|
http://this-notes-for-you.blogspot.com
|
||||
|
««««
|
Admiral Freebee Voor Tom Van Laer die op een vertakking van zijn song nevenstaand lyrisch stukje Neil Young naadloos kan verweven en laten nestelen, heb ik torenhoog respect! Daarentegen: voor kauwen en mussen die met takjes en struikgewas in een warm nest huizen in de daardoor verstopte schoorsteen... Het weekend kon niet beter beginnen! Vanmorgen hebben we op zolder de schoorsteen op diverse plaatsen opengekapt en er - over maar liefst anderhalve meter! - talloze takken en redelijk veel steenafslag en roet uitgehaald. Ik zag tot mijn eigen grote verbazing dat er een vrij groot gat in het bovenste deel aan de buitenkant is. Dat euvel moet ooit heropgemetst. Dan kan meteen die gevel ook eens hervoegd. Een investering op langere termijn... Op dit moment functioneert de mazoutkachel en blauworanje vlammen verwarmen mijn kille kot (3° C) tot een warmer huis (nu al 9° C). Gisterenavond sloegen bij momenten de vlammen van het laaiende concert van Admiral Freebee over op het dichtgepakte publiek in de Rotonde van de Botanique. En dan heb ik het niet over de gloeiende spots of de zwoele hitte... De brandende spetters vuurden uit de withete gitaarakkoorden en pittige pianoriedels. De bandleden rond Tom pookten in de gedeelde muzikale passie en bliezen passionele muziek over de toehoorders. Het aangewakkerd geluid tijdens de hoogtepunten van de set kon mijn hartje intens verwarmen. Een eerste hoogtepunt was de al op het radiopubliek losgelaten single Always On The Run. Live klinkt het fan-tas-tisch! De funky, groovy soulsound vulde de zaal tot in de bovenste nok met honingzoete, zwoele atmosfeer. Het publiek en vooral ikzelf proefde smakelijk van de nieuwe nummers van The Honey And The Knife. Het album werd helaas niet na het concert te koop aangeboden, dus wachten we tot na het weekend om de nieuwe oogst te herbeluisteren. De titel van het album is alvast raak: De ene song kerft scherp in de oren, de andere giet zoetjes de gesuikerde stroop langs de schelpen. Ik vermoed dat we zowat alle songs te horen kregen. En er zitten parels bij! Zo'n prachtig juweelnummer is de song die Tom geschreven heeft voor zijn grootouders die reeds 67 jaar getrouwd zijn. Met een Tom Waits piano-intro vlogen we eventjes mee naar de volle maan. Zijn muzikale liefde voor trompetschetteraar Duke Ellington, jazz saxofonist John Coltrane én de stoompower van Iggy Pop & The Stooges bezingt hij in mijn favoriete Get Out Of Town. Ik ben er ook volledig in losgekomen van de stress van deze werkweek (ná een ziekteweek, ik moet er geen tekening bij maken...). Het lichaam danste, de armen zwaaiden, het hoofd tolde. Ik maakte brokhout en spaanders van de spanningen en laatste ziektekiemen, terwijl Tom dingen stuk op de piano sloeg, de stoel op het podium bijna verbrijzelde en op zijn gitaar schopte en sprong. Mooi is dat! Breken met weerbarstige koppigheden! De admiraal verwondert zich erover dat sommige toehoorders voor dit derde concert met de nieuwe band en vol nieuwe nummers een ticket kóchten. Wel, Tom, juist om deze nieuwe nummers te horen vóóraleer ik ze op album beluister, is van onschatbare waarde! Bij de volgende plaat kom ik beslist terug! Er is geen betere plaats voor de voorstelling van een nieuw album dan de Rotonde van de Botanique! Dus wat dat betalen betreft: graag gedaan!!
© Piet Vercaempst, 20 februari 2010. |
If we could get these
things accomplished,
Send me a cheeseburger,
Still crime in the city. |
||
|
|
||||