pasen 2008
Berlijn, Duitsland
    

Reisverslag                     Foto's                                 Tip in DM

DAG 1 : 21 maart 2008

Rond 6u30 zet ik mijn wagen op de parking van het treinstation Waregem. Stipt 6u57 vertrekt de P-trein rechtstreeks naar Zaventem, waar ik om 8u10 uitstap. Gisterenavond heb ik voor het eerst elektronisch ingecheckt bij SN Brussels Airlines en dus loop ik meteen naar de Drop-Off Luggage, vervolgens naar de snelle paspoortcontrole en de trage handbagagecontrole. Bij gate 46 lees ik De Standaard en een uur later gaan we aan boord. Tijdens de vlucht lees ik uit Claus' beste gedichten. Claus is sinds eergisteren dood, maar in zijn schrijfsels leeft hij nog. Ik hou van zijn gedichten: hij gaat naar de ziel met beeldrijke, sensuele woorden die de kern raken.

Luchthaven Tempelhof ligt midden in de stad en het is een prachtige eenvoudige oorlogsluchthaven in een halve cirkel. Het lange, lage gebouw stond aan de basis voor het ontstaan van de vliegmaatschappij Luft-Hansa in 1926; met 32.000 passagiers per jaar was het één van de drukste vliegcentra van Europa. Tot 1936 had dit vliegveld meer passagiers dan London, Amsterdam of Parijs. Voor Hitlers derde rijk werd de luchthaven in 1939 omgebouwd tot weltflughaven. De gebouwen aan landzijde zijn opgetrokken uit gewapend beton, afgewerkt met stenen gevelelementen. Aan de luchtzijde is het centrale gedeelte dankzij een metalen constructie 40 meter overdekt, welke voor die tijd erg nieuw waren in Duitsland. Dit maakt het mogelijk dat vliegtuigen droog konden staan dichtbij de terminal en de passagiers makkelijk hun toestel konden betreden of verlaten. Veertien grote trappenhuizen markeren de landzijde van deze hangar van het gebouw, bovenop konden 60.000 toeschouwers plaats nemen om vliegshows te aanschouwen. Dit is in haar bestaansgeschiedenis nooit voorgekomen. Het gebouw is in principe nooit echt afgebouwd omdat de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Ten tijde hiervan werd het vliegveld gebruikt door de Duitse Luchtmacht. Een ondergrondse bunker werd gebruikt door de Wehrmacht voor haar filmarchief. In april 1945 werd dit vernietigd door een brand toen de Russische troepen de macht overnamen. Van juni 1948 tot mei 1949, tijdens de blokkade van West-Berlijn door de Sovjet-Unie, heeft Tempelhof een vitale rol gespeeld als luchtbrug van de Geallieerden, onder directie van de Amerikanen. De luchtroutes boden de enige toegang tot dit gedeelte van Berlijn en haar 2 miljoen inwoners. Voor 320 dagen, brachten militaire vliegtuigen eten, medicijnen en alle andere belangrijke zaken, zoals steenkool. De vliegtuigen, met als bijnaam Rosinenbomber, landen op Tempelhof tijdens piekmomenten om de minuut. Ze maakten gebruik van de nieuwe betonnen landingsbanen, aangelegd door de Amerikanen. Daardoor draagt het niet meer het karakter van het Nazi tijdperk maar is het een plaats geworden met een positieve historische lading. Op het ronde plein aan de voorkant van het vliegveld verrees een monument om degenen te gedenken die tijdens de blokkade overleden. Het vliegveld representeerde een gateway naar de vrije wereld. Dit werd erg gewaardeerd door passagiers die liever niet de Oost-Duitse grenscontroles passeerden. Toch begonnen zich ook problemen voor te doen. De technische capaciteit van de installaties uit 1930 alsmede de lengte van de landingsbanen bleek inadequaat te zijn. De bewoners dicht bij het vliegveld begonnen te klagen over vervuiling alsmede de toename van het geluid, aangezien het verkeer toenam en de vliegtuigen groter werden. In 1975, opende Berlijn een nieuw internationaal vliegveld, ongeveer 10 kilometer ten noordwesten van Tempelhof, in het stadsdeel Tegel, in het gebied dat destijds onder Frans toezicht stond. Dit nieuwe vliegveld nam veel vluchten over van Tempelhof. Sinds de val van de Berlijnse muur in november 1989, zag Tempelhof een opleving van de activiteiten. In 1998 handelde Tempelhof 3 miljoen passagiers af. De Berlijnse Senaat plande de sluiting van de luchthaven per 31 oktober 2004. De bedoeling is om op termijn alle luchtvaartactiviteiten van Berlijn te concentreren op de luchthaven Schönefeld, die daarvoor aanzienlijk uitgebreid gaat worden. Het indienen van een gezamenlijk protest van de luchtvaartmaatschappijen die op Tempelhof actief zijn bij het "Oberverwaltungsgericht Berlin" zorgde ervoor dat de sluiting voorlopig werd uitgesteld. Nu gaat het in juli 2007 definitief dicht, ook Tegel gaat dicht, wellicht tegen 2012. Dan zal er enkel nog op Schönefeld gevlogen worden.

