homepage   reizen   verhalen   fotoalbum   reislectuur   links   info & contact   gastenboek    

VERHALEN Foto's van de trip naar Amsterdam vindt u via de fotopagina.
.: KIES EEN VERHAAL :. Op café in Amsterdam 2004 ertitel
.: Nieuwvliet :.
.: Sumatra Java .:

.: Sicilië :.
.: Parijs :.
.: Bali Lombok Java:.
.: Istanbul :.
.: Boedapest :.
.: Syrië :.
.: Krakau :.
.: Essaouira :.
.: Andalusië :.
.: Marokko :.
.: Salamanca :.
.: Mahdia :.
.: Ligurië :.
.: Amsterdam :.
.: Venetië :.
.: 6 X Toscane :.
.: Volterra :.
.: Barcelona :.
.: Mugello :.
.: Bodrum :.
.: Toscane 2001 :.
.: Side :.
.: Toscane 2000 :.
.: Mexico :.
.: Umbrië :.
.: Garda :.

 

Wis en waarachtig, deze keer gingen we niet museum in museum uit lopen, deze keer geen highbrow cultuur vakantie, kroegen gingen we induiken, groezelige, chique, postmodernistische en bruine kroegen, grand café's en volkskroegen, maar ook pleinen en markten afschuimen, tot we geen koopwaar meer konden zien.

Maar toch wilden we één uitzondering maken, het museum van de Hollandse predikant die een stuk van zijn oor afsneed, de vriend van Gaugin : Van Gogh . Zelfs de meest rabiate cultuurbarbaren kunnen er niet onderuit in deze Hollandse schilder een meester van het penseel te erkennen. Het Van Gogh museum , juist achter het imposante Rijsmuseum , dat tot 2008 voor restauratie gesloten blijft, bestaat uit een ouder deel van architect Van Rietveld , en uit een moderner deel. Het oudere deel blinkt niet uit in imposante architectuur en is als gebouw vrij banaal, maar hier vind je meer schilderijen van Van Gogh , waar ook ter wereld onder één dak. Daar waar de meester in zijn Parijse periode vrij zwaarmoedige en donkere tablaus maakte, zoals ‘De aardappeleters' , verbluft hij vriend en vijand met in zijn Arles en Saint-Rémy gecreëerde meesterwerken . De kleuren uit deze late periodes zijn bijna altijd opgewekt, een streling voor het oog, de compositie oogt bijna altijd bijzonder evenwichtig. Mijn absolute favorieten zijn ‘Het gele Huis' en ‘Amandelbloesem' , al is het niet makkelijk kiezen uit zoveel oogstrelend mooi werk.

We kopen in de museumshop dan ook een boek met zijn belangrijkste schilderijen: ‘100 meesterwerken in het Van Gogh Museum', aan een schappelijke prijs om thuis nog een beetje na te genieten. Achteraf zullen we merken dat de thrill die je krijgt als je voor zo een adembenemend mooi werk staat, maar in beperkte mate terug komt wanneer je het boek erop na slaat.

Van al dat cultuur snuiven zou een mens vergeten dat hij dorst krijgt, en hadden we ons immers niet tot doel gesteld op tijd de kroeg in te duiken? We beginnen met een indrukwekkend groot café met terras aan de Amstel : ‘De Jaren' , een modern café – restaurant waar het heerlijk toeven is. Het aanbod van dranken is indrukwekkend, veel Nederlandse kranten maar ook De Standaard kunnen er gelezen worden. Vlakbij ‘De Jaren' , ligt het mooie Rembrandtplein , een paradijs voor de terrasjesliefhebber. Rond het Rembrandtplein stikt het ook van de bioscopen, waaronder het wondermooie ‘ Tuschinskytheater' , een art deco cinema, waar we even binnen wippen om het fraaie interieur te bewoderen. Dezelfde grandeur vinden we in ‘Bar Americain' , aan het Leidse Plein . Hier kun je moeilijk van een kroeg spreken, eerder van een grand café met stijl. De prijzen zijn navenant en misschien is het daardoor zo rustig, een welkome verpozing na de hectiek van het spitsuur. De Bar Américain heeft een wulps interieur dat barst van de Art Déco elementen, het rijke interieur is een lust voor het oog. Het Leidse plein is een heel levendige piazza, met jongleurs, levende standbeelden en andere straatartiesen, met uitgestrekte terassen en cafés en restaurants. Het is niet mijn favoriete plein, het Rembrandtplein , met zijn centrale gelegen parkje, waar de rododendrons hun violette en roze kleuren weelderig tentoonstellen, lijkt mij gezelliger.

