● The Golden Glows  
● Chatham County Line

25/08/2009

Warandepark, Brussel

««

13,5

Wie zijn deze mannen van deze supergroep? Hoofdman Dave Wilson was lid van countryrockgroep Stillhouse. Met pedalsteelgitarist Greg Readling, met wie hij ooit in de begeleidingsband van Tift Merritt speelde, de fiddle- en mandolinespeler John Teer en de banjospeler Chandler Holt creeërde hij een fris gezelschap mannen met das en in maatpak (om ook in koudere plekken het toch veel te warm te krijgen). Het buitengewone schrijf- en zangtalent van de heerschappen springt uit het oor. Melodieuze harmonie en heldere stemmen in pientere teksten. Soms melancholisch klagend, dan weer met punch en brio. Jawel, zonder drum(mer)! Een vijfde wiel aan de veldwagen hebben ze bij Chatham County Line niet nodig. Bovendien worden de songs rond één enkele microfoonstandaard opgenomen! En klinken ze thuis alsof ze live op uw livingtapijt staan te spelen.

Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, of misschien heeft het publiek mijn concertbeleving naar de knoppen geholpen, want ik vond het hier te Brussel een gewoon goed optreden.

Het decor is een koninklijke kiosk onder een dik bladerdek met af en toe wat lichtjes in de bomen en lantaarnlampen in rode doeken gehuld. De vlag van North Caroline werd op het podium gesjouwd (dat nemen ze nu eenmaal altijd en overal mee). Het viertal brengt epische lyrieken volgestouwd met historiek, persoonlijke verhalen van stukgelopen liefdes, politieke manifesten en herinneringen aan de arme kindertijd. We krijgen humor in de bindteksten en melancholisch liefdesverdriet in moderne volkse ballades. Als een artiest solo gaat, maken de andere wat meer plaats voor hem rond de micro. Dit is onconventionele, tijdloze bluegrass country. Akoestische sterkte op mandoline, gitaar, fiddle, harmonica, viool, banjo en staande bas. Op album echter nog beter dan live, maar dat komt wellicht door de omgeving van vanavond:

Hier in het Warandepark kan ik me niet van de indruk ontdoen dat er parels voor de zwijnen worden gegooid. Door de gratis entree kwam niet enkel de verfijnde muziekliefhebber, maar (me dunkt vooral) de Brusselaars en/of toeristen die het wel eens leuk vinden te komen kletsen voor "een groepje dat live staat te spelen". Als een bende tijdens de hoofdact voor de zitbanken komt te staan met glas in de hand en boven de vogels (die tijdens Golden Glows wel nog hoorbaar en zichtbaar waren) uit kwettert, dan is dit storend voor de muziekliefhebber. Zelfs het zesjarig meisje dat naast me zat vond dit ook en zij was bovendien duizend keren hoffelijker dan de ganse bende 'volwassenen' samen die hier gewoon schaamteloos kwam drinken en kijken. Storen deden ze niet, daarvoor ben ik toch voldoende in de muziek kunnen geraken. Maar mij zien ze niet zo gauw terug op gratis festivals. Ze hadden beter € 7 toegang gevraagd en geschonken aan een goed doel. Het zou een veel intiemere en magische sfeer geweest zijn... Soit, wat zou kunnen, is niet geweest. Toch muzikaal genoten van beide groepen.

Over The Golden Glows in 't kort: twee fenomenale vrouwenstemmen en even fenomenale klanksterkte van een barokgitaar.

Voor de rest een kabbelend beekje met folksongs tot in de 16e eeuw teruggaand. Maar dan wel een kabbelend beekje waarlangs het aangenaam toeven is. Ik ga dit (als ik me niet vergis) Antwerps groepje eens nader beluisteren!

(foto's Tim Broddin - Wannabes)

Uit de setlist:

© Piet Vercaempst, 14-26/08/2009