|
this note's for you |
||||
|
««««« |
● Joan Baez Een herfstdag met wisselvallig weer. Maar in de avond wakkert alles rond de kern aan. Als bij kaarslicht met fijnzinnige, grappige en gezapige anekdotes én een kwinkslag naar filosofischer stof tot glimlach, brengt Joan Baez en band een magnifiek concert. Ze bedankt ons om geduldig op haar te wachten. Ze begint meteen zoals we haar best van kennen: haar relatie met Bob Dylan. Ze zet met "Lily of The West" ons in een luisterende mood. Het eclectische interieur had ons al in antieke en hogere sferen gebracht en Baez past fantastisch in deze kleine stadsschouwburg van Brugge. Dit unieke monument uit 1869 met een prachtige luster en een knipoog naar de Parijse Opera van Charles Garnier biedt plaats naar ik schat niet veel meer dan 500 mensen. Zij waren getuige, net als indertijd Martin Luther King dat Baez "wel een engel moet zijn". Er volgen vele anekdotes en kortverhaaltjes. Zoals voor "La Llorona" van de Spaanse beeldschone die lang wachtte op haar droomprins. Toen die kwam, kwamen er kindjes en na vele jaren ging hij vreemd en bracht zijn beminde mee. Ze sloop met haar kinderen naar de rivier en verdronk hen. Hij kwam met nog een andere beminde en die nacht gooide ze zichzelf in de rivier. De dorpelingen zongen dan het liedje van La Llorona (the weeping woman). Kort en gebald verwoordt ze het verhaaltje en haalt dan nóg sterker uit met haar stem en de song. Ze keert ook terug in de wiegtijd van de folkmuziek. Ondertussen is dat al 50 jaar geleden... Toen ze met haar gitaar ging slapen en wakker werd. Haar anekdotes zijn glimlachend grappig en fijnzinnig (want steeds met dieperliggend laagje). Ze draagt niet toevallig een rode sjaal: indertijd een manifeste linkse stem met haar protestsongs in een conservatief Amerika. "Joe Hill" wordt opgedragen aan de mensen van Iran voor hun verzet voor vrijheid. Ze staat beslist niet onder Jimi Hendrix, Bob Dylan, Janis Joplin en andere. Het enigste verschil is dat ze bekend geworden is via haar covers van deze, maar haar eigen songs moeten niet onderdoen, ten bewijze "Scarlet Tide" en de gouden parel én ultieme trouwsong "Just The Way You Are". Dit is een nieuwe song die de set vanavond (voor het eerst?) induikelt en geschreven door een bandlid. Een terecht daverend een uiterst respectvol applaus weerklinkt na haar weurden in de wind: "Blowin' in the Wind" vertaalt ze op het einde naar het Frans, Duits en Westvlaams à la Willem Vermandere! Ze brengt ook "God is God" van Steve Earle, zoals een theekop een theekop is. Haar songkeuze is een prachtige collectie van de allermooiste liedjes van de voorbije vijftig jaar. Ze kondigt een gospel song ("Gospel Ship") aan en de band ondersteunt haar ten volle. Het ene bandlid speelt accordeon, piano en banjo; een ander gitaar en mandoline en nog een ander blijft op zijn contrabas spelen. De percussionist drumt met de handen en dat geeft een natuurlijker, warmer en exotischer geluid. Terwijl ze tamelijk lang haar gitaar tunede, grapte de drummer koeltjes dat dit een belangrijk onderdeel van de show was. Nadat haar gitaar getuned was, nam ze nog de tijd voor een sip aan haar theekopje, waarop hij herhaalde dat ook dit een belangrijk onderdeel voor de show was. Baez glimlacht en zegt dat het voor haar stem is. En bij de goden: haar stem!!! Een fragiele maar loepzuivere stem, zonder korrel van de tijd (ze zou 68 zijn, maar ze oogt - van hoog toch - veel frisser!). Haar stembereik is drie octaven breed en kan snel én diep in zowel toonhoogtes als in tempowissels golven. Zelfs zonder micro, volledig alleen, is ze a capella grandioos in dit fantastische gebouw. De klank is hier op en top! Er moet niet veel versterkt worden om deze klasse artiesten naast een klasse dame te laten weerklinken in al hun pracht. Ze vindt het duidelijk ook goed en zegt ons dat ze ook pretty happy is terwijl ze toert, musiceert, bij haar bandleden en bij haar moeder van 96 jaar is. Dat is een goed teken: we gaan als het lot meezit ook haar nog lang kunnen horen zingen! En ze vertrouwt ons ook toe dat ze graag wandelt en dat Brugge dan ook een uitverkoren plek was om