20
juli – 15 augustus 2006
dagboek van
een fietser in Noorwegen
donderDAG 1 – 20 juli 2006 101 km à 18,50 km/uur
3u30 : wakker - 4u : opgestaan, ontbijt en douche - 5u : met de auto naar Waregem station. Het regent een
beetje. - 5u26 : fiets en bagage op de trein. - 5u45 : Gent Sint-
vrijDAG 2 – 21 juli 2006 128 km à 17,77 km/uur
Momenteel zit ik aan een meer: links
van mij: donderwolken en stapelwolken en rechts van mij een ondergaande zon. En
het water stroomt héérlijk! Ik heb mijn eerste regenbui gehad, net voor
aankomst, een tiental minuten gewoon erdoor gereden, dan te erg en toch maar
een regenjas aangetrokken. Te laat natuurlijk: kletsnat! Nu de zon achter de
hemel is neergezonken, kruip ik in de tent. Er zitten zeer veel donderbeestjes,
tiens… Het is ook zeer warm geweest: 26 à 28° C, denk
ik. Met de toch van vandaag heb ik de achtergestelde km op het plan bijgehaald.
Het gaat moeilijker dan gisteren, de hellingen zijn langer en meer naar boven!
Op mijn gemakje bereik ik Elverum waar ik water koop. In Svanden kan ik niet
aan de verleiding weerstaan om in het water een duikje te nemen! Heerlijk fris
sterk stromend water, als een douche… zaalig! Het fietsen gaat al een stuk
beter nu. Maar ik moet eten vóór het echte klimwerk. Aan het stuwmeer van
Snippen bereid ik rijst met een blikje zalm. Ik eet voor 2 en laat het me
smaken! Het fietsen gaat nu nog vlotter en op de heuvelstukken gaat het beter.
Dat wordt beloond met een prachtig zicht op het kerkje van Landet achter
Osenslo en meer en iets meer dan 800 m hoge bergen op de achtergrond. De streek
hier is sterk bebost met veel naaldwouden. De eenzame weg ertussen zorgt voor
scenische zichten. 100 km zit er op, maar ik stop niet. In Slettas doe ik
inkopen en rijd verder. Stapelwolken en donderwolken en plots een regendruppel.
Een dan nog meer… Ik rijd er 5 minuten door maar de bui heeft me kletsnat
gemaakt. Ik sta nog 5 minuten onder een boom van een oprit, doe dan de
regenkledij aan en rij verder. 3 km verder is er geen druppel gevallen! Het
zicht vanop de brug bij Jordet is prachtig. Bestemming
bereikt en wat voor één!
zaterDAG 3 – 22 juli 2006 118 km à 15,92 km/uur
Na een verkwikkende duik in het
water, het inzepen en het al pompend afspoelen van het lichaam, eet ik
geroosterd brood met confituur en twee bekers koffie.
Vannacht heeft het geregend, maar nu is het droog. Ook de temperatuur is gaan
zakken, maar toch nog 24 à 25 graden, denk ik. Het is een zware tocht vandaag:
van Engermeset naar Sennsjoen is het serieus klimmen en de weg ligt er
onverhard bij. Maar het zicht is adembenemender! Tot Snerta overweldigt de
natuur, nog niet toeristisch ontgonnen, in haar volle pracht. Naar Granberget
is het dan weer steil omhoog. Ik zit ook hoog want de bomen zijn rotsen
geworden. Er staan nog naaldbomen, maar niet hoog. Aan het Isterenmeer neem ik
de middagmaaltijd: ruist met tonijn deze keer. Opnieuw een boost van energie om
de weg naar Roros te trotseren. Ik heb geen water meer
en nog nergens een winkel tegengekomen. Aan ca. 100 km zit ik er door, maar ik
zal water vinden! Ook al moet ik het koken. Het tjonnenreservaat brengt
soelaas: een beekje met kristalhelder water, maar wel ook algen op de stenen.
Ik mag er jammergenoeg niet kamperen, dus fiets ik met de laatste rijstkrachten
verder. Overal kom ik groene velden tegen, maar goed afgeschermd. Bij sommige
twijfel ik om het hek over te springen. Maar uiteindelijk zie ik een idyllisch
plekje – ideaal voor de avond, nacht en ontbijt. Ik kook 2,5 l water en drink ½
l wortel-en pompoensoep om het zoutgehalte weer op peil te brengen. Ik geniet
met volle teugen van het avondvallen, maar minder van de muggen, vliegen en
donderbeestjes die me om het hoofd en de benen vliegen. De tractors in de verte
houden op met hun activiteiten. Het is nu bijna 22 uur. Ik hoor de bellen van
schapen. Misschien ga ik wel eens schapenmelk tappen! Ik heb Heideggers Zijn en
Tijd mee om te lezen, maar ik denk: ik BEN hier en ik HEB tijd om gewoon te
genieten van dit zalig avondvallen hier in Noorwegen…
zonDAG 4 – 23 juli 2006 100 km à 15,60 km/uur
Vannacht veel gezweet: toch iets verkeerd gedronken? Ook
de tent staat zeer wak. Misschien daar van, ja… Enfin, het ontbijt is opnieuw
eentje om in te kaderen. Het rustige riviertje stroomt nauwelijks en af en toe
hapt er een vis(je) uit. De koffie niet meer zo sterk als gisteren: één
lepeltje is echt genoeg. Rond 9 uur terug op de fiets. Ik zat dichter bij
Tufsingdal dan ik dacht en dus is het na 4 km al stevig klimmen over een
slechte onverharde weg. Maar wat een schoonheid biedt Grandalen!! Ik verfris me grondig in een zalig riviertje op eenzame
hoogte. Want daarnet heb ik (voor het eerst) moeten afstappen op een hellinkje
van wel 18 of 19%. Aan 3 km per uur te voet een 300 tal meter. De slechte weg
blijft ook na 24 km. Rond de 40 km zien de bomen zelfs wit van het steengruis
dat op de weg ligt. Ook mijn fiets heeft al een aardig laagje, en sommige
auto’s vlammen voorbij waardoor een stofwolk ook de longen geen goed doen.
