Zomer 2001

DE SENIOREN OP REIS

 

View of Lier Op dinsdag 19 juni spoorden 13 senioren naar het vriendelijke stadje Lier.  Het ligt op de plaats waar de Grote en de Kleine Nete samenkomen.  “Lierke Plezierke” zegt men in Vlaanderen, en dit plezante beeld schetst ook Felix Timmermans die daar ook geboren is, in zijn romans en verhalen.

   
Bij onze aankomst in Lier stond Katrien, dochter van Eugeen ons al op te wachten in het station en loodste ons tijdens de dag veilig naar de te bezoeken plaatsen.  In de 8e eeuw bouwde de Heilige Gummarus, een Frankische edelman, hier een kluizenaarshut.  In 1212 verleende de hertog Jan de Ie de plaats stadsrechten.  In de 14e eeuw was de belangrijkste factor in het economische leven de veemarkt.  Men noemt de inwoners van Lier nog altijd spottend de “Schaapskoppen” omdat hun voorvaderen in 1309 liever het recht verwierven een veemarkt te houden dan het privilege om een hogeschool te stichten.  In 1496 was Lier het decor voor de bruiloft van Filips de Schone en Johanna van Aragon.  De bruiloft werd in het Lierse kasteel geconsumeerd tot grote ergernis van Antwerpen die liever dit grafelijk huwelijk met veel praal en pracht in hun stad had zien gebeuren.  Uiteindelijk werd besloten het huwelijk met veel luister over te doen in Antwerpen tot ieders voldoening.

 

De St.-Gummaruskerk waar voor het ogenblik herstellingswerken bezig zijn is een van de belangrijkste kerkgebouwen van de volle Brabantse hooggotiek.  De “Koninklijke Glasramen” die het hoogkoor sieren konden wij spijtig genoeg niet bewonderen daar zijnOne of the stained-glass windows. afgeschermd waren voor de herstellingswerken.  De drie middenramen stellen de figuren voor van Keizer Maximiliaan van Oostenrijk en Maria van Bourgondië (die in 1482 tijdens een jachtpartij in Torhout van haar paard viel) en die de ramen schonken aan hun kleinzoon Karel V bij diens intrede te Lier al hertog van Brabant. 

De grote markt met haar gildenhuizen in verschillende neostijlen, het gotische belfort, het stadhuis in rococostijl met sierlijke smeedijzeren trapleuningen door de wereldberoemde kunstsmid Lodewijk van Boeckel, vertellen het verhaal van een bruisend verleden.  Na de middag ging onze tocht verder naar het Kantmuseum.  Reeds in de Middeleeuwen was Lier een centrum van textielnijverheid.  Eerst was er de lakenindustrie, later werd overgeschakeld naar weelde-artikels zoals goedborduren en kloskant.  Een aanverwante techniek is het perleren.  Met een kettingsteek werden pareltjes en ook pailletten op de tule of stof geborduurd.  Kant en parelwerk als nijverheid is nu wel uitgestorven, maar is nu als artistieke vrijetijdsbesteding een bloeiende leergang aan de Lierse academie voor Schone Kunsten.

Felix Timmermans noemde het begijnhof ooit “de amandelboom van Lier”.  Het is een van de schilderachtigste hofjes in zijn soort.  Het is een voorbeeld van een stratenbegijnhof dat zijn ontstaan kent in de 13e eeuw.  Via een barokke poort komt men in een complex waar ca 150 begijnenhuisjes staan.  Het belangrijkste monument is ongetwijfeld de St.-Margarethakerk.  Een aparte plaats binnen het begijnhof neem het Convent in, waar de kandidaat-begijntjes een leertijd dienden door te brengen.  De zeer bekwame gids wist ons een hele brok geschiedenis te vertellen over begijnhoven hier in onze contreien en in het buitenland.  Zijn verhaal was zo boeiend en interessant dat het wel een apart hoofdstuk kan worden voor dit boekje. 

"Lierse Vlaaikens"Intussen was het geschikte moment aangebroken om van een heerlijke tas koffie te genieten en te proeven van de lekkeren Lierse vlaaien.  Gezeten op een terras in de warme zomerzon kwamen de commentaren op gang.  Marjetje, de mascotte van onze groep, vertelde met haar aanstekelijke lach over haar avontuur van een paar dagen geleden waarbij zij met haar “kodakske” in het water was gevallen.  Ze verwittigde ons dat de kiekjes die ze van onze groep nam er waarschijnlijk waterachtig zouden uitzien.
 

De Zimmertoren is een voormalig verdedigingswerk.  In 1932 bouwde de Lierse horlogemaker Louis Zimmer er zijn astronomisch uurwerk.  Om 12 uur verschijnt dagelijks een stoet van lokale figuren en vorsten in een venster van de rechter zijgevel.  Op de eerste verdieping is een tentoonstelling van astronomische instrumenten.  Terwijl wij aandachtig zaten te luisteren naar de uitleg van de sprekende klok, was Marjetje die volgens haar eigen zeggen “goed geschapen is van poten en oren” tijdens het roteren van de wereldbol (met de jaargetijden en watertijden en al de fasen van de maan) in een diepe slaap verzonken.  Hoe meer astronomische verschijnselen de talrijke wijzerplaten voorstelden, hoe dieper het hoofd op haar borst neerzeeg.  Wij zaten in een moeilijke situatie : de voorstelling was afgelopen en wij moesten naar buiten, maar Marjetje bleef maar slapen.  Tot iemand op het lumineuze idee kwam om over een crème-glace te spreken en Marjetje plotsklaps met een wereldvreemd gezicht wakker werd en vroeg of de voorstelling al gedaan was? 

Toen wij uiteindelijk alles gezien en gehoord hadden was het tijd om huiswaarts te keren en wij zakten langzaam af naar het station en besloten op het terras van het cafétaria nog een pintje te drinken.

De glazen en koffietassen waren gevuld, de gezelligheid steeg ten top en het zonnetje scheen op ons bolletje.  Maar om de haverklap kwam de ober verveeld vragen of iemand iets te bestellen had.  Hij verscheen andermaal en vroeg waarom wij herhaaldelijk belden?  Het bleek dat Eugeen, die nergens kan afblijven en steeds aan iets moet prutsen, al pratend voortdurend op een belletje duwde.  Onze verbazing was groot toen wij uiteindelijk na zorgvuldig speuren een roestig belletje ontdekten dat aan de stok van de parasol bevestigd was!!

En zo eindigde deze uiterst vrolijke en interessante dag, afgewisseld met anekdotes : grote geschiedenis met een “petite histoire”.  Wij vonden het een voorrecht door de fantastische boeiende gids ingewijd te worden in een gedachtegang waarvan wij beseften dat wij nog veel te leren hebben.

 

Lydia

PS :De truc die Marjetje op de trein uithaalde met Lierse Vlaaikens werd op de index gezet en kan hier dus niet naverteld worden.