Start
Vertalingen
Gladiatoren
Weetjes
Links
Gastenboek
Contact
Aquaduct
spreekwoorden
het colosseum
Romeinse Goden
Romeinse Rijk
romeinse kunst
Romeinse keizers
Romeinse wegen
Romeinse kledij
Het Romeinse leger
nieuwsarchief
Mars
Hercules
Aphrodite
Achilles
 


Aphrodite

Afkomst

 

Volgens sommige bronnen was Aphrodite (Venus) de dochter van Zeus (Jupiter). Andere bronnen zeggen dat ze geboren was uit zeeschuim. Dat zeeschuim zou zich verzameld hebben om de testikels van Uranus (god van het hemelgewelf) die even daarvoor door zijn zoon Cronus in zee werden gesmeten. Cronus had zijn vader gecastreerd tijdens de oorlog tussen de titanen en Uranus.                 

 

Karakter en attributen

Aphrodites karakter was dat van een jonge vrouw die haar schoonheid gebruikte voor duistere doeleinden. Ze was ook grillig en weinig cultureel onderlegd. Het enige dat Aphrodite interesseerde is het bedrijven van de liefde. Ook was ze zeer verleidelijk en soms onoprecht. Haar attributen waren een spiegel en een duif.

 

Relaties
Aphrodite was getrouwd met Hephaestus (Vulcanus) , de kreupele smid van de goden, die ze niet trouw was. Hephaestus was de zoon van Hera (en Zeus) en dus de (half)broer van Ares (Mars), de god van de oorlog. Diezelfde Ares had een korte maar hartstochtelijke relatie met Aphrodite. Op een dag vertelde Helios, de zonnegod, Hephaestus dat hij Aphrodite met Ares had gezien.

De jaloerse Hephaestus ging, witheet van woede, naar zijn smidse en maakte een net dat zo licht en fijn was dat het bijna onzichtbaar was, maar oersterk.

Dat net maakte hij vast aan het bed. Toen Aphrodite en Ares naar bed

gingen, viel het net naar beneden en zaten ze gevangen.

Hephaestus nodigde alle goden uit om hen te bespotten. Maar

uiteindelijk kwamen enkel Poseidon, Hermes en Helios. Onder

luid gelach bood Poseidon aan zich garant te stellen voor de

twee minnaars. Uit deze relatie kreeg Aphrodite 4 kinderen, Eros

(Cupido), die net zoals zijn moeder god van de liefde werd, Deimos (angst), Phobos (paniek) en Harmonia (overeenstemming).

Naast Ares was Aphrodite ook nog verliefd op de knappe jongeman Adonis. Hierin was

 ze echter niet alleen.  Ook                        Hephaestus smeedde

Persephone (Proserpina), godin                  een fijn en licht net

van de onderwereld, kon niet                                               weerstaan aan de charmes van         

Adonis. Op een dag besliste

Persephone om Adonis te

laten doden door Ares (de jaloerse minnaar), zodat zij Adonis voor zich alleen in de onderwereld had. Aphrodite had een voorgevoel en smeekte Adonis om niet te gaan jagen. Adonis wou echter niet luisteren en ging toch jagen. Tijdens de jacht zag Ares zijn kans schoon om vermomd als wild zwijn Adonis te doden. Aphrodite had nog een relatie,met Anchises, een sterfelijke man. Met Anchises kreeg ze één zoon; Aeneas. Aeneas’ zoon zou later Alba Longa stichten. De Romeinen zien Aeneas als hun stichter

 Godin van …

 

Aphrodite was de godin van de (seksuele) liefde. Hierin ging ze zelfs zo ver dat ze geobsedeerd werd door het bedrijven van de liefde. Aphrodite heeft één keer in haar leven aan een weefgetouw gezeten en toen protesteerde Athene (Minerva), godin van de kunsten en het handwerk, fel over deze invasie in haar domein. Sindsdien heeft Aphrodite nooit meer gewerkt.

