|
this note's for you ! The Proclaimers |
||||||
|
02/12/2007 Roeselare De Spil ★ 8
|
De twee broers met een overdosis fun in hun populaire
folkmuziek. Ten onrechte zeer onderschat,
wat hun fantastisch oeuvre betreft... Live bakken ze er echter niets van.
Laat me eerst de positieve elementen in het licht zetten. De songs van de Schotse Proclaimers zitten goed in elkaar. Er zijn nummers die goed opgebouwd zijn, met tempowisselingen, mooie structuur, en een laagje dieper gaand dan traditionele folksongs. De teksten zijn nu eens grappig dan weer oversausd door een beetje melancholie. Eigen aan het genre, lijken de songs soms wat op elkaar, maar door de combinatie van de twee stemmen en meezingerige melodieën, feestelijke refreinen of tussenschreeuwen, wordt dat vakkundig weggemoffeld. De beste voorbeelden daarvan zijn deze naaststaande songs die tot hun beste materiaal behoren. Muzikaal technisch zijn deze songs pareltjes aan het Schotse firmament. Maar... Live stellen The Proclaimers niets voor. Het lag ook wel aan de zaal. De Spil is een wondermooie theaterzaal. In lengte ideaal: iedereen zit nooit ver weg. In de breedte gaat de intimiteit en intensiteit van een muzikaal optreden echter volledig de mist in. Het podium in De Spil bleek een paar maten te groot voor dit muzikaal gezelschap. De povere opkomst deed er nog een schepje bovenop. Ze brengen natuurlijk ook geen toneel, die Proclaimers. Geen drama, geen symfonie. Ze staan er ongeïnspireerd. De hoofdzanger met zijn handen naar de grond wijzend of naast de microstandaard alsof hij naald en draad vasthoudt om iets te breien. Leuke songs eisen natuurlijk wel een beetje entertainment, maar dat ontbreekt volledig. Niets werd ondernomen om het publiek mee te krijgen. Nu, over dat publiek valt ook iets te zeggen. Theaterpubliek noem ik dat: applaudiseert als er iets eindigt. Aan ieder nummer komt nu eenmaal een einde. En op het einde een bijna algehele staande ovatie. Dat was enkel voor zichzelf. Er was gedurende het concert nauwelijks beweging in de zaal: enkelen lagen mee te zingen, lang achteruit in de zetels liggend, anderen sloegen de hand wel eens tegen hun billen, maar nauwelijks geknik op de drumslagen. Een zittend concert voor The Proclaimers: ik had het moeten weten dat het ook hierdoor mee fout zou gaan. Benieuwd wat er in de AB zich zal afspelen: een heel ander verhaal, vermoed ik. Hier in Roeselare een ondermaats concert. En dat is dan nog een verbloeming, uit sympathie met de Schotten. De setlist was niet goed opgebouwd. Oud en nieuw slingerden zich naar de "500 miles" en in de bisronde getrakteerd op een aantal oudere dingen die vlug afgehaspeld werden. Zoals reeds gezegd werd niets ondernomen om de zaal mee te krijgen. Ongeïnspireerd stonden de broers voor hun micro, de kurkdroge bassist (met debardeur) deed zijn ding, de gitarist speelde op automatische piloot, de toetsenist was gewoon ergerlijk om aan te zien. Enkel de drummer zou zich in de kijker kunnen gespeeld hebben, maar die zat te ver en te laag achter zijn drum verscholen om aan de interactie deel te nemen. Nu, van interactie was totaal geen sprake. De broers kondigden een nummer aan, het viel even stil en na een "one two three four" speelden ze hun nummers, een na een, zonder samenhang, zonder overgang. Ronduit vervelend in de eerste speelhelft, want het nieuwe werk kent geen ziel. The Proclaimers zijn niet meer dan nostalgie. In de tweede speelhelft zaten goede songs, maar door de slappe vertoning en vertolking en vooral door de traagheid waarmee gespeeld werd, was het een saaie bedoening. Het is nog nooit eerder voorgevallen dat een groep hun nummers trager live brengt dat op plaat. De gitarist zou ons na het concert vertellen dat ze moe zijn van het toeren (om de drie dagen één rustdag, sinds oktober), maar dat mag geen excuus zijn: je moet weten waaraan je begint. Tenslotte moet een concert een promotiemiddel zijn, niet? Die traagheid was voor mij ergerlijk en ik ga hun platen veel moeten beluisteren om dit concert te vergeten.
|
Setlist Enkele songs:
I'm On My Way
foto's uit concert AB Brussel,
|
||||
|
|
|
|||||
|
© Piet Vercaempst,
03/12/2007
|
||||||
