| this note's for you ! | ||||
|
Brussel AB «««« 19
bovenstaande foto's: Pieter Declercq (DaMusic)
onderstaande foto:
|
De breekbare fluistermuziek van dit
wonder-getalenteerde Italiaans-Ijslandse meisje hoort op de hoogste
muzikale plank. De porseleinen kunstwerkjes zweven een beetje boven
de geisers en wandelen af en toe op de vlaktes en heuvels van het Ijslandse landschap: ineens koud en warm. Ik heb een schitterende zondagavond achter de rug! Eentje om in te kaderen, ééntje van de allerbeste muzikale avonden die ik in mijn leventje mocht ervaren. Het begon al met de Schotse James Yorkston, hoewel met kikker in de keel en kater in 't gemaal, ontnuchterde hij ons met stille, sobere songs die goed klonken als opwarmer voor het sublieme Lay Low. Deze vrouw en begeleider speelden magnifiek (en zal ik binnenkort dus eens nader onder de loepe nemen). Machtig prachtig met ingetogen én vrolijke muziek. Werelds mooi! Na deze twee schitterende acts is het afwachten of Emilíana de nu wel heel hoge verwachtingen zal inlossen. Véél verrassends heeft deze getalenteerde, beetje schizofrene, maar vooral feeërieke Emilíana Torrini (vanavond in knalrode oma-jurk) in zich sinds haar eerste single Dead Things. Van haar internationale doorbraakdebuutalbum Love In the Time of Science illustreren To Be Free, Baby Blue en Easy dit eveneens. Mijn favoriet blijft het sublieme Tuna Fish. Maar niets van deze in de set van vanavond (reden om haar nog eens terug te zien). Ze vertelde in een interview "dat muziek tegelijkertijd intimiderend, afschrikwekkend en mooi zou moeten zijn". Haar songs reflecteren haar kindertijd waarin ze gedichten en verhalen schreef. Ik weet niet goed of ik nu moet lachen of wenen. Zelf lacht ze veel en aanstekelijk (zelfs binnen een nummer als ze eventjes verkeerd zit), maar haar gesloten ogen tijdens het concert en soms tekenende venijnige gezichtsuitdrukking laat de vochtige zijde van de lach zien. Ze schreef een nummer voor Lord of the Rings (Gollum's Song) en voor Kylie Minogue (Slow) en liet verschillende elektronische trollen maken van haar eigen nummers (bv. Unemployed in Summertime). Maar niets van elektro deze avond! Met de band speelde ze podiumgenestelde versies. Haar eerste twee albums ken ik niet, maar het vierde fluisteralbum Fisherman's Woman is een aanrader van jewelste. Het modernere vervolg Me & Armini dringt minder tot het hart door (behalve Jungle Drum natuurlijk). Emilíana Torrini ruilt dus de ongenummerde binnenwegen van de folktraditie voor de beter geplaveide secundaire wegen. De Schotse schone Sharlene Spiteri (Texas) verkoos na drie jaar al de snelwegen naar popmuziek. Ik hoop dat Torrini haar roots kan bewaren. Op de Ijslandse wegen is het nog goed om fietsen, maar het meisje toert straks naar het grote Amerika...). Van haar derde album (dat ze aankondigt als haar eerste!) speelt ze een adem-be-nemend mooi Summerbreeze. Géén voor de hand liggende keuze, zoals ze zelf zegt ("ik kies altijd de verkeerde nummers"), maar hemels mooi gebracht.
Van Fisherman's Woman brengt ze o.a.
Nothing Brings
Me Down,
Ze start het concert met Fireheads
uit het laatste album Me
And Armini
en ontroert met een fantastische Birds
(vanaf heden na Tuna Fish, voor mij haar mooiste song).
Big Jumps
en Jungle
Drum
zijn de populaire dreuntjes voor de massa die Emilíana enkel kennen van
het laatste album. Emilíana was grappig, onbeholpen, onhandig én supersympathiek. Ze heeft mijn hart al gestolen met haar muziek. Met dit optreden verblijdt ze mijn hart. Ik ben ontroerd ontzettend gelukkig op dit moment. Deze muzikale avond behoort tot het beste wat een mens op deze wereld kan meemaken. Stadion-muziek was haar stopwoordje vanavond. Ze had er wel zin om stadion-sfeer te maken deze avond. Maar dat was enkel om het publiek wat te jennen. Zij en haar schitterende begeleidingsband brachten deze avond topklasse - Champions League - muziek. De muziek stond centraal, wij werden ondergedompeld met artistieke klasse die qua niveau een voetbalspeler als Ronaldo evenaart. Ja, nogmaals, ik ben zéér gelukkig dat ik dit mocht beleven! Dank u AB, dank u Emilíana Torrini: de sterren schitteren vandaag mooier dan ooit te voren. Met de laatste van Elbow in mijn CD-lader naar Brussel en met de eerste van The Smiths uit Brussel is dit een muzikale avond die ik nooit meer vergeet. Ik hoef morgen niet meer op te staan. Als dit mijn laatste oor-feit was, wel, voor mij geen steak met frietjes en sla en tomaten in mayonaise. Dit is groter genot. Muziek voedt niet alleen de ziel. Zij verblijdt ze ook.
Emilíana Torrini is een hoogtepunt van intens
zielsgeluk, ook al spreken de teksten dat vaak tegen. Music is louder than
bombs, dat wisten we al. Maar dat er zo'n zaligmakende vrede kon
ontspruiten uit een sproetjes-smoeltje?
|
Setlist
«
fireheads
«
fisherman's woman « jungle drum
Songlist by album
album:
"Crouçie D'où Là" (1995)
Fireheads
|
||
|
|
||||
|
© Piet Vercaempst, 02 en 03/02/2009 |
||||
