THIS NOISE FOR YOU!
 

22 april 2010

AB, Brussel

«««
15

Reageer

Metal Machine Music... is het een serieuze grap dat dit album de ultieme definitie van heavy metal inhoudt?

Ik luister niet vaak naar dit album. Wie dit wel doet, wordt telkens opnieuw gestoord door gitaarnoise. Lou Reed heeft voor deze punkconceptplaat flink wat dosissen drugs ingeademd, ingespoten en tot zich genomen. Maar evenzeer heeft hij toen zijn gitaar genomen, distortion, drones en feedbacks opgenomen en laten spelen op verschillende snelheden. Het trillend versterkte resultaat snerpt knarsend door de suizende oorschelp.

Een normaal mens houdt het niet lang uit om naar zoiets te luisteren. Of het al dan niet een verplichting was om een album voor zijn maatschappij te maken, doet niets ter zake. Reed heeft dit album gemaakt en dat op zich is het luisteren waard. Waarover gaat het? Er wordt geen woord gesproken of gezongen. Ik hoor er vooral zijn paniekaanvallen, persoonlijkheidsangsten, existentiële vrees, benauwdheid van zijn wezen, schrik voor het onbekende, emotionele spanningen en al de (on)mogelijke fobies die hij sinds zijn kinderjaren meesleurt in lichaam en geest.

Nope, geen hapklare brok om naar te luisteren. Luisteren maakt je trouwens "zot"... je moet het voelen.

Mijn oren staan scherp
De stadsgeluiden dringen diep
Maar niet zo zwart
als de tonen van Metal Machine Trio

Met € 35 kun je lekker gaan eten
maar alle zintuigen verwennen
Daarvoor moesten we naar de AB
En het smaakte na bijna anderhalfuur nog naar méér

Flarden gebrabbel over contributietabellen
Suisden in mijn gedachten
Maar in mijn oren
De zachtzoete geluiden van saxofoon, gitaar, drum en gong
gesampeld, gemixt, betast en betoverd door toetsenaanslagen

Zéér soft in vergelijking met het album
Dat album toch wel stukken beter, harder, puurder
Dit was het album voor beginners
met zelfs een stukje muziek
En veel muzikaliteit

Alles klinkt anders nu, het album zelfs nog beter
Alhoewel je dit niet mooi kunt vinden
Het is een uiting, het is kunst
En het zou in expositieruimtes nog meer tot recht komen
dan in deze fijne muziekclub met een fijn publiek

Ik zag slechts één koppel weggaan,
vrij vroeg in het begin
Die hebben iets anders gedaan,
maar wij hebben ook genoten

Het geluid viel niet tegen, het gestoorde was ver weg
De saxofonist scheurde over de planken
De mixer vervormde de kronkels
En de rimpels van Lou spraken boekdelen

Metal Machine Trio is Pure Poetische Kunst

Metal Machine Music is Poetisch-Kunstvolle Puurheid.

Ik kies dan toch voor het laatste.

Dank Lou, dank Trio, dank Domino, dank AB, 35 jaar na uitgave, a.u.b.

 Zoals wel vaker vinden we goede verslagen op Goddeau en De Standaard. Een nog beter is van Peter Prong. En het beste verslagje moet nog komen, denk ik, van Shaketown

Maar het slechtste verslag ooit, ook zoals wel vaker, vinden we op DaMusic (wat hier geschreven is, is eigenlijk ook wel een kunst en resulteert in de uiteindelijke vraag: hoe is het mogelijk?). En in De Morgen heeft Bart Steenhaut iets geschreven (de kenners weten al langer dan vandaag wat dat betekent: eigenzinnige background en foute verslaggeving). 

© Piet Vercaempst, 22/04/2010