rond te dwalen. Enkel dat Belgische weer! Het publiek is duidelijk ouder en sjieker dan op mijn andere concerten. Maar op de goedkope derde rang (€ 15), in de vierde lodge was het ook folk: een Brits gepensioneerd koppel dat net zoals ik intens genoten en de muziek opgezogen heeft, een oud koppel waarvan de jongen in de zieke man weer tot leven kwam, een Hollands koppel van middelbare leeftijd, waarvan de vrouw met sixtiesrok, geïrriteerd door de hoge zitjes niet zoveel genoten heeft, maar gelukkig wel gezwegen en waarvan de man bij een herkenbaar liedje meteen de titel in haar oor fluisterde. Een ouder koppel dat stil genoot, twee dametjes van nog geen middelbare leeftijd wellicht actief in de culturele sector (you know what I mean), een gepensioneerd koppel dat ook intens genoot en waarvan de vrouw niet nalaten kon om tijdens sommige nummers haar hand mee te bewegen met de percussie (prachtig om zien!). Daarnaast een slagersjongen met zijn flink in het vlees zittende moeder, die vooraf de gekende aanwezigen aanwees en van de nodige commentaar voorzag en een stille oudere dame, waarvan ik niet goed weet of ze genoten heeft (zo wellicht niet van haar robuuste buurvrouw, zo voorzekerst wel van de muziek). Ikzelf was bij momenten zo meegesleurd door de muziek dat ik nauwelijks kon blijven zitten. Mijn lichaam kronkelde, het hoofd knikte mee, mijn hand speelde gitaar of sloeg tegen mijn bil. Ik werd vervoerd door deze muziek die live véél beter klinkt dan op album. Ik heb enkel Gracias A La Vida in mijn collectie, maar na vanavond breng ik daar toch verandering in. Haar net gloednieuw verschenen How Sweet The Sound is absoluut de volgende koop. Ik vermoed dat de merchandising hier vanavond goede zaken zal gedaan hebben. Deze concertavond was echter veel meer dan een promotour. De muziek kwam recht uit het hart en ging recht naar het hart. En zo werd het al bij al een prachtige dag: lang geslapen, twee wastjes uitgehangen, door 't wisselvallige weer de ganse dag en nacht laten hangen, verslagje van The Cult geschreven voor een (f)anne die er niet bij kon zijn (en daarvoor warmhartelijke dankbetuigingen gekregen) en dan zelf een warm hart gekregen enerzijds tijdens de autorit bij een schitterende valavond met de donkerblauwgrijze wolken, rooslichtgrijze slierten en een dreigende regenwolkmassa boven Brugge. Anderzijds en vooral door deze magnifieke concertervaring met Joan Baez. Bovendien door Brugge gewandeld, de hoefijzers van de koetspaarden horen klinken op de klinkers van de Grote Markt, een zatte man ondersteund door zijn vrouw die bijna plat van 't lachen lag toen hij een paard met een zaklamp als koplamp zag (dat is trouwens echt wel een lachwekkend zicht!), Brugse jongeren Engelse grietjes horen toeschreeuwen, Italiaans horen spreken, een koppel studentenmeisjes op een en dezelfde fiets horen lachen, schertsen, vloeken van godverdikkenondemilledju, mensen in 't restaurant zien nakaarten, cafés vanwaaruit dansende koppels een folknummer inzetten, cafés met zachtjesbabbelende mensen... En ik naar huis met Steve Earle in de CD-speler, nog even turend naar een heel heldere sterrenhemel, nog een boterham of twee met extra vezels met Ardeense paté en mosterd gesmeerd, en noten van de boom van mijn buren erin gedrukt. Een geestrijk glas Cardhu schenk ik in en drink ik nauwelijks uit. Joan Baez zei vanavond dat verdriet en schoonheid dicht bij elkaar liggen... én het hart voegde ze er vlug aan toe. Een waarheid als een song van Baez. Een traan pinkt in de whiskey, waardoor diens aroma's nog breder worden. Ik heb een muzikaal verwarmd hart. Dit alleen is voldoende om de winter te doorstaan.
|
Lily Of The West Scarlet Tide With God On Our Side (Bob Dylan) Blowin' In The Wind (Bob Dylan) God is God (Steve Earle) Silver Dagger Farewell Angelina La llorona Joe Hill Just The Way You Are Diamonds And Rust Swing Low Sweet Chariot Love Song To A Stranger Gospel Ship Jerusalem Love Is Just A Four-Letter-Word Wie helpt me om de juiste setlist samen te stellen aub? Mail me: thisnotesforyou@telenet.be of plaats ze als reactie.
|
||
|
|
||||
|
© Piet Vercaempst, 18/10/2009 |
||||
