|
 Ieder jaar
werden op school affiches opgehangen over Bouworde. Na de humaniora
was het hoogtijd om eens zelfstandig een stukje van de wereld te verkennen.
Een bouwkamp met Bouworde leek me dan ook ideaal: bouwkampen bieden
namelijk het ideale compromis tussen iets zelfstandig doen en toch min of
meer georganiseerd, tussen iets zinvols doen voor de andere en je toch
volop kunnen amuseren, tussen de toerist uithangen en een land toch op een
totaal andere manier leren kennen, tussen met een internationale groep op
stap gaan en toch nog landgenoten om je heen te hebben, ...
Mijn eerste kamp was de renovatie van een
Tsjechisch klooster en het was meteen een schot in de roos:
aangenaam en nuttig werk, verwend worden door de nonnetjes, 's avonds
pintjes drinken in de dorpskroeg, af en toe een boerenfuifje, op zijn tijd
een kampvuurtje en uitstapjes naar Praag en Brno. Het jaar daarop trok ik
met Bouworde naar Oekraïne: hier begon de passie voor bouwkampen
pas echt goed op te komen: een knotsgekke groep met uiteenlopende
karakters en achtergronden maar met een legendarische werklust en een nog
beter geoefend oog voor feestjes en de betere Oekraïense biermerken.
Bovendien leerde ik een volledig nieuwe wereld kennen: de jonge landen van
de voormalige Sovjet-Unie. Eén ding stond als een paal boven
water: ik zou nog meer bouwkampen doen en ik zou nog meer Sovjetlanden
bezoeken. Bij de start van het academiejaar aarzelde ik geen seconde en
ik schreef me in voor een cursus Russisch aan het Leuvense
taleninstituut.
Mijn wilde plannen kregen echter een klap
toen ik de nieuwe brochure met bouwkampen in de bus kreeg:
Oekraïne was uit het programma verdwenen. Gelukkig bracht een kotgenote
me in contact met VIA, een organisatie met een zo mogelijk nog
groter aanbod aan (thematische) werkkampen en met een bijzonder
uitgebreide sectie kampen in Rusland, Oekraïne, Wit-Rusland en zelfs in
landen als Georgië, Armenië of Kirgizië. Later dat jaar kon ik al
direct uitpakken met mijn Russisch op werkkamp in een oud fort voor de
kust van Sint-Petersburg. We stichtten er de Sobaka-groep en
ondanks het feit dat de groep volledig internationaal was, vonden er
reünies plaats met een aantal mensen in Moskou, Praag, Londen en Brussel.
Ook vandaag nog wordt er druk over en weer gemaild. Het jaar daarop koos
ik voor twee ecologische kampen met VIA: een kamp met alleen maar
Russen in het Oeralgebergte en een kamp met internationale groep in
de Armeense hoofdstad Yerevan. In 2003 ging ik ook in op
gelegenheid om met VIA een kamp rond archeologie te doen in Wit-Rusland.
Ik bleef echter ook met Bouworde op kamp
gaan. Ik ging onder meer nog huisjes renoveren in Bosnië en deed
een kamp in een Tsjechisch Roma-project. Hoewel zowel VIA als
Bouworde bouw- of werkkampen aanbieden, zie ik toch grote verschillen in
kampenaanbod, aanpak en filosofie. Het is dan ook steeds weer een
hartverscheurende keuze tussen de twee. Gelukkig had ik de voorbije jaren
voldoende tijd om twee kampen te doen: een bouwkamp met Bouworde en een
werkkamp met VIA.
Eind 2003 sloot ik me bovendien aan bij
de kernploeg van Bouworde. Ik ontmoette er een fantastische groep
jongelui met allen dezelfde passie: bouwkampen. De kernploeg houdt zich
voornamelijk bezig met de organisatie van de voorbereidingsdagen en
zorgt ook voor de begeleiding van bouwkampen. Daarnaast doen de
kernploegers ook nog aan promotie, de organisatie van het eetfeest Buna
Bufta
en nog tal van andere zaken. Maar bovenal is het gewoon een bijzonder
fijne bende die zich goed amuseert. Naast de kernploeg ben ik ook lid van
de werkgroep Promotie- en Fundraising.
In de zomer van 2004 begeleidde ik een bouwkamp van
Bouworde in een klein berberdorpje in de Marokkaanse Atlas. In een
afschuwelijke hitte legden we drie kilometer waterleiding aan. Nadien pakte ik bijna onmiddellijk opnieuw mijn koffers om in
de Russische Caucasus deel te nemen aan een ecologisch werkkamp van VIA.
Eind september kreeg ik de vraag te zetelen in de Algemene Vergadering
van Bouworde. Momenteel ben ik volop bezig met de organisatie voor
Bouworde van een ecologisch bouwkamp in Siberië in de zomer
van 2005: niet ver van de Mongoolse grens zullen we samen met een groep
Russische jongeren werken aan een verhoging van het milieubewustzijn onder
meer door afval te ruimen, een ecologisch verantwoord campeerterrein aan
te leggen en een bewustmakingscampagne. De passie gaat voort ... |
