Irrigatieproject in de Marokkaanse Atlas

In een natte regio als Vlaanderen beseffen we niet altijd de waarde van zuiver water. Het komt zomaar uit de kraan. We staan nauwelijks stil bij de schaarste ervan. Nochtans is water voor een kwart van de wereldbevolking geen evidentie. Geen water betekent geen drinken, geen hygiëne, geen landbouw of voedsel, geen toekomst. Geen water betekent dagelijkse tochten naar een waterbron of het risico op zware conflicten om de schaarse watervoorraden. Tegen 2025 zal driekwart van de wereldbevolking leven in streken met een structureel tekort aan water. Volkeren die in woestijnachtige, onherbergzame streken wonen, weten wel hoe levensnoodzakelijk water is. Omdat water een basisrecht is, organiseert Bouworde een project rond water in het Marokkaanse Atlasgebergte.

Tigouga, een afgelegen dorpje, diep verscholen in het Atlasgebergte bij Taroudant, is enkel bereikbaar via een stoffige piste. De pomp op het dorpsplein levert niet meer dan een paar druppels water. Rob en Stef zijn er op prospectie voor de bouwkampen van het komende seizoen. De dorpsoudsten leiden hun rond. De oorzaken van het watertekort worden snel duidelijk. Het bekken waarin het dorp zijn watervoorraad aanhoudt, is ingestort. Door een gebrek aan betonijzer bij de bouw, waren de wanden niet bestand tegen de kracht van een modderstroom de voorbije winter. Ook de toestand van het irrigatiekanaal dat het water van de bergen naar het dorp brengt, is problematisch; een deel van het kostbare water sijpelt onderweg zomaar weg in de bodem en gaat nutteloos verloren. Als dit geen uitdaging voor Bouwordevrijwilligers is!

Doel van het project deze zomer is om het waterbekken in de oude staat te herstellen en om via een buizensysteem de lekkende irrigatiekanalen te vervangen. Anderzijds wordt het kamp ook een intens inleefverblijf in een authentiek Berberdorp. Van de vrijwilligers wordt dan ook heel wat flexibiliteit en aanpassingsvermogen verwacht om te kunnen functioneren in een traditioneel islamitisch dorpje, in primitieve omstandigheden, in een seizoen waar het dorp volgens de lokale bevolking versmacht wordt door de snikhete adem van de Duivel zelf ...

De vrijwilligers zijn zich ondertussen al volop aan het voorbereiden. Antropoloog Erik Dormaels, die lange tijd verbleef bij de Berbers van de Hoge Atlas, kwam getuigen en becommentarieerde een reportage die hij maakte over het gebied. Op een andere infoavond leerden de vrijwilligers over de Islam en Marokkaanse gewoontes en gebruiken. Verder staat ook nog een paar uur taalles en technische vorming op het programma, zodat de vrijwilligers het maximum uit hun vier weken durende verblijf kunnen halen.