Groepswerk geschiedenis

 

Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk van Erembodegem

 

Sien Dumeez, Liesbet Van der Borght en Ilke Schouppe hebben met veel enthousiasme aan dit groepswerk gewerkt. We kozen de kerk van Erembodegem als onderwerp omdat Sien en Ilke daar hun communie hebben gedaan en de kerk zich dichtbij bevindt bij alledrie.

 

 

De kerk is voor het eerst in de geschiedenisboeken opgeschreven in 1117 toen de bisschop van Kamerijk de kerk schonk aan de abt van Affligem. De heren van Aalst verworven de rechten van de kerk. Ze schonken de kerk terug in 1125 als boetedoening voor hun zonden en die van hun familie.

De onlangs afgebroken kerk. Het deel met de Romaanse vensters uit de 12e eeuw.

 
In 1472 teisterde een brand het kerkgebouw en op 23 april 1582 op het feest van Sint-Joris staken ze de kerk in brand op het bevel van de plaatselijke heer. Na die brand trokken de mensen tussen de uitgebrande kerkmuren een bescheiden bidplaats op.

In 1604 dreigde de deken-visitator het kerkje te sluiten als ze geen waardiger bidplaats bouwden. Er werd geld ingezameld maar het duurde ettelijke jaren eer de kerk was gebouwd. Deze was pas in 1623 helemaal af.

In 1668 werd de naam van het Sint-Antoniusaltaar veranderd in het Sint-Rochusaltaar ten gevolge van de pest (Sint-Rochus was de patroonheilige tegen de pest).

In 1776 werd een nieuwe toren gebouwd door Affligem en Groenenbriel en in 1786 werd er een nieuwe spreekstoel gemaakt.

In 1798 eigende de Franse Republiek zich de kerk toe. De kerk werd verkocht maar met het Concordaat kwam de kerk vrij. Op 15 mei 1802 droeg de pastoor de eerste mis op.

Op 14 juli 1890 werd de eerste steen gelegd omdat de noorder- en zuiderbeuk moesten worden vergroot door de aangroei van de bevolking.

De oorlog in 1914-1918 bracht de kerk ernstige schade toe. Vooral het dak en de toren hadden veel te lijden.
Tot vóór 1784 werd er ook in de kerk begraven, dit werd verboden door Jozef II. En in 1894 werd ook het kerkhof rond de kerk afgeschaft.

Met de Duitse inval van 1940 kreeg de kerk de genadeslag. Een regen van brandgranaten veranderde de kerk in enige ogenblikken in een vuurpoel en deze brandde totaal uit.

 

Pas op 31 mei 1950 begonnen de werken aan een nieuwe kerk. De Gentse architect Adriaan Bressers ontwierp het plan van de nieuwe kerk die ging lijken op de kerk van Terjoden en een kerk van Zottegem.

 De klokken: Twee nieuwe klokken werden geleverd op 30 mei 1952 door de firma Michiels en gewijd op 25 juni. De klok”Maria” weegt 1520kg ,de klok Leo 711kg en ze dragen volgend opschrift: “Mijn naam is Maria Antiqua, diro bello combusta, In pace restituta Erembodegem 1952. Peter: Oscar De Cock, burgemeester. Meter: Anna De Cock(zijn zuster). Pastoor: Leon Blanckaert. Mij heeft gegoten M. Michiels , Doornik”. De tweede klok: “ Mijn naam is Leo Ik roep de levenden ter kerke betreur de doden en luid God tot lof. Aanhoort mijn stem en sluit uw harten niet. Pastoor: Leon Blanckaert, Erembodegem. Peter: Jozef Van Gijzegem, voorzitter van de kerkfabriek. Meter: Angèle de Cock (zuster van de burgemeester). Mij heeft gegoten M. Michiels, Doornik”.In 1968 op 7 september werd de klok Modestus die 455kg woog door deken van Wilder van Herzele gewijd. Ze draagt als inschrift “Mijn naam is Modestus. Peter: Louis Callebauts voorzetter van de kerkfabriek Meter: Martha Van Assche zuster van dom Modest Van Assche . Mijn bronzen stem roept u met klem “komt der kerk en bid en werk, gedenkt de noden voor leven en doden”, pastoor: Leon Blanckaert, jubilaris gouden in 1968 mij gegoten: Petit-Fritzen, Aarle-Rixel, Holland”. In 1972 werd een nieuw torenuurwerk met verlichte wijzerplaten geplaatst en het kleppen werd geautomatiseerd. De kerk was gebouwd in Romaanse stijl, na de laatste afbranding werd ze heropgebouwd in neogotische stijl.

 

De Pastorij is een gebouw met heel veel historische waarde. In 1974 werd ze gerestaureerd op initiatief van de Commissie van Landschappen en Monumenten.

De parochietitel namelijk “Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart” is een litteken dat pleit voor de oudheid van de parochie en de Karolingische stichting.

  

De kerk van Erembodegem was ofwel een vicus-kerk of een villakerk.  Een vicus-kerk is een dorpskerk en een villakerk is een domeinenherenkerk. Ze stond dicht genoeg bij een burcht om een domeinenherenkerk te zijn, maar ze werd als vrije kerk gesticht. Het parochiehuis wordt nu gebruikt voor culturele doelen zoals toneelvoorstellling. In 1972 werd een nieuw torenuurwerk met verlichte wijzerplaten geplaatst en het kleppen werd geautomatiseerd.