|
this note's for you ! ● Eleni Mandell |
||||
|
Gent Vooruit «««« 17,5
|
Het zoveelste meisje met een gitaar? Een
punkrockpoeslieve trut met fluisterjazzpop en rootscountrysoul?
Ik hou het op een virtuoos bescheiden wonder (samen met haar band), glinsterende sterren aan de mijmerende nachtelijke melancholische hemel, met vandaag een bijna volle maan. Haar laatste album Artificial Fire is een parel die overdag ook al eens gekoesterd mag. Maar de setlist druipt in een donkeroranje gloed van een ondergaande zon boven Gent. Ze komt van achter het podium de zaal in, plugt haar gitaar in en zegt dat ze - op verzoek - een nummer solo zal spelen vooraleer ze er de band bij roept. Salt truck,
salt truck, clear my path Ze grijpt naar de keel en houdt ons in een zwarte mysterieuze ruimte voor mijmeringen, melancholie en droefheid.
Ik ga hier nu niet in detail treden, maar het ganse concert door neemt zij en haar fantastische band mij in beslag. Ik ben geketend aan haar poëtische teksten, haar zachtzwoele maar tevens duisterdreigende stem, de afwisselende setlist, het perfecte instrumentenspel van de bandleden, de harmonie van een hechte groep musici die het vak nog als een ijzersmid beoefenen: hard, ruig, teder, zacht, verfijnd, geconcentreerd, artistiek, slaand en zalvend. Geen franjes, handwerk. Ze vertelt ons dat ze hier enkele dagen in Gent rondgewandeld heeft en veel gegeten en dat ze deze stad één van de mooiste van Europa vindt, en dat niet zegt om ons te vleien. Ze stelt tweemaal haar bandleden voor, maakt wat reclame voor haar CD's en "bijzondere" T-shirts en voor de rest zingt ze de sterren van de hemel. Veel nieuw werk uit Artificial Fire, een fijn plaatje met kunstig vuurwerk. Geen populaire hits, maar stuk voor stuk klappen op de vuurpijlen. De bisronde is fenomenaal sterk en met de allerlaatste song zet ze een punt achter een prachtig concert. God is love
and appreciation, don't miss the mark The piney trees that lead you
to the mountain De maan verlicht mijn pad naar huis. Winterpills versterken mijn melancholische bui onder de bewolkte nachtelijke hemel. Ik blijf nog even op dit wolkje waar het uitziet dat het elk moment kan beginnen regenen. En dat doet het dus niet en zo is het goed, beter, best. Eleni,
more than a memory girl, gotta tell you this:
|
Uit de setlist Salt Truck
Albumlist Artificial Fire (2009)
|
||
|
|
||||
|
© Piet Vercaempst, 8/05/2009 |
||||