Amsterdam is een heerlijke stad met zeer veel groen en weinig gemotoriseerd verkeer, maar met des te meer fietsverkeer. Het aantal fietsers dat de grachten rond racet is ongezien, en we moesten er echt aan wennen, twee, drie keer werden we ei zo na ondersteboven gereden. Ook al wisten we dat er zeer veel gefietst werd in de Nederlandse hoofdstad, toch zijn we nog verrast door het aantal fietsende medemensen. We komen erachter dat we best achter de ‘amsterdammertjes' stappen, deze voor de Nederlandse hoofdstad zo kenmerkende paaltjes, die het parkeren op de stoep moeten verhinderen.

Vlak achter ons 'Hotel Van Onna' ligt de Nieuwe Leliestraat , en wil daar nu net niet een vegetarisch restaurantje liggen, een spek voor de bek van ons, veggies. ‘De vliegende Schotel' heet de keet, verwacht hier geen haute cuisine, chique interieur of snelle bediening, exact één uur na het binnenkomen wordt onze veggie schotel op het gammele tafeltje gezet, een grote bol rijst met een kikkererwtenpap. Ik vind het lekker, maar mijn makker vindt het echt slecht, één ding weet ik achteraf wel zeker, de kikkererwten kwamen de flatulentie zeer ten goede! Halfweg de maaltijd merken dat een peletonnetje mieren in colonne van de suikerpot naar de ons bestek trekt. Het interieur is slordig, er ligt een kat in de rocking chair te slapen, u mag hier niet te nauw kijken, maar de porties zijn royaal en spotgoedkoop. De wanden zijn versierd met kleurige kindertekeningen. We maken nog een wandelingetje in de Jordaan en kruipen vroeg onder de wol, we hebben veel gestapt en zijn al om 6 uur opgestaan.

Het Anne Frank huis , had een lief collegaatje gezegd, dat moet je toch eens gezien hebben. Gelukkig ligt dit tot museum omgebouwde huis maar op een steenworp van ons hotelletje en kunnen we gadeslaan wanneer de rij aanschuivende menigte niet te lang is. Het museum is namelijk nogal populair bij de schoolgaande jeugd, of misschien vooral bij hun leraren. Er hangt een vreemde soort sereniteit rond in dit huis van het Joodse dagboekschrijvende meisje, die samen met haar familie één maand voor de bevrijding in de nazikampen vermoord werd, nadat ze verraden waren en opgepakt. Je wordt helemaal stil vanbinnen en je wordt meegesleept door de projecties van oa de oude voormalige secretaresse én de vader die als enige van de familie de pogrom heeft overleeft. Wat moet een man voelen van wie al zijn kinderen zijn vrouw en andere familie lafhartig vermoord zijn, denk je dan. Met de tranen in de ogen verlaat ik het museum, ik moet echt wel serieus de knop omschakelen om terug de hedonistische toer op te kunnen gaan.

Vreemd genoeg word ik dermate afgeleid door het stadslandschap dat ik vlug weer in de mood kom om de stad te exploreren. We gaan door de walletjes. Daar waar de zin om vroeg in de dag een vrijpartijtje aan te vangen me wel eens overvalt, blijkt dit minder zo te zijn bij de hoerenlopers, want voor de middag is nog geen enkele prostituee voor haar raam te speuren, hier in ‘the red light district'. We wandelen dan maar door langs de Stopera naar het Waterlooplein . Hier is elke dag behalve op zondag een markt van Oosterse kledij, gebatikte t-shirts….we zien ook een kraampje met zeer mooie kussenslopen. Hier zouden onze tienerdochters ongetwijfeld hun gading vinden, we kopen hun dan ook een vracht aan kledij, genereus als we zijn, of zijn het de superlage prijzen die de knip van onze portemonnee halen? We zien ook een pornokraam, een kraam met porno cassettes en dvd's, we hebben het op de dinsdagse markt in Lede , waar we wonen, nog niet gezien.