Daarom besluit ik Rya niet langs het kleine baantje naar Roros te fietsen. Net
ervoor regent het een vijftal minuutjes. Ik kan echter vrij onmiddellijk
schuilen onder een fietsbrug en laat de bui overwaaien. Terug volop zon en dus
tijd voor Roros. Ik fiets de 2 straten door en installeer me dan op een terrasje
voor een heerlijke maaltijd: zalm met frietjes en groentjes en 2 cola’s (à 150
frank). Mag wel na de vorige dagen van ontbering. Tenslotte is het zondag (vermoedelijk zal Landis de toer de France
winnen…) De weersvoorspellingen tonen veel regenwolken boven Trondheim, maar
hier is het droog, zonnig, maar wel bewolkt. 23 à 24° C,
denk ik. Inkopen gedaan bij KIWI: die zijn supergoedkoop: voor 250 frank heb ik
3 grote flessen (spuit)water en een cola lime en een fruitsapje! Het is opnieuw
lastig klimmen maar het beloond. Na Glamos geniet ik constant van de
natuurpracht. Met de westenwind in de rug gaat het nu vlak (nou ja) met volle
vitesse weer vooruit. Het zicht op Brekktfjorden maakt me heel stil. Stilte
voor de steile bergpas. Het zicht op de meren en bergen is fantastisch en na
100 km vind ik een riviertje waarbij ik kan kamperen. Dit was een zware
dagtocht. Maar ik voel me in schitterende doen. Het weer, de natuurpracht, de
conditie zijn subliem!
maanDAG 5 – 24 juli 2006 116 km à 16 km/uur
Zeer slecht geslapen, wellicht door
het ontbreken van duisternis. Voor het eerst wel de ervaring
van de middernachtzon: ze zakt onder, maar het wordt niet donker en ze schuift
onderdoor naar het oosten. Ik neem geen ontbijt, wel wat fruitsap, omdat ik wat laat ben. Het is 9u30 en ik fiets de
bergen weer verder. Het uitzichtspunt boven is hemels! De afdaling is ook
steil. Tot de eerstvolgende winkel waar ik “brunch” met heerlijk versgebakken
brood en een Italiaanse salade. Ik rij verder, maar door de vermoeidheid en het
klimwerk gaat het moeilijk. De enkele afdalingen zijn wel spectaculair. Het
landschap varieert telkens opnieuw. De strakke westenwind doet me nog meer
afzien. Vanaf Selbu zoek ik een kampeerplekje maar tot Selbustrand is er niets
te vinden. Ondertussen heb ik de eerste fietspech: pedalen zitten vast!
Gelukkig met wat olie en een vod vlug opgelost. De klim vanaf Selbustrand is
immens zwaar, zodat ik zelfs naar mijn tweede kleinste achterblad moet. Ik
blijf maar rijden omdat er geen plekje te zien is, dat beetje weg is van de
weg. Ach, uiteindelijk een onverhard zijwegje: ideaal! Tent – verslag – en
slapen…
dinsDAG 6 – 25 juli 2006 38 km à 15,35 km/uur
Slapen
ging redelijk goed. Fietsen niet. Dus beslis ik te Trondheim om uit te blazen.
Een pepersteak om de batterijen op te laden. Dan een wandeling door de stad. De
kathedraal is inderdaad prachtig en het zicht op het water met de oude huizen
ook. Vroeg in de veren om extra kracht op te doen. Morgen ga ik wellicht de
eerste echte regenbui tegemoet…
woensDAG 7 – 26 juli 2006 120 km à 15,36 km/uur
Vanmorgen zéér goed opgestaan: de nacht
in een bed heeft ongelooflijk veel deugd gedaan. Het ontbijt bij Egon overtreft
alle verwachtingen. Ik eet eerst 2 sneden brood en 2 pistolets met kaas en
vlees en groentjes met koffie en fruitsap. Daarna neem
ik nog een groot bord en maak een English breakfast met pannenkoeken, worstjes
en bonen. Zaalig! De rit uit Trondheim valt goed mee. Eerst de E6 tot ik niet
meer mocht en dan dankzij een vriendelijke Noor de pijlen Heindal en Storen
volgen. Opvallend is dat na Heimdal de “verdorpelijking” (want van echte steden
is hier eigenlijk geen sprake) onmiddellijk ophoudt. Ik fiets rustig verder tot
de mooie stenen kerk van Melhus, helaas opnieuw gesloten. De tocht gaat verder
in een wijd bebost dal naar Hovin, waar een zalmtrap is. Dan is het weer flink
klimmen. Opnieuw een paar keer dezelfde fietspech (het boutje
dat loskomt telkens ik de kleinste versnellingen gebruik). Na Lauvisen
wordt het nog heftiger klimmen. Met een preparaat van Isostar (toch maar bucht,
maar ja, ’t zal wel helpen zeker) rij ik langzaam naar
boven. Ik twijfel even om een shortcut te nemen, maar uiteindelijk kies ik toch
voor de long way. Wegen waar geen km aanduiding is, zijn wellicht in nog
slechtere staat dan een ongenummerde. Na hevig klimwerk bereik ik uiteindelijk
Meldal en via de goede 700 Grindal waar ik vervolgens de 70 neem om opnieuw te
klimmen. Na 100 km zit ik door de beste krachten. En toch: ik zie Granasjoen
liggen. Het is er prachtig. Ik sla mijn tent op en een kudde schapen komt
voorbij ‘bellen’. Ik geniet van het zicht op 3 bergen, waarvan er ééntje een
lap sneeuw heeft. Ik denk dat het Ramshokallen (1251), Digerhoa (1254) en
Trollhytten (1371) zijn. Het is nu kwart na tien en ga rusten. Slaapwel.
donderDAG 8 – 27 juli 2006 108 km à 18,24 km/uur
Opnieuw stevig klimmen als ontbijt.
