| this note's for you ! | ||
|
Hier komt mijn reisverslag van Parijs en
London, geboekt in het teken van de Contintental Tour 2008 van Neil Young. De
concertverslagen zelf lees je op deze pagina's:
Antwerpen
- Parijs
- London.
Antwerp 11 februari Neil begint zijn Europese tour in België. In één dag is ook een bijkomende dag volledig uitverkocht. Nadien komen er op Sherpa kaarten terug vrij. Uiteindelijk kunnen toch de grootste fans erbij zijn. Het eerste (solo)gedeelte van het concert is buitengewoon subliem en de perfecte setlist maakt het magistraal én magisch... lees hier meer...
Paris 15-17 februari Niets voorbereiden, gewoon doen... twee en een halve dag Parijs: door de veelheid van interessante dingen, kan ik op dit moment niet kiezen. Ik heb ook nauwelijks tijd om het uit te pluizen. Het wordt dus gewoon wandelen en zien waar ik beland. De dag van het concert kom ik toe te Parijs en vermoedelijk blijf ik dan in de buurt van de concertzaal rondwandelen. Zaterdag en zondag zullen spontaan ingevuld worden... De vrijdag was nog grijs en koud, maar het weekend was zoals voorspeeld héél mooi, droog én zonnig: prachtig wandelweer! Ik bezocht drie musea en wandelde voor de rest door het Parijs langs de rechteroever van de Seine. Ik volgde daarbij een kleine leidraad die ik op de TGV naar Parijs nog vlug in elkaar stak en heb ter plekke mijn weg gekozen... I show you the way, and you might follow me someday... Hier vind je alvast de foto's, hier het concertverslag... en hieronder het reisverslag. De TGV komt dus een halfuur later aan in Parijs in Gare du Nord. Het is niet zo ver stappen naar mijn hotel, waar ik mijn reiskoffer achterlaat. Ik wandel door Montmartre naar de Sacré Coeur. Het is nog steeds grijs en koud en het ziet er niet uit dat daar vandaag nog verandering in komt. Vanaf de tuinen heb je al schitterend zicht op het vooraanzicht van de monumentale Sacré Coeur, in 1875 opgetrokken. Op de bronzen deuren staan verhalende reliëfs uit het leven van Jezus. De kolossale mozaïek van Christus met open armen overheerst het interieur. Er is een zingend koor dat voor de gepaste sfeer zorgt. Een massa volk maakt de kooromgang. Heel wat minder volk betaalt € 5 om vanop de eivormige koepel de mistige stad te aanschouwen. Na de top van de Eifeltoren is dit het hoogste punt van Parijs! De grijze stad ligt er mooi stil aan mijn voeten... De crypte van het monumentale Sacré Coeur vind ik dan weer niet veel soeps. Vervolgens wandel ik door de vele straatjes van Montmartre, eigenlijk een gezellig dorpje. In het charmante Musée de Montmartre wordt de geschiedenis van dit "dorp" aan de hand van voorwerpen, tekeningen, foto's, etc. overlopen. Vooral het bohémien-leven zoals bv. in de stamcafé van Utrillo (Café de l'Abreuvoir) is uitgebreid. Vanuit een raam heb je mooi zicht op de fotogenieke wijngaard en kroeg Au Lapin Agile (het Kwieke Konijn). Op Place du Tertre staan ze nog steeds te schilderen, wat had u gedacht. Het Dali centrum laat ik links liggen omdat ik me amuseer op de steile straatjes van Montmartre zelf. Ik daal terug af naar beneden om de befaamde Moulin Rouge nog eens te zien. Niets spectaculairs eigenlijk, en toch geraakt het op de foto. Ik wandel terug Montmartre binnen naar boven en kom nog o.a. de Moulin de la Galette tegen en neem enkele sfeerfoto's. Ik eindig bij het kerkhof van Montmartre, waar Emile Zola begraven ligt. De duisternis valt nu snel en ik ga boodschappen doen bij een klein winkeltje, inchecken bij het hotel, eet iets op de kamer en volg dan de weg die de winkelier mij uitlegde om naar Le Grand Rex te stappen. Onderweg kom ik druk doende brandweermannen tegen. Er loopt er eentje naar de waterkraan, een ander met een opgerolde waterslang en dan 100 meter verder in een zijstraatje klimt een aantal man naar de zesde verdieping. Erboven komt rook uit het gebouw. Lijkt me toch vrij ernstig. Enkele mensen van de aanpalende gebouwen kijken angstvallig toe. Een brandweerman met de fiets