Alsof we niet genoeg van de markt kunnen krijgen, kopen we in het postkantoor naast het Waterlooplein een tramkaart en begeven ons naar de Dapperstraat . Hier is het ook al alle dagen markt, ook behalve op zondag. De marktmens in mij komt hier terug goed aan zijn trekken, een beetje tot ergernis van mijn vrouw. Hier is het een erg multiculturele markt, ook zeer goedkope kledij en levensmiddelelen te kust en te keur. Alle nationaliteiten tegader dus, zo ook in ‘De Dober' het bruin café op de hoek van de Dapper - en de Tweede van Swindenstraat . Echte Amsterdamse waard en waardin, Jan en Carla, hartelijke bediening en goedkoop. We slenteren verder op de markt, ik koop drie t-shirts voor mezelf aan 10 euro het stuk en koop een suissekoek bij een Turkse bakker. Denk maar niet dat de sfeer hier vijandig is, het is hier harelijk en open, je voelt je hier echt thuis. Onderweg terug met tram 14, zien we de mooie herenhuizen van de wijk de Plantage , ook de dierentuin Artis heeft mooie historische gebouwen. Het tropenmuseum is ook al in de buurt.

Maar we kiezen voor een bezoekje aan een oude patriciërswoning aan de Herengracht, het huis Willet – Holhuysen . Dit zeventien eeuwse pand, met zijn sierlijke smeedijzeren trap, zijn met Italiaans marmer versierde traphal, zijn antichambre en prachtige balzaal, zijn schitterende tuin is een bezoekje meer dan waard. Je krijgt bij de ingang een boekje met daarin uitleg per kamer: handig.

Tram 14 brengt ons terug naar ons hotel, hopelijk heeft men hier niet die onhebbelijke Belgische gewoonte om om de haverklap de nummers van de tramlijnen te wijzigen, want dan komt u, lezer misschien in een gans andere buurt terecht. We dwalen nog wat door de Jordaan , de Eglantiersgracht is een echte beauty, echt heel, heel mooi en heel groen. Eigenlijk waan je je helemaal niet in de stad, dit lijkt wel een dorp met nauwelijks verkeer en een massa fietsers, met heel wat woonboten, die de woningnood moeten opvangen. We komen uit in de Eerste Leliedwarsstraat en de Tweede Anjeliersdwarsstraat , een gezellig stukje Jordaan met cafeetjes en restaurantjes. Zouden we hier geen leuk restaurantje vinden om te dineren?

 

En of we een leuk restaurantje vonden. Burger's Patio , midden in de Jordaan, is een gezellige eethuisje met Italiaanse spijzen en een overwegend Italiaanse wijnkaart. Mijn partner kiest voor tagliatelli met gegrilde zalm, olijven, limoen en koriander , ik hou het bij gorgozola-ricottataart met groene asperges, kwarteleitjes en dressing van oude balsamico . We kiezen voor een wit wijntje, een Fratelli Pasqua . Als appetizer krijgen we elk een broodje met een tappenade van kappertjes en olijven, een soort pesto, en daarna een ruim schoteltje rauwe groentjes met een dipsausje, een soort mayonaise-achtige emulsie met mosterdzaadjes. Na niet al te lang wachten komen de hoofdschotels met nog een bordje lekkere friet, in de pel gebakken weliswaar toe. De zalm van mijn makker smaakt heerlijk, mijn gorgonzola-ricotta taart is werkelijk subliem. Alles is ook heel mooi gepresenteerd, mijn kwarteleitjes zijn als een soort tempura gebakken, de dressing van balsamico in steeds kleinere cirkeltjes op het bord geschilderd. De bediening is jong, vlot en vriendelijk. Leuk details zijn de 4 lekkere muntbollen die je bij de rekening toe krijgt. Heerlijk eten, voortreffelijke bediening voor een goede prijs, ga eens langs bij Burger's Patio als u in Amsterdam bent!