Ondertussen koop ik bij Coop een yoghurt en een liter fruitsap
als ontbijt. Het ommetje naar de Glevilvasshytte zal
voor een volgende keer zijn. Ik neem de genummerde weg tot Munkvoll en van dan
af is het steeds dalen. Plots pakken grijze wolken
zich te samen. Gelukkig heb ik nog een chicken noodle
en een tomatensoepje kunnen nuttigen in de zon. Een helse bui stort zich over
het dal. Sunndalen heet dat dan… Ik kan gelukkig schuilen onder een groep bomen
en daar mijn regengerief aantrekken. Ik zie toe hoe het water zich meester
maakt van de weg. Na een twintig minuten is het ergste
voorbij en fiets ik verder. Even verderop in Gjora is er een Coop waar ik weer
wat energie koop. De weg blijft dalen tot in Sunndalsora. Onderweg is het
schitterend! De rivier kronkelt zich door machtig gebergte waaruit af en toen
een waterval zich naar beneden stort. Majesteuze bergen en watervallen waarbij
ik stil word! De weg naar Oksendalsora gaat voor mij niet door de tunnel, maar
over de heuvel. Het zicht op het fjord is er
fantastisch. Ik rij meteen verder en zie de wolken opnieuw gevaarlijk grijs
worden. Vlug een heuvel op langs een veld en een bos om mijn tentje in het
droge nog te zetten. Maar nog maar net geplaceerd lanceert een regenoffensief
een immense krachttoer! Ik hoop dat de tent droog blijft en ik wat rust heb
voor morgen.
vrijDAG 9 – 28 juli 2006 119 km à 17,24 km/uur
Regen vannacht, maar alles hield stand. Het is bewolkt
vandaag en de natuur straalt dus minder, maar is zeker niet minder mooi! Het
regent na een tijdje een klein beetje. Na een uur is het droog, maar begint de
grote klim van 7 km met 10% stijging. De dagen hiervoor waren een goede
training en het gaat vrij vlot. Prachtig zicht onderweg. Boven bereid ik een
zalm met rijst en een wortelsoepje. Klaar voor de rit en dat is nodig. Vanaf 3
uur regent het constant. De weg langs de fjorden is wel hemels mooi. Door
gietende regen bereik ik Andalsnes waar ik het Grand Vue Hotel opzoek. Het
blijft constant regenen. Ook de voorspelling voor morgen is niet beter: maar
da’s dan een probleem voor morgen. Rust en kracht opdoen is nu de boodschap!
zaterDAG 10 – 29 juli 2006 93 km à 14,42 km/uur
Een prachtige zonnige dag met wel
vele wolken in de hemel, maar droog! Na een copieus ontbijt van 10 dikke
boterhammen met hesp, salami en kaas en komkommer, tomaat en paprika, yoghurt,
ananas en lychee en veel fruitsap en 4 tassen koffie
fiets ik Trollstigen tegemoet. De klim is niet zo moeilijk maar lang maar ook
onvoorstelbaar mooi (zie de vele foto’s…). Een groep fietsers komt me vervoegen
net voor het einde van de klim. Bij het afdalen laat
ik ze weer achter want ik weeg natuurlijk meer met bagage. Onderweg koop ik een
mandje aardbeien bij een lokale boer. Ze zijn verrukkelijk!!!
Maar als ik weer moet klimmen, begin ik (daarvan wellicht) verschrikkelijk te
zweten. Vooral na de boottocht naar Eidsdalen, waar ik me ook weer bevoorraad,
is de klim loodzwaar. Mar zoals telkens: het beloont! Het
landschap na Solvang, waar ik een korte tussenstop inlas, is magnifiek. Ook
mijn eerste tunnelervaring (600 m) valt mee: het is er merkelijk
kouder en het geluid weergalmt er genadeloos. De boeken waren allen zo lovend
over het zicht op Geiranger als je van hier komt en jawel: vooral bij valavond
is het schitterend!!! Het stadje zelf is echter zo
toeristisch dat ik er meteen door-klim tot Flydal, dat er net boven ligt. Ik
neem er de laatste foto’s en zie dan een Belgisch kenteken. Aan de camper zit
een koppel van rond de 40-45 er te eten. Blijken ze wel niet van Kortrijk te
zijn en werkt de man ook niet in Roeselare?! De wereld
is klein, ook als je reist. Na een leuke babbel zoek
ik een slaapplek en vind die naast de rivier en een parking waar niemand staat.