op het trottoir rijdt me in het gootje. Nerveusiteit alom. Ik bleef een minuutje kijken en stap dan verder naar de mooie zaal Le Grand Rex. Het is pas 19.30 uur en nog een uur wachten maar door de koude ga ik onmiddellijk plaats nemen op de achtste rij in een lederen zetel. De zaal ademt een leuke sfeer uit, de jaren 30, denk ik. De mensen aanschouwend wacht ik geduldig op Pegi en vooral dan Neil Young. Lees hier het concertverslag, samenvattend: zelfs een wisselvallige Neil Young schittert nog steeds. Ik wacht nog efkens aan de uitgang omdat ik wist dat er twee collega's ook kwamen kijken, maar ze zaten op het balkon en ik was ook wel redelijk bij de laatste die de zaal verlieten, zodat we elkaar gemist hebben. Ik nestel me in het bed om de dag erop veel te kunnen wandelen, want ze voorspellen zonnig weer... En zonnig werd het! Ik begin met een lange wandeling naar Place de la Bastille. Onderweg valt mijn oog op de prijzen van allerhande: man, wat is Parijs duur geworden! Gelukkig heb ik in het winkeltje gisteren mijn eten en drank daar gekocht, zodat ik me er niet hoef aan te ergeren. Ik geniet van het zonnige zicht op de moderne glazen van de Opéra de Paris Bastille en de 'geest van de vrijheid' op de Colonne de Juillet, opgericht voor de gesneuvelden tijdens de straatgevechten in juli 1830 die leidden tot de omverwerping van de monarchie. Zal België straks ook zo'n monument mogen inhuldigen?? Ik sta langer stil bij de symmetrische schoonheid van de Place des Vosges met de mooie huizen met dakkappellen en bogengalerijen. Het eerste museum vandaag wordt het grote Musée Carnavalet gewijd aan de geschiedenis van Parijs. Een blik op het grondplan doet me besluiten het chronologisch aan te pakken. Daarvoor loop ik eerst naar het andere herenhuis waar de prehistorie tot de Romeinse tijd behandeld wordt. Meteen heb ik de smaak te pakken, want het is prachtig opgezet. Niet te veel voorwerpen (ook niet te weinig) en net genoeg ondersteunende teksten. Vervolgens loop ik kamer in, kamer uit, zaaltje in, zaaltje uit en doorloop de middeleeuwen, renaissance, 17e eeuw, de lila kamer van Lodewijk de 15e, de revolutie, het eerste en het tweede keizerrijk tot op vandaag. Het is na de middag dat ik pas weer op straat sta. Boeiend van begin tot eind! Een echte aanrader. Ik loop wat door de straten van de volkswijk Marais en zoek het Picasso Museum op. Hier zit er iets meer structuur in de rondgang en ik geniet op mijn gemak van zowat alle schilderijen die hier hangen. Nu ben ik niet zo verzot op moderne kunst, maar Picasso kan me wel boeien. Ik vermoed dat dit komt door zijn kleuren in eerste instantie. Levendige, Spaanse kleuren. Anderzijds door zijn veelzijdigheid in thema's. Een video in een klein zaaltje laat nog andere werken zien en ik blijf er toch ook een tijdje aan gekluisterd. Het is al tegen vier uur als ik hier buiten kom. Ik wandel wat door de straten van Beaubourg en Les Halles en kom al gauw op het Centre Pompidou uit. Ik twijfel terwijl ik aanschuif om naar binnen te gaan... en uiteindelijk ga ik net voor de kassa terug naar buiten. Ik heb genoeg kunst gezien vandaag en gezien het schitterende weer besluit ik te wandelen. Bij het Forum des Halles neem ik enkele mooie zonnige foto's en het vele volk maakt de sfeer compleet. Tegen 17.30 uur is het zonsondergang op de trappen naar Sacré Coeur (mijn hotel ligt nl. aan de voet daarvan) en eindig ik deze mooie dag met wat eten op de hotelkamer. Zondagochtend negen uur en ik ben al op stap. Ik sla het ontbijt (van € 6) over en wandel via de Boulevard des Capucines naar de Opéra de Paris Garnier en de Madeleine. De brede boulevards leveren schitterende fotoplaatjes. Via de Rue Royale beland ik op de Place de la Concorde met de fotogenieke obelisk en Eifeltoren. Via de Tuilerieëntuin heb ik schitterend zicht op de Rue de Rivoli en vervolgens sta ik voor de glazen piramide die als toegangspoort van het befaamde Musée du Louvre bekend staat. Ook hier wil ik