 

Na de maaltijd wandelen we de Jordaan in om het eten een beetje te laten zakken, we slenteren langs cafeetjes en restaurantjes met te gekke namen zoals ‘De blaffende Vis' of ‘ De lachende Abrikoos'.

We gaan iets drinken in ‘De Tuin' , zodat mijn eega zelfs haar dagelijkse Duvel niet moet ontberen, en dit tegen een prijs die je ook al vlug betaalt in België, of meer zelfs. De Nieuwe Lelie , in de Nieuwe Leliestraat lijkt ons ook een leuk kroegje, maar we zijn al vermoeid, van deze lange leuke dag, en we verkiezen nog wat te lezen in onze sponde, die spijtig genoeg niet voorzien is van een matras van mijn werkgever, want het is waarlijk onconfortabel liggen op een filterdun matrasje en een ressortbodem. Ondertussen speelt vanop de Zuidertoren een wijsje dat ik nog ken vanuit mijn lagere schooltijd: Mijn Sari Marijs …..Om het half uur speelt de automatische beiaard van deze torenhoge kerk wel zo een wijsje, zelfs een melodietje van Johnny Jordaan ….We zullen het missen wanneer we weer thuis zitten.

 

De volgende dag vangen we aan met een wandeling naar het Sint-Andrieshofje , een fraai tuintje aan de Eglantiersgracht 107-114. Je wandelt er zo voorbij want het binnenhofje zit verborgen achter een deurtje, en een gang met blauwe en witte tegels. Rond het binnentuintje staan een aantal huisjes gebouwd, het doet een beetje denken aan onze begijnhoven. Je hebt nog andere tuintjes in de Eeste Eglantiersbdwarsstraat, het Claes Claeszhofje , en aan de Prinsengracht 159 – 171, het ‚De Star Hofje en Zon's Hofje' . Oorspronkelijk werden de Hofjes door rijke weldoeners aangelegd voor behoeftigen, ze worden ook wel eens de eerste vorm van de Sociale Zekerheid genoemd. Voor wie meer info over deze hofjes wil kan er de volgende site op na slaan: http://www.bmz.amsterdam.nl/adam/nl/hofjes.html

We nemen de tram 10 naar het Leidseplein , een van de levendigste pleinen van Amsterdam , waar het een drukte van jewelste is. Aan de vertrekhalte zit een vijftiger te blowen, overigens de eerste die we na drie dagen zich tegoed zien doen aan het welriekende kruid. Ik vraag hem of je mag roken op de tram. „Neen“, zegt hij. „Dan zit je wel met een probleem“, zeg ik hem, zijn joint nog maar pas aangesneden en de tram in de verte nader komend. „Daar heb ik wel een oplossing voor“, zegt hij goedlachs, een haalt een dun kokertje met dekseltje boven, waar hij zijn joint laat inglijden, en vertelt me schalks met een knipoog: „Daar is over nagedacht hoor“. Het valt me op dat de Amsterdammers echt een vriendelijk volk zijn en altijd in voor een grapje. Bij het Leidseplein stappen we over op tram 2 tot de halte Emmastraat . We wandelen dwars door het Vondelpark , eens de vaste stek van de flower power adepten. . Het is mooi weer en er wordt gejogd, gefietst, en gewandeld. Het park ligt er soms wat onverzorgd bij, maar we lezen later dat er aan gewerkt wordt om het zijn oude glorie terug te geven

Van oude glorie gesproken, de Holandse Manége , aan het Filmmuseum , zal wel in bijna geen enkele reisgids staan, maar het is een te schoon plekje om links te laten liggen. Geïnspireerd op de Spaanse rijschool in Wenen , ademt het neoclassistische gebouw de grandeur van weleer uit. De gietijzeren stallen en de zadelkamers zijn van een unieke schoonheid. Maar vooral de trap naar het balkon en het café met uitkijk op de manége zijn wondermooi.

