Bob Dylan

06/04/2007

Vorst Nationaal

★★★★

19

Geen goede vrijdag zonder eerst een gebed:
Dank u heer voor de conditie van de 67-jarige Dylan
Dank u heer voor de nog niet versleten stembanden van Zijne Nasaliteit
Dank u heer voor de onverslijtbare songs die Uwe Meester heeft geschreven
Dank u heer voor dit legendarisch beregoed concert!

Dit concert was er één om nooit meer te vergeten. De vorige passages dat ik Bob & Band aan het werk zag in Vorst vergeet ik metéén! Vandaag zat alles goed: stem, geluid, groepsdynamiek, fun, enthousiasme, publiek en songkeuze. Nooit had ik gedacht van Bob Dylan nog met dit stemgeluid te horen. Ook al zat hij méér dan eens fout (zelf vele keren), toch heb ik dikwijls meer dan op plaat genoten van zijn stem. Ze was vandaag eens krachtig, sterk, gebald, in de juiste toonaard. Als hij dan eens fout zat, ewel, de man zingt al meer dan 50 jaar, het is hem zeker vergeven! Even fris was zijn conditie: onvoorstelbaar dat een man van die leeftijd dit nog 2 uur kan uithouden! Zijn 'tik' met het been, alsof hij twijfelt om iemand voorbij te dribbelen, is fenomenaal en zorgt voor wat glimgelach. En fun hadden ook de bandleden. Meer dan eens knikten ze lachend naar elkaar, en het werkte stimulerend. Bob genoot zichtbaar ook van dit concert, wat zeg ik, ik vermoed dat hij het concert nog het beste van al vond. Geen uitverkochte zaal, maar het zal toch wel weinig gescheeld hebben. Het publiek waren oude hazen, maar af en toe toch nog een jong konijn gezien. En de frisse coole konijnen met das en blazer zaten toch onder de hoeden die op het podium stonden. Het leek of ze met een toverstokje dertig jaar jonger waren! Onvoorstelbaar dat deze oude knorren zich niet rond de muppetdrummer nestelden, maar levendig, vol brio, passie en vooral veel vuur hun instrument bespeelden.

Dit legendarisch concert was fantastisch goed opgebouwd. Met Tweedle Dee & Tweedle Dum zat het meteen goed en wist het publiek dat dit hét concert van Bob Dylan in België zou worden. Je zag het aan hem, er zat vuur in gans zijn lichaam (even getwijfeld of het nu Goede Vrijdag dan niet Pinksteren was). De muziek spetterde met knallende vonken van de instrumenten van de bandleden. Magie in Vorst, vanaf de eerste noot!
Het was ook een prima voorzet voor de meteen verschroeiend scorende versie van It Ain't Me, Babe. Sowieso al één van mijn lievelingsnummers, maar in deze versie zaten we meteen in de Muzikale Hemelvaart! En we zouden er lange tijd blijven, ja, zelfs tot net voor de bisronde!!
Want een onvergetelijke versie van Just Like Tom Thumb's Blues en een eigenzinnig It's Alright Ma culmineerden in een magistraal When The Deal Goes Down en een onverwoestbaar Stuck Inside the Mobile. Als Jesus dít gehoord had, zou hij niet drie dagen wachten om terug naar de mensheid te keren... En er kwam geen eind aan: oude parels als This Wheel's On Fire en Boots of Spanish Leather werden in ijzersterke versies opgepoetst met onverbeterlijke blues, die gesublimeerd werd in het nieuwe Rollin' & Thumblin'. En er komt maar géén einde aan: na the killing on Highway 61 werden alle vorige concertdoorgangen van Bob op de Vorstvloer met dansende voet in de kiem gesmoord. Vergeet de muziekbrij van voorheen: het geluid is zo helder, klaar en fijn dat we alles in harmonie horen klinken. Vergeet de per strofe in een toonaard hoger eindigende woordaaneenreigingen van Bob: zijn stem is gewoon perfect! Ook al heeft hij moeilijke momenten, het is bijna zoals met Neil Young: dat maakt het juist zo bloedstollend mooi!! Vooral op Spirit on the Water, Nettie Moore en Summer Days klonk het hemels. Tijdens Desolation Row werd het muzikale universum nog uitgebreid. We hebben er een planeet bij: Desolation Row op deze avond klonk onaards mooi, een interstellaire schoonheid in heel zijn spectrum: zuivere poëzie op zalige muzikale tonen.

De eerste noten van Like A Rolling Stone weerklinken en de drummer wil nog eens het beste van zichzelf geven (helaas een beetje te veel in overdrive gegaan). Bob's stem was volledig op voor deze avond. Instrumentaal stond deze versie op een zeer hoog niveau, maar nu blijkt dat deze steengoede song toch een stem als die van Mick Jagger nodig heeft. Tijdens de bisronde blijkt dan weer dat All Along the Watchtower de gitaar van Jimi Hendrix nodig heeft. Ook al heeft de gitarist het ganse concert door perfect zijn ding gedaan, dit nummer moet dan weer gedragen worden door gitaargeweld à la Crazy Horse en dat ontbrak dus. Ook doordat de jonge drummer zichzelf nog eens in de kijker wilde zetten. Een jonge drummer naast Bob Dylan zou toch beter moeten weten... Jammer!

Maar hoor mij niet klagen hoor! Want Thunder On the Mountain was dan wel weer perfect zoals het volledig eerste deel van het concert. Een beregoed concert. Een memorabel concert. Een legendarisch concert. Thank you, Bob!

Setlist

1. Tweedle Dee & Tweedle Dum
2. It Ain't Me, Babe
3. Just Like Tom Thumb's Blues
4. It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
5. When the Deal Goes Down
6. Stuck Inside the Mobile with the Memphis Blues Again
7. This Wheel's On Fire
8. Rollin' & Thumblin'
9. Boots of Spanish Leather
10. Highway 61 Revisited
11. Spirit on the Water
12. Desolation Row
13. Nettie Moore (YouTube-filmpje)
14. Summer Days
15. Like A Rolling Stone

16. Thunder On The Mountain
17. All Along the Watchtower

© Piet Vercaempst, 07/04/2007