Er restte niet veel tijd om cafeetjes of terrasjes te doen, maar we hielden het erg rustig: gezellig wat praten, pivo’s drinken, Trivial Pursuit spelen, een kaartje leggen, ….  Toch hebben we nog een paar interessante uitstappen kunnen doen: een uitstap naar Dubrovnik, zwemmen in de diepblauwe Adriatische zee en bezoeken aan Sarajevo en het door de oorlog zwaar geteisterde Mostar. In de buurt van Medjugorje waren er niet echt veel sporen van de oorlog; het klinkt misschien cynisch maar na een tijdje raak je gewend aan beschoten huizen. Mostar kon echter geen mens onberoerd laten. Tot onze uitstap naar Mostar hadden we ‘enkel’ beschoten of vernielde huisjes gezien, maar in Mostar werden de vernielingen erg pijnlijk; straten waar langs weerszijden enkel nog akelige skeletten van gebouwen overeind staan, dat blijft je bij, meer nog dan de vernietiging van de beroemde Oude Brug van Mostar. Mijn grootouders waren hier een tiental jaar geleden nog als toerist geweest; voor ik vertrok wouden ze me hun foto’s laten zien. M’n grootvader zei me dat deze stad één van de mooiste was die hij ooit al gezien had. Nu lag de stad in puin en met de schaarse middelen bouwden de Kroaten een afschuwelijke betonnen kerktoren, terwijl de Moslims aan de overkant van de rivier bezig waren met een minaret die de hoogte van de kerktoren nog zou overtreffen. In de hele stad hing een wat akelige, bedrukte sfeer. En toch, ze zijn er niet in geslaagd alles te vernielen. In de buurt van de oude brug ging het traditionele duikfestival nog altijd door. Niet meer van de oude brug zoals vroeger, maar van een tijdelijk platform dat aan de laatste resten van de oude brug was bevestigd. De Navo-troepen van de SFOR liepen er bij als toeristen op vakantie, even verder warmden jonge mannen zich op om vervolgens tientallen meter diep de rivier in te duiken, aangemoedigd door een dolle, juichende menigte. 

De plaats waar vroeger de wereldvermaarde Stari Most van Mostar was gelegen.

Koski Mehmed Pasja - Moskee, Mostar

Oude haven, Dubrovnik (Kroatië)