Paul's
Koppen
Wie
ben ik ?
Mijn Opleiding
Mijn werk
Links
Invloed, drijfveer, ...
- De Portaelschool biedt een
meer dan degelijke
opleiding en creëert een klimaat waar de 'schilders in spe' naar
eigen maat en interesse zich op artistiek vlak kunnen ontplooien. De
lessen Kunstgeschiedenis zijn een significante aanvulling op de
practijklessen Schilderen. In dit milieu heb je het hele terrein voor
je open liggen... stijl, thema, materiaal, enz.... een open keuze...
wat een weelde.... maar o zo
moeilijk voor wie moeilijk kiezen kan....
- Al zal je uiteraard het realistisch figuratieve aan m'n werk je
opvallen, toch schuilt het intuïtieve van m'n karakter zich ook in
m'n keuzes bij het
schilderen. Maar zoals iedereen ben ik het kind van m'n omgeving en m'n
tijd en
onderga ik invloeden, al dan niet bewust...
- Aanvankelijk, bij m'n eerste werken op school, neigde ik naar
het impressionisme. Vooral Monet bewonderde ik. Die schilderstijl en
vooral de aanwending van kleur voor het zetten van schaduw en sfeer
laten duidelijk sporen na. Ook de eerste (impressionistische) werken
van de
jonge James Ensor grijpen mij bijzonder aan. Voor mij persoonlijk is
Ensor's vroege werk het absolute toppunt van deze stroming.
- Ook Rik Wouters wekt op
bepaalde moment mijn interesse. Ik bewonder vooral z'n opmerkelijk
vluchtige
stijl en z'n kleurpalet. Maar ook voel ik me aangesproken door de
tragiek van z'n levenslot. Bovendien ben ik, net als Rik, een Mechelaar
van geboorte.
- In de academie werd ik enkele keren geconfronteerd met het
werk van
de in London levende Lucian Freud. Hij is de kleinzoon van de beroemde
psycho-analyst Sigmund Freud. Ik ben echt in de ban van diens
werk, vooral van z'n portretten. Z'n
bizarre sfeer en de weergaloze en virtuose "borstelstreek" mocht ik in
het echt bewonderen in een retrospectieve in London. Gewoon niet te
beschrijven wat ik daar zag. Lucian Freud is echt mijn idool.
- Al vanaf het 2e jaar van de
opleiding staat het portretteren op het programma. De worsteling en
uitdaging om een gelijkende interpretatie neer te zetten van het model
en de emotie achter de figuur, vind ik bijzonder
boeiend. Van uit die eerste periode stamt het werk 'Moeder'.
- In de loop van het 4de jaar
van de
opleiding begin ik mij echt toe te leggen op het portret. Een
sleutelmoment is de realisatie van Briek (zie Mijn Werken). Ik was echt
aangegrepen door de voor mij onwaarschijnlijke gevoeligheid en
esthetiek van een foto uit de krant "De Morgen". Bij het schilderen
toen voelde ik echt wat men de 'flow' noemt. Op quasi één
avond stond het werk er. Vanaf die datum schilder ik quasi enkel
'koppen'.
- Het neerzetten
van een portret is een zoektocht naar de emotie en het karakter van de
figuur. Mijn
relatie, m'n gevoel tegenover het model is intuïtief, net zoals
in het echte
leven.
Als het 'klikt', schilder ik als een verbetene, als in een 'trance'
aan m'n "Kop". Binnen de korste keren moet het resultaat er staan...
als het maar 'klikt'.
- "Sprekende
Koppen", vooral "doorleefde" koppen. Ik zoek ze in de media. Foto's die
blijven 'plakken'. Foto's die een krachtig verhaal en/of een
authentieke
emotie uitstralen... Een meester hierin vind ik Stephan Vanfleeteren,
fotograaf bij de krant "De Morgen". Zwart-wit maakt hij ze. Veel van
z'n portretten vind ik pure poëzie. Het 'klikt' vaak. Soms gaan ze
tijdelijk in een kaft. Soms gaan ze meteen op doek: groot, monumentaal,
met verf, kleur en met een vleugje vluchtigheid en overdrijving ...
- M'n inspiratie zoek ik dus niet in m'n eigen diepe
zieleroerselen of complexe hersenspinsels. In de mens - beelden uit de
krant of mensen op straat of thuis - zitten duizend en
één emotionele en esthetische facetten die mij
tot
schilderen aanzetten . Intituïtief ... schilderen vanuit de buik.
- En schilderen doe ik traditioneel. ik hou van het schilderen
zelf, ja, met olieverf onder andere omwille van het proces, van de
plasticiteit van die materie en met de geur van terpentijn...
