Sigaren kopen in Cuba

Hier vindt u wat tips voor het kopen van sigaren in Cuba. Hoewel dit in alle reisgidsen afgeraden wordt, heb ik daar de beste ervaringen mee. Van de zogenaamde bananenbladeren die gebruikt zouden worden heb ik  (gelukkig) nooit een spoor gevonden. Bij mijn bezoek aan Cuba kreeg ik daarentegen het gevoel dat het onderhoud van de zwarte sigarenmarkt deel uitmaakt van het systeem om de mensen een extra inkomen te verschaffen, naast het verhuren van privé-kamers en maaltijden verschaffen aan de toeristen. Het eten van kreeft bij iemand thuis is trouwens een aanrader.

Naar de sigaren nu. Waarom Cubaanse? Allicht zullen de gebruikte tabaksoorten en de grond en het klimaat de Havanna’s uniek maken. Naast de manuele productie. In tegenstelling tot de Belgische en Nederlandse sigaren zijn Cubaanse van het type longfillers. Belgische zijn shortfillers. Longfillers zijn sigaren die gemaakt zijn van volledige bladeren, en niet van in stukjes gesneden tabak. Een havanna bestaat dan ook uit drie delen: eerst zijn er de binnenbladeren, een vijftal vermoed ik. Daar rond komt dan een blad die die binnenbladeren moet samenhouden. En dan is er een dekblad voor het uitzicht. Voor ieder soort zou een bepaalde tabaksoort het meest geschikt zijn. Een ander onderscheid is de vochtigheidsgraad van de tabak. Cubaanse hebben een vochtigheidsgraad van 70 graden. Daarom moeten ze ook in een humidor bewaard worden waar die vochtigheidsgraad onderhouden wordt.  Belgische zijn droog.

Een ander belangrijk kenmerk is de vorm van de sigaren. De meest gekende zijn de Churchills, genoemd naar ... Deze zijn ongeveer 18 cm lang en 1,8 cm dik. Daarnaast zijn er allerlei ander vormen die ieder een naam hebben. Bijvoorbeeld de robusto’s: korter en dikker: 19 cm op 2 cm. Een speciale vorm zijn de turbo’s of torpedo’s die langs achter uitlopen in een punt. Nu benoemt ieder merk deze vormen soms anders. Bij Cohiba bvb noemt men de Churchills ‘Esplendidos’.

Waarbij we bij de merken aanbeland zijn. Het eerder genoemde Cohiba is het paradepaardje want volgens de geruchten het lievelingsmerk van Fidel. En die is er nog altijd de baas. Deze sigaren zijn dan ook duurder dan de overige bekende merken als

Bolivar (BoliBar in het Spaans)

El Rey del Mondo

Hoyo de Monterey

H. Upmann

La Gloria Cubana

Montecristo

Partagas

Punch

Romeo Y Julietta

Vegas Robaina

Mijn lievelingen zijn

Nr 2 van Montecristo (een torpedo, met zo’ punt)

D Nr 4 van Partagas (een dikke robusto)

Coronos Gigantes van Bolivar (een Churchill)

Montecristo Edmundo

Overigens worden alle merken gemaakt in dezelfde fabrieken, waarvan die achter het Capitool in Havanna best interessant is om te bezoeken.

Alle sigaren worden verpakt in kistjes van Cederhout per 25. Om de echtheid te garanderen zou volgens de boekjes het noodzakelijk zijn dat op de kist een stempel staat en zou er in het kistje een echtheidscertificaat moeten zitten. Maar zelf heb ik gezien hoe gemakkelijk die ‘echtheidscertificaten’ op straat van hand tot hand gingen.

Waarom sigaren op straat kopen. Uit altruïsme om die arme mensen, die trouwens allemaal broer, vader of neef zijn van iemand die werkt in een sigarenfabriek, beweren ze, te helpen? Misschien. Maar zeker vanwege de prijs. De prijs van de vermelde sigaren schommelt in België van 6 tot 12 Euro per stuk. In Cuba betaal je ongeveer 50 dollar per kist ! (Cohiba is iets duurder: 75). Als je dan al geen ‘echte’ sigaren koopt lijkt dit prijsverschil mij zeker het risico waard. En ik heb tot nu toe niets dan goede ervaringen. Vermijd als het enigszins kan om Cohiba's te kopen.

Wanneer ik sigaren kocht vroeg ik steeds om een willekeurige sigaar uit een te koop aangeboden kist te mogen aansteken. Wat men steeds toestond. Als niet-roker is die tactiek allicht niet tot een goed einde te brengen, maar dit te vragen lijkt mij al een goede tactiek. (Ik zou ook willen vermijden dat u er smaak in vindt en beslist de kistjes voor uzelf te houden. Roken blijft tenslotte gevaarlijk voor de gezondheid J).

Het is ook een goed teken als alle sigaren uit een kistje er alle identiek uitzien qua vorm en kleur. En het is ook een goed teken dat ze een mooie gladde vorm hebben. Kenners kunnen voelen als er ‘verstoppingen’ zijn in de sigaar die het roken bemoeilijkt, maar als leek is dit niet na te gaan. Te veel oneffenheden zouden er op wijzen dat de sigaren door onervaren mensen gemaakt werden.

Maar u rookt niet en wilt toch sigaren kopen ! Het is tenslotte moeilijk om te ontsnappen aan de vragen van al die Cubanen om sigaren te verkopen. Zeker in Havanna. In dit geval offer ik mij graag op om de sigaren van u af te nemen, tegen bijvoorbeeld het dubbele van de prijs die u betaald hebt.

Per persoon mag men 2 kistjes naar België meenemen. Ik zal er dus zeker niet om rouwen mocht u vier kistjes kunnen bemachtigen. Bij voorkeur van een der genoemde merken en het liefst relatief grote: Churchills, robusto’s . Voel u ook niet verplicht. Maar u zult ervaren dat het moeilijker is om er geen te kopen en de soms al te opdringerige verkopers van u af te houden.

Een goede reis en wie weet, denk aan mij bij het genieten van een mojito of erger nog, het dansen van de salsa.