Vooraleer ik naar
Armenië op werkkamp vertrok, wist ik bitter weinig van dit land. Op school had
ik wel ooit gehoord van de vreselijke genocide die de Turken in 1915
aanrichtten, maar wat er in het land te zien was, daar wist ik niets van.
Armenië is één van de kleinste republieken van de voormalige Sovjet-Unie (iets
kleiner dan België zelfs) en waarschijnlijk is het daardoor wat in de vergetelheid
geraakt. Geheel ten onrechte is er nauwelijks toerisme: inderdaad de Kaukasus is
er minder indrukwekkend dan de grensstreek van Rusland en Georgië, maar het
culturele erfgoed is uitzonderlijk rijk. Op de kleine oppervlakte liggen tal van
eeuwenoude kloosters en kerken op de mooiste locaties die je maar kunt bedenken.
Het grote nadeel is wel dat de wegen in zeer slechte staat zijn, waardoor
uitstappen toch bemoeilijkt worden.
Project:
Olympos School, Old Nork, Yerevan
Organisatie
Het "Olympos
Educational Center" is één van de beste scholen van Armenië. De school
is gelegen net buiten het stadscentrum van de Armeense hoofdstad Yerevan in de
Old Nork wijk. Het werk bestond uit allerlei onderhouds- en renovatiewerken
en opknapwerken op het
terrein van de school: wieden, schilderen, wandelpaden aanleggen, fruitbomen verzorgen en reinigen van
de schoolvijver. Het werkritme was erg gezapig en werkdagen van meer dan 5
uur waren erg zeldzaam wat deels te verklaren valt door de erg grote groep
en de snikhete temperaturen in de namiddag. Een ander deel van het werk
bestond uit het klaarmaken van de maaltijden voor de rest van de groep.
Het kamp
ging uit van VIA en werd
georganiseerd door HUJ,
een plaatselijke SCI-tak. HUJ
is een vereniging die sterk verbonden is met de universiteit van Yerevan.
Vrije
Tijd
Reisweg
Dankzij de
uitstekende ligging van de Olympos school in een buitenwijk van Yerevan
konden we regelmatig de stad intrekken.
Daarnaast "organiseerden" de
Armenen uitstapjes voor ons naar Echmiadzin, het Sevan meer, Garni en
Geghard.
Het laatste weekend trok ik er nog op uit
met twee franstalige Belgische meisjes en een Duitse. We bezochten de
prachtige Lori provincie en het grensgebied met Georgië. De rest van de
groep bezocht ondertussen Khor Virap en maakte een bergtocht naar Aragats.
Om
reiskosten te besparen reisde ik rechtstreeks door van het werkkamp in de
Russische Oeral naar Yerevan. In Moskou reisde ik met een Tupolev-154 van
Aeroflot naar Yerevan. De Russische douane had helaas nog een
afscheidscadeautje voor mij in petto: een extra strenge controle. Hoewel
het douaneaangifteformulier bij binnenkomst in het land niet meer strikt
noodzakelijk is, werd ik toch gevraagd dit document voor te leggen. Toen
ik dit niet kon, moest ik de volledige inhoud van mijn portefeuille op
tafel leggen. Een vreemde ervaring die gelukkig goed afliep.