We stappen terug naar het Vondelpark en gaan op het terras van het filmmuseum iets drinken. Als je boven op het terras zit heb je een mooi uitzicht over het park. Het filmmuseum is ook een oud en mooi gebouw met een stijlvolle bar.

Op de tram stellen we vast dat we een stripje te kort hebben voor onze laatste rit. Ik vraag aan de trambediende aan het loketje in de tram hoe we dat kunnen oplossen. Geen probleem zegt hij, plakt een klevertje met ‚correctie' op het laatste stempeltje. Zo winnen we een strip terug en kunnen we nog legaal verder rijden. „Niet zeggen tegen mijn baas hoor“, roept hij hartelijk, en steekt ons nog een handig kaartje met stadsplannetje en alle tramlijnen toe. Amsterdammers: we hebben ze nooit anders dan vriendelijk en hartelijk ervaren.

We kopen een paar hapjes bij „Nico Brakenhoff“, eeen warme bakker met uitstekend gebak. Ik doe me tegoed aan een cake van worteltjes en amandelen, en een amandelgebakje.

Het valt ons die namiddag op dat de sfeer aan de Walletjes eigenlijk ook niet echt link is. Normaal gezien hangt er in een prostitutiebuurt toch vaak een misdaadsfeertje, maar hier in Amsterdam gaat het er gemoedelijker aan toe. Vlak achter de Walletjes , aan de Nieuwe markt en de Kloverniersburgwal , staan er een reeks terrasjes waar het in de zon leuk zitten is. U kunt er zeemannen zien passeren , op zoek naar seksueel vertier, of alternatieve jongelui op zoek naar bedwelming in de coffeeshops. Een beetje verder is de Nieuwe Hoogstraat , het mekka van de alternatieve winkeltjes.

Graag hadden we nog een hapje gegeten en gaan op zoek naar The Golden Temple . Met weemoed denk ik terug aan dit veggie restaurantje, het eerste vegetarisch restaurant van Amsterdam , waar ik 20 jaar geleden tafelde in de Leidsestraat . Nu ligt het er afgelegen en verlaten te verkommeren in de Utrechtse straat en is het maar pas later op de dag open.

We zijn nu echt moe gewandeld en besluiten naar de Jordaan terug te keren. Onderweg, aan de Prinsengracht passeren we de Openbare Bibliotheek , waar we nog eens snuisteren in De Morgen en De Standaard , eerder als rustpunt dan uit nieuwsgierigheid.

We zouden nog een hapje eten, en waar kun je dat beter doen dan in wat ik het „culinaire straatje bij uitstek in de Jordaan “ zou willen noemen. De Tuinkers is een winkel, maar veel van wat er in de toog ligt, kan men voor je opwarmen. Ik kies voor een brie-broccoli-cashewnotentaart en mijn ega voor een mozzarella-pesto-tomaattaart. Reken maar dat het heerlijk smaakt!

Met pijn in het hart nemen we afscheid van Amsterdam . Wanneer we op spoor 14b op de intercity naar Belgenland zitten te wachten, met het prachtige uitzicht over het IJ, weten we zeker: hier komen we nog terug!

LEUKE ADRESJES EN PRIJZEN

Alle prijzen die volgen zijn prijzen van mei 2004

Openbaar vervoer

Een tramkaartje kost 6.40 €. Per reis bent u 2 van de 15 strippen kwijt.
Instappen kan enkel vooraan, bij de bestuurder, of aan de voorlaatste deur, waar iemand aan een balietje uw stempel of abonnement controleert. Zwartrijden gaat makkelijker in Rome .....