De nacht zal deugd doen.
zonDAG 11 – 30 juli 2006 99 km à 14,66 km/uur
Wind, dat had ik hier nog niet (veel)
gehad. Vandaag zowat 90 km tegen hevige wind gereden. Eerst in de morgen een serieuze
klim. De zwaarste totnutoe: 11 km lang à 11%. Eenmaal boven zit ik op meer dan
1000 m hoogte en de panorama’s zijn van ruige schoonheid. Het meer erbij maakt
het nog schoner. Rond 12 uur kook ik mijn potje: vandaag rijst met salami en
tomatensoep. Heerlijk terwijl de motards hun broodje
smeren en toekijken hoe ik op een gasvuurtje mijn ding doe. Daarna dus langzaam
afdalen (600 m in 60 km) maar ongelooflijk veel tegenwind. Soms moet ik trappen
om slechts 11 km per uur te halen terwijl de weg naar beneden gaat… Maar
gelukkig is het landschap aangenaam. Ik volg de appelblauwzeegroene beek die
tot een wassende stroom uitgroeit en in een meer eindigt. Soms lijkt het water
wel diep azuurblauw. Het levert alleszins spectaculair landschap! De laatste km
naar Lom zijn hard. Uiteindelijk zie ik het staafkerkje. Het interieur is zeer
mooi met enkele schilderijen van Munch en de houten staven die op het eerste en
het tweede verdiep aardig zijn gedecoreerd. Na mijn bezoek wil ik de maag ook
iets geven: een pepersteak met frietjes gaat vlotjes binnen. Uiteindelijk zal
ik morgen kracht nodig hebben om op het dak van Noord-Europa te geraken. Ik
vertrek uit Lom met donkergrijze wolken die weinig goeds voorspellen. Bij de
eerste druppels beslis ik zo snel mogelijk de tent op te zetten. De plek is
niet ideaal, zo net naast de weg, maar er is water vlakbij. Water komt er dan
met tonnen uit de hemel. De tent houdt stand en ik kan ze zo goed als kan droog
houden. Benieuwd of dit wel de ganse nacht kan…
maanDAG 12 – 31 juli 2006 107 km à 16,36 km/uur
Een droge ochtend maar het is grijs
en bewolkt. De fiets op aar Galdesanden. Net ervoor komt een camper naast mij
rijden: dezelfde Belgen! Na een stevig ontbijt met koffie bij de jeugdherberg
vertrek ik voor de zware klim, die aanvankelijk nog doenbaar is. Het landschap
is schitterend. Er zijn nog fietsers van Manchester en enkele mountainbikers.
Die laat ik netjes voor rijden. Jotunheimen is een prachtig gebied en ik neem
veel foto’s. Het kimen wordt nu wel zwaarder, maar ik geraak tot 1483 m, met de
laatste 400 m volledig in de regen. De andere bergzijde is nog erger: een dikke
regenmist beperkt het zicht tot nauwelijks een meter of twee. Zeer gevaarlijk
bij het afdalen!! Het blijft regenen ook in het dal
van Fortum. In Skjolden neem ik een goede beslissing: geen hotel, maar
doorrijden tot in Ornes. Want het klaart op en langs een klein wegje is het
zalig fietsen. Ik zie de boot met enkele auto’s en ik denk: dat kan wachten –
eerst het kerkje bezoeken. En wat voor een kerkje! Schitterend omgeven door
bergen en azuurblauw water op de achtergrond! Om 18 uur kom
ik bij de kade en zie ik de laatste boot… vertrekken. Dan maar hier
overnachten bij de kade, bij appelboomtjes naast het water. Ik maak nog een
soepje met macaroni, terwijl de plaatselijke jonge meisjes staan vissen. Een
Duitser vertelt wat over de streek hier, een streek waar hij ieder jaar opnieuw
met zijn volgeladen Audi naar toe komt. Nog wat bezinning bij de tent bij een
van de mooiste zonsondergangen die ik al meemaakte. Rond 22u15 ga ik slapen.
dinsDAG 13 – 1 augustus 2006 59,5 km à 11,79 km/uur
Ik lig momenteel op een hoogte van
ca. 1300 m na een klim van meer dan 20 km à 10-12%... In de eerste 5 km daarvan
heb ik drie tot viermaal overwogen om terug te keren en de boot te nemen. Ik
heb – gelukkig – doorgezet en het resultaat is van verbluffende schoonheid!!!! Eenmaal de boomgrens overschreden, nadat ik een peleton
schapen en een koe-koploper het nakijken heb gegeven, is het ruwe desolate
steenlandschap van onwezenlijke schoonheid. Af en toe een caravan, camper en
een enkele tent. Vrij laat sla ik mijn kamp op. In het westen ligt een magnifieke berg
met een messcherpe rand. In het noorden ligt een rustig meertje voor enkele
zachtglooiende bergen, en in het oosten ligt een granieten berg. Het zuiden is
terrein voor morgen. In de voormiddag ben ik te laat
opgestaan voor de eerste boot uit Ornes, dus moest ik tot 10u30 wachten. Twee
tassen koffie en mijn laatste 3 energiekoeken belegd met viervruchtenconfituur.