 

Verhaaltje voor het slapengaan

 

Op een dag was er een huwelijksfeest in de godenwereld. Het getrouwde koppel, de sterfelijke Peleus en de zeenimf Thetis (die later een zoon kregen die ze toevallig Achilles zouden dopen), hadden besloten alle goden uit te nodigen op het feest. Behalve één; Eris, de godin van de rivaliteit, die toch alleen maar ruzie stookte. Beledigd omdat ze niet was uitgenodigd besloot Eris een flinke ruzie te stoken. Ze ging naar het feest en gooide een gouden appel op het banket. Op de appel was een inscriptie te lezen waarop stond ‘voor de mooiste’. Deze appel had al gauw het gewenste effect. Hera (Juno), godin van het huwelijk, Athene (Minerva), godin van oorlog en wijsheid  en Aphrodite (Venus) maakten ruzie om wie de appel toebehoorde. Ze geraakten er niet uit en Hermes (Mercurius), boodschapper van de goden, stelde voor om een sterfelijk iemand te laten kiezen. De keuze viel op Paris, een herder en tevens de knapste der jongemannen. Nu was die Paris niet zomaar een herder. Hij was de zoon van koning Priamus en koningin Hecuba van Troje en zodoende een Trojaanse prins. Waarom woont hij dan niet in een paleis in Troje, vraag je je dan af. Nu, dat zat zo: vlak voor zijn geboorte droomde koningin Hecuba dat ze een brandende fakkel had gebaard waaruit vurige slangen kronkelden. Toen ze wakker werd riep ze dat Troje in brand stond. Men dacht toen dat Paris de val van Troje zou veroorzaken en men legde hem te vondeling op de berg Ida. Een herder vond hem en adopteerde Paris. Toen hij op een dag de kuddes van zijn pleegvader hoedde, kreeg hij dus bezoek van Hermes met de drie godinnen. Hermes vertelde hem het probleem en zei dat hij de regels mocht bepalen van de verkiezing. Paris vroeg dan ook aan de godinnen om zich uit te kleden. Eens dat gedaan kon Paris nog steeds niet kiezen. Hij vroeg aan de godinnen om ieder apart bij hem te komen. Toen eerst Hera bij hem kwam, zei deze dat als hij haar koos dat zij hem dan rijkdom en de macht over Azië zou schenken. Toen even daarna Athene bij hem kwam beloofde hij haar wijsheid en militaire roem en toen vervolgens                               

Aphrodite bij hem kwam beloofde zij hem de mooiste vrouw ter wereld. Paris koos voor Aphrodite. Er was wel nog een klein probleempje: de mooiste vrouw was Helena en die was getrouwd met koning Menelaus van Sparta. Aphrodite beloofde hem te helpen als hij Helena ging schaken. Paris aarzelde geen seconde en liet zijn vrouw Oenone in de steek. Paris schaakte Helena en ging naar Troje. Menelaus berustte niet in zijn lot en ging naar zijn broer Agamemnon van Mycene en stelde hem voor om samen een oorlog te voeren tegen Troje. Agamemnon stemde toe en samen met Odysseus van Ithaca en nog vele andere Helleense stadsstaten vertrokken ze naar Troje. De Trojaanse oorlog duurde tien jaar en uiteindelijk slaagden de Grieken erin Troje binnen te dringen door middel van een list. In het laatste gevecht doodde Paris Achilles (zoon van Peleus en Thetis, waar het allemaal mee begon) door een pijl in zijn linkerhiel, zijn enige kwetsbare plek, te schieten. Hij was onkwetsbaar omdat hij als baby in de Styx was gedompeld, maar hij werd aan zijn linkerhiel vastgehouden. Paris werd daarop dodelijk verwond door een pijl uit de boog van Philoctetes, een Griek die zijn pijlen had gedoopt in het gif van de Hydra (een of ander monster). Halfdood sleepte Paris zich naar de berg Ida en vroeg aan zijn ex-vrouw om hem te genezen. Zij weigerde echter en Paris stierf. Na zijn dood pleegde Oenone uit verdriet zelfmoord.

Dit is het verhaal van de Trojaanse oorlog. Of hoe één appel duizenden doden op zijn geweten kan hebben. 

Bronnen 

Verhalen van de mensheid: De grootste mythen en legenden ontrafeld.                  Neil Philip

www.stedentipsvoortrips.nl/florencevenus.htm  (De geboorte van Venus)

itsacon.portent.net/CAD/caomcad.php (Hephaestus)

membres.lycos.fr/mythesgrecs/images/Aphrodite  (Aphrodite en Adonis)

www.digischool.nl/kleioscoop/rubens.htm  (Het oordeel van Paris)
 

Klik hier om een dit document over Aphrodite te downloaden!
 

Met dank aan Tijs Cornu en Cedric De Graeve


Start | Vertalingen | Gladiatoren | Weetjes | Links | Gastenboek | Contact | Aquaduct | spreekwoorden | het colosseum | Romeinse Goden | Romeinse Rijk | romeinse kunst | Romeinse keizers | Romeinse wegen | Romeinse kledij | Het Romeinse leger | nieuwsarchief | Mars | Hercules | Aphrodite | Achilles


Bij problemen met of vragen over deze website kunt u contact opnemen met Phoenicaweb@gmail.com.