chronologisch te werk gaan. Het is denk ik 20 jaar geleden dat ik het bezocht heb. Ik herinner me er alvast niets meer van. Er is massaal veel volk waar ik me niets van aantrek. Want die schijnen zo gehaast te zijn dat zij in één minuut door de Romeinse zaal stappen, terwijl ik er een half uur tijd neem om alles goed te bekijken en te lezen. Ook de Griekse, Etruskische en Egyptische antiquiteiten zijn zo interessant dat ik uren later terug onder de piramide sta. Ik wil nu toch eerst hier iets eten voor ik verder ga met de schilderijen. Ik neem een groot bord "stel zelf uw slaatje samen" en een stuk pizza en halve liter suikerdrank voor € 16 en vind dat prijs/kwaliteit enorm goed meevalt. Ik begin me door de schildercollectie te worstelen, maar ik voel dat de volhardende concentratie op de oudheid me toch opnieuw naar eten en energie doet snakken. Dus bestel ik maar nog eens het zelfde: een berg groente en pizza smaken me enorm. Ik zie door het glas dat het weer buiten straalt. Ik besluit het Louvre te laten voor wat het is. Ik kom later nog eens die schilderijen bekijken. Wie bezoek nu het Louvre zonder Mona Lisa te zien, ewel, ikke! De stralende zon lokt me naar buiten en het is nog enkele graden warmer dan gisteren. Ik loop naar de Champs Elysées waar enorm veel volk wandelt. Wellicht komt heel Parijs tijdens dit Valentijnweekend graag op straat om de eerste zonnestralen te voelen. Echt warm is het echter niet, we kunnen niet spreken van een lentedag, maar wel van een stralende winterdag! Ik wandel tot de Arc de Triomphe die triomfeert in een avondzon. Hier eindigt mijn toeristisch bezoek aan Parijs. Het is nog een flink eind wandelen naar mijn hotel waar ik de bagage achter gelaten heb, maar dan sta ik in geen tijd bij de Gare du Nord waar een punctuele TGV me in precies een uur tot Lille brengt. Mijn auto heeft de Rijselse straat overleeft en driekwart later ben ik thuis aangekomen. Parijs ligt dus op twee uur van mijn huis, waarvan één uur in alle treincomfort (waarbij ik mijn Spaanse kennis wat uitgebreid heb). Ik heb een zalig gevoel en het goede weer was zeker een stimulans daartoe. Ik ben nooit een grote Parijs-fan geweest, maar vanaf nu, zal ik toch nog een paar keer naar deze grote stad trekken. Ik heb me nl. nu toegespitst op het noordelijke deel (de rechteroever van de Seine). Er is nog een zuidelijk deel, nietwaar.
London 8-9 maart In London ga ik niet wandelen omdat ik wat geveld ben door verkoudheid en ik hou het op drie musea waar ik voor enkele uren vertoef. Het British Museum is eerst aan de beurt op 8 maart. Het is een prachtig museum met een schitterende en grote collectie Egyptische, Assyrische, Griekse en Romeinse kunst. 's namiddags ga ik een beetje rusten in het hotel, en rond 18 uur sta ik aan de deuren van Hammersmith Apollo voor het perfecte concert... lees hier meer daarover. Op 9 maart bezoek ik eerst het National History Museum en daarna het & A Museum. Eerstgenoemde heeft een boeiende uitleg over het ontstaan van onze planeet en haar eerste bewoners. Laatstgenoemd is heel groot en heeft heel veel kamers met kunstschatten van over heel de wereld. Alle 3 zijn het topmusea en absolute must-see!
Werchter 4 juli Met de auto tot in Gent, met de trein tot in Leuven, met de bus tot in Werchter. Dat verliep vlotjes. Ook in omgekeerde richting, hoewel het concert van Neil Young met vertraging van start ging en dus ook een half uur later eindigde. Iets na middernacht op de trein gestapt, in eerste klasse mij gezet, en een beetje geprobeerd te slapen. Want op 5 juli is er de bedrijvenduatlon waarvan verwacht wordt dat ik er koers met de fiets... Voor het verslag van hét concert klik hier.
Colmar 15-17 aug. Na de personeelsuitstap vertrek ik naar Colmar (een 600 km van hier) in de Elzas om er in het weekend te fietsen en op vrijdagavond de Neil te zien optreden op een "Wijnbeurs". Voor het verslag van hét schitterende rockconcert, klik hier. Voor de foto's van Elzas, klik hier.
|
|
|