Niet veel, maar het begint dan ook met een boottocht. De auto’s moeten er
achteruit in en dat is voor enkelen blijkbaar een probleem. Na 3 km klim uit
het dorpje vervolg ik de “gouden route” op de 55 tot in Kaupanger. Het is nog
een dik uur tot de boot van 14u15 me tot in Laerdal zal brengen. Tijd dus voor
de lunch: 4 broodjes met zelfgesmeerde krabsla. Op de boot klampt een
wereldfietser me aan, maar deze freak ergert me een beetje en ik ga genieten
van het landschap. In Laerdalsoyri ligt het voortreffelijke wildezalmmuseum. Ik
volg het leven aan de hand van een Duitstalige film en ga dan nog een 20 minuten het museum doorlopen. Vooral de film was zeer
interessant. Daarna dus de reeds beschreven klim, mede
mogelijk door een liter suiker uit Fanta en Cola. Nu ga ik nog genieten in dit
kader van de ondergaande zon…
woensDAG 14 – 2 augustus 2006 38 km à 21,87 km/uur
Pas omstreeks 10 uur vertrokken. Het was té heerlijk
toeven daar zo hoog in de bergen! De afdaling was schitterend, maar de weg niet
altijd in prima conditie. Anders had ik hier zeker een snelheid van 70 km per
uur behaald… Het zicht op Aurland, het fjord en de
bergen is magnifiek. No tunnel vision for me! Ik doe inkopen en fiets dan
langzaam langs het fjord en naast de tunnels naar
Flam. Bij het eerste hotel (Heimly Pensionat) is er geen plaats meer. Dan maar
het peperdure Fretheimhotel waar ik om 15 uur in de kamer kan. Ik rij nog tot
de kerk van Flam, neem de laatste foto’s (batterij plat) en ga dan een seafood
salad en een maxigrote pepperoni pizza naar binnen slikken. Héérlijk! Daarna check-in en in de kamer de spullen eens uit-en inladen, de
afwas eens serieus doen, mezelf eens grondig schrobben. Als welkom
krijgt ieder hier een bordje fruit aangeboden. Tja, voor die prijs is dat wel
het minste (1290 kronen oftewel 161 euro oftewel 6450
frank…). Tja, van totale ontbering tot onbetaalbare luxe…
donderDAG 15 – 3 augustus 2006 106,5 km à 14.38 km/uur
English en continental breakfast en dan de fiets op naar
Myrdal. 21 km bergop. Het laatste stuk is op kiezelstenen, brokstenen en
rotsen! Akelig zwaar! Om de fiets met de armen te moeten voortduwen want rijden
is onmogelijk. Dan een dikke drie uur wachten op de trein naar Upsete. Pas om
14u50… da’s te lang om goed te zijn… In 4 minuten staan we wel in Upsete aan de
andere kant van de tunnel. Met een tiental fietsers starten we daar over
onverharde weg, gelukkig naar beneden nu! Na een vijftal km is er asfalt, maar
niet in al te goede staat en de “afdaling” naar Voss is dikwijls met een
klimmetje. In Voss beslis ik een deel van de planning te schrappen, aangezien
ik 1) een beetje achterstand heb, 2) eigenlijk een beetje uitgekeken ben op de
fjorden. Bergen spreekt me als stad minder aan en dus kies ik meteen voor de
route die in na een lus rond Voss gepland had. Het gaat bergop richting Ulvik.
Vooral de 592 is een stevig klimmetje. Maar bij dit tijdstip schijnt de zon
prachtig op het landschap. Het is toch nog steeds de moeite: ieder zicht op de
fjorden is telkens anders! Het fjord bij Upseland en
Ulvik is schitterend, met de boerderijen en huizen en bergen! Noorwegen is
inderdaad om ieder hoekje anders!! Ik vind niet meteen
een goede slaapplek, dus nestel ik me uiteindelijk voor de overvaart in Brimnes
langs de weg. Opnieuw een schitterende zonsondergang. Morgen vroeg uit de
veren, want er staan 3 overvaarten op het programma als de tijdstabellen het
natuurlijk willen toestaan…
vrijDAG 16 – 4 augustus 2006 126,5 km à 16 km/uur
Prima timing deze keer: 7u50 vertrek uit Brimnes. Zonder
ontbijt rijd ik langs kersen en krieken en appels en peren. Ja, dit is hier de
fruitstreek! Opnieuw prima timing bij de volgende overvaart. Ik heb zelf nog
even tijd voor boodschappen in de Spar. Op weg naar Utne geniet ik van ’t schitterende zicht. Daar ontbijt ik met lekkere confituur en aardbeienmelk. Terug op de fiets voor een
prachtig stukje langs de fruitbomen en kleine boerderijen. Het lijkt wel het
Reims van Noorwegen! De maaltijd (rijst met mosselen en een tomatensoep… met
mosselen) smaakt overheerlijk in de bakkende zon en met zicht op een
havendorpje. Het is trouwens de warmste dag vandaag: ik vermoed 27-28 graden.
Ik voel dat de frisheid van de eerste dagen niet meer in de benen zit, maar toch
met de nodige suikers, isostar en veel water blijf ik verder rijden. En nog
eens varen. Een Duitser met Eddy Merckx fiets slaat een babbeltje met mij.
Opnieuw de fiets op en zelfs na Mundheim blijf ik doorfietsen. En jawel: boot
nr. 4 vandaag lukt ook nog! Het is na 20 uur als ik Rosendal voorbij rijd, en
maar geen geschikte slaapplaats vind doordat ik van gehucht naar gehucht rij.
Uiteindelijk toch een camping-kampeerplaats gevonden rond 21 uur. Op de warmste
dag de meeste kilometers! Morgen wil ik wel zwemmen.
zaterDAG 17 – 5 augustus 2006 135,5 km à 16.34 km/uur
Het weer begint minder goed dan gisteren, misschien toch
geen zwemmen… Opnieuw bootjes varen vandaag. Bij de eerste worden we meegenomen
met een expressoboot (er is nog een fietserskoppel mee) en in geen tijd sta ik
in Leirvik. Via de gemarkeerde route steek ik over naar Havik om daar via de
541 een mooie op en neer route te nemen langs een stukje niet toeristisch
Noorwegen. Hier zijn nog fietsers. We nemen de boot naar Bunvagen. Ergens onderweg
stop ik voor het middageten want het is tenslotte al
rond 15 uur. Het ontbijt na ik net vóór de eerste boot
en daar moest ik nog de koffie naar binnen slokken om mee te zijn. Nu neem ik
de tijd voor rijst en tonijn. In Haugesund bezoek ik het monument voor de
vereniging van Noorwegen waar ook Harald de Verschrikkelijke zou liggen. De
brug na Haugesund is er eentje om in te kaderen! Ik begin al te kijken voor een
kampeerplekje maar de verstedelijking is hier geconcentreerd. Na uren rijden en
135 km plant ik het tentje op een rustplek met bankjes. Hopelijk slaap ik nu
beter dan vorige nacht. Met de zon boven de zee is het alvast weer een prettig
zicht.
zonDAG 18 – 6 augustus 2006 54,5 km à 16.84 km/uur
Ik neem in de ochtend de tijd om te genieten van de zee
en het ontbijt en om de tent eens te verluchten. Zo rijd ik pas om 10 uur de 5
km naar Skandeneshavn. De boottocht naar iets boven Stavanger duurt een uurtje.