Hotel

•  Hotel Van Onna : 80 pp per nacht ontbijt inclusief
Bloemgracht 102
http://www.netcentrum.nl/vanonna/

Musea en entree

•  Van Gogh Museum : 9 € pp
Paulus Potterstraat 7
http://www.vangoghmuseum.nl/bisrd/top-1-1.html

•  Anne Frank Huis : 7.5 € pp
Prinsengracht, 276
http://www.annefrank.org/content.asp?pid=1&lid=1

•  Willet-Holthuysen Museum : 4 € pp
Herengracht 605
http://www.willetholthuysen.nl/

Cafés

•  De Jaren : 2.5 € voor een glas wijn
Nieuwe Doelenstraat 20
http://www.cafe-de-jaren.nl/HTML/simplehome.html

•  Bar Américain : wijn: 3.5 5 € voor een glas wijn
Leidsekade, 97
http://amsterdam-american.crowneplaza.com/dining/di02a.html

•  De Tuin : bruin café
2e Tuindwarsstraat, 13
http://www.amsterdamhotspots.nl/drink2.html : meerdere café's besproken.

•  De Dober
2de Van Swindenstraat, 94
Bruin café, multicultureel publiek, vriendelijke bediening.

Bakkerij

•  Nico Brakenhoff
(de bakker die alles zelf bakt)
Nieuwezijds Voorburgwal, 157
ook: Rozengracht 180-180

Restaurants

•  Burger's Patio : gem. prijs 3-gangen à la carte € 25,00
2e Tuindwarsstraat 12
http://www.iens.nl/restaurantsVan/Amsterdam/restaurant.htms?r=1359 : op deze site staan veel restaurants van Amsterdam besproken, er worden zelfs punten aan toegekend.

•  The Golden Temple
Utrechtsestraat 126
http://www.iens.nl/restaurantsVan/Amsterdam/restaurant.htms?r=981
idem als hierboven

•  De vliegende Schotel
7.5 euro voor een dagschotel, royale porties, slordig interieur, culinair weinig hoogstaand, slordig interieur, spinnewebben.
Nwe Leliestraat 162
http://www.iens.nl/restaurantsVan/Amsterdam/restaurant.htms?r=1472
idem als hierboven

Cinéma

•  Het Tuschinsky Theater
Regulierbreestraat, 26 - 34
http://www.pathe.nl/tuschinski/

Winkel-cateraar :

•  Tuinkers : heel, heel veel lekkernijen
Tweede Tuindwarsstraat, 14A

 

Bibliotheek

•  Openbare bibliotheek
Prinsengracht 587
Amsterdam
http://www.oba.nl/index.html

Openingsuren:

Maandag

13.00 - 21.00 uur

Vrijdag

10.00 - 17.00 uur

Dinsdag

13.00 - 21.00 uur

Zaterdag

10.00 - 17.00 uur

Woensdag

13.00 - 21.00 uur

Zondag

13.00 - 17.00 uur

Donderdag

13.00 - 21.00 uur

 

 

 

Piet koopt hoge schoenen

Zo onthoudt u de ligging van de grachten: Prinsengracht, Keizersgracht, Herengracht, Singel
van buiten naar binnen.

Voor wie met de wagen komt:

Parkeren kan voor 15 € per dag onder het Mercatorplein. Daar kun je tram 13 nemen naar het centrum, oa Dam.

Met de wagen naar Hotel Van Onna:

Met de auto is het zeer eenvoudig. U rijdt op de west-ring van Amsterdam. Hier neemt u afslag "S-105", bij de stoplichten van de afslag richting centrum rijden. Vervolgens rijdt u alleen maar rechtdoor, en u rijdt zo de Bloemgracht op.

 

Enkele links:

Officieel, nogal algemeen:

http://www.visitamsterdam.nl/

Site met 3D zichten:

http://www.movingonline.nl/jordaaninfo/index.html

Hotel Van Onna:

http://www.hotelvanonna.nl/

Bed and breakfast in de Jordaan:

http://www.amsterdam-bed-and-breakfast-jordaan.nl/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



©2004 webdesign door Herman De Groote, alle rechten voorbehouden aan Peter De Pauw