De bagage rolt even snel van de band als ik in de wachtzaal geraak! Met de taxi bereik ik Derag Hotel Grosser Kurfürst in 10 minuten voor 10 euro. Het hotel is een verademing en mijn kamer schitterend. Nadat ik uitgepakt heb, begin ik mijn stadsbezoek. Nog maar net om het hoekje ligt aan het Spreekanaal de Märkisches Ufer op het Fischerinsel. Het ziet er nog net zo uit als in de 18de en 19de eeuw. Er staan een achttal gerestaureerde schilderachtige huizen. Twee neobarokke huizen op nr. 16 en 18 staan bekend als het Otto-Nagel Haus. Op nr. 12 staat met zijn harmonische neoklassieke gevel één van de mooiste villa's van Berlijn. Het was eigendom van een tabakhandelaar Ermeler, dat is nog zichtbaar op een fries. Ik loop er langs de Jannowitzbrucke waar moderne gebouwen aan de oevers oprijzen. Op de Rolandufer wandel ik langs de Mühlendamm-sluizen. Ik passeer het eertijds zo genoemde schoonste plekje van Berlijn bij de hoekingang van het barokke Ephraim Palais (zou nu een klein maar interessant museum zijn) en wandel gestaag verder. Ik wil naar het Museuminsel, bakermat van de Berlijnse geschiedenis, om deze namiddag te genieten van enkele van Europa's beste musea. Aan het begin van de 13e eeuw onstonden hier de eerste vestigingen. Op de Schlossplatz zie ik de ruïne van het Palast der Republik achter een open ruimte waar men bij opgravingen de archeologische restanten van de kelders van het Stadtschloss bloot legde. Even verder in de Lustgarten heb ik een zicht op de zwarte Berliner Dom die echter binnenin in neobarokke glameur schittert. Deze Lutherse kathedraal is in 1750 gebouwd maar het rijkversierde indrukwekkende interieur kwam er pas begin 20ste eeuw. Er staat een orgel van Sauer tegen een fraai houtgesneden achtergrond. Ook de preekstoel is de moeite waard, maar nog meer de glas-in-loodvensters met taferelen uit Jezus' leven. De plafonds van de kleine nissen in de kathedraal zijn versierd met de vier evangelisten. Aan de tombe van de keurvorst uit 1530 en de sarcofagen van Frederik I en zijn vrouw vind ik niets speciaals. Aan de Lustgarten grenst ook het Egyptisch Museum en het Altes Museum. Deze zijn beide ondergebracht in een neoklassiek gebouw met ionische zuilen. Het Egyptisch museum is een pareltje met ook een uitgebreide collectie papyrus, terwijl het Altes Museum een prachtige collectie antieke voorwerpen uit de Griekse en Romeinse culturen herbergt. Het is na 17 uur als ik deze prachtmusea verlaat, dus haast ik mij naar de Alte Nationalgalerie, waar ik in een uur de schitterende collectie schilderijen aanschouw. Om 18 uur worden we naar buiten gestuurd. Pas bij het laatste museum zag ik de mogelijkheid om met een 3 Tageskarte tot 50 musea te bezoeken voor de prijs van slechts € 19. Alleen al deze 3 musea kosten € 24, dus twijfel ik niet. Ik eindig in het hotel en tegen 21 uur lig ik al te slapen.