Het zicht op zee, eilanden en radioantennes is adembenemend mooi. De tocht naar
Stavanger is kort, slechts 10 km. Ik word gecharmeerd door de kasseibaantjes
met oude houten huizen, een aangenaam parkje en een oude kathedraal in steen.
Hoewel de stad me aanspreekt voor een verdere verkenning, opteer ik toch om
verder te gaan. Het weer is opnieuw uitstekend (26-27 graden) en dus neem ik de
boot naar Tau om meteen door te stoten naar de “Preekstoel”. Temidden van de
klim neem ik een thai chicken noodle lunch en toch
geraak ik niet boven. Ik beslis om de fiets te laten staan en te voet verder te
gaan. De laatste 1,5 km krijg ik een lift van Duitsers. De klimtocht te voet
naar Prekestolen verloopt goed en nog maar net begonnen en ik hoor Westvlaams.
Ik kijk op en wie zie ik: voor de derde keer de Kortrijkzanen!!
We wisselen onze reiservaringen en stappen verder. Dat wel deugd om deze
aangename mensen opnieuw tegen te komen. Eenmaal boven sta ik perplex van de
schoonheid. Ik had het nochtans op foto gezien, maar dit overtreft alle
verwachtingen. Ik zit er een halfuurtje en dan in een uur (dus geen twee zoals
in de boeken beschreven) daal ik af. Na een lift met een zwijgzaam Italiaans
koppel stap ik terug op de fiets en daal af met een max.
snelheid van 360… Het fietscomputertje heeft duidelijk ergens last van, maar na
3 km werkt het weer zoals het moet. Ik rij terug naar Strand bij Tau waar ik
vanmiddag al een leuk plekje zag om te kamperen. Een Duitse mobilhome heeft er
zich ook genesteld, maar er is nog plaats voor een fiets en een tentje. Na de
soep met … pastei merk ik op dat het opnieuw vroeger
donker wordt. Dus dit verslag wordt geschreven onder gsm-verlichting…
maanDAG 19 – 7 augustus 2006 75 km à 14 km/uur
Het heeft geregend vannacht. Ik sla het ontbijt over en
fiets meteen de hoogte in. Het is een zeer mooie, rustige weg en hoe verder ik
rijd, hoe rustiger. Na 15 km ga ik dan ook aankloppen bij een camping voor 2
blikken cola en een Mars (60 kronen, jawel!). Energie om verder te klimmen
langs een zeer rustige en zeer aangename route. Ik brunch (tomatensoep met
macaroni en brood met tonijn) bij een snelstromend riviertje op grote
rotsblokken, nadat ik me na vier dagen eens ingezeept en proper geschrobd heb.
Fris klim ik verder tot de boomloze hoogtes waar ik het altijd heerlijk toeven
vind. Het is er mega !! Dan naar beneden en net op
tijd voor de boot naar Lysebotn. Daar koop ik water en cola
(maar ze willen er me geen pant geven voor het leeggoed, dat vind ik wel niet
leuk) voor de klim naar opnieuw mega-mooie boomloze hoogtes. Ondertussen
ook een tunnel van 1 km lang doorfietst, blijft niet mijn lievelingsding… Na
7,5 km eet ik een hamburger met te zwarte frietjes, waarvoor de
chefin zich komt verexcuseren en me ter compensatie een karamelpudding met ijs
voorschotelt … niet slecht! Op de hoogte verder nestel ik me voor een winderige
nacht. Maar de natuur hier en de avondzon hebben me weer in een fantastische
sfeer gebracht: I love Norway!
dinsDAG 20 – 8 augustus 2006 97 km à 17.77 km/uur
Een heerlijk zonnetje om op te staan! Zonder ontbijt de weg
op en door het kale berglandschap stilletjes fietsen. Het wordt beslist een
schitterende dag! Even denk ik verkeerd te zijn gereden maar dat kwam omdat de
kaart een verkeerd aantal km vermeldde. Dus na een tijdje beland ik dan toch op
een kruispunt. Ik zie dat het zal klimmen worden dus rij ik eerst tot een
buttik (winkel) want die zal ik voor vele km niet meer tegenkomen. Het is al
rond 11 uur dus een uitgebreid ontbijt met brood, confituur,
yoghurt en appelsiensap staat op het menu. De zon is stralend van de partij.
Het klimmetje is stevig maar het resultaat opnieuw magnifiek. Langs een
schitterende bergpas langs meren en stenen bergen met enkel mos en “lung” zoals
een Noorse me vertelde, neem ik een lange zwempauze. Het is ongeëvenaard om
hier een zwempauze te nemen! Prachtig meertje, prachtig zonnetje, prachtige
omgeving!! Ik droog me languit op het kleine
zandstrandje. Daar komt een Noors koppel zich ook zetten en de dame (halfweg de
50 denk ik) houdt een aangename babbel met me. Zo
verdienen ze hier niet dubbel, maar is het leven voor hen (door de euro…) duur
geworden. Water halen ze van de bron, en de grootmoeder was bezig met een ganse
ketel woudvruchten, wellicht om confituur van te
maken. Na de babbel vervolg ik de magnifieke bergpas,
met op het einde één stuk en rechte afdaling (70 km/u) naar Nomeland. Van
daaruit is het nu zuidwaarts, door dennenbossen langs een fjord. Vóór Araksbo
vind ik een heerlijke kampeerplaats. Nog een zwempartij en dan vissoep met
rijst: overheerlijk ! Aan de rand van het fjord, met voor mij de ondergaande zon, die bijna
volledig weg is als ik verslag beëindig. A perfect day!!
