bij wijze van voorzorg hadden ze in de Damiaanzaal van Pronkenborg toch maar stoelen klaar gezet voor 45 mensen. De betrokkenheid van onze parochianen was duidelijk onderschat. De Damiaanzaal barstte uit zijn voegen en er moesten nog stoelen bijgezet worden…

De avond werd ingeleid door Annemie Bruyland, medewerkster van het Christelijk Centrum voor Vormingswerk (CCV).

Het parochiebeeld tijdens de laatste honderd jaar

Na in ’t kort de bedoeling van de avond uiteengezet te hebben gaf zij ons een overzicht van kerk zijn ter plaatse gedurende de laatste honderd jaar. Het huidige parochiemodel, dat vorm kreeg tijdens het concilie van Trente en dat voorzag in een relatief kleine territoriale entiteit, met aan het hoofd een priester (de pastoor), bestaat nog altijd, maar loopt in zijn huidige vorm allicht op zijn laatste benen. In de eerste helft van de 20^ste eeuw waren er in de kerk zeer veel priesters en in functie daarvan werden in die periode in zowat alle nieuwe wijken nieuwe parochies opgericht. In die parochies was het de taak van de pastoor, eventueel bijgestaan daar één of meer onderpastoors, om in te staan voor de liturgie, het toedienen van sacramenten en het geven van catechese. Ook huisbezoeken maakten deel uit van de opdracht van de pastoor. Vanaf de jaren 20 in de voorbije eeuw gingen ook de sociale bewegingen (KAV, KVLV, KWB, OKRA -of hoe ze destijds ook heetten) en de jeugdbewegingen een grote rol spelen in het parochieleven. De grootste verandering kwam vanaf de jaren 60. Met het 2^de Vaticaans concilie kwam er een nieuw kerkbeeld. Het concilie stelde dat de kerk niet zo zeer de hiërarchie is, maar wel het ganse godsvolk. Een gevolg van dit nieuwe kerkbeeld was dat er inspraakgroepen kwamen, zoals parochieraden en PT’s. Het parochiebeeld werd complexer, want naast de nieuwe organen bleven ook al de bestaande verenigingen en werkgroepen overeind.

De nabije toekomst in ons bisdom

En dat laatste wordt van langsom moeilijker en moeilijker, want het aantal priesters loopt dramatisch terug. In ons bisdom zijn er nog 37 priesters jonger dan 62 jaar, waarvan er 12 werkzaam zijn op andere terreinen dan in parochies en er komen zo goed als geen jonge priesters bij. Dat betekent dat er binnen maximum minder dan 10 jaar goed 25 priesters actief zullen zijn in de 299 parochies van ons bisdom.

Ons parochiebeeld zal dus grondig veranderen. Enerzijds zal er een schaalvergroting komen. Parochies zullen voor meer en meer taken moeten samenwerken met hun buurparochies, die een federatie van parochies vormen. Voor Kontich Kazerne zijn dat de parochies van Kontich Sint Martinus, Kontich Sint Rita, Waarloos, Lint en Aartselaar. Het zou kunnen dat een aantal vieringen in de toekomst enkel nog in een ‘ zondagkerk’ of ‘centrumkerk’ kunnen plaats vinden. Daarnaast kunnen plaatselijke kernen met een zeer sterke werking en uitstraling aantrekkingspolen worden. Anderzijds zal zich nog een andere fundamentele wijziging voordoen naast de schaalvergroting. Leken zullen meer en meer taken op zich moeten nemen, zoals bijvoorbeeld voorgaan in uitvaartdiensten, voorgaan in gebedsdiensten, fungeren als contactpersoon voor de parochie.

De nabije toekomst in onze parochie

Na deze algemene beschrijving van onze plaatselijke kerk in de nabije toekomst gaf onze diaken een concreet beeld van de toestand in onze parochie.

Onze pastoor, momenteel 64; wil tegen zijn 70^ste verjaardag in zijn geboortestreek van een welverdiend pensioen gaan genieten. Wat niet wil zeggen dat zijn priesterfunctie ophoudt, want ook daar kan hij zich later als gepensioneerde nog erg dienstbaar maken. Bob zelf, momenteel 67 wil tussen dit en twee jaar stoppen met zijn pastorale opdrachten en ook van een even welverdiend pensioen gaan genieten.

Ons PT heeft dringend behoefte aan nog meer nieuw bloed. Sommigen in ons PT hebben er al een onafgebroken carrière van bijna 15 jaar opzitten…

In onze parochie worden een aantal belangrijke opdrachten momenteel nog altijd prima uitgevoerd…dank zij de inzet van 70-plussers…

Elk jaar is het bang afwachten of er nog voldoende vrijwilligers gevonden worden voor onze eerstecommunie- en onze vormselcatechese…

Kortom. We staan voor grote aanpassingen en we moeten ons tijdig hierop voorbereiden. Dit parochieberaad is een eerste stap.

Wat moet een parochie in de toekomst zijn?

Na de informatie over het toekomstbeeld van onze plaatselijke kerk (bisdom en parochie) heeft Annemie Bruyland ook nog beknopt een toekomstvisie uiteengezet. Waar moet het om gaan als we een toekomstige parochie willen dromen?

De essentie van parochie zijn is het verhaal van Jezus doorleefd verder vertellen. Het Rijk Gods moet hier gestalte krijgen en de kerk die dat moet realiseren, dat zijn wij! Wij moeten de hoop en de vreugde concreet maken in onze omgeving. Dat impliceert dat er niet alleen aan schaalvergroting moet gedacht worden, maar dat onze plaatselijk geloofsgemeenschap zich ook moet vernieuwen en versterken. Wij moeten werken vanuit een diep geloof en zien waar onze sterkte zit. We moeten zelfbedruipend worden en zien wat we hier ter plaatse zelf kunnen realiseren. De toekomst van onze parochie dat zijn wij

Op weg naar concrete stappen en ideeën

Na de pauze hebben de deelnemers zich in 4 groepjes verdeeld, om zich een beeld te vormen van wat onze toekomstige parochie zou kunnen zijn. Voorafgaandelijk werd nog kort uiteengezet welke de kerntaken van een parochie zijn. Het gaat om volgende 4 domeinen:

· samen vieren(liturgie),

· verkondigen (catechese),

· mensen nabij zijn (diaconie)

· en gemeenschapsvorming en beheer.

Aan de deelnemers werd een lijstje bezorgd met wat er in onze parochie per domein zoal bestaat. Vertrekkend van dit lijstje werden aan de deelnemers 3 vragen gesteld.

· Wat zijn de sterke kanten van onze parochiegemeenschap en wat de zwakkere?

· Hoe dromen wij onze parochie van de toekomst? Wat willen we behouden, wat is essentieel? Wat kan samen met de federatie gedaan worden?

· Hoe en met wie zullen we datgene wat we willen behouden trachten waar te maken?

Na vaak geanimeerde groepsgesprekken werden de resultaten van deze bevraging in een plenum gebracht. De antwoorden werden zorgvuldig genoteerd en zij zullen de basis vormen voor het verder vervolg van dit parochieberaad.

Zonder nu al te ver in detail te willen treden hoorden we toch al dat onze zeer verzorgde liturgische vieringen en de catechese aan jongeren erg geapprecieerd werden en dat het ontbreken van een volwassenencatechese als een zwakte beschouwd werd.

En allicht is het nu nog te vroeg om conclusies te trekken, maar dit eerste parochieberaad heeft voor het PT alleszins heel wat stof opgeleverd om verder te werken. Alle aanwezigen kregen trouwens al de boodschap mee dat ze in het volgende werkjaar zullen gevraagd worden om, verder bouwend op de resultaten van deze avond, terug samen te komen om het toekomstbeeld van onze parochie meer concreet gestalte te geven.

Aan het eind van de avond werd nog een opmerkelijke oproep geformuleerd door aanwezige 70-plussers, waarin zij de jongeren met veel aandrang opriepen om er voor te zorgen dat deze mooie parochie nog lang actief mag blijven.

Het PT dankte aan het eind van avond nog alle, zeer talrijk opgekomen aanwezigen voor hun grote betrokkenheid en zorg voor onze parochie. Zij zagen deze avond als een hoopvol teken, ondanks de schijnbaar negatieve spiraal waarin we als (plaatselijke) kerk dreigen in terecht te komen;

Iemand die er bij was