DAG 2 : 22 maart 2008

Een zalig ontbijtbuffet, da's het grootste voordeel van een viersterrenhotel. Om te beginnen een kom cornflakes van verschillende soorten, gedroogd en vers fruit en lekkere volle melk. Er zijn vervolgens croissants en andere broodjes. Drie soorten salami's, vijf soorten hespenworst, talloze kaassoorten (gruyere, brie, notenkaas, blauwe kaas,...). Gerookte zalm, eisalade, komkommer, tomaatjes, paprika's als tussendoortje. Amerikaans ontbijt met roereieren, spek, worstjes, salsasaus. Uiteindelijk nog vers fruit overgoten met yoghurt (of kwark of vloeibare kaas). Ik laat de cakes aan mij voorbijgaan... En dan vergeet ik nog de lekkere koffie en de verfrissende verse en talloze fruit- en groentensappen... Ik doe er een uur over om al dat lekkers te verorberen, genoeg voor de ganse dag er te kunnen op leven.

Om 9 uur vertrek ik op stadsverkenning. Via het Ephraimpaleis beland ik in het Nikolaiviertel met de schitterende parochiekerk die boven de lage gebouwen met twee spitsen uitsteekt en het Knoblauchhaus, een stadswoning van de gelijknamige familie met een kamer in Biedermeier-stijl. Het Nikolaikwartier zelf met nauwe rustige straatjes is heel fotogeniek. De oudste kerk van Berlijn is rond 1230 verrezen. Via het Rotes Rathaus, het imposante Berlijnse stadhuis, geïnspireerd op Italiaanse renaissance met muren opgetrokken in rode baksteen, zie ik de Neptunbrunnen, geïnspireerd door de beroemde Romeinse fonteinen van Bernini en met een dynamisch beeld van Neptunus en prachtige details van vissen, kreeften, slangen en visnetten en de vier figuren die de belangrijkste rivieren (Rijn, Weichsel, Oder en Elbe) voorstellen. Hier staat ook de Fernsehturm, maar ver zal ik op dit moment niet zien in de regenmist. Door de Berlijners wordt de toren Telespargel genoemd en het is met 365 m het tweede hoogste Europees gebouw. De metalen bol is met plaatstaal bedekt en er is een café dat in 30 minuten gans rond zijn as draait. In de Marienkirche is het vroeggotische interieur met overvloedige decoratieve elementen magnifiek. Het preekgestoelte is gesneden uit albast en versierd met basreliëfs van Johannes de Doper en personificaties van de Deugden. Het barokke hoofdaltaar uit 1762 heeft prachtige schilderijen van Rode van de Kruisafneming, de Olijfberg en de Ongelovige Thomas. De gotische doopvont uit 1437 wordt gedragen door drie draken en is versierd met beeltenissen van Jezus, Maria en de apostelen. Een retabel met drie onbekende monniken versierd achteraan de kerk. De Kruisiging in maniëristische stijl is van de hand van Rihestein (1562).

Ik ga terug naar het Museumsinsel voor het allermooiste Pergamon Museum. Eigenlijk zijn dit drie musea in één: antieke kunst (Grieks en Romeins), kunst uit het Midden-Oosten en islamitische kunst. Je kunt er een dag in rondneuzen. Vooral het Pergamon-altaar, het Assyrisch paleis, de gevel van het Mshatta-paleis, de markpoort uit Milete en de Ishtar-poort uit Babylon zijn de sterattracties. Maar van begin tot eind is dit museum een parel. Dit is werkelijk één der beste Europese musea. Ik neem er zeer veel foto's zodat ik geen museumboek koop. Op de Bebelplatz, in de 18e eeuw ontworpen als het Forum Friedericianum is in 1947 vernoemd naar de sociaal activist August Bebel. In 1933 verbrandden de nazi's hier duizenden boeken. Nu grenst hieraan de mooie Staatoper (het oudste theatergebouw in Duitsland) en de Alte Bibliotheek mooi ingepakt met een restauratiegevel en de eveneens in restauratie zijnde Sint-Hedwigskathedraal waar de batterij van mijn fotoapparaat het laat afweten. Ik keer in een haastje terug naar het hotel om de batterij er een beetje op te laden en om er enkele koeken te eten. Vervolgens loop ik de buurt van Kreuzberg in via de Alte Jakobstrasse. Ik bezoek eerst de moderne Berlinische Galerie met een uitgebreide expositie van Emilio Vedova op gelijkvloers en een interessante vaste collectie in een ruim volledig wit geschilderd interieur. Zie ook: tip in De Morgen. Het Judisches Museum ligt maar 750 meter verder en is een gans ander museum, wat had je gedacht. Ik word diep geraakt door dit museum. Alleen al de architectuur van het gebouw weerspiegelt de tragische geschiedenis van miljoenen joden die in de holocaust omkwamen. Het zigzag ontwerp doet denken aan de davidster. Het lopen over koppen, de toren met een streepje licht, de 49 betonnen blokken als symbool voor de isolatie van vele duizenden joden in ballingschap. Ik blijf lange tijd kijken naar een diascherm dat alle deportaties over het scherm laat schuiven. Iedere dag 1000 mensen naar concentratiekampen gebracht. Of toch minstens vijftig. Vanuit verschillende steden. Hoedanook: veel te veel. Ik moet de tranen onderdrukken. Het is al donker als ik bij Checkpoint Charlie sta en de foto's van de vroegere muur bekijk. In de Koude Oorlog vonden hier dramatische voorvallen plaats. Foto's op twee muren verderop in de straat en zijstraat tonen dit stukje geschiedenis. Daarna loop ik naar de brede boulevard Unter den Linden, de Brandenburger Tor en het Adlon Hotel op Pariser Platz. De Brandenburger Tor is het belangrijkste symbool van Berlijn. Het is geïnspireerd door de Propylaea (toegang tot de Acropolis, Athene). De overweldigende Dorische colonnade, bekroond door een entablement, wordt geflankeerd door twee paviljoenen. De basreliëfs tonen taferelen uit de Griekse mythologie. Het beroemde beeld Quadriga op het monument was oorspronkelijk een vredessymbool. De toren stond als achtergrond centraal bij belangrijke historische momenten in de geschiedenis van de stad. Bij mijn terugkeer valt de batterij opnieuw plat bij de Sint-Hedwigs Kathedral. Op de Bebelplatz nam ik wel nog een foto van de lege boekenkasten onder een venster op de plaats waar de nazi's 25000 boeken verbrandden. Rond acht uur kom ik op de kamer en rond half elf ga ik slapen.

DAG 3 : 23 maart 2008

Vandaag stap ik naar het noorden van Berlijn-stad. Ik start met het Visserseiland en via de rechtse Spree-oever neem ik een foto van Marx en Engels op het verkeerdelijk genoemde "forum" (want het is eigenlijk geen forum). De sokkel is versierd met op de achterzijde 'de oude orde', op de zijkanten 'de waardigheid en schoonheid van de vrije mens' en op de voorzijde 'de wereldrevolutie van Marx en Engels tot op vandaag'. Een mooi symbool, maar veel te weinig van te zien in de echte wereld... denk ik. Via de Spandauerstraat bereik ik de Hackescher Markt die een fraai marktje en trein- en tramstation omvat. Ik wandel verder noordwaarts via de Oranienburgerstraat, straat met veel uitgaansmogelijkheden. Vooraleer naar de synagoge te gaan, neem ik een kijkje bij het Gedenkstätte in de Grosse Hamburger straat, dat de Berlijnse joden herdenkt die omkwamen in de holocaust. De Sophienkirche is gesloten en in stelling. De Neue Synagoge ziet er mooi uit met zijn gereconstrueerde (want door de beruchte Kristallnacht vernietigde) vergulde koepel. Het Dorotheenstädtischer Friedhof uit 1763 herbergt de graven van o.a. Bertolt Brecht, Hegel, Fichte, Heinrich Mann en Schadow. Ik zit temidden een poëtische sneeuwbui en de camera zoekt melancholische beelden. Net voor 10 uur land ik bij het Museum voor Natuurkunde dat een goede leidraad geeft over het ontstaan van het heelal en over de planeet aarde. Verder pracht-exemplaren van de grootste brachiosaurus-skelet ter wereld (uit Tanzania) en andere dinosaurussen. Er is ook een kleurige collectie schelpen en vlinders, opgezette vogels en zoogdieren en diorama's, alsook vele mineralen en meteorieten. Ik richt me vooral tot de ontstaansgeschiedenis van het heelal (met een interessante in de lucht geprojecteerde ontstaansfilm) en de gevolgen van de tectonische activiteiten van de aardplaten. Het Hamburger Bahnhof (zie ook tip in De Morgen) ligt er vlakbij en heeft een moderne collectie schilderijen en kunstwerken. Hier hangt werk van Andy Warhol, Robert Rauschenberg, John Cage, Koons, Twombly, Haring, Chia, Kiefer en vele anderen. Ook de expositieruimte heeft een interessante rondgang in de oudere gebouwen van het complex. Het moderne treinstation van Berlijn is volledig in glas. Ik wandel naar de grasvlakte voor de Reichstag. Een immense rij mensen wacht om de koepel te beklimmen. Ik wandel door een deel van Tiergarten en kom aan bij het in 1960 gebouwde Philharmonie und Kammermusiksaal, een ongewoon gebouw en fraai staaltje van naoorlogse architectuur. Ik wil de Gemäldegalerie bezoeken dat valt fantastisch mee. De collectie valt op door de consequent hoge kwaliteit van de schilderijen. Deze zijn uitgekozen door specialisten die sinds het einde van de 18de eeuw een collectie hebben samengesteld met vertegenwoordigers van elke Europese (Duitse, Hollandse, Vlaamse, Franse, Engelse, Spaanse en Italiaanse) schildersschool. Zaal in, zaal uit, een verademing aan kunstschilderijen. Eveneens is het Kunstgewerbemuseum zeer interessant. Een groot deel bestaat uit religieuze kunst afkomstig uit de schatkamers van kerken. Reliekhouders, juwelenkistjes, vaten, spiegels, ridderamuletten, tapijten, geglazuurd aardewerk, glas, porselein, bokalen, schalen, kruiken, zilveren voorwerpen, schalen, chinoiserie, meubilair, enz. - je komt er ogen te kort! Door de collectie 20ste eeuw ga ik in snelvaart heen. Bij Potsdammer Platz staan veel nieuwe gebouwen, o.a het futuristische Sony Center. Hier stond ooit de muur die ervoor zorgde dat hier tot 1989 niets stond. Nu tiert het welig van glas- en hoogbouw. Het monument van de betonnen zuilen voor alle gevallen Joden doet een moment stil worden, maar bij de Brandenburger Tor is het door het vele volk een luidruchtig passeren. Ik stap naar de Gendarmenmarkt, een bijzonder mooi plein waar de Deutscher Dom, het Konzerthaus en de Französischer Dom staan te blinken in de zon. Ik heb echter geen toegang meer door het late uur en dus bezoek ik enkel nog de heel interessante expositie in het Duitse Guggenheim dat enkel een kleine expositieruimte heeft. Voor de derde maal bereik ik nog de Sint-Hedwigskathedraal maar daar zou een katholieke kerkdienst enkele minuten later beginnen, dus neem ik in mijn haast enkel een paar foto's. Bij de schilderachtige Friedrichswerdersche Kirche geraak ik niet verder dan de ingang van de kerk die nu dienst doet als Schinkel-museum omwille van het sluitingsuur. Zo, het zit erop: de zon zakt waar de dag begon: op het Visserseiland: een mooie afsluiter, een plekje dat mij toch wel uitstekend bevalt. Ik ontdek in het hotel de fitnesszaal, neem plaats in de hetedampencabine en schrijf nog wat.

DAG 4 : 24 maart 2008

Te veel genoten van het ausgezeichnete frühstück en met een te dikke buik wacht ik tot het zakt in de hotelkamer. Om 8u45 begin ik aan de zwaarste wandeldag. Ik start langs het Spreekanaal en via de Leipzigerstraat opnieuw naar Potsdammerplaats. Het is vandaag zonnig maar koud. Een prachtige winterdag op Paasmaandag. Via een stukje Tiergarten ga ik aanschuiven voor de koepel van de Reichstag. Heel wat korter (de helft van wat ik gisteren zag), maar het gaat pas om het kwartier een paar meter dichter bij de ingang. Het is ijskoud en er staat een felle wind. Door de strenge controle duurt het meer dan een uur eer we (ik reken de luidruchtige Italiaanse pubers even mee) boven zijn. Maar het loont: een schitterend zicht over een zonnig Berlijn. Ook de koepel op zich is een stukje schitterende architectuur. Er onder zetelt sinds 1999 het Duits parlement hier. Ik vervolg mijn wandeling. Het Sovjetmonument schittert in de zon als herinnering aan de Oktoberrevolutie in Rusland. Twee tanks flankeren het grote monument dat ook aan de 300.000 Russische soldaten herinnert die in de tweede wereldoorlog sneuvelden in de slag om Berlijn. Via het Landwehrkanaal bereik ik het Bauhaus Archief. Het kleine museum is zeer de moeite! Walter Gropius stond aan de wieg van een van de invloedrijkste kunstbewegingen van de twintigste eeuw. Tot de studenten behoorde Mies van der Rohe, Wassily Kandinsky en mijn voorkeursartiest Paul Klee. In BOZAR loopt een tentoonstelling van hem tot 11 mei 2008 die ik zeker nog bezoek (meer info daarover hier). Verder langs het kanaal en de Budapester Straat bereik ik de in 1943 verwoeste neoromaanse Kaiser-Wilhelm Gedachtniskirche. Alleen de grote toren bleef staan aan de voet waarvan nu de Gedenkhalle ligt. Bij mijn bezoek heb ik enkel toegang tot de losstaande achthoekige in 1963 in blauwglas opgetrokken klokkentoren. De enorme Christus aan het kruis valt meteen op en het glas zorgt voor een intense sfeer. Op de Kurfürstendamm met prachtige gebouwen is net een betoging aan de gang. De rustige Fasanenstraat is geen spek voor mijn bek (het is een dure winkelstraat). Dan volgt de lange weg naar Schloss Charlottenburg. Net ervoor liggen de historische villa's aan de Schlossstrasse en het Monument voor de grote keurvorst. De sokkel is versierd met patriottische taferelen. Een daarvan  beeldt het koninkrijk uit omringd door de symbolen van Geschiedenis, Vrede en de rivier de Spree. Een ander toont het koninkrijk beschermd door Geloof, Moed en Kracht (Hercules). Het paleis zelf is gesloten ('t is maandag) maar het park met keurige grindpaden erachter nodigt uit om even uit te rusten. Een baroktuin net achter het paleis in Franse stijl, gemaakt naar geometrisch ontwerp, met een kleurrijke lappendeken van bloembedden, zorgvuldig gesnoeide struiken en fonteinen die versierd zijn met replica's van klassieke beelden, is mijn rustplaats voor een kwartier. Via de Spree en het Landwehrkanaaal geniet ik langs het water (waar men ook loopt en fietst) van de terugtocht tot de 17e Junistraat. Na een brocanteriemarktje ga ik Tiergarten in en wandel in het park een beetje rond. Het is een zalig zonnetje dat nu wel af en toe verdwijnt achter wolken. Ik wandel Unter den Linden af en haast mij naar het Duits Historisch Museum, gelegen in het Zeughaus, dat ik ook in een haastig tempo (40 minuten) afhaspel (wegens sluitingsuur). Kapot van het wandelen ga ik terug langs het water naar mijn hotel. Nog wat fietsen op het fitnesstoestel, een sauna en een ijskoude douche en dan uitrusten op de kamer. Héérlijk!

DAG 5 : 25 maart 2008

Nogmaals een fantastisch ontbijt, daarna inpakken en nog niet wegwezen.... ik heb nog tijd om wat Spaans te studeren. Hotel checkout en airport checkin. Ik neem nog wat foto's van een kleine expositie rond de sluiting van deze luchthaven. De vlucht heeft vertraging en bij de vlucht van 14 uur staat er zelfs annulatie... De strenge controle doet mijn schoenen uit en na arm-en beenspreidstand mag ik Claus gaan lezen. Nog een uurtje en dan is deze citytrip voorbij. Het zou toch even anders gaan uitdraaien...

Er wordt gemeld dat de terugvlucht SN-2582 van THF naar BRU (vertrek voorzien om  12:00 - aankomst: 13:25) geannuleerd wordt. Ik heb het niet zo goed begrepen en ik vraag mijn buurmeisje wat er precies gezegd geweest is: we denken beide dat het geannuleerd werd en dat bleek bij het naar de centrale hall gaan ook juist te zijn. Een ganse rij moet aanschuiven voor een omboeking. Er wordt echter niets van informatie gegeven. Enkel na een uur komt een dame zeggen dat wie morgen om 12 uur wil vertrekken, naar een andere balie mag gaan. Niet veel mensen maken daar gebruik van. De meesten willen vandaag nog naar Brussel. Zo ook mijn buurmeisje en ikzelf die wat luidop nadenken en ons ongerust maken over ons lot waarvan SN Brussels Airlines nog niets meedeelt gedurende ons meer dan twee uren durend aanschuiven. Het meisje heeft morgen een TV reportage (wedstrijd) bij Vitaya en vreest dat ettelijke weken voorbereiding wegsmelten als Belgische sneeuw voor de zon. Want het zou door weersomstandigheden te Zaventem zijn dat de vlucht afgelast wordt. In Berlijn was het op dat moment een vijftal graden, wisselvallig bewolkt en zonnige perioden. Na twee en een half uur krijgen we een Lufthansa ticket voor een vlucht vanuit Berlijn Tegel naar Brussel via Munchen. Het is rond 15 uur als we met de gratis taxirit aan de andere kant van Berlijn belanden en dus nog ruim op tijd zijn voor de vlucht naar Munchen om 17 uur. Charlotte en ik beslissen om er een op te drinken en bij een cola maken me nadere kennismaking. Het gesprek gaat van de hak op de tak, van ons eigen leventje tot onze miserie op deze verloren dag. Het meisje zit er terecht mee in dat ze haar TV optreden van morgen mag vergeten. Op dat moment geef ik haar nog hoop: we hebben een ticket naar Brussel en we zitten enkel verveeld met een weliswaar veel te lange vertraging. Bij het inchecken bij Lufthansa is het plots ook chaos terwijl wij aan de balie staan. Eerst moet er gebeld naar SN omdat bleek dat mijn ticket geannuleerd zou geweest zijn in de computer. Ik krijg vooralsnog toch een ticket voor zowel de vlucht naar Munchen en dan van daaruit naar Brussel, ik krijg ook mijn bagage zo ver (na wat aandringen), maar Charlotte krijgt enkel een ticket voor Munchen. Vreemde situaties, temeer doordat een andere medewerkster in het Duits roept tegen haar collega's: iets van "keine Umbuchungen", allen met een ticket voor 19u30 "in Munchen übernachten". Ik vraag nog meteen een ticket voor de latere vlucht maar het onheil is geschied. We worden verder in het ongewisse gelaten (opnieuw geen verdere informatie) en met een angstig hartje wachten we de vlucht van Berlijn Tegel naar Munchen af, een vlucht die uiteindelijk anderhalf uur vertraging heeft. Ons wordt op het vliegtuig gezegd dat ze voor 280 man die naar Brussel wil, wel het vliegtuig aan de grond zullen laten. Maar bij onze aankomst (19u45) is van de vlucht van 19u15 bij Gate 07 al lang geen sprake meer. Het echte service center was gesloten en na een hels geloop staan we opnieuw bijna helemaal achteraan in de rij aan te schuiven, zonder opnieuw bijkomende informatie te geven. Charlotte stort in een tranenbuitje. Ik geef het ook op, de uitspraken van de baliemedewerker in Berlijn Tegel indachtig. We hadden al de ganse dag tegen elkaar gezegd dat enkel een mirakeltje ons vandaag nog in Brussel zou brengen. En dan gebeurt dat kleine mirakeltje. Charlotte vraagt me om de dame die de rij staat te bewaken aan te spreken, maar ik heb het opgegeven en mij bij de veronderstelde feiten neergelegd (overnachten in Berlijn, morgenochtend eerste vlucht naar Brussel). Ze stapt zelf naar de dame, die snelt naar de balie, terug naar ons loopt en ons (wij twee en een Zwitser die ook al van in Tempelhof dezelfde omwegen kent). We mogen onmiddellijk naar de gate waar ze ons een nieuwe boardingkaart uitschrijven. 't Is te zeggen: Charlotte komt op een wachtlijst terecht, maar de Zwitser en ikzelf zijn ervan overtuigd dat zij een plaatsje heeft. Doordat ook deze vlucht vertraging heeft (een uurtje of zo) drinken we er één op dit mirakel. Ik ben heel content dat we vandaag nog in Brussel belanden en ik trakteer mezelf met een Johnny Walker Red Label whisky die ik in twee teugen opdrink en met een Kumulus pint voor de Zwitser en met Pommery champagne voor het meisje (dat had ze al meerdere keren laten vallen vandaag dat ze champagne wilde drinken, bij voorkeur in eerste klas). Ze had het gewoon verdiend: ik had de hoop opgegeven, zij niet (er hing er bij haar natuurlijk ook méér van af dan zomaar een dagje verliezen, die TV wedstrijd was en is terecht een uniek moment in haar leven). Ik verfris me even in de toiletten en uiteindelijk belanden we allemaal (ook andere gedupeerden die we in deze namiddag leerden kennen van zien en  herkennen) op de vlucht uit Munchen (waarbij het vliegtuig behandeld wordt tegen ijs- en sneeuw) en landen rond 23u30 in Zaventem, ofwel dus precies tien uur later dan voorzien. Ik geraak met de trein nog tot in Gent en neem dan een taxi tot Waregem voor 30 euro (afgedongen van 75 euro!). Kop 2 uur ga ik in mijn huisje onmiddellijk naar bed. Ik had al afgebeld op het werk voor morgen, maar uiteindelijk zal ik in de namiddag daar toch verschijnen! Ik denk af en toe aan de wedstrijd van Charlotte. Ik wacht haar berichtje af. Die dag waren wij constant yin en yang voor elkaar. Een lach en een traan. Een sprankeltje hoop en een paar doemgedachten. Ik ben - achteraf gezien - heel blij dat wij die dag naast elkaar zaten, want anders hadden we allebei in stilte onze vliegellende moeten verwerken in ons eigen koppeke. Dat ware pas een hel geweest. Nu is het een verhaal van eind goed al goed.

Berlijn is een wonderlijke stad: letterlijk en figuurlijk. Dit was één van de allermooiste steden die ik al mocht bezoeken. Ik raad je aan om een volle week te gaan als je ook van plan bent om eens te zien en beleven wat voor wonderen Berlijn voor jou in petto heeft!!

Praktische regelingen

Vliegtuig:
vrijdag 21 maart 2008 
heenvlucht SN-2581 (BRU) 
naar Berlijn Tempelhof, Duitsland (THF) 
vertrek: 10:05 - aankomst: 11:30 
(half uur vertraging) 

dinsdag 25 maart 2008 
terugvlucht SN-2582 van THF naar BRU 
vertrek: 12:00 - aankomst: 13:25 
(werd uiteindelijk:
- 2,5 uur aanschuiven in de rij wegens 
annulatie vlucht (wegens weersomstandigheden?)
- taxi naar Berlijn Tegel rond 14u30 (TXL)
- 17:00 Berlijn (Lufthansa LH229) - 18:10 Munich 
(anderhalf uur vertraging)
- 19:15 (LH 4612) - 20:40 Brussel 
(werd uiteindelijk volgende vlucht 
- 20:50 (LH 4614) - 22:20 Brussel 
(uur vertraging)
Laatste trein naar Waregem (22:41) dus gemist, 
wel nog trein tot Gent (10 minuten vertraging) 

Brussels Airlines: b.light: € 59,74

Taxi's: € 18 in Berlijn en € 30 (Gent-Waregem)

Trein: € 22    

Lectuur

Zoals steeds neem ik de Capitoolgids mee, een onmisbare toeristengids. Let er wel op dat je de meest recente meeneemt, want Berlijn verandert ieder jaar!
 

Reisplanning

Ik heb drie en een halve dag. Gezien het slechte weer de eerste twee dagen zie ik het meest musea in die dagen. Blijkt dat ik één uur moet aanschuiven bij de Reichstag. Nog een geluk dus dat ik niet te veel heb voorbereid maar dat ik me vooral ter plekke aangepast heb aan het weer en de (openings)tijden. De laatste volle dag wandel ik heel veel af in een prachtig maar koud zonnetje. 

Laatste wijziging: 29 maart 2008

reizen: [ home ] [ overzicht reizen ] [ argentinië ] [ bali & lombok ] [ berlijn ] [ brussel ] [ istanbul ] [ noorwegen ] [ peru ] [ praag ] [ sevilla ] [ ronde van vlaanderen ] [ wales ]

neil young: [ neil young ] [ continental tour 2008 (parijs &  london) ]

muziek: [ overzicht concerten ]  chronologisch: 2007 [ isobel campbell and mark lanegan ] [ the lau met pavadita ] [ the waterboys ] [ bob dylan ] [ los lobos ] [ christy moore ] [ blaute en melaerts ] [ lou reed ] [ the scabs ] [ john hiatt ] [ the proclaimers ] 2008 [ mintzkov ] [ neil young antwerpen ] [ neil young parijs ] [ eels ] [ the cult ] [ neil young london ] [ editors ] [ zita swoon ] [ james taylor ] [ robert plant & alison krauss ] [ counting crows ] [ neil young werchter ]