woensDAG 21 – 9 augustus 2006 124 km à 18 km/uur
Een bewolkte morgen. Ontbijtkoeken met confituur en melk. De rit gaat door de naaldbossen. Tegen
een snel gemiddelde (eerste 30 km à 20 km/u) snel ik op en neer langs de
uitgestrekte bossen. In Evje heb ik reuzetrek in biefstuk met friet. Het smaakt
verrukkelijk. Daarna krijg ik een klopje. Het gaat bergop en dat gaat heel wat
moeilijker. Ik bereik de 1999 km aan een aangenaam plekje in het bos met een
vijver. Ik rij verder en in de laatste km krijg ik een regenbui over mij. Ik
overweeg een hotel in Birkeland, maar er zit niemand aan de receptie en het lijkt
gesloten. Dan maar nog 14 km naar Lillesand. Daar vind ik terug mooi en warmer
weer (want overdag was het wellicht nog geen 20 graden, niet dat ik klaag hoor)
en ook het elegante Hotel Norge, waar er enkel nog de suite beschikbaar is,
voor 2100 NKR maar ik krijg het voor 1790 NKR. Ik ding af naar 1700 en krijg
het mooiste zicht op Lillesand en de klassiek ingerichte kamersuite! We leven
maar één keer, hé… Vanavond nog het stadje doorwandelen. Nu eerst douche en dit
verslag.
donderDAG 22 – 10 augustus 2006 109 km à 16.72 km/uur
Wat een heerlijke nacht in een weliswaar beschamend dure
maar toch wel waardevolle kamer! Paar keer wakker gekomen maar dan wetende dat
je in een suite ligt in een heel idyllisch stadje aan de Noorse zuidkust… ach
onbetaalbaar… ! Het ontbijt neem ik rijkelijk (er ligt zelfs kaviaar) met
geitekaas, schimmelkaas, en nog andere soorten met zelfgebakken brood met
sneetjes salami, hesp en kaas met tuinkruiden, nadat ik een bord cornflakes en
een bord spek met ei achter de kiezen had. Fruitsap en
koffie à volonté, nog een aardbeienyoghurt om af te sluiten. Energievol rij ik
naar Grimstad, aardig plaatsje eveneens, enkele mooie foto’s genomen bij het
kerkje met zicht op zeehaven. Dan verder naar Arendal, een grotere stad (die me
dus minder aanspreekt – ik word namelijk ook nerveus
van het lawaai van auto’s, mensen en brommers). Uit Arendal rij ik weg via een
fietserpad naar Myra, maar al gauw zie ik waar ik precies zit en rij ik langs
ongenummerde onverharde kiezelwegen door de bossen via Oldden, Midstol, Bjomes
en Brekka (waar ik een serieuze ommeweg neem) naar Boydefoss. Daar vertelt een
man me dat ik nu wel op de juiste weg zit en dat Kim
Gevaert een Europese titel behaald heeft gisterenavond. Dat doet deugd! De weg
naar Flaten is opnieuw in heel slechte conditie van de weg, maar niet van mij!
Energie te over, zoals mijn sterrenbeeld zei, zodat ik vlot de asfaltbaan 415
kan bereiken. Ik vraag me af wat die weg na Simonstad zal doen omdat volgens de
kaart de weg daar ophoudt, maar een bord langs de weg laat er geen twijfel over
bestaan dat ik langs hier op goede baan ben naar Amli. Bij een meer net ervoor
staan enkele bankjes uitnodigend voor een nachtelijk verblijf. Ik sla de tent
op en maak een bloemkool-brocollisoepje klaar. Net na de maaltijd komt een
Noorse familie vanuit Amli voorbijfietsen. Blijkt dat
de vrouw een jaar lang op kot zat aan de Steenbakkerstraat te Kortrijk ! Hoewel
de wolken flink aanwezig zijn, komt de zon er door terwijl ik aan het verslag
schrijf. Een mus heeft me al gezelschap gehouden en de stilte is zo hemels dat
ik in mijn binnenste ook geheel tot rust kan komen, ook al passeert er nu een
dan een auto. Het is nog vroeg en ik denk dat ik hier aan Hegels “Zijn en Tijd”
zal beginnen…
vrijDAG 23 – 11 augustus 2006 106 km à 17.61 km/uur
Zeer veel regen vannacht! Het is nog bewolkt als ik
ontbijt, maar dan komt de zon! Vandaag een lange tocht langs de 41 noordwaarts,
helaas de richting van waaruit de wind komt… Het tempo gaat goed want het is
zeer vlak. Ik lunch dan ook met zicht op het fjord en
48 km in de benen: brood met garnaalsalade en tomatensoep. Rond 11u30 heb ik
een stortbui van 2 minuten over mij gekregen, maar nu is alles terug in volle
zon. De tocht gaat verder langs de 41 en na 80 km neem ik een andere route dan
aanvankelijk gepland. Die snijdt een stuk (gebergte) af en gaat al meteen
richting Lunde, al ligt dat nog op meer dan 50 km. Het wegje klimt af en toe
stevig en ik voel dat de benen en mezelf moe zijn, wellicht door de regen die
me vannacht wakker gehouden heeft. Na Fjagesund dat een prachtig uitzicht heeft
over het fjord, de bergen, de watervallen, etc. zoek
ik een plekje voor de nacht. Eerst nog zwemmen in het
fjord en dan een stortbui zien aankomen uit het oosten. Donder en bliksem en ik
de tent in! Het avond maal waren enkel zelfgeplukte braambessen en een halve
liter drinkyoghurt. Gisteren niet meer begonnen met lezen en
dat ga ik vandaag ook niet meer doen. Ik probeer eens goed te slapen
zodat ik morgen flink uitgerust ben voor de laatste drie volle dagen.
zaterDAG 24 – 12 augustus 2006 102 km à 15.9 km/uur
Een heerlijke nacht gehad! De ochtend blijft echter lang
bewolkt en ik blijf nagenieten! Het ontbijt aan het
fjord is zalig! Dan de fiets op. Bergop, bergaf gaat het langs het fjord, door naaldbossen. Het kerkje van Kilen is
verrassend mooi. Van Kjeldal naar Lucde zit ik in Telemarkgebied. Het is hier
vlakker, de rivier (of het kanaal?) is breed en de bergen minder hoog.
Tarwevelden alom hier. De weg naar Bo verloopt heel wat minder goed. De vele km
van de voorbije dagen moeten toch beslist beginnen parten spelen! Aan het
station van Bo eet ik de lunchworst en broodjes met kaas. De krabpaté bevalt me
niet zo goed en ik smijt dit dure voedsel zelfs weg! Hoewel terug energie is de
toch verder ongelooflijk zwaar. Niet meteen door de weg, het is wel af en toe
serieus klimmen, maar er staat ongelooflijk veel noordenwind. De ban naar
Notodden is dan ook km aftellen… Daar hijs ik me met een stevige klim naar
boven, neem een biefstuk met friet bij een pita-uitbater voor “slechts” 85 NKR
en hijs me dan verder. In de buurt van Meheia zie ik een dak dat me uitnodigt
om te kamperen. Het is nu 19u30, de tent staat er en het verslag van de dag is
mijn bezigheid. Misschien bereik morgen al Oslo…
zonDAG 25 – 13 augustus 2006 14,71 km à 18.35 km/uur
Een regennacht opnieuw. Na het ontbijt enkel nog de
afdaling naar Kongsberg. Op 5 minuten na de eerste trein gemist. Tot 10u55 lees
ik over Oslo en besef plots dat ik 2400 km in de benen heb. Dat is toch boven
de verwachting! In Oslo ga ik eerst een hotel zoeken en dan de hoofdstad
bezoeken, enkele musea doorlopen en uitrusten. In de namiddag bereik ik Oslo
per trage trein, boek in het Grand Hotel en maak daar mijn laatste recept:
boerensoep met rijst en kalkoenhapjes. Héérlijk. Ik zet CNN en vervolgens een
muziekchannel op. Ik reangeer mijn spullen nadat ik me gewassen heb. Vanavond ’t stad verkennen en pas morgen de musea. Het is zondag en
dus rustdag, voor het eerst in al deze verlofdagen. Verdiend, 2400 km in 25 dagen
is schitterend! Noorwegen is schitterend! Oslo als stad (tot hier toe) iets
minder, maar al beter dan de verwachting!
maanDAG 26 – 14 augustus 2006 enkele km in Oslo
Na een bad, jawel!, en een stevig
ontbijt ben ik nog te vroeg om de musea te beginnen, dus lees ik nog wat. Het ontbijt, deze keer eens met wilde
rivierzalm en brie, english breakfast en dan nog 4 sneden belegde gezonde
boterhammen, heeft deugd gedaan, eveneens de melding dat ik mijn verblijf hier
kan verlengen tot morgenochtend. Door dat de 2 musea gesloten zijn die ik
absoluut wilde bezoeken, neem ik de fiets naar Bygdoy. Eerst het
Vikingschipmuseum, interessant, behalve de zes toeristenbussen die ook net
geland waren… Dan het uiterst goede Kon-Tiki museum: een juweeltje! Ik neem er
de tijd en geniet want hier veel minder volk en interessante tentoonstelling
van de vreemde Noor. Vervolgens op de middag het Folkmuseum
dat een beetje tegenvalt. Tegen 14 uur op de
hotelkamer, want het regent volop. Rond 17 uur klaart het op en ga ik eten: na
een kort fietstochtje ga ik naar het Grand Cafe van het Grand Hotel waar ik
logeer. Ik krijg er een overvol bord garnalen met lookboter en brood. Ik
bestel 2 glazen Sancerre en ook een Chablis. Zalig! Ondertussen
een hevige regenbui en ik genieten van een Irish coffee… je weet… na elk goed
eten hou ik van een Irish coffee. Zelfs nog een koffie erna ook! Zo
heerlijk is het. Na 20 uur en een peperdure rekening (540 KR !!!) beland ik op mijn hotelkamer. Met een trui aan ga ik nog
eens Oslo afwandelen en dan slapen. Noorwegen… het is héééééérlijk geweest!!!!!!!
dinsDAG 27 – 15 augustus 2006
Op de luchthaven zit Toots Thielemans met zijn manager
in de stoeltjes eveneens te wachten op de SN-terugvlucht naar Zaventem. Bij de lift staan we samen te wachten en spreek ik hem aan. Ik
betuig hem mijn grote respect voor hem en zichtbaar geniet hij er van. Hij heeft hier gisterenavond opgetreden in Oslo tijdens een
jazzfestival. De mens is wel oud aan ’t worden. De
benen zijn niet meer zo goed en al tsjokkend loopt hij de gang door. Hij
bedankt me nog voor de respectbetuiging en hij zetelt slechts een paar zitjes
achter mij. Ik hoor hem en zijn manager een whiskey
vragen na het eten. Dat doe ik dan meteen maar ook en ik kijk zijn richting uit
bij het heffen van het glas. De manager met een brede geluidloze lach en de
legende Toots een gewoon simpel hoofdknikje. Respect man!
reizen:
neil